27 Jaar Aids-Fraude

In Nederland hebben officieel 13.000 mensen aids. Er zijn 16.5 miljoen Nederlanders. Dat betekent dat minder dan 0.009% van de Nederlandse bevolking aids heeft. Elk jaar komen er 130 aidsbesmettingen bij. Het is statistisch gezien een onbelangrijke ziekte. Aan de griep gaan jaarlijks 5 maal zoveel mensen dood. De kans dat je als hetero aids oploopt door sex zonder condoom is vrijwel te verwaarlozen. Onder homoseksuelen, biseksuelen, Afrikanen en heroïnejunks is er relatief veel aids.

Inhoud:

• Nodeloze angst
• Hiv veroorzaakt geen aids
• T-cellen
• Hiv en een mislukt experiment
• Overheidsdesinformatiecampagnes
• Niet besmettelijk
• De oorzaken
• De combinatie
• Doodsoorzaak: AZT

Nodeloze angst

In Nederland overheerst nodeloze angst voor aids. Het aidsfonds weet 13 miljoen euro per jaar binnen te halen door overbodige aids-angst. De overheid wilde in 2010 eindelijk 57 miljoen bezuinigen op aidsbestrijding in het buitenland. Maar het aidsfonds heeft dat voorkomen. Aidsbestrijding in het buitenland betekent voornamelijk dat de overheid geld geeft aan de farmaceutische industrie om medicijnen te kopen. Eigenlijk is aidsbestrijding hetzelfde als het subsidiëren van de farmaceutische industrie. Deze industrie sponsort aids-conferenties om artsen een eenzijdig beeld over aids voor te spiegelen. Er zijn veel artsen die het niet eens zijn met de industriële farmacietak. Aids is een retrovirus. De ontdekker van het retrovirus, professor Duesburg, stelt dat hiv in 1984 ten onrechte als veroorzaker van aids is aangewezen. Hij heeft gelijk gekregen doordat veel hiv-positieven nooit aids krijgen en doordat hiv-negatieven soms wel aids krijgen. Hiv en aids hebben volgens deze en honderden andere wetenschappers wel een correlatie met elkaar, maar er is geen causaal verband. Dat betekent dat hiv alleen geen aids veroorzaakt maar er andere factoren bij zijn betrokken.

Hiv veroorzaakt geen aids

Mensen die hiv+ zijn en aids krijgen, blijken soms later toch weer hiv- te worden. Het is een raadsel hoe dat komt. Dit raadsel wordt niet opgelost omdat de farmaceutische industrie daar geen belang aan hecht. De conclusie van honderden onafhankelijke wetenschappers is dat hiv-positiviteit op zich geen aids veroorzaakt. Daarom is het kwalijk dat mensen die hiv+ zijn direct medicijnen met dodelijke bijwerkingen worden toegediend. Gaan mensen nu dood aan aids of aan AZT, vragen wetenschappers zich af. Dat hiv-positiviteit op zich geen aids veroorzaakt moet bij velen vraagtekens oproepen. Alle overheden en de farmaceutische industrie, inclusief hun lobbygroepen zoals het aidsfonds melden al 25 jaar het omgekeerde. Wat nu precies waar is valt niet gemakkelijk te verklaren. Journalisten, documentairemakers, medisch onderzoekers zijn er jaren mee bezig geweest om de feiten op een rij te krijgen. In ieder geval staat wel vast dat niemand ooit een aidsvirus heeft gezien. Het is nooit gefotografeerd, in tegenstelling tot het griepvirus. Het is allemaal theorie en hypothese maar er is nooit iets keihard bewezen. Een virusziekte verspreidt zich normaal gesproken onder een hele bevolking. Maar in dit geval verspreidt het alleen door een vorm van sex en vieze naalden. Dat bloed er iets mee te maken heeft lijkt wel zeker. Toch is het a-typisch voor een virusziekte om zich niet vanzelf over de hele bevolking uit te spreiden. Dit gegeven en de volgende hieronder vormen samen de belangrijkste wetenschappelijke argumenten om de de redenering dat hiv aids veroorzaakt te verwerpen.

