Wat is het pgb; Persoonsgebonden budget?

Een pgb is een persoonsgebonden budget. Dit is een subsidie van de regering waarmee een verzekerde zijn eigen zorg kan inkopen. De zorg hoeft niet door een instelling verleend te worden, maar kan ook worden uitgevoerd door bekenden of familie. Zo kan een verzekerde vaak langer thuis blijven. Het pgb is onderdeel van de AWBZ, Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, en werd in 1997 ingevoerd. Sinds maart 2003 krijgen de mensen het bedrag dat ze nodig hebben op hun eigen rekening gestort krijgen. Regionale indicatie-organisaties stellen vast op hoeveel zorg vragers recht hebben.

Iedereen die voor zorg in aanmerking komt die vanuit volksverzekering AWBZ wordt betaald kan kiezen tussen zorg in natura en zorg via een persoonsgebonden budget. Mensen met een pgb kunnen zelf zorgaanbieders te contracteren. Over de uitgaven wordt maandelijks verantwoording afgelegd aan het zorgkantoor van de verzekeraars. Een pgb-houder kan dus zelf een zorgcontract afsluiten met een hulpverlener, maar het kan ook een kennis of buur zijn, een reguliere of een particuliere instelling zijn. En zelfs een familielid, 64 procent van de pgb-houders koopt namelijk zorg in bij bekenden of mantelzorgers.

De cijfers

In 2005 is er ongeveer 850 miljoen euro aan zorgvragers met een pgb uitgekeerd. Gemiddeld krijgt een zorgvrager 14.000 euro per jaar toegekend. Tweederde van de budgethouders besteedt het geld aan huishoudelijke hulp, bijna de helft gebruikt het geld voor meerdere vormen van hulp zoals verzorging, begeleiding, verpleging en tijdelijk verblijf. In 2006 waren er 95.000 mensen die gebruik maakten van het pgb, in 2000 waren dit er nog 13.000.

Wat zijn de mogelijkheden?

Het pgb kan gebruikt worden voor persoonlijke verzorging, verpleging, ondersteundende begeleiding, activerende begeleiding en vervoer zoals een scootmobiel. Deze zorg hoeft dan niet meer door een instelling te worden verleend. Huishoudelijke verzorging is sinds 1 januari 2007 uit het pgb geschrapt en overgeheveld naar de gemeente. Het budget mag alleen gebruikt worden voor kortdurend verblijf gedurende gemiddeld niet meer dan twee etmalen per week. Het bedrag dat men dagelijks kwijt is aan de zorg mag nooit hoger zijn dan de kosten in een reguliere zorginstelling. Het omslagpunt ligt bij 300 euro per dag: de kosten van een verpleeghuis.