ME: Wanneer je altijd extreem moe bent, heb je misschien CVS

ME is een aandoening, waarbij je langdurig extreem vermoeid bent. Mensen met ME hebben echter ook een veelvoud aan andere klachten zoals bijvoorbeeld spierpijn, gewrichtspijn, een verstoord slaappatroon, een slechte concentratie, hoofdpijn en voedsel allergieën. De oorzaak is vooralsnog niet bekend. ME kan enorm ontwrichtend zijn, omdat iemand met ME ontzettend ziek is, bijna niets meer kan en vaak ook nog eens tegen onbegrip in de directe omgeving aanloopt. Wat is ME voor ziekte?

Wat is ME ofwel Myalgische Encefalomyelitis?

ME is een chronische ziekte, die langdurige vermoeidheid veroorzaakt evenals een cluster aan bijkomende klachten, die niet door een andere medische conditie te verklaren zijn. De term ME staat voor Myalgische Encefalomyelitis. Myalgische staat voor "spierpijn" en encefalomyelitis betekent "ontsteking van de hersenen en het ruggenmerg". Technisch gezien is dat niet wat er aan de hand is maar er bestaat veel dispuut in de medische wereld over wat deze aandoening nu precies wél is en wat de oorzaken zijn van de veelvoud aan klachten, die ermee gepaard gaan.

De diagnose wordt gesteld bij mensen, die aan een bepaalde set van symptomen (die kan variëren in aard, aantal en ernst) voldoen maar er is zelfs hier controverse over. De oorzaak wordt in veel richtingen gezocht en loopt uiteen van opeenhoping van toxische stoffen in het lichaam, virale infecties, auto-immuunreacties tot stress en burn-out. Feit is dat ME nog steeds een raadsel is voor de medische wereld.

De ziekte komt voor bij ongeveer 1 op de 300 mensen en komt relatief twee keer zo vaak bij vrouwen voor als bij mannen.

De term CVS of Chronisch Vermoeidheidssyndroom wordt vaak gebruikt door artsen maar dekt eigenlijk niet de lading van de ziekte, omdat er veel meer aan de hand is en de term suggereert dat het enkel om vermoeidheid gaat. De term ME wordt daarom bij voorkeur gehanteerd door veel mensen, die in de praktijk met deze aandoening te kampen hebben.

De belangrijkste symptomen van ME of CVS

Het belangrijkste symptoom is de aanhoudende en overweldigende vermoeidheid, die als extreem wordt ervaren en niet verbetert door rust of slaap. Activiteit leidt tot erger worden van de vermoeidheid; niet perse direct na een activiteit maar ook bijvoorbeeld de volgende dag.

Er zijn nog heel veel andere symptomen. Je hoeft niet aan alle symptomen te voldoen om de diagnose ME te krijgen. Naast vermoeidheid komen de volgende symptomen vaak voor:

• Slechte concentratie
• Slecht korte termijn geheugen
• Moeite met coördineren van de gedachten
• Moeite met het vinden van de juiste woorden
• Desoriëntatie
• Slaapproblemen (in- en doorslapen, overdag slapen, 's nachts wakker liggen)
• Pijn (spierpijn, gewrichtspijn, pijn in botten, hoofdpijn)
• Zere keel
• Gezwollen lymfeklieren
• Voedselallergieën en intoleranties
• Toegenomen gevoeligheid voor alcohol, geluid, licht en aanraking
• Opgeblazen gevoel en andere stoelgangproblemen (misselijkheid, diarree, buikpijn, obstipatie, lucht)
• Duizeligheid
• Koorts
• Transpireren
• Slechte balans (omvallen)
• Slechte coördinatie
• Tremoren (trillen van armen of handen bijvoorbeeld)

Behandeling van ME ofwel het Chronisch Vermoeidheid Syndroom

Er bestaat geen echte behandeling voor ME. Voor de pijn wordt er met name gewerkt met pijnstillers en soms worden ook ontstekingsremmers voorgeschreven. Vaak wordt aanbevolen om supplementen te slikken, die zorgen voor verhoging van de weerstand en meer energie:

• Multivitamines en mineralen
• Antioxidanten
• Q10
• Magnesium
• Colloïdaal zilver
• Ginseng
• Koninginnegelei (royal jelly)

Hoewel de vermoeidheid kan toenemen met inspanning, wordt regelmatig bewegen (bijvoorbeeld in het bos wandelen) wél aanbevolen, waarbij de eigen grenzen telkens met kleine beetjes kunnen worden opgerekt.

Qua voeding is het raadzaam om, als dat in de praktijk mogelijk is, biologisch te eten, suikers en alcohol te mijden en veel en veel verschillende groenten te eten.

Prognose van ME/ CVS

In de meeste gevallen is er sprake van een fluctuerend verloop. Soms zijn de symptomen tijdelijk erger en soms is er sprake van verbetering. De lange termijn vooruitzichten zijn variabel: Veel mensen genezen na 2 of 3 jaar, terwijl anderen ziek blijven en niet meer herstellen. De meeste mensen die herstellen stabiliseren op een lager niveau van functioneren dan vóór hun ziekte het geval was.