T-cellen

T-cellen in ons bloed reguleren ons immuunsysteem. Een virus leidt er meestal toe dat het aantal T-cellen in het bloed enorm stijgt. Een aidstest wordt gedaan door het aantal T-cellen in het bloed te tellen. Wanneer het aantal T-cellen extreem laag is dan heeft iemand aids. Het aids-virus zelf is ondetecteerbaar. Aids is veroorzaakt door het enige en unieke virus wat leidt tot minder T-cellen na een infectie want normaal gesproken stijgt juist het aantal T-cellen tijdens een virusinfectie. Waarschijnlijker is dat aids niet door een virus veroorzaakt wordt. Het officiële verhaal is dat het hiv-virus juist de T-cellen aantast. T-cellen kunnen ook laag in aantal zijn door stress, of een andere ziekte zoals TBC. T-cellen zijn eigenlijk een onbetrouwbare indicator betreffende een aids-diagnose. Helaas is het de enige diagnose omdat het aidsvirus zelf nog nooit gezien is. Zelfs met de huidige apparatuur waar moleculen en atomen apart bekeken kunnen worden, is een aids-virus, wat groter zou zijn dan één molecuul, nog nooit gezien of gefotografeerd. De vraag of het aids-virus bestaat is hiermee gerechtvaardigd. Wetenschappelijk gezien is het onjuist om ervan uit te gaan dat iets bestaat als het nog nooit waargenomen is. Overigens zijn virussen van andere ziektes wel gefotografeerd.

Hiv en een mislukt experiment

Niet elk virus in ons lichaam is gevaarlijk want sommige virussen veroorzaken geen ziektes. Het hiv-virus is langzaam en voert het weinig uit; het lichaam kan de destructie die de hiv-virussen in een lichaam uitrichten makkelijk herstellen. Dit in tegenstelling tot actieve ziektevirussen. Dat maakt het onwaarschijnlijk dat hiv de oorzaak is van aids. Daarnaast heeft het hiv-virus een merkwaardig verleden. 10 Jaar voordat hiv als veroorzaker van aids werd aangewezen, is het hiv-virus onderzocht als oorzaak van kanker. Een virus oorzaak van kanker? Tja, dat was een dwaling in de wetenschap. Zulke dwalingen zijn nodig om uiteindelijk de waarheid te vinden. IJverig hebben de wetenschappers in de jaren 70 miljarden dollars verbrast aan het zoeken naar hiv als kankeroorzaak. Het bleek allemaal weggegooid geld. Hun wetenschappelijke reputatie lag ten grabbel. Dan wordt opeens eind jaren 70 een epidemie onder homo´s in Amerika waargenomen. Men denkt eerst aan kanker. Het blijkt om een immuunziekte te gaan die men eerst grid, Gay Related Immune Defiency(Homo Gerelateerde Immuunsysteem Afwijking) noemt. Snel werd ingezien dat een ziekte niet aan een sexuele voorkeur kan worden vastgeprikt en werd het aids(Acquired Immuno-Deficiency Syndrome) genoemd. Het hiv-virus wordt uit de kast getrokken als zijnde de oorzaak. Zo is al dat onderzoeksgeld niet voor niets geweest. Dat is een wetenschappelijk motief van de aidszwendel. Daarnaast is er ook een financieel motief. Farmaceutische bedrijven verdienen miljarden aan patenten op aidsmedicijnen. In de aids-industrie gaat jaarlijks 200 miljard dollar om.

