Het syndroom van Asperger

Het syndroom van Asperger is een stoornis die valt onder het autismespectrum. Het is dus een aan autisme verwante stoornis. Het verschil met klassiek autisme (het beeld wat de meeste mensen voor zich zien als het over autisme gaat) is dat de taalontwikkeling normaal verloopt en dat deze mensen vaak een bovengemiddeld IQ hebben. Dit heeft voordelen, maar ook nadelen. Het voordeel is dat veel mensen aardig normaal kunnen functioneren, het nadeel is dat je van jezelf weet dat je anders bent. De belangrijkste kenmerken van het syndroom van Asperger zijn tekortkomingen in de sociale omgang. Mensen met het syndroom van Asperger zijn vaak egocentrisch ingesteld. Ze kunnen moeilijk delen en kunnen zich moeilijk verplaatsen in andere mensen. Als de Asperger zelf bijvoorbeeld weinig pijn ondervindt kan hij of zij gaan lachen als iemand anders valt. Het komt niet in hun op dat de ander weleens pijn zou kunnen hebben.

Ook hebben mensen met het syndroom van Asperger moeite met zogenaamde non-verbale communicatie. Dit houdt in dat ze gezichtsuitdrukkingen, gebaren en lichaamshoudingen soms niet begrijpen. Ze herkennen het bijvoorbeeld niet als iemand zich verveelt door hun veel te lange en ingewikkelde verhaal. Bij leeftijdsgenoten ontstaan vaak ergernissen over deze persoon en daardoor zijn ze vaak niet in staat om een normale relatie op te bouwen met een leeftijdsgenoot. Kinderen trekken misschien meer naar volwassenen toe, omdat die hun verhalen wel begrijpen.

Aspergers hebben vaak een beperkt interesseveld. Ze zijn bijvoorbeeld erg geinteresseerd in natuurkunde. Ze kunnen hier dan de hele dag mee bezig zijn en worden boos als ze hierbij gestoord worden. Sommige kinderen ontwikkelen hierdoor leerproblemen, omdat ze niet willen leren lezen, maar alleen met natuurkunde bezig willen zijn. Het onderwijs moet dan op zo'n manier worden aangepast dat het kind bijvoorbeeld tekstjes mag lezen over natuurkunde. Er zitten ook voordelen aan zulke interesses. Iemand kan er bijvoorbeeld zijn beroep van maken en er erg goed in worden.

Mensen met het syndroom van Asperger verwerken prikkels, zoals geluid, licht, kleur en smaak, op een andere manier dan 'gewone' mensen. Het komt bij hen bijvoorbeeld harder binnen of ze kunnen bepaalde geluiden niet van elkaar onderscheiden. Ze houden niet van eten met een bepaalde structuur of ze kunnen niet tegen het felle licht van tl-buizen.

In dit korte artikeltje is natuurlijk niet alles te vertellen over het syndroom van Asperger, dit zijn slechts de beginselen. Er zijn hele boekwerken over geschreven. Ik hoop dat ik u met dit artikel aan heb gezet tot verder lezen over het syndroom van Asperger. Dit artikel is voor het grootste gedeelte geschreven uit mijn eigen ervaringen.