Wat is borderline?

Wasiera, 11-01-2012 15:06 #10
Hoi ik ben sinds een jaar achter gekomen dat ik ik bordeline heb, eerst kwam het boodschap niet in typese kenmerk van bordeline moeilijk aan nemen van iets verdringen, omdat ik nooit mee heb gekregen om over mijn gevoel te praten mis ik een belangrijk handvat in het leven, enorme leegte die ik heb gevoeld als kind heb als kind veel mee gemaakt niet altijd fraai ben jaren lang misbruikt bedriegd geslagen, altijd angste gehad het liefst blijf ik de gehele dag binnen want buiten zijn deed veel te pijn, ik heb alles verdrongen en begon me zelf te beschadigen dat was de enige manier om eigen koers aan mijn gevoel te geven het gaf me voldoening eindelijk iets zichtsbaar waar andere aan konden zien dat ik wel degelijk pijn heb en het feit dat ik bloede voelde ook aan dat ik besta het werd een obsesie ik raakte er aan verslaafd ik vertrouwde niemand prate tegen me zelf en wilde alles goed doen om gewaardeerd te worden ik durfde niemand te vertellen wat ik als kind mee maakte hoe erg ik lijd controle hebben en willen houden, mijn leven was en hel ik werd een meesterres in het verbloemen van mijn gevoel ik zorgde dat mijn studies en werk nooit te leiden had deed altijd extra mijn best om andere naarde zin te maken vergat altijd het me zelf naar de zin maakte ik kon geen relatie met een man aan gaan dat hield ook niet stand ik vond zolang ik ziek was en niet bij me gevoel kon komen dat ikdat andere niet aan kon doen ik wees iedreen af die dicht bij kwam altijd op de vlucht, ik was altijd toeschouwer van het leven durfde nooit deel e maken uit het leven zelf, ik was constand op zoek om de leegte die ik binnen in me had te vullen en vaak niet altijd in het positieve de inzinking kreeg ik toen ik 20 was raakte aan de drugs alcohol verslaafd daaarmee verdoofde elke gevoel en vorm van pijn dat heb ik heel lang kunnen doen tot dat er een moment in me leven kwam dat ik het zat was ik besloot om af te kicken en dat heb ik met gods hulp gedaan ik bn al zeven jaar clean maar ik merk dat alles wat ik verdrongen heb kwam gevoel nu sterk aan wezigheid ik werd gekeweld door de constante stemming ben doord een hel gegaan paniek aanvallen en besloot na twee jaar thuis afgelsoten van alles en iedreen dat het tijd werd dat ik hulp geing zoeken dat ging niet geheel volt voor mee gevoel ik liep tegen zoveel regels op en versleet de ene arts na de andere na jaar bijde crisis dienst en therapie heb ik gaande weg geleerd en kwam ik pas achter waar ik al die jaren aan lijd het werd zo gelder heb de hele dag gehuild mede omdat ik wist dit raak ik nooit kwijt ikheb die ziekte al jaren het hoort bij me ik kan niet met medicatie weg laten gaan maar ik heb geacppeteerd en probeer er alles aan te doen om dingen aan te leren die me gaande weg zullen helpen het lijden te verzachten ik ben een stille bordeliner geweest omdat ik altijd bang was dat ik andere pijn zou doen vermijd ik altijd alles sitautaie die moelijk zijn zo heb ik bewust geen kinderen genomen, dat kon ik gewoon niet aan die verantwoording ik ben gaan bidden en dat was uit eindelijk mijn licht punt en verdiepen in het geloof.dat maakt alles zo draagelijk ik heb geleerd me grenzen te bewaken en werk nu kei hard aan me zelf alleen lukt het me niet en heb de steun en liefde van me naasten en vrienden, ik heb de pijn en woede en negatieve gevoelens altijd naar me zelf gericht nooit naar andere ik weet uit eindlijk zelf heel goed dat wat je zelf niet wenst dat mensen je aan doen dat je dat andere ook niet moet aan doen ben altijd eerlijk naar andere
ik heb bewust geen realtie dat werkt voor mij nu niet mischien als ik beter ben en goed in me vel zit en heb geleerd hoe ik met mijn ziekte om kan gaan ik heb nu vooral rust nodig ik kan zo wie zo niet veel prikkels hebben.ik heb de verhalen hier gelezen en dat heeft geraakt ik kan me heel goed indenken en inleven hoe het is voel een verbindenis met mijn lotgenoten ik wens jullie veel liefde toe en onverwaardelijk steun en heel veel sterkte en hoop dat er tijd voor ons zal zijn waar in we vrij zullen zijn van alles wat ons zo kwelt in het leven en eindelijk het leven kunnen leiden wat we verdienen
kus knuffel Reactie infoteur, 12-01-2012
Hoi wasiera!

