Absence is een vorm van epilepsie

Lichte epilepsie komt soms voor bij kinderen. Bij 1 op de 2000 kinderen is er sprake van deze lichte epilepsie, ook wel absence genaamd.

Afwezigheid

Absence betekent afwezig(heid). Tijdens een aanval van absence is het kind even afwezig, niet letterlijk natuurlijk maar wel met zijn gedachten. Absence is een vorm van epilepsie en behoort dus ook tot de groep van epileptische aanvallen. Het bewustzijn daalt gedurende korte tijd.

Absence of petit mal epilepsie

Bij absence is het kind gedurende 2 tot 10 seconden afwezig en afgesloten voor de buitenwereld. Petit mal epilepsie heeft dezelfde kenmerken, alleen komt het dan vaker voor gedurende de dag. De twee benamingen staan dus voor het aantal keren dat het per dag voorkomt.

Verder bestaat er nog de gewone absence-epilepsie, deze begint op een leeftijd van ongeveer 6 jaar, en de juveniele absence epilepsie, deze begint op ongeveer 9-jarige leeftijd.

Kenmerken

Dagdromen betekent niet dat het kind een epileptische aanval heeft. Bij dagdromen is het kind ook even afwezig, maar is het wel makkelijk terug te roepen door de naam te noemen of het kind aan te raken.

Bij absence is het kind gedurende 2 tot 10 seconden afwezig. Het heeft een starende blik. Er kunnen lichte spiertrekkingen optreden in het gezicht. Ook kan het kind met de handen friemelen. Wanneer de aanval voorbij is, gaat het kind gewoon door met waar hij mee bezig was. Het kind is niet verward.

Wanneer er stuiptrekkingen bij komen kijken, dan is er vaak sprake van gewone epilepsie en niet van absence.

Behandeling

De meeste kinderen groeien uit deze vorm van epilepsie. Vaak is een behandeling dan ook niet nodig. Let er wel op dat het kind nooit zonder begeleiding gaat zwemmen of sporten. Soms kan het kind zoveel aanvallen op een dag hebben, dat de schoolprestaties erop achteruit gaan. Geef in ieder geval goed aan bij de leraar en sportleraar, maar ook bij vriendjes en vriendinnetjes van het kind, dat het last heeft van absence.

Indien wenselijk, kunnen de aanvallen onderdrukt worden met medicijnen. Deze worden meestal voor zes tot twaalf maanden voorgeschreven. daarna wordt er (opnieuw) een hersenfilmpje gemaakt om te kijken of de aanvallen nog voorkomen. Komen ze niet meer voor, dan worden de medicijnen afgebouwd. Wanneer ze weer terug komen, dan krijgt het kind weer voor zes tot twaalf maanden medicijnen.