Ziekte van Grover: symptomen sterk jeukende huidaandoening

De ziekte van Grover wordt ook wel 'transient acantholytic dermatose' genoemd. Het is een intens jeukende huidaandoening, die zich kenmerkt door kleine rode bultjes en blaasjes, waar korstjes op kunnen komen. Vaak wordt niet onderkend dat iemand deze aandoening heeft, omdat de huidafwijkingen sterk kunnen lijken op andere huidaandoeningen, zoals galbulten of eczeem. De ziekte gaat uit zichzelf over. De jeuk is moeilijk te behandelen.

Ziekte van Grover: symptomen sterk jeukende huidaandoening

• Ziekte van Grover
• Oorzaak ziekte van Grover
• Symptomen ziekte van grover
• Diagnose en behandeling ziekte van Grover
• Behandeling ziekte van Grover

Ziekte van Grover

De ziekte van Grover, ook wel transient acantholytic dermatose genoemd, is een huidaandoening waarbij plotseling jeukende, rode vlekken of verhogingen op de huid verschijnen waaruit zich blaren ontwikkelen. De ziekte is genoemd naar de arts die de ziekte in 1970 voor de eerste keer beschreef. Meestal treedt het op bij van origine Noordwest Europese mannen die ouder zijn dan 40 jaar. Vrouwen jongeren worden drie keer minder vaak getroffen door deze huidaandoening. De ziekte duurt enkele weken tot enkele maanden en is self-limiting. Bij sommige patiënten kunnen de klachten langer aanhouden.

Oorzaak ziekte van Grover

De etiologie van de ziekte van Grover is onbekend. Mogelijke uitlokkende factoren zijn overmatig zweten, wrijving, lichamelijke inspanning, blootsteling aan ultraviolet licht, geneesmiddelgebruik en een droge huid. De ziekte van Grover kan tevens optreden bij een verminderde weerstand, bijvoorbeeld in geval van kanker of aids. De aandoening lijkt vaker voor te komen bij patiënten met constitutioneel eczeem (atopisch eczeem) en seborroïsch eczeem.

Symptomen ziekte van grover

De ziekte van Grover begint vaak plotseling. Het resulteert in intens jeukende kleine rode bultjes en blaasjes (zie afbeelding of foto bovenaan het artikel_, voornamelijk in het middendeel van het lichaam: romp, schouders, nek, bovenarmen en dijbenen. Op het gelaat komen ze niet voor. De papeltjes zijn enkele millimeters groot en ze zijn soms met een korstje bedekt.

De huidafwijkingen verdwijnen vaak vanzelf na enkele weken tot maanden. Sommige patiënten hebben er langer last van. Bijkomende klachten door de langere ziekteduur zijn algehele malaise, moeheid en in sommige gevallen gewichtsverlies.

Diagnose ziekte van Grover

De ziekte van Grover is een miskende ziekte. Vaak wordt niet onderkend dat iemand deze aandoening heeft. Dit komt doordat deze aandoening sterk kan lijken op andere huidaandoeningen, zoals galbulten (urticaria, netelroos) of eczeem. De dermatoloog (huidarts) zal bij vermoeden van de ziekte van Grover een huidbiopsie afnemen. Dit kan de diagnose bevestigen.

Behandeling ziekte van Grover

De jeuk bij de ziekte van Grover is hardnekkig en niet eenvoudig te behandelen. De jeuk kan bestreden worden door corticosteroïdenzalf (hormonzalf). Synthetisch vitamine D (calcipotriol) kan de jeuk ook verzachten. Tretinoïne crème kan ook worden voorgeschreven. Deze crème stimuleert de celdeling van de bovenste huidlaag, waardoor oude cellen verdwijnen. Daarnaast kunnen vochtinbrengende crèmes uitkomst bieden, indien de huid daarmee regelmatig wordt ingesmeerd. Som wordt antihistaminica toegepast. Het is raadzaam om uitlokkende factoren zoveel mogelijk te vermijden.

Klik hier voor een artikelenreeks over allerlei huidaandoeningen en huiduitslag.

Lees verder

• Huidaandoeningen A-Z: jeuk, pijn, bruine & rode vlekken huid