Ik vindt het ontzettend knap dat je hier je hele verhaal zo hebt neergezet! je hebt enorm veel meegemaakt, en ik lees dat je een heel sterk persoon bent! Ik weet dan ook zeker dat het met jou wel goed gaat komen, op welke manier dan ook… Geloof in jezelf en vertrouw in jezelf!
Ik hoop dat andere mensen ook wat aan jou verhaal hebben!

Bedankt!

Dennis, 03-07-2011 19:06 #9
Ik heb 2 relaties gehad met een borderliner (vrouwen). Je moet een dikke huid en geduld met ze hebben. Soms kan je beter niets zeggen om niet de lulligste dingen te laten escaleren. Mijn geluk is dat ik geen opvliegend karakter heb. Vandaar dat ik het waarschijnlijk met de ene 12 jaar en met de andere 3, 5 jaar heb volgehouden. Deze uitspraak kreeg ik van iemand te horen toen het over was. "Alleen maar ellende is ook niet helemaal waar, je hebt immers je vrijheid terug, en dat is heel veel waard. Je hebt je uit een nest losgemaakt waar je in gevangen was en je niet jezelf kon zijn, het kan altijd beter, en iemand verdiend ook beter". En dat klopt ook.

Sam, 24-03-2011 19:21 #8
Hoi.
zelf hebt ik ook bordeline, het is bij mijn in 2009 geconceteert, maar kan er al langer mee gelopen hebben.
zelf vindt het erg vervelend om het te hebben, maar ik sta er niet elke dag bij stil dat ik het hebt, dat maak je gek.
ik hebt gekoozen om geen medicatie te slikken, omdat ik ook 2 prachtige kinderen hebt, en hoorde dat je van die medicatie suf wordt, en dat kan ik me kinderen niet aan doen.
dus hebt gekoozen om me op het werk te richten, en dat gaat tot nu toe goed.
hoe dan ook, kan deze ziekte te geneezen worden, en ook door en niet elke dag mee bezig te blijfen, van ik hebt het.
snijden hebt ik aleen heel even in het begin gedaan, nu ook al langer niet meer.
door mijn kinderen, en afleideing.
ik weet wel dat het ook voor de buitenwereld iets is, en voor de gene die het niet hebt, er moelijk mee om te gaan, met iemand die bordeline hebt.
en zo is het bordeline hoeft je niet altijd aan de buitenkant te zien, veel vrienden van mijn toen ik het vertelde, die het toen nog niet wisten, stonden heel verbaast te kijken, ja dat hadden ze nooit verwacht.
ben er daar door toen ik het had verteld geen vrienden door kwijt geraakt.wat bij meeste wel het geval is.
maar kijk voor uit.en dan kom je er ook wel.
liefs sam,

Alfred, 04-03-2011 10:22 #7
Mijn therapeut beweert dat mijn vriendin overduidelijk borderline heeft. Ze sneed zichzelf vroeger en ze kan van iemand houden en adoreren. En zelfs zeggen dat die persoon alles voor haar betekent. Een paar weken later kan ze die persoon haten en nooit meer willen zien. Ze reageert heel impulsief en dikwijls vanaf een eerste ontmoeting heeft ze een zwaar oordeel over die persoon. Zelf houdt ze zich impulsief bezig met gevaarlijke situaties. Ze ging weg met vrienden die haar een huis en een leven beloofden… En ik dan? Ik bestond niet meer. En nu is het weer totaal andersom. Ze haat die mensen en vind mij weer geweldig. En gisteren was ze weer boos en nu doet ze weer alsof er niks gebeurd is. :'( Ze wil wel de therapie volgen omdat ze weet dat er iets mis is met haar. Ik ga eraan kapot en zij zegt dat het door m'n werk is en door m'n eigen problemen. Bij de therapeut heb ik alleen over haar gepraat en daar is ze razend over. "Waarom praat je niet over je echte problemen?"… altijd hetzelfde liedje. Is dit nu echt borderline of niet. Want het wordt wel eens als modeziekte beschouwd of als "we weten niet wat het is, dus noemen we het borderline".

Sarah Wilbers, 28-02-2011 12:18 #6
Dit is de juiste omschrijving van Borderline. Zelf heb ik dit ook, en het is wel lastig om te hebben. Je moet hier ook echt mee om kunnen omgaan.

