Afwijkingen van de huid

Afwijkingen van de huid. Wat zijn er voor afwijkingen en dergelijke? Een grote vraag waar de gemiddelde mens zijn nek over kan breken.In dit artikel word alleen gesproken over kleurveranderingen van de huid en de afwijkingen in de turgor van de huid.Dit omdat het artikel anders te groot en te onoverzichtelijk zou worden.Meer artikelen over de huid volgen...

Inleiding

Bij het kijken naar de mens zal men een bepaalde indruk krijgen van zijn verschijningsvorm. Daarbij zijn houding, manier van bewegen, gelaatsuitdrukking en dergelijke bepalend. Belangrijk is zeker ook datgene wat de buitenkant van het lichaam vormt en dit van de omgeving afgrenst: De Huid.

Van de huid, het grootste orgaan van het lichaam, is op zijn minst een deel voor iedereen zichtbaar. Als het aspect van dit orgaan is veranderd, zal dat vrij snel worden opgemerkt, en er zijn nogal wt veranderingen en afwijkingen mogelijk:

• Kleurveranderingen,
• Afwijkingen in de turgor,
• Afwijkende huidstructuren
• Verwondingen
• Infecties,
• Huidafwijkingen die optreden bij een algemene ziekte
• Dermatologische aandoeningen
• Huidafwijkingen ten gevolge van circulatiestoornissen
• Huidafwijkingen veroorzaakt door insecten.

Kleurveranderingen van de huid

De normale huidkleur voor een blanke is overwegend roze, hetgeen wordt veroorzaakt door de kleur van het bloed (rode bloedkleurstof) in de capillairen. Opvallend licht wordt roze teruggekaatst. Afhankelijk van de hoeveelheid pigmentcellen en de blootstelling aan zon (ultraviolet licht = UV-licht) wordt de huid daarnaast nog meer of minder bruin van kleur.

Veranderingen in de huidskleur kunnen diverse oorzaken hebben. Emoties bijvoorbeeld leiden tot ee nrode kleur als gevolg van een toegenoemn bloeddoorstroming door bloedvatverwijding; een bleke kleur kan optreden doordat de bloedvaten zich vernauwen. Roodheid kan ook een verschijnsel zijn van een ziekelijke verandering aan de huid, en kan dan langere tijd bestaan.

Bij bloedarmoede (anemie) is er sprake van een terkot aan rode bloedkleurstof (hemoglobine), dit heeft onder meer bleekheid tot gevolg. Is er in de weefsels eenteveel aan bilirubine (afbraakproduct van hemoglobine) aanwezig dan wordt de huid geel (icterus). Een zieke lever kan hiertoe aanleiding geven. Een blauwachtige verkleuring (cyanose) van de huid kan optreden bij een slechte werking van de longen of het hart. In dat geval zit er in de capillairen een te hoog percentage aan gereduceerd homoglobine, ópvallend licht wordt dan blauwvallig teruggekaatst.

Afwijkingen in de turgor van de huid

Onder turgor wordt verstaan de 'spanning' van de huid. Normaal is de huid soepel en elastisch en spreken we dan ook van een normale huidturgor. Deze kenmerkt zich door een vrijwel meteen weer glad worden van de huid na het oppakken en weer loslaten van een huidplooi. Als het lichaam teveel vocht kwijtraakt, bijvoorbeeld door langdurige diarree, braken, of doordat er teveel urine wordt geproduceerd zoals bij een patiënt met suikerziekte mogelijk is, vermindert de hoeveelheid vocht in de huid en daarmee de turgor. Een opgenomen huidplooi wordt dan minder snel en gemakkelijk weer glad dan normaal. Ook bij ouderen treedt dit verschijnsel regelmatig op; het berust dan vooral op een afname in de hoeveelheid elastine als gevolg van veroudering.

Bij een te sterke vermagering kan de huid te "ruim" zitten, maar van een verminderde huidturgor kan in dat geval toch niet echt worden gesproken. De turgor kan ook zijn toegenomen, zoals bij een onderhuidse bloeding of een ontsteking, in dat geval voelt de huid vast aan.

