Onvruchtbaarheid: een zaadje maakt nog geen vader

Je krijgt te horen dat je onvruchtbaar bent en je hele wereld stort in. Het gevoel van woede, verdriet, onbegrip en machteloosheid vliegen allemaal door elkaar heen en dit heeft tijd nodig. Tijd om een een plekje te krijgen. Maar wat als je je niet neer kunt leggen bij het idee dat je nooit vader zal worden en je een partner hebt of tegen komt die ook een kinderwens heeft? Wat zijn de alternatieven?

Een raar idee

Naast adoptie is er de mogelijkheid om gebruik te maken van een spermadonor. Het is misschien een raar idee in het begin maar als je er goed over nadenkt is het gewoon geweldig dat er mannen zijn die de moeite willen nemen om sperma te doneren zodat ze andere mensen kunnen helpen hun wens te vervullen. Als dit je enige manier is om een kindje te kunnen krijgen ga je toch anders tegen dingen aankijken. Je moet het niet zien als `die andere man` maar als een donor die een kleine bijdrage levert wat voor jou en je partner het onmogelijke mogelijk maakt.

Vertellen of niet?

We willen allemaal onze kinderen een eerlijke en oprechte opvoeding geven. Een veilige haven voor jou, je partner en je kinderen zonder leugens in en om je gezin. Natuurlijk heeft een kind altijd het recht om te weten waar het biologisch vandaan komt maar hoe ga je hier mee om. Het is een heel natuurlijke reactie om zelfs te denken dat het misschien beter is om te verzwijgen. Misschien ben je bang voor de reactie van je kindje of misschien wel van de buitenwereld.

Maar wat als er iets gebeurt waarin gebeurtenissen en keuzes uit het verleden ineens een grote rol gaan spelen. Stel je bijvoorbeeld voor dat je kindje ziek wordt en dat jij als vader medisch getest moet worden. Als dit onderwerp dan nooit eerder ter sprake is gekomen kan dit helemaal verkeerd uitpakken.

Denk hier eens over na

In de loop der jaren is gebleken dat een kind er veel baat bij heeft om op te groeien met de wetenschap dat er voor zijn of haar verwekking gebruik is gemaakt van een sperma donor. Niet alleen voorkom je hiermee dat je kind zich voorgelogen voelt maar ook is het duidelijk dat je kindje echt gewenst is. Wat hoor je als kind nu liever: ´Tja, het was eigenlijk nog niet de bedoeling maar je kwam gewoon!´ of ´Wij wilden jou zo graag hebben dat we hiervoor een andere weg hebben bewandeld`.

Maar hoe vertel je in al je schaamte en harte zeer aan je kind dat je biologisch gezien niet zijn of haar vader bent.

Een tip is....

Een simpele manier is bijvoorbeeld om te zeggen dat papa zijn zaadjes kapot zijn en dat je naar de dokter bent geweest om goede zaadjes te halen en dat je zo blij bent dat dit op die manier kon. Hierdoor leer je zelf te accepteren dat het zo is en geef je je kindje een heel gewenst gevoel.

Een zaadje maakt geen vader. Als je altijd goed bent voor je kindje en heel veel van hem of haar houd ontstaat er een band die menig biologisch vader misschien niet kan creëren.