Neidje, 08-02-2011 00:29 #5
Ik heb gelezen wat er zoal staat geschreven over Borderline. En ik ken zelf ook een aantal meisjes en vrouwen die aan dit stoornis lijden. Ik heb ze altijd willen helpen, in alles al had ik daar geen controlle over. Ik heb ook met eigen ogen moeten ondervinden watvoor schade het jou als medemens kan toebrengen.
Ik heb daarom ook bewust gekozen om mensen die hieraan lijden gewoonweg te vermijden, en te ontlopen. En als ze bij mij komen met hun zielige verhalen (waar in werkelijkheid hele andere waarheden aan zitten), zal ik ze niet meer helpen maar liever de mensen aan wie zij verbonden zijn. Het is een feit dat deze mensen zelf vaker de dupe zijn van het gedrag van de borderliner zelf. die zal zijn partner, vrienden, familie echt niet helpen. En al zeg je het zo vaak nog aan hen. Ze horen het niet want het gaat nier over haarzelf.
Ik probeer nog steeds meer te weten over deze stoornis waardoor ik wellicht wel van mening kan veranderen en ook wel doelgericht hulp kan bieden, en helaas ben ik nog steeds niet van mening veranderd als ik meerdere borderliners zie en hoor.

Dedupevanborderlinemoeder, 14-09-2010 22:57 #4
Beste infoteur: wat geeft het een fijn gevoel voor het eerst in mijn leven, ik ben bijna 57 jaar oud, begrip te krijgen. Bijna al mijn zussen hebben psychische hulp gehad van psychologen en 1 daarvan heeft mijn moeder gezien en heeft die diagnose gesteld. Verder is mijn moeder onderzocht in het Pieter Baancentrum, mijn broer was verslaafd, en de diagnose was schokkend. En nog steeds geen hulp, geen medicijnen en opvang voor de kinderen. Er was zelfs een hulpverlener die haar de goede raad gaf om de kinderen maar goed aan te kleden, dan werden zij niet van haar afgepakt. Wat een gouden tip. Mijn moeder is 82 jaar oud, onbenaderbaar en heeft een paar dagen in verpleegtehuis gezeten, zij had een ontregelde suiker. De 1e reactie van het verplegend personeel was dat mijn moeder zo moeilijk was. Ik gaf dat meteen toe en mijn moeder praat nu nog niet tegen mij. De angst is groot om ontmaskerd te worden. Alle kinderen waren emotioneel onderontwikkeld, twee zussen hebben dezelfde ziekte, en dat was het. In zo'n land als Nederland, vergeven van de hulpverlening, maar nooit hulp gehad. Altijd bang voor mijn moeder, vluchten naar een surrogaatmoedertoen mijn zus en ik klein waren. Dit is de eerste keer dat ik mijn jeugd beschrijf, heel confronterend om het terug te lezen. Reactie infoteur, 20-09-2010
De dupe van een borderline moeder,

Echt een ongelooflijk verhaal! Het zal idd heel confronterend zijn om dit terug te lezen… petje af hoor! Ik hoop dat dit ook (al is het maar een klein beetje) helpt bij de verwerking!

Sterkte!

Dedupevanborderlinemoeder, 30-08-2010 11:33 #3
Mijn moeder heeft borderline, maar er is nog nooit een diagnose gesteld. Zij houdt haar ziekte angstvallig verborgen en is in staat om iedereen om te tuin te leiden. Alleen haar negen kinderen zijn de dupe geworden van haar ziekte. Hulpverlening, zij ging scheiden en de kinderen werden haar toegewezen, trapte in haar verhaal dat zij zulke moeilijke kinderen had. Ik zie bij haar de kenmerken: agressie, een leegheid en niet emotioneel kunnen binden, ruzie zoeken, zich mooier voordoen dan zij is. Het blijkt dat alle kinderen emotioneel onderontwikkeld zijn. Jammer dat hulpverlenend Nederland altijd partij voor haar heeft gekozen. Er was in het verleden een hulpverlener die mijn moeder overtuigde vooral de kinderen goed te kleden dan mocht zij ze houden en dan werden zij niet van haar afgepakt. Zij kon zeer overtuigend zijn dat zij de kinderen niet kon missen. Nu, bijna 57 jaar oud, zou ik een boek willen schrijven als waarschuwing naar de hulpverlening, trap niet in mooie praatjes. Mijn vraag is, hoe kun je het type borderline wat mijin moeder laat zien ontmaskeren?
Nu nog kan ik moeilijk met haar omgaan en ik neem vaak afstand. Te gek voor woorden dat deze vrouw nooit medicijnen heeft gehad en altijd in de slachtofferrol zat. Het huwelijk van mijn ouders duurde 18 jaar, een soort haat-liefderelatie. Zij kwam er alleen voor te staan en de kinderen werden vanaf jongsafaan ingezet om te werken. Mijn moeder lag altijd op de bank ziek te zijn, jarenlang kwam zij niet buiten, heel fobisch. Wat overblijft is veel verdriet, want ik heb heel energie moeten steken in het overwinnen van alle ellende in mijn jeugd. Bescherm de kinderen tegen zulke ouders en bureau jeugdzorg, grijp in en adviseer deze moeders een behandeling. Laat je niet om te tuin leiden! Reactie infoteur, 05-09-2010
Wat jammer dat uw jeugd zo is veropen! Het is inderdaad onbegrijpelijk dat dit allemaal zo heeft kunnen gebeuren. Ik begrijp dat u zelf denkt aan borderline zonder dat dit dus ooit is geconstateerd door een psychiater? De mogelijkheid dat zij borderline heeft bestaat maar er zijn vele psychische aandoeningen en ik zou er dus niet zo vanuit gaan dat het om borderline gaat.

