Symptomen agressieve chlamydia: Lymphogranuloma venereum LGV

Symptomen agressieve chlamydia: lymphogranuloma venereum (LGV). Lymphogranuloma venereum is een seksueel overdraagbare bacteriële infectie met het Chlamydiatype L1, L2 of L3. Het genotype 'L' is niet hetzelfde type die de 'gewone' chlamydia-infectie veroorzaakt en de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoening (SOA) in Nederland is. LGV is een zeldzame SOA, die in Westerse landen weinig voorkomt. LGV is een agressieve chlamydia-variant met een ernstig ziekteverloop.

Symptomen agressieve chlamydia: lymphogranuloma venereum (LGV)

• Lymphogranuloma venereum is aan een opmars bezig
• Oorzaken lymphogranuloma venereum
• klachten en symptomen van lymphogranuloma venereum
• Behandeling van lymphogranuloma venereum
• Preventie: het voorkomen van LGV

Lymphogranuloma venereum (LGV) is aan een opmars bezig

Lymphogranuloma venereum, afgekort LGV, is een seksueel overdraagbare bacteriële infectie met het Chlamydiatype L1, L2 of L3. Het genotype 'L' is niet hetzelfde type die de 'gewone' chlamydia-infectie veroorzaakt en de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoening (SOA) in Nederland is.

LGV is een zeldzame seksueel overdraagbare aandoening, die in Westerse landen, waaronder Nederland, weinig voorkomt. In tropische landen komt het wel vaak voor. In 2004 dook de aandoening voor het eerst in Nederland op, onder overwegend hiv-positieve mannen die seks hebben met mannen (MSM).

In 2006 maakte Associated Press wereldkundig dat deze agressieve chlamydia-variant in opmars was in Amerika en Europa onder MSM. Deze variant, zo werd gemeld, vergroot de kans op het krijgen of het verspreiden van het hiv-virus. Aangezien deze aandoening moeilijk is te diagnosticeren, waren de deskundigen van mening dat ze te maken hadden met 'het topje van de ijsberg'.

In Groot-Brittannië sloegen medici in juli 2010 alarm vanwege de verdere opmars van LGV onder homoseksuele en biseksuele mannen. Was er in 2009 nog sprake van 193 gevallen, in de eerste helft van 2010 zijn dat er al 190; een verdubbeling ten opzichte van het jaar daarvoor.

Oorzaken lymphogranuloma venereum (LGV)

Lymphogranuloma venereum is een chronische (langdurige) infectie van het lymfestelsel, veroorzaakt door drie verschillende typen van de bacterie Chlamydia trachomatis. LGV is een infectie met chlamydiatype L1, L2 of L3 die tot voor kort alleen maar in de tropen werd aangetroffen en daar tot ziekte leidt. Het werd daarom altijd beschouwd als een zeldzame importziekte uit tropische gebieden.

De bacteriën verspreiden zich via seksueel contact. De overdracht vindt plaats via onbeschermd vaginaal en/of anaal seksueel contact. Vooral personen die wisselende sexuele contacten hebben, of aan anale seks doen, lopen meer risico op infectie met LGV. LGV komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Het zijn overwegend hiv-positieve mannen die seks hebben met mannen die erdoor getroffen worden.

LGV komt vaker voor in Midden-en Zuid-Amerika dan in Noord-Amerika en Europa. Elk jaar worden een paar honderd gevallen van LGV gediagnosticeerd in de Verenigde Staten en in Europa. Het werkelijke aantal infecties is echter onbekend.

Verschijnselen, klachten en symptomen van lymphogranuloma venereum (LGV)

LGV heeft in tegenstelling tot de 'gewone' chlamydia-infectie een ernstig ziekteverloop. De infectie geeft aanvankelijk weinig klachten.

