Leven met een dwangneurose

Leven met een dwangneurose is zwaar. Je dagelijkse leven word er door beheerst en in veel gevallen gaat zelfs het plezier in het leven er ernstig door achteruit. Het is een stoornis, een ziekte die niet snel te overwinnen is. Een dwangneurose zit in je hoofd en er zit geen knopje aan zodat je het even uit kunt zetten. Het is eigenlijk een spook die ronddwaald in je gedachten. Én het is er altijd!

Wat is nou precies een dwangneurose

Een dwangneurose is een soort stoornis(OCS=Obsessieve-Compulsieve Stoornis).Een zeer sterke drang in het uitvoeren van handelingen. Het uit zich vaak in angsten, en in zeer vervelende en opdringerige, ongewenste gedachten(intrusies).Er is geen controle over deze gedachten, en ze zijn voor de persoon in kwestie vaak sterk beangstigend. Vaak hebben deze gedachten dwanghandelingen tot gevolg. De persoon moet bijvoorbeeld hetgeen hij aan het doen was tijdens de spontaan opkomende slechte en onacceptabele gedachte overnieuw doen, en dan met een goede, gecorrigeerde gedachte.Of de persoon moet dus op een obsessieve manier bepaalde handelingen herhalen. Dit kan heel veel tijd in beslag nemen, en er kan wel gezegt worden dat het hele dagelijkse leven erdoor word belemmert. In sommige gevallen is het zelfs zo erg dat normaal leven en normaal functioneren niet meer lukt.

Leven met een dwangneurose

De meeste mensen die leven met een dwangneurose zijn zich ervan bewust dat de opdringerige gedachten absoluut niet reeël zijn, en geen enkele waarde hebben. Ze weten ook dat de er aan vast gekoppelde dwanghandelingen eigenlijk van geen nut zijn. Toch, als ze deze dwanggedachten niet 'verbeteren' met goede gedachten, dus met een dwanghandeling, raken ze vaak dusdanig in de war dat dit resulteert in paniek- en angstaanvallen. Daarbij is de opluchting na een dwanghandeling vaak maar van korte duur, want de nare gedachten en/of angsten blijven terugkomen. De dwanggedachten zitten letterlijk de normale gedachten in de weg. Het hele dagelijkse bestaan word erdoor beïnvloed, zo kan het ook invloed hebben op de directe omgeving als familie en vrienden, of op de werkvloer. De dwangneurose word vaak verborgen gehouden voor de buitenwereld, maar bepaalde symptonen kunnen wel degelijk worden opgemerkt, zoals traagheid en stemmingswisselingen.

Oorzaken van een dwangneurose

Duidelijke oorzaken voor een dwangneurose zijn eigenlijk nog niet bekend. Zo zou het veroorzaakt kunnen worden door onverwerkte emoties uit het verleden. Maar ook mensen met een stabiele achtergrond kunnen een dwangneurose krijgen.
Of erfelijkheid een rol zou kunnen spelen is ook nog niet duidelijk, echter soms zijn er binnen een familie meerdere personen met een vorm van dwang. Er zijn enige aanwijzingen dat mensen met een dwangneurose een afwijkende hersenactiviteit hebben. Deze zou door behandeling en/of juiste medicatie hersteld kunnen worden.

Verschillende soorten dwang

Er zijn verschillende soorten dwangneurosen te noemen. Elk met zijn eigen uitwerking en emoties. Enkele veel voorkomende dwangneurosen zijn de controledwang, de wasdwang(smetvrees), de teldwang, en de herhalingsdwang. Mensen die last hebben van deze vormen van dwang zijn dus obsessief bezig met het herhalen van bepaalde handelingen.Bij smetvrees is dit bijvoorbeeld het keer op keer opnieuw wassen van de handen of objecten. Bij controledwang is dit het herhaaldelijk controleren van bijvoorbeeld het gas, de lampen en het wel of niet op slot gedaan hebben van deuren. Een heel andere vorm van dwang zijn dus de al eerder genoemde intrusies.

Verborgen ziekte

Een dwangneurose is in veel gevallen een verborgen ziekte. Mensen die er last van hebben doen hun uiterste best om het verborgen te houden voor de buitenwereld. Ze schamen zich er te veel voor. Exacte cijfers over hoeveel mensen last hebben van een dwangneurose zijn er dan ook niet. En uit schaamte blijft dan ook vaak een juiste behandeling uit.

Dwangneurose is een serieuze ziekte, het mag dan ook zeker niet onderschat worden. Mensen hebben er soms bijna levenslang last van.