Bloed ophoesten: oorzaken, symptomen, griep, longontsteking

Bloed ophoesten: de oorzaken, symptomen, gevolgen het gevaar en ziekten als tuberculose, longontsteking en longkanker. Bloed ophoesten komt bij bepaalde ziekten voor en moet altijd behandeld worden. Een patiënt kan bij grote hoeveelheden opgehoest bloed in zijn eigen bloed verdrinken.

Bloedophoesten oftewel bloed ophoesten

Het ophoesten van bloed wordt bloedophoesten of hemoptoë genoemd. Dit komt voor bij een aantal longziekten, maar ook mensen die snel bloedneigingen hebben.

Oorzaken

De grootste oorzaak van het ophoesten van bloed is veelal een longziekte. Dit kan gaan om longtuberculose, longkanker of een longinfarct. Ook bij een longontsteking komt bloedophoesten soms voor. Een verkoudheid of griep veroorzaakt dit niet. Griep, verkoudheid en longontsteking worden wel vaak met elkaar verward, maar een longontsteking wordt veroorzaakt door een bacteriele infectie in tegenstelling tot griep en verkoudheid.

Symptomen

Het belangrijkste symptoom is het ophoesten van bloed, vaak gepaard gaande met slijm. Het kunnen kleine deeltjes bloed zijn, maar ook grote bloedingen komen voor.

• Longontsteking: soms bloed ophoesten, vaak met slijm. Koorts, rillingen, gebrek aan eetlust, zweten.
• Longkanker: slijm ophoesten met hierin bloed, prikkelhoest, zeurende pijn op de borst, gebrek aan eetlust, heesheid, vaak luchtweginfecties, kortademig.
• Longtuberculose: aanhoudende hoest met ophoesten van slijm en bloed, pijn in de borstkas, s'nachts zweten, gewichtsverlies.
• Longinfarct: ophoesten van bloed, kortademigheid, acute pijn.
• Abnormale bloedingsneiging: beetjes bloed tijdens hardnekkige hoest, het lichaam bloedt snel.
• Gesprongen bloedvat: een golf bloed wordt opgehoest, voorafgaande aan een vreemd borrelend gevoel.

Een enkele keer bloed ophoesten kan voorkomen, er kan namelijk ook een adertje springen. Wanneer dit een klein beetje is en slechts éénmaal, is er geen reden tot onrust. Wanneer bovenstaande symptomen zich voordoen, waarbij vooral de combinatie hiervan belangrijk is, is het raadzaam een arts te raadplegen. Men moet niet te lang wachten hiermee. Veel bloedverlies kan ertoe leiden dat de longen vollopen, waarbij er een kans bestaat op verdrinking in het eigen bloed.

Is bloed ophoesten gevaarlijk?

Alleen bij grote hoeveelheden bloed dat wordt opgehoest bestaat er kans op verdrinking in eigen bloed. Dit wordt vooral gezien bij een gesprongen ader of na een ongeval waarbij een bloedvat beschadigd is. Kleine hoeveelheden bloed ophoesten is niet levensgevaarlijk, echte kan de onderliggende oorzaak wel bedreigend zijn. Sommigen ziekten kunnen het lichaam behoorlijk aan tasten, denk hierbij aan longkanker of longtuberculose. Bij een longinfract kan de dood plotseling intreden. Het ophoesten van bloed mag dan ook niet genegeerd worden.

Bloed ophoesten en overgeven

Wanneer iemand een flinke buikgriep heeft, komt hier vaak braken bij. Soms komt het voor dat er bloed mee komt tijdens het na het braken. Er ontstaat een grote druk in de maag tijdens het braken, maar ook in de longen. Er kan ergens een adertje springen dat wat bloedverlies geeft. Dit bloed is weinig en helderrood van kleur. Bloed dat bruin tot zwart van kleur is, is oud en kan niet van het braken op dat moment komen. Het bloeden moet stoppen en daarna niet meer voorkomen. Komt het bloeden toch terug, dan kan men het beste een arts waarschuwen.

Bloed dat opgehoest wordt en vervolgens ingeslikt wordt, veroorzaakt ook misselijkheid met soms braken als gevolg. De maag raakt geïrriteerd door het ingeslikte bloed.

Behandeling

Wanneer een patiënt bloed ophoest, wordt er altijd naar de oorzaak hiervan gezocht. Daarom is het belangrijk dat de patiënt zoveel mogelijk klachten naast het bloedophoesten beschrijft. Een longontsteking wordt behandeld met antibiotica. Longkanker wordt behandeld middels chemotherapie, bestraling of een operatie. Een longinfarct is gevaarlijk, deze is veelal het gevolg van een longembolie. Er worden stollingsremmers toegediend. Abnormale bloedingsneigingen kan door verschillende ziekten komen, deze moet behandeld worden. Longtuberculose wordt met medicijnen behandeld, Deze worden vaak afgewisseld omdat de bacterie snel resistent wordt tegen medicijnen.