Leven met kanker: Vulvakanker

Vulvakanker komt niet heel veel voor, bij 250 vrouwen jaarlijks, waarvan de helft 70 jaar of ouder is. Vrouwen die roken maken meer kans op het ontwikkelen van deze vorm van kanker. Eén van de symptomen is geïrriteerdheid. Er zijn meerdere behandelmethoden bij vulvakanker. De prognose is matig tot goed. Leven met kanker: vulvakanker.

Typen vulvakanker

250 vrouwen krinjgen per jaar vulvakanker, waarvan meer dan de helft ouder is dan 70 jaar. Vulvakanker kent verschillende vormen, namelijk kanker aan de schaamlippen, de grote of de kleine. De clitoris, de afdekkende huid van de clitoris, de ingang van het plaskanaal, het perineum (huid tussen anus en vagina), de rand van het maagdenvlies, en de uitgang van het darmkanaal wordt er ook toe gerekend. In 70 % van de gevallen gaat het om een huidkanker, in 20 % van de gevallen om een moedervlek en in 10 % van de gevallen zit de kanker in de kliertjes onder de huid.

Oorzaak kanker

• Vrouwen die een langdurige irritatie aan de vulva hebben, hebben een verhoogd risico op het krijgen van vulvakanker.
• Aandoeningen aan de vulva zoals lichen sclerosus en VIN kunnen een rol spelen in het onstaan van deze vorm van kanker.
• Rokende vrouwen hebben een verhoogd risico.
• Vrouwen die lijden aan zwaarlijvigheid zouden ook een verhoogd risico hebben op vulvakanker.

Symptomen

Bij vulvakanker heeft de vrouw een geirriteerd gevoel aan de vulva; de schaamlippen of de clitoris. Vaak blijkt dit gevoel al enige tijd te bestaan, maar wors er door de vrouw geen aandacht aan besteed. Een schimmelinfectie kan ook voorkomen, die na herhaaldelijke behandelingen niet weg gaat. Soms onstaan er, mede door de irritatie, een of meerdere wondjes, die niet uit zichzelf genezen. Tijdens en na het plassen voelt de vulva geirriteerd en vooral branderig aan.

Behandeling

De meest voorkomende behandelingen bij vulvakanker zijn:

• Operatie: hierbij worden de grote en kleine schaamlippen verwijderd en soms de clitoris. Ook worden de lymfeklieren uit de lies verwijderd.
• Bestraling: dit kan in combinatie met een operatie gebruikt worden. Ook wordt bestraling toegepast in combinatie met een chemokuur. Bij uitwendige bestraling word een elektronenstraling opgewekt. Deze word op de tumor gericht, waarbij de straling schade aanricht bij de kankercellen. Kankercellen kunenn zich niet makkelijk herstellen en zullen doorgaans afsterven. Gezonde omliggende cellen worden ook aangetast. maar zullen sneller weer hestellen. Bijwerkingen van bestraling zijn vaak: vermoeidheid, minder eetlust, minder zin in seks, misselijkheid en haaruitval.
• Chemokuur: wanneer de kanker zich heeft uitgezaaid, wordt er gebruik gemaakt van een chemokuur. De medicijnen verspreiden zich via het bloed door het hele lichaam en kunnen zodoende overal bijkomen. Vaak wordt een chemokuur in combinatie met bestraling gegegeven. Een chemokuur bestaat uit een serie chemisch bewerkte medicijnen, met als doel de kankercellen te vergiftigen. Ook gezonde cellen worden hierdoor aangetast, maar herstellen doorgaans weer. Bijwerkingen van een chemokuur zijn vaak: vermoeidheid, minder eetlust, minder zin in seks, misselijkheid en haaruitval.

Overleving

De vijfjaarsoverleving, dit wil zeggen het aantal patiënten dat vijf jaar na de diagnose en behandeling nog in leven is, is als volgt:

• Bij vroegtijdige ontdekking: 90%
• Bij een gevorderd stadium: 70-80%
• Bij uitzaaiïngen: 25%

Let op: de cijfers zijn gemiddelden en er kunnen geen rechten aan ontleend worden.

Meer weten?

Ga naar de special Leven met kanker en lees alles over de verschillende vormen van kanker, symptomen, oorzaken, behandelingen en nog veel meer.