Likdoorns verwijderen, likdoorn pleisters, eksteroog, clavus

Likdoorns verwijderen, likdoorn pleisters (eksteroog). Likdoorns komen vaak voor. Likdoorns worden veroorzaakt door wrijving en druk op de huid. Het wordt meestal veroorzaakt door het dragen van te kleine, knellende schoenen of schoenen met te dunne zolen waardoor de weerstand te groot is. Er zijn verschillende methoden voor een succesvolle behandeling van likdoorns, waarvan sommige thuis kunnen worden uitgevoerd, terwijl anderen bij voorkeur moeten worden verricht door een arts of pedicure.

Likdoorns verwijderen, likdoorn pleisters

• Likdoorns: inleiding
• Oorzaken van likdoorns
• Behandeling van likdoorns

Likdoorns: inleiding

Veel mensen, jong en oud, mannen en vrouwen, hebben wel eens last van likdoorns. Een andere naam voor likdoorn is eksteroog of clavus. Likdoorns bestaan uit verdikte lagen van de huid, die het lichaam heeft gevormd ten gevolge van langdurige druk. Het is een effectieve maatregel van het lichaam, aangezien hierdoor het onderliggende weefsel wordt beschermd. Een likdoorn is een eeltverdikking aan de voet met een klein, diep centrum, die vaak pijnlijk en hinderlijk is en het lopen kan bemoeilijken.

Likdoorns kunnen hard of zacht zijn, met een doorzichtig of glasachtig geel centrum. Harde likdoorns zijn vooral te vinden op de top en zijkant van de tenen, waar een constante druk wordt uitgeoefend. Een harde likdoorn is een verhoornde naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een puntzakje. Een zachte likdoorn is een zachte eeltplek met in het midden een pijnlijke kern. Zachte likdoorns zijn meestal te vinden tussen de tenen. Alle likdoorns kunnen pijnlijk zijn, maar zachte likdoorns zijn over het algemeen het meest pijnlijk.

Oorzaken van likdoorns

Harde likdoorns ontstaan door wrijving en druk op de huid, hetgeen meestal veroorzaakt wordt door het dragen van te kleine, knellende schoenen of schoenen met te dunne zolen, waardoor de weerstand op bepaalde plekken van de voet te groot is. Meer vrouwen dan mannen hebben last van likdoorns, omdat vrouwen vaker te nauwe schoenen dragen. De druk kan tevens worden veroorzaakt door een verkeerde stand van voet of tenen, of door overgewicht.

Zachte likdoorns ontwikkelen zich bijna altijd tussen de tenen, ze zijn meestal klein en lijken op open (vochtige) wondjes. Deze likdoorns worden over het algemeen veroorzaakt doordat tenen tegen elkaar te wrijven hetgeen de huid aantast of door constante wrijving of kneding van de huid tussen twee uitsteeksels van vergroeide botjes in de teenkootjes. Transpiratievocht dat niet goed kan verdampen door bijvoorbeeld slecht ademende schoenen, bevordert dit proces.

Likdoorns worden zoals gezegd veroorzaakt door wrijving en druk op de huid, meestal als gevolg van het dragen van slecht passend schoeisel. De eerste tekenen en symptomen zijn over het algemeen pijnlijke plekken op de tenen of elders op de voeten, die - als ze genegeerd worden - zich snel ontwikkelen tot likdoorns en eelt. Likdoorns hebben een kegelvormige diepe kern (een likdoorn heeft geen wortel), die - wanneer ze op zenuwuiteinden drukken - pijn in de voet veroorzaken en ongemak bij het lopen. Likdoorns kunnen ook ontstoken raken, waardoor ze nog pijnlijker zijn voor de patiënt.

De meeste likdoorns worden veroorzaakt als gevolg van slecht zittende schoenen. Schoenen die te strak zijn, schoenen met hoge hakken, en zelfs schoenen die te los zitten kunnen likdoorns te veroorzaken. Een likdoorn is eigenlijk het resultaat van een zelfverdedigingsproces van het lichaam. Wanneer er druk op de huid wordt uitgeoefend, is het creëren van een barrière tussen het gevoelige gebied en de oorzaak de natuurlijke en meest adequate reactie van het lichaam om verdere schade te beperken. In het geval van schoenen die tegen een bepaald gedeelte van de voet knellen, maakt het lichaam een extra laag huid aan als stootkussen om de druk te verlichten. Dit extra groeien van de huid wordt verhoorning genoemd. Deze verhoornde gebieden kunnen op hun beurt weer pijn en ongemak veroorzaken doordat onderliggende zenuwuiteinden worden geraakt. Er kan zich ook een vochtzakje vormen tussen de opperhuid en de lederhuid. Als de druk voortduurt, kan de huid zelfs ontstoken raken.

