Kinderen met diabetes type 1 - een introductie

En dan heb je als kind opeens de diagnose diabetes. Wat is dat nou precies? Een eerste introductie over deze chronische ziekte.

En dan heb je diabetes...

Dat is niet niks natuurlijk. Diabetes Mellitus, een chronische ziekte - dat wil zeggen dat het niet over zal gaan- waarbij je insuline moet spuiten en op 101 dingen moet letten. Gelukkig kun je met diabetes in principe net zo oud worden als wanneer je het niet zou hebben. Maar wat is diabetes nu precies?

Stofwisselingsziekte

Diabetes is een stofwisselingsziekte, waarbij de cellen niet langer in staat zijn om glucose op te nemen. Glucose (ook wel suiker) is nodig om cellen van energie te voorzien. Je lichaam haalt glucose uit eten. Ze haalt ook zetmelen en andere suikers uit je eten en dat alles bij elkaar noemen we koolhydraten. Om de cellen deze koolhydraten te kunnen laten verwerken, heb je insuline nodig. Normaal gesproken worden insulinehormonen in je eigen lichaam gemaakt door de Eilandjes van Langerhans, alleen zijn die bij iemand met diabetes type 1 praktisch verdwenen. Bij diabetes type 2 heb je deze Eilandjes vaak nog wel,alleen werkt de insuline niet goed meer of neemt je lichaam het minder goed op. Je lichaam heeft bij type 1 dus geen eigen insuline meer en moet deze van buitenaf krijgen. Dat gebeurt door middel van insulinespuiten of een pomp (bij diabetes type 2 kan je soms je insuline regelen met pillen. Dat kan bij type 1 nooit.)

Bloedglucose meten

Naast het toedienen van insuline, moet je ook geregeld je bloedglucosewaarde meten met een druppel bloed uit je vinger. Deze waarde zou het liefst tussen de 4 en 7 mmol/l moeten liggen, maar dit zal niet altijd het geval zijn. Er zijn heel veel factoren die invloed hebben op de hoogte van je waarde: of je wel of niet veel beweegt, wat je eet en drinkt, of er spanningen zijn vanwege feestjes, verliefdheden, noem maar op. Alles heeft invloed op die waarde en daarom is het een hele uitdaging voor jou en je omgeving om die waarde zo goed mogelijk tussen die 4 en 7 mmol/l te laten vallen. Je kunt daar zelf gelukkig ook veel aan doen, maar het vergt wel wat tijd en aandacht voordat je weet wát je kunt doen en wat het resultaat daarvan is op jouw waarde.

Hypo’s en hypers

Als je onder 4 mmol/l zit, heb je een hypo. Je zult dit zelf waarschijnlijk al weten vóórdat je geprikt hebt, want dan heb je honger, je trilt misschien, bent erg moe of kunt hoofdpijn hebben. Hoe dan ook, het is belangrijk om dan gelijk wat suiker te eten/drinken (denk aan druivensuikers, frisdranken (geen light!) of fruitsappen). Naast die snelle suiker, moet je ook wat vet naar binnen krijgen (een belegde boterham of een koek), omdat je anders weer snel een hypo zou kunnen krijgen.

Wanneer je boven de 15 mmol/l zit met je waarde, heb je een hyper. Dat voel je doordat je dorst hebt, vaak moet plassen, moe bent, gaat zweten. Kortom, je voelt je waarschijnlijk niet erg fijn. Zorg dat je extra insuline spuit of bolust. Eet in ieder geval even geen koolhydraten op dat moment en drink voldoende water.