Gemiddeld 10-14 dagen na het oplopen van de infectie kan er een klein, onopvallend bultje, blaasje of zweertje ontstaan op de penis of op de wand van de vagina. Deze plek verdwijnt weer na een paar dagen. Zo'n 2-6 weken later ontstaat vaak een eenzijdige, pijnlijke lymfeklierzwelling met eventueel koorts, koude rillingen, spierpijn, gewrichtspijnen en algehele malaise. Bij mannen gaat het vaak om een liesklierzwelling en bij vrouwen zijn het juist de dieper in het bekken gelegen klieren die gaan opzetten. De klacht die hier bij hoort is pijn in de onderbuik en/of lage rugpijn. De klieren kunnen enorm opzetten, vanwege het ontstekingsvocht dat zich ophoopt in de lymfklieren. Soms breken de klieren spontaan door en loopt het vocht eruit.

Na anale gemeenschap met een besmet persoon kan ook het rectum flink ontstoken raken (proctitis). Deze ontsteking van de endeldarm kan gepaard gaan met bloed, slijm en pus bij de ontlasting, plotselinge hevige aandrang en een pijnlijke stoelgang. Bij voortbestaan van de infectie kunnen rectale abcessen en fistels ontstaan, hetgeen tot sterke bindweefselvorming kan leiden waardoor passage van ontlasting erg lastig kan zijn. Bij vrouwen kan zwelling van de vulva of schaamlippen optreden.

Als er zweren optreden, zijn mensen met een LGV-besmetting vatbaarder voor hiv-infectie, andere seksueel overdraagbare aandoeningen en bloedoverdraagbare aandoeningen. Ook kan de persoon door de aanwezigheid van zweren, gemakkelijker anderen besmetten.

Behandeling van lymphogranuloma venereum (LGV)

Het is van belang dat LGV tijdig wordt opgespoord en behandeld om gezondheidsschade te voorkomen. Bij een eenzijdige, pijnlijke lymfklierzwelling of genitale ulcera (zweren), moet er rekening worden gehouden dat er sprake kan zijn van LGV. De huisarts zal bij vermoeden van LGV gericht diagnostisch onderzoek inzetten. LGV wordt gewoonlijk gedurende drie weken behandeld met antibiotica. Nadien zal controle plaatsvinden om zich ervan te vergewissen dat de infectie over is. Het ontstekingproces kan nog maandenlang aanhouden, ondanks adequate antibiotische therapie.

Indien de infectie ernstig verlopen is, kunnen later problemen optreden die worden veroorzaakt door de ontstekingen en lymfklierzwellingen. Soms treden zelfs jaren later complicaties op. Vooral in en rond de anus kunnen chronische ontstekingen ontstaan, met eventueel abcessen en fistels. De daarbij behorende klachten zijn de volgende:

• pijn;
• koorts en koude rillingen;
• loze aandrang en kramp;
• jeuk rond de anus;
• pus uitvloed en/of bloederige diarree.

Mogelijke complicaties zijn:

• ontsteking van de hersenen (zeer zeldzaam)
• infecties in de gewrichten, ogen, hart of lever
• langdurige ontsteking en zwelling van de geslachtsorganen
• littekens en vernauwing van het rectum;
• lymfevaten kunnen beschadigd en verstopt raken.

Complicaties kunnen vele jaren na de eerste besmetting optreden.

Preventie

Seksuele onthouding is de enige absolute manier om infectie met seksueel overdraagbare aandoeningen te voorkomen. Veiliger seksueel gedrag - zoals het gebruiken van condooms en het vermijden van anale seks (anale geslachtsgemeenschap is in verband gebracht met een verhoogde kans op tal van bacteriële en parasitaire seksueel overdraagbare aandoeningen) - kan het risico aanzienlijk verminderen. Een duurzame monogame seksuele relatie met een persoon van wie aantoonbaar bekend is dat hij geen SOA heeft, is aan te raden.

Klik hier voor een special over chlamydia en klik hier voor een special over seksueel overdraagbare aandoeningen.

Lees verder

• Chlamydia symptomen + behandeling geslachtsziekte chlamydia
• Proctitis, endeldarmontsteking: symptomen en behandeling
• Anale kanker (kanker van de anus/anuskanker/anuscarcinoom)
• Genitale wratten: jeuk penis, vagina, anus, bilspleet (HPV)
• Chlamydia test, behandeling en symptomen mannen en vrouwen