Als het lichaam te veel water en/of zouten vasthoudt, zoals kan gebeuren bij een slecht functionerend hart, dan is er te veel vocht in de interstitiële ruimte (de ruimte tussen de cellen) aanwezig. Dat heet oedeem. Ook hier is de turgor veranderd. De huid voelt zacht aan en je kunt er putjes in drukken. Door die druk wordt het vocht tijdelijk verplaatst; even later zijn de putjes weer verdwenen. Soms ziet de huid er op vergelijkbare wijze "opgezet" uit, maar er zijn geen putjes in te drukken. Dit komt voor bij een vertraagde schildklierwerking en wordt myxoedeem genoemd. De orzaak is de aanwezigheid van een andere grondsubstantie in het bindweefsel.

Afwijkende huidstructuren

Hieronder een overzicht van de afwijkende huidstructuren.

Macula	Lokale kleurverandering. Het oppervlak is op het normale huidniveau. Bij palpatie is geen onderscheid te voelen ten opzichte van de omgeving.	--	--	Squama	Een schilfer, in feite een loslatend conglomeraat van hoorncellen
Papel (papula)	Een klein oppervlakkige verhevenheid, maximaal 1 tot 2 centimeter groot. De verhevenheid is niet wegdrukbaar en bevat GEEN vocht.	--	--	Lichenificatie	Vergroving en verstugging van de huid
Nodulus	Een knobbeltje dat dieper licht dan een papel. Het kan liggen in de huid of in het onderhuidse weefsel.	--	--	Petechiën (petechiae)	Puntvormige, kleine bloedinkjes
Nodus.	Gelijk aan Nodulus, maar dan ten minste zo groot als een hazelnoot.	--	--	Erytheem	Roodheid van de huid, niet berustend op emoties en hoogstens enkele uren aanwezig. Het is een gevolg van een vaatverwijding als reactie op beschadiging van het weefsel.
Vesikel (vesicula)	Een blaasje met een doorschijnend dek. Het kan zich in de opperhuid zowel als in de lederhuid bevinden.	--	--	Exantheem	Erytheem vergezeld gaand van efflorescenties (oneffenheden). Een exantheem is hoogstens een paar dagen aanwezig.
Bulla	Een blaar, vergelijkbaar met een vesikel, alleen veel groter	--	--	Erosie	Een oppervlakkig epitheeldefect, waarbij alleen de epidermis (opperhuid) is beschadigd.
Pustel (Pustula)	Een vesikel gevuld met pus	--	--	Ulcus	Een huiddefect waarbij de hele epidermis en ook een (groot) deel van de dermis verdwenen zijn; wordt ook wel "zweer" genoemd
Cyste	Een afgegrensde holte met vloeibare of weke inhoud	--	--	--	--

Het is de gewoonte bij het inspecteren van de huid afwijkende structuren te benoemen. Daarna kunnen ze worden ingepast in ziektebeelden, waarna men in veel gevallen al een indruk heeft om welke aandoening het hier gaat. Het zou te ver voeren om in dit artikel uitgebreid in te gaan op de verschillende ziektebeelden waarbij de diverse huidafwijkingen kunnen optreden. In bovenstaande tabel staan de meest voorkomende afwijkende huidstructuren genoemd en omschreven. © 2007 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Aandoeningen (Mens en Gezondheid) op 04-03-2007, laatst gewijzigd op 08-12-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Het genezen van een wond: Iedereen heeft wel eens een schaafwond gehad, of een snee. Zulke wonden herstellen zich wonderbaarlijk snel weer. Ernstiger wonden hebben vaak een hulpje nodig om weer te helen, maa…
• Is mijn huisdier ziek?: Soms weet je niet zeker of er iets aan de hand is met je huisdier. Is hij ziek? Is hij chagrijnig? Wat is er aan de hand? Er zijn een aantal algemene richtlijnen waarna je kunt kijken…
• Afwijkingen aan geslachts-chromosomen: Een gezond persoon heeft 46 chromosomen, waarvan 2 tot de geslachtschromosomen behoren. Dit zijn namelijk het X-chromosoom en het Y-chromosoom. Vrouwen hebben twee X-ch…
• Helderruikendheid: Wat is Helderruikenheid. Andere namen hiervoor zijn: paranormaal ruiken en helder ruiken.Wat zijn de mogelijkheden van het paranormaal ruiken?
• Mooi door cacao: Goed nieuws voor alle chocoladeliefhebbers! Chocolade maakt niet alleen gelukkig, het maakt u ook mooi.