Diverticulitis: ontsteking

Diverticulitis is een ontsteking van een uitstulping van de darm. Het meest voorkomende ziektebeeld is buikpijn, koorts en ook bloed bij de ontlasting. De klacht kan echter ook chronisch worden.

Ontsteking

Diverticulitis is een ontsteking van een uitstulping van de darm. Deze uitstulping heet divertikel. Deze uitstulping ontstaat door bijvoorbeeld een ontwikkelingsstoornis of bij een verhoogde druk, waardoor de darmwand verzwakt. De uitstulping ziet eruit als een ballon. Deze komen vrij veel voor bij mensen en kunnen geen kwaad Zelden wordt een dervertikel kwaadaardig. De meeste dervertikels komen voor in de dikke darm, maar ook in de slokdarm of in de dunne darm kunnen ze voorkomen. Meestal ontstaan ze als gevolg van een voedselpatroon met te weinig vezels.

Bij diverticulitis is deze uitstulping ontstoken door bacteriën. Een ontsteking aan de dikte darm of dunne darm is ook vaak een oorzaak van bacteriën, maar heeft een andere benaming. Diverticulitis kan dus alleen voorkomen bij mensen die een of meerdere dervertikels hebben. De ontsteking ontstaat doordat er ontlasting achterblijft in de uitstulping. Bacteriën krijgen hierdoor een kans zich te vermenigvuldigen en de uitstulping raakt ontstoken.

Verschijnselen

Het meest voorkomende ziektebeeld is buikpijn, koorts en ook bloed bij de ontlasting. Wanneer de klacht al langer bestaat en chronisch is, zijn de verschijnselen vaak veel minder duidelijk. Men heeft hier vaak last van een vage buik[pijn. Soms is er sprake van obstipatie. Deze kan afgewisseld worden met diarree. Soms krijgt de patiënt rillingen of voelt zich misselijk.

Uitbreiden

De ontsteking kan zich ook gaan uitbreiden naar omliggende gebieden. Er wordt dan gesproken van een peridiverticulitis. Hierdoor kunnen er abcessen en fistels ontstaan. Bijvoorbeeld bij de darm of bij de blaas. Deze kunnen veel pijn veroorzaken. Er kan ook een buikvliesontsteking ontstaan. Dit gebeurt wanneer de uitstulping open barst en de inhoud verder het lichaam in kan gaan.

Behandeling

Een diverticulitis moet altijd behandeld worden. Dit omdat er gevaar dreigt dat de ontsteking zich verder uitbreidt, met alle gevolgen van dien. In eerste instantie wordt in het acute stadium bedrust voorgeschreven. Verder een restenarm dieet. Een restenarm dieet is een dieet dat arm is aan vezels en onverteerbare producten. Het wordt ook wel een slakkendieet genoemd.

Ook kan er een volledig resorbeerbaar dieet worden voorgeschreven. Dit dieet staat gelijk aan astronauten voeding en bestaat uit een mengsel van aminozuren, eenvoudige suikers en vetten. Chronische diverticulitis die geen complicaties met Zich mee brengt, wordt behandeld met vezelrijk voedsel.

Wanneer er sprake is van complicaties zoals fistels of abcessen, dan is chirurgisch ingrijpen noodzakelijk. Hierbij wordt soms een gedeelte van de darm verwijderd.

Voorkomen

Om deze ontsteking te voorkomen, is het belangrijk om ervoor te zorgen dat er geen uitstulpingen kunnen ontstaan in de darmen. Dit doet men door vezelrijk voedsel te eten. Vezels zitten in brood zoals roggebrood, krentenbrood en volkorenbrood. Wit brood en lichtbruin brood bevat geen vezels. Ook in graanproducten zitten vezels. Zemelen, muesli, havermout en zilvervliesrijst zijn belangrijke vezelbronnen. Witte rijst juist weer niet.

Peulvruchten en noten bevatten ook vezels. Witte en bruine bonen en kapucijners doen het goed. Noten, maanzaad en sesamzaad ook. Linzen en erwten zijn ook tijk aan vezels. Vezels zijn als het ware plantendeeltjes, die niet verteerd worden in de dunne darm.