Het "ontmaskeren" van uw moeder zal alleen kunnen als er bij haar onderzoek wordt gedaan, en zoals ik uit uw verhaal begrijp staat zij daar niet voor open…

Ik wens u heel veel sterkte en succes toe met alles en met het schrijven van uw boek.

K., 02-01-2010 13:05 #2
Het ware te hopen dat -in belang van het kind- voortaan niet klakkeloos in familierecht gezag gegeven wordt aan vaak zulke moeders alleen. De gevolgen voor duizenden nu zijn desastreus ook voor kinderen en partners ervan en verwekkers van kind of kinderen. Helaas blijkt dat nog steeds volop in valkuilen van kenmerken van deze mensen wordt getrapt en dat voorlichting NIET goed is geregeld in ggz, laat staan betrokkenheid in gesprekken en/of behandeling ervan. Vele ouders van deze mensen gaan in gedrag mee waardoor overigens het nog in stand kan blijven ook. Kenmerken worden slecht benoemd met als gevolg dat er een verkeerd beeld ontstaat ook. Welzeker kan beter letterlijk benoemd worden wat er aan de orde is in praktijk. En dat is leugenachtig gedrag, liegen, bedrog, manipulatie veelal, waardoor kinderen vervreemd geraken bij scheidingen van meestal eigen vaders als omstander en moeders met bl gewoonweg doorgaan met die handel en wandel.
Onder de plu en onder mom wet privacy.
Afschaffen en de risicogroepen aan gaan pakken juridisch helemaal al. (Zie de 11000 valse geboorteaangiftes o.a.)
Die meldplicht voor hulpverleners had er allang kunnen en moeten zijn. Jeugdzorg loopt vol met als oorzaak onder andere dat die meldplicht niet bestaat.
Ondanks adviezen dat kinderen beschermd moeten worden tegen gedrag en handel en wandel van vaak zulke moeders dan (immers nog steeds gaan in 90 procent bij scheidingen kinderen naar een moeder ook al hebben die een ernstige geestesstoornis in gevallen), wordt niet gereageerd veelal op de meldingen door vaders in zaken.
SLECHTE zaak.
En kinderbeschadigend en kindermishandelend ook vaak, inzake manipulatie en valse verklaringen in familierecht door moeders gedaan met behulp van advokatuur ook nog eens.
Taak Rouvoet. En tweede kamer.

Huib (infoteur), 28-10-2007 16:55 #1
Borderline is een ziekte waar de persoon zelf en de omgeving onder gebukt gaat. et name de niet begrijpende reacties van de omgeving levert een bijdrage aan onstuimege boosheid en impulsief gedrag van de patiënt. Het gedrag (boosheid of impulsieviteit) ontlokt een niet begrijpende of geïriteerde reactie en de reactie ontlokt weer een nieuw negatief gedrag van de patiënt. Het is om die reden dan ook aan te bevelen dat niet alleen de patiënt behandeld wordt, maar ook handvatten en begeleiding worden aangereikt aan de omgeving van de patiënt.

Het is als in de communicatie. Alle communicatie ontlokt nieuwe communicatie. En meestal in positieve zin. Bij borderline gaat het ook om de juiste communicatie met de patiënt. Hoe moeilijk dat ook is. Bij borderline werd weleens gedacht dat dit een ziekte is die zich ontwikkelt als iemand een (zeer) vervelende jeugd heeft gehad.Maar een onttwikkeling in de hersenstructuur lijkt meer voor de hand te liggen.