Overheidsdesinformatiecampagnes

De overheid voert al 25 jaar een desinformatiecampagne over aids door te stellen dat het voor hetero´s ook een risico is. Daaraan ligt ten grondslag dat homo-lobbygroepen niet willen dat de ziekte als een homoziekte wordt afgeschilderd. Homoseksualiteit zou dan wel eens als ongezond kunnen worden betiteld. De statistiek wijst echter uit dat er wel risicogroepen zijn. Officieel is 20% van de aids-patiënten heteroseksueel en 80% homo. Wanneer je bedenkt dat 10% van de bevolking homo is dan hebben homo´s een veel grotere kans op het krijgen van aids. Homo´s worden naar aanleiding van dit statistisch gegeven tegenwoordig betiteld als verhoogde risicogroep. We moeten echter niet vergeten dat een zogenaamde hetero-huisvader met aids ook een biseksuele relatie kan hebben gehad maar dit niet wilt toegeven om zijn gezin niet te shockeren. Een aantal mannen is stiekem biseksueel. Daarom is het werkelijke aantal hetero´s waarschijnlijk nog lager dan de officiële cijfers. De jarenlange op hetero´s gerichte condoomcampagnes, die vooral tussen 1984 en 1995 prominent het straatbeeld sierden en elke avond op tv verschenen, zijn eigenlijk onzinnig geweest en pure geldverspilling. Predikers voor het aidsfonds zeggen nu dat condooms ook helpen tegen andere soa´s en zwangerschap. Dat is waar, maar daar waren de aidscampagnes niet voor bedoeld. Die hebben tot een zwaar misvormd beeld geleid van de ziekte aids. In 2009 was 21% van de aidspatiënten vrouw. Een-derde is allochtoon. Er komen elk jaar 130 mensen met hiv-besmetting bij. Per saldo betekent dat in 2009 17 autochtone vrouwen een hiv-besmetting hebben opgelopen. Het is niet bekend gemaakt hoeveel vrouwen van deze 17 heroïne spoten en naalden hebben gedeeld. Op 8 miljoen vrouwen in Nederland, is 17 een bijzonder laag getal. Het is 0.000005%.

Niet besmettelijk

Eén van de dingen die inmiddels wel bekend zijn bij medische wetenschappers maar niet algemeen bij het publiek is dat je van sperma nooit aids kan krijgen; in ieder geval is er daardoor nooit een hiv-besmetting vastgesteld. Ondanks dat vele aids-informatiesites anders beweren is alleen besmetting via bloed mogelijk. Wanneer een aids-patiënt beweert dat hij alleen orale sex heeft gehad is de kans groot dat hij liegt, omdat het zo dom is om onbeschermde anale sex te hebben dat hij zijn reputatie als intelligent persoon dreigt te verliezen. Toch valt het niet uit te sluiten dat hiv-besmettingen oraal kunnen worden overgedragen door bloed uit wonden. Zelfs ten aanzien van de besmettelijkheid op zich is geen wetenschappelijk uitsluitsel. Professor Duesberg van de Berkeley University zegt dat aids niet besmettelijk is, maar dat er andere factoren als oorzaak aangewezen kunnen worden. Duesberg en honderden andere wetenschappers willen graag meer onderzoek doen naar de oorzaken van het sterk afgezwakte immuunsysteem van aids-patiënten. Daarvoor krijgen ze echter geen geld. Duesberg stelt dat overmatig drugsgebruik, langdurig wisselende sexcontacten en AZT-inname aids veroorzaken.

De oorzaken

In Afrika hebben mannen anale sex met vrouwen om het krijgen van kinderen te voorkomen. De anus is daar niet op gebouwd en vertoont veel wonden. Het contact van bloed met lichaamsvloeistoffen van anderen op zich is niet gezond, ongeacht of er een ziektevirus in zit. Het immuunsysteem is maandenlang bezig met de schade door één contact te herstellen. Dit geldt als één van de factoren die tot aids leiden. Dat is volgens Duesberg waarschijnlijk de reden dat Afrikaanse mannen en vrouwen ongeveer gelijkelijk verdeeld aids hebben. In Nederland is ongeveer een-derde van de hetero´s met aids een Afrikaan. Aids is hiermee oververtegenwoordigd onder de allochtone bevolking. Onder homo´s en bi´s geldt dat er meer aidspatiënten zijn dan autochtone hetero´s. Echter omdat veel homo´s, helaas bestaan daarover geen cijfers, niet van anale sex houden vormen zij geen risico. Een beperkt deel van de homo- en biseksuelen vormen wel een risico. Heroïnegebruikers krijgen aids door naalden te delen waar restjes bloed aan zit. In de jaren 70 was het nog heel gewoon om cocaïne te spuiten in plaats van te snuiven. Het spuiten van cocaïne is een extra risico omdat een naald vaak meerdere keren gebruikt wordt bij meerdere mensen.

