Astrologie en tarot

Astrologie en de middeleeuwse tarot zijn vermoedelijk de belangrijkste waarzegsystemen in de ontwikkeling van de westerse esoterische traditie. Veel meer dan eenvoudige systemen om te voorspellen, leiden ze naar de kern van de kosmologie en drijven ze op voorspellingen die verband houden met de taken en idealen van menselijke wezens in een metafysisch universum.

Geboorte van de Astrolgie

De stam van het woord 'astrologie' is het Griekse astron, 'ster', en astrologie behoort dan ook tot de oudste van alle culturele activiteiten. Mensen hebben aan de magische lichten aan de nachtelijke hemel altijd bijzondere betekenissen toegekend. De sterren werden vaak aangezien voor godheden, en hun ononderbroken beweeglijkheid als weerspiegeling van de voortdurend veranderende aard van de hemelen. Wat er ook op aarde gebeurde, het kon niet anders dan verband houden met deze stellaire krachten. Met het toenemen van hun kennis over de planeten, begonnen de klassieke astrologen en astronomen in het Midden-Oosten, Centraal-Amerika en het Verre Oosten voorspellingen te doen, die gebaseerd waren op de bewegingen van de hemellichamen. Hierdoor is astrolie altijd nauw verbonden geweest met de cyclische beginselen die verband houden met individele lotsbestemmingen en belangrijke gebeurtenissen.

Astrologen hebben steeds onderscheid gemaakt tussen de vaste sterren- sterren die de schijnbare beweging van de hemelen volgen- en de bewegende sterren of planeten, die hun eigen cyclische loop hebben. In oude tijden waren de redenen van deze verschillen echter verre van duidelijk en diverse culturen- waaronder due van de Babyloniërs en de oude Egyptenaren- ontwikkelden hun eigen, unieke benadering om de voortekenen in de nachtelijke hemel te duiden.

De essentie van de achterliggende vooronderstelling van alle klassieke astrologie was dat Hemel en Aarde onderling verbonden waren. De wereld werd beschouwd als een levend organisme en, waar de sterren hun variabele energieën naar de Aarde uitstraalden, beïnvloedden ze ieder menselijk wezen. omdat, naar men geloofde, verschillende delen van het menselijk organisme op hun beurt in verband stonden met verschillende stellaire rangschikkingen, leek het duidelijk dat de sterren specifieke invloeden op individuele en collectieve menselijke lotsbestemmingen konden uitoefenen.

Astrologie in mesopotamië

In de klassieke culturen die tussen de Eufraat en de Tigris bloeiden (babylonië in het ziuden en Assyrië in het noorden van Mesopotamië), bevonden zich in de priesterlijke echelons waarzeggers die voortekenen en dromen uitlegden, maar die ook kennis vergaarden over omina, die ze op astronomische waarneming baseerden. Deze kennis ontwikkelde zich tot wat we nu astrologie noemen.

In de ruïnes van Nineve in Assyrië werden tabletten die astrologische motieven vertonen en die uit circa 700 v.C. dateren, opgegraven. De als de 'mul.APIN' bekendstaande verzameling tabletten- van een woord dat 'ploeg-ster' betekent- maakten deel uit van de bibliotheek van koning Assurbanipal en men en men veronderstelt dat ze afschriften zijn van Babylonische teksten uit circa 100 v.C. De tabletten inventariseren het opkomen van 18 sterren en sterrenbeelden in de dierenriem binnen een schematisch jaar van 12 maanden en er wordt aangenomen dat deze combinatie van een schematisch jaar, samen met de latere toevoeging van de vaste sterren Aldebaran en antares, de Babylonische dierenriem hoeft doen ontstaan. De mul. APIN-tabletten laten zien hoe nauw de bamd is tussen astronomische waarneming en de verklaring vab omina. Een bepaalde inscriptie zegt: "Mercurius is zichtbaar. Wanneer Mercurius zichtbaar is in de maand van Kislimu, zijn er rovers in het land. Wanneer een halo de Maan omringt en Jupiter zich daarbinnen bevindt, zal de koning van Akkad worden belegerd- op het land zullen dieren opkomen...Ik heb de koning, mijn meester, geschreven (dat) er een verduistering zal plaatsvinden. In feite is ze er al: het is een teken van vrede.

Assyrische astrologen (681-668 v.C.) en Assurbanipal (668-626 v.C.), vestogden zich in werkplaatsen, die tegen de tempel van Ea, de god van orakels en de uitvinder van het schrift, waren aangebouwd. Esarhaddon en Assurbanipal, en vóór hen koning Sargon I, vroegen, voordat zij begonnen aan grote projecten als de bouw van heiligdommen voor de goden, hun astrologen gunstige data te bepalen. In een inscriptie in een van de tabletten van Assurbanipal lezen we: 'De maand addaru zal dertig dagen hebben. In de nacht van de 13e op de 14e obeserveerde ik de hemel nauwkeurig. Ik stond zeven keer op, maar er was geen verduistering. Ik zal de koning een rapport sturen.' Onvoorziene hemelse voorzallen werden beschouwd ongunstig te zijn voor het beginnen van belangrijke ondernemingen, terwijl voorspelbare hemelse gebeurtenissen als gunstig werden gezien.

De mul.APIN-tabletten dateren uit dezelfde periode als die waarin door stronomen in Babylonië zeer nauwkeurige astronomische waarnemingen werden gedaan. De Babyloniërs berkenden de duur van de dag en de nacht en het opkomen en ondergaan van de maan en met deze kennis ontwriepen ze een kalender, die betrouwbaar genoeg was om eclipsen te voorspellen. In feite zijn de baiscomponenten van de Babylonische kalender vandaag de dag nog i gedruik- inclusief het concept van maanden, weken, dagen en uren.

Pogingen om een vaste dierenrien te ontwerpen, ondervonden problemen door het feit dat door het draaien van de zon de dag- en- nachtevening tegengesteld door de censtellaties beweegt- een fenomeen dat équinoctiaalprecessie'wordt genoemd. Waar de vroegst samengestelde Babylonische zodiak een lunaire dierenriem schijnt te zijn geweest met 18 constellaties, is het eerst geregistreerde gebruik van Babylonische astrologie, in de eerste helft van de vijfde eeuw v.C.. een systeem van 12 sterrenbeelden van vaste sterren in de dierenriem.