Bedreigt landbouwgif Imidacloprid onze gezondheid?

Insectenbestrijdingsmiddel DDT is destijds van de markt gehaald vanwege schade voor mens en dier. Sinds 2011 gaan er, vanuit de wetenschap, stemmen op om met spoed het moderne middel Imidacloprid op schadelijkheid te onderzoeken. Want dit veel gebruikte gif is niet alleen dodelijk voor nuttige bijen, maar zou ook Alzheimer en Parkison in de hand kunnen werken. Het vroegere landbouwgif DDT, dat niet alleen insecten effectief doodt maar ook al het andere dat leeft, is vanwege zijn schadelijkheid voor mens en dier, terecht verboden eind jaren-60. Ook jammer voor de drogisten in die tijd want die verkochten het spul in kleine doosje aan particulieren die er op hun knieën vlooien op het tapijt mee achterna zaten. Onduidelijk hoeveel daarbij van het levensgevaarlijke goedje werd ingeademd door ouders en toekijkende kinderen. Het geeft aan dat insectenbestrijdingsproducten die jarenlang in goed vertrouwen worden gebruikt, plotseling ook voor de mens schadelijk kunnen blijken.

DDT als ontsmettingsmiddel op mensen

D.D.T. (afkorting van Dichloor –Diphenyl-Trichloor-aethaan). De dodelijke werking van het middel berust op het feit dat wanneer een insect met deze stof in aanraking komt, het DDT op de aanrakingsplaats in het lichaam wordt opgenomen. Het verspreidt zich hierin en verlamt de zenuwen, waardoor de dood intreedt. Minimale concentraties zijn reeds dodelijk. DDT doodt niet direct, doch pas enkele uren na het contact ermee. Het spul hecht zich vast en is moeilijk te verwijderen en oefent zodoende lang zijn vernietigende werking uit. Volgens het handboek voor de Nederlandse onderofficier, uitgave 1966, kon je DDT ook uitstekend gebruiken om personen (bivakkerende soldaten) mee te ontsmetten om te voorkomen dat ze tijdens oorlogshandelingen ook nog eens door vlooien en luizen werden lastiggevallen. Het was een kwestie van 10% DDT vermengen met 90% talk en dat poeder vervolgens met een verstuivingpomp aanbrengen op het lichaam, en tussen kledingslagen.

Herhaalt de DDT-geschiedenis zich met Imidacloprid

De vraag die de DDT- geschiedenis opwerpt, is of er op dit moment ook weer zogenaamde ongevaarlijke landbouwgiften bestaan die over een tijdje toch schadelijk blijken voor mens en dier. Die vraag wordt heel gericht gesteld als het gaat om het landbouwgif Imidacloprid. Sinds 2004 mag dit goedje worden toegepast in de land en tuinbouw. Anno 2011 achten verschillende wetenschappers het echter wenselijk dat er snel een onderzoek komt naar de effecten van jarenlange consumptie van dit gif. Want via het consumeren van bijvoorbeeld appels ontkom je er niet aan dat je dit gif in je lichaam krijgt ook als je de appel schilt. Imidacloprid is namelijk een in water oplosbaar bestrijdingsmiddel dat op de boom wordt gespoten. Het spul doodt weliswaar de insecten, maar wordt tevens door de boombladeren opgenomen. Vervolgens komt dit zenuwgif via de regen op de grond waar het via de wortels in de fruitboom wordt opgenomen en dus ook in het vruchtvlees van de appel/peer enz. Maar ook in groente, andere fruitsoorten en aardappelen. Canadese onderzoekers vermoeden een stimulerend effect op de ontwikkeling van Alzheimer en Parkison. Ook in ons land wordt de roep om onderzoek steeds groter.

Appel schillen dus niet nodig?

Volgens de meeste bronnen is het juist ongewenst om appels te schillen, omdat dat deel van de vrucht de meeste voedingsmiddelen bevat. Het sluit ook aan bij de bovengenoemde theorie dat het gif zich in de gehele appel bevindt en dus niet in hogere mate in een goed gewassen schil.

Bijen

Nederlandse Imkers waarschuwen al jarenlang dat de bijensterfte door Imidacloprid enorm is toegenomen. Maar als de bijen het loodje leggen komt de voortplanting van allerlei gewassen ook in gevaar. Ook in het Europees parlement klinken stemmen om het gif, alsmede andere zogenaamde nicotinoïden, eerst grondig te onderzoeken alvorens het op de huidige schaal te blijven toepassen. De Nederlandse overheid is inmiddels gealarmeerd en heeft het gif reeds in enkele particuliere gevallen verboden. Toxicoloog dr. Ir. Henk Tennekes, waarschuwt voor een mogelijke ramp in wording, i.v.m. de brede vernietigingskracht van het gif op insecten waardoor deze belangrijke voedingsbron van vogels ook steeds schaarser wordt.

April 2012

Krantenberichten laten weten dat er inmiddels overtuigend bewijs is dat er een relatie bestaat tussen imidacloprid en de sterfte van bijenvolken. Het middel leidt o.a. tot desoriëntatie, waardoor de insecten hun korf niet meer kunnen terugvinden. Ook uit proeven met ratten blijkt dat er bij minimale hoeveelheden al een negatief effect op het zenuwstelsel is. En mensen zijn, net als ratten, uiteindelijk ook zoogdieren.