De combinatie

In de homoscene gebruikt men vaak poppers. Dat is erg slecht voor de gezondheid; bij dagelijks gebruik gaat het immuunsysteem snel achteruit. Dit poppers snuiven gebeurt veelal in combinatie met andere drugs zoals xtc en cocaïne. In de scene worden ze samen ook wel chems genoemd. Het gebruik van chems is natuurlijk niet door alle mensen gewenst; sommigen houden hier helemaal niet van. De combinatie van sex en drugs wordt door alle leeftijden en geaardheden toegepast. De lifestyle van homo´s en bi´s in het uitgaansleven is uitstekend te betitelen als: extreem wild. Naast poppers grijpt men naar alcohol en meer drugs. Ook het hebben van veel losse sexcontacten is niet ideaal voor het immuunsysteem. Hetero´s kunnen het zich misschien niet voorstellen maar sommige homo´s halen makkelijk 10 verschillende sexcontacten per weekend. Niet-lichaamseigen vloeistoffen worden door het lichaam als lastige elementen beschouwd waarvoor alweer het immuunsysteem wordt aangesproken om het te verwerken. Nu doet zich het feit voor dat aids een ziekte is van het immuunsysteem. De aidspatiënt vertoont een scala aan ziekten die stuk voor stuk zijn veroorzaakt door een totaal verzwakt immuunsysteem. De jarenlange losbandige lifestyle, drugscocktails en sex waarbij aanraking met bloed plaats vindt vormen samen de oorzaak van aids, zo stellen wetenschappers die niet gelieerd zijn aan een commercieel bedrijf zoals Pfizer. Buiten het feit dat er in de officiële medische onderzoeksliteratuur geen harde bewijzen van het veroorzaken van aids door hiv te vinden zijn, hebben Duesberg en vele andere wetenschappers hypothesen opgesteld om onderzoek te doen naar de gevolgen van deze combinatie van factoren op biomoleculair niveau in ons lichaam. Financiering van zulke wetenschappelijke onderzoeken moet door of het bedrijfsleven of overheden plaats vinden maar beide instituten steunen dergelijk wetenschappelijk onderzoek niet.

Doodsoorzaak: AZT

AZT veroorzaakt celdeling. Ongecontroleerde celdeling wordt kanker genoemd. AZT is een medicijn met dezelfde eigenschappen als kanker. Hiv-positieven die het ´medicijn´ AZT krijgen toegediend, ontwikkelen eerder en sneller aids dan onbehandelde patiënten. De ziekte aids in combinatie met AZT als medicijn lijdt vrijwel altijd tot de dood. Vanaf 1977 mogen bedrijven patenten aanleggen op medische behandelingen. De aidsbehandeling is één van de eerste behandelingen die is goedgekeurd. Het belangrijkste anti-aidsmedicijn is AZT. Dit heeft echter als bijwerking: de dood. In de medische wereld zijn er meer medische behandelingen waar je aan kunt overlijden zoals chemotherapie. De dodelijke medicijnen die aids-patiënten toegediend krijgen, hebben aan het beeld van de verschrikkelijke ziekte bijgedragen. Mensen kunnen zich niet voorstellen dat de oorzaak van de dood in de medicijnen ligt. Toch zijn er aidspatiënten die vanaf midden jaren 80 AZT weigeren en nog steeds leven! Dit staat in schril contrast met de ´behandelde´ maar dode patiënten. AZT is oorspronkelijk ontwikkeld als anti-kanker-chemokuur maar omdat de bijwerkingen vrijwel altijd tot de dood leiden is het daarvoor ongeschikt verklaard. Omdat aids als dodelijke ziekte bekend was, werd AZT wel goed bevonden. Het leven zou ermee gerekt worden. Echter zien tegenwoordig artsen steeds vaker in dat zonder AZT mensen langer leven of zelfs niet doodgaan. De meest belangrijke reden dat AZT minder wordt gebruikt is dat het patent is verlopen en het daardoor goedkoop wordt. De farmaceutische industrie heeft uiteraard voor het aflopen van het patent in 2005 dokters geleerd andere dure medicijnen tegen aids te gebruiken. Zo lijkt het net of de medicijnen verbeterd zijn en de wetenschap vooruitgang heeft geboekt.