Likdoorns kunnen worden voorkomen door het dragen van goede passende en ventilerende schoenen en door een goede hygiëne en voetverzorging. Het is van belang dat er voldoende teenruimte in de schoen aanwezig is om zachte likdoorns te voorkomen.

Behandeling van likdoorns

Er zijn verschillende methoden voor een succesvolle behandeling van likdoorns, waarvan sommige thuis kunnen worden uitgevoerd, terwijl anderen bij voorkeur moeten worden verricht door een arts of pedicure.

De patiënt kan likdoorns op een aantal manieren zelf behandelen:

De voet ontlasten
Het is ten eerste van belang dat de voet ontlast wordt en de oorzaak van de likdoorn wordt weggenomen, teneinde recidief te voorkomen. Ontlast de voeten door goede schoenen te kopen, dat wil zeggen schoenen die goed passen (niet te groot of te klein zijn) en goed ventileren, waardoor transpiratievocht snel wordt afgevoerd. Let er verder op dat de hakhoogte <3 cm is, dat de schoenen van zacht leer zijn en geen naden hebben en dat er voldoende teenruimte aanwezig is. Ter ontlasting van de likdoorn kunnen likdoornringetjes gebruikt worden. Deze zijn verkrijgbaar bij de drogist. Ontlastende zooltjes zijn ook aan te bevelen.

Likdoorns verwijderen (wegsnijden) en de voorbehandeling
Een likdoorn kan verweekt of zacht gemaakt worden door middel van warme voetbaden, eventueel met soda of Dode Zee mineralen. Na het voetbad kan met een scherp mesje de bovenste laag eelt eraf gehaald worden. Het verdient de voorkeur dat de huisarts of een pedicure het dieper liggende eelt (en de eeltpit) wegsnijdt. Een verticale, diepe likdoorn verwijderen is geen sinecure en soms zitten er zelfs wat kleine bloedvaatjes door de likdoorn heen hetgeen de ingreep nog eens bemoeilijkt. Een likdoorn verwijderen is dus in veel gevallen een specialistisch klusje.

In plaats van voetbaden kan ook gebruik gemaakt worden van eeltpleisters, waarvan het salicylzuur het eelt zacht maakt voor gemakkelijk verwijdering. Er bestaat ook likdoornzalf met dezelfde werking als de pleisters.

Een likdoorn kan het beste verwijderd worden met een speciaal eelt-likdoornmesje. Na het wegsnijden van de likdoorn is het van belang dat de de gekwetste huid tijdelijk gespaard wordt door deze zo veel mogelijk drukvrij te houden.

Bij een likdoorn onder de nagel, kan een behandeling door een orthopedisch chirurg geïndiceerd zijn. De chirurg moet in dit geval een stukje van de nagelplaat wegfrezen om de likdoorn te kunnen verwijderen. Daarna kan via verschillende methoden getracht worden de nagel weer te herstellen.

Operatieve ingreep
In zeer zeldzame gevallen, bijvoorbeeld als een voet- of teenafwijking de oorzaak is van een steeds terugkerende likdoorn, kan een operatieve ingreep nodig zijn. Een relatief eenvoudige operatie zal nodig zijn om een misvormde teen recht te zetten, of door uitsteeksels van vergroeide botjes in de teenkootjes te verwijderen, als dit de oorzaak is van het probleem. Soms bieden op maat gemaakt orthopedische schoenen uitkomst.

Klik hier voor een special over voetklachten.

Lees verder

• Huidaandoeningen A-Z: jeuk, pijn, bruine & rode vlekken huid
• Eelt, eeltknobbels en eeltkloven op de voet: verwijderen
• Pijnlijke voeten, ontstoken tenen, pijn, irritatie, zwelling
• Blaren op voet en hand: behandelen, doorprikken & voorkomen