Leven en Hart

Pacemaker: de oplossing en het probleem

Pacemaker: de oplossing en het probleem

Dit artikel bevat een korte beschrijving van de pacemaker en het probleem (met het hart) waarvoor deze wordt gebruikt.


Het hart

Ieder moment gaan er kleine stroomstoten door het hart. Hierdoor trekt het samen en pompt het bloed rond. In de rechterboezem van het hart zit een bepaald orgaantje genaamd de sinusknoop, de sinusknoop geeft in opdracht van het brein een elektrische prikkel af waardoor het hart samentrekt. De frequentie hiervan is hoger wanneer men zich meer inspant. Als men een boek leest zal deze frequentie van het samentrekken rond de 60 à 70 keer per minuut liggen, maar als men bijvoorbeeld hardloopt zal de frequentie rond de 170 keer per minuut liggen.

Dit zijn de normale omstandigheden. Bij sommigen is er iets mis met het hart waardoor het niet lukt een hogere samentrekkingsfrequentie te krijgen wanneer het lichaam meer behoefte heeft aan zuurstof. In andere gevallen kan het hart juist te veel samentrekken. Ook kan het zijn dat de AV-knoop, een orgaan die de stroom door de rest van het lichaam geleidt, het niet goed doet waardoor het hart te langzaam klopt.

Gevolgen van een te langzaam/snel kloppend hart zijn:
  • Duizeligheid
  • Kortademigheid
  • Moeheid

Bij een te snel kloppend hart heeft het hart te weinig tijd om weer helemaal vol te lopen met bloed. Daardoor krijgt het lichaam in beide gevallen te weinig bloed.

De pacemaker

In 1958 is voor dit probleem een oplossing genaamd de pacemaker gevonden. Dit is een klein metalen apparaatje met een batterij en draden dat de sinusknoop 'vervangt'. Het wordt door een sneetje net onder het sleutelbeen geplaatst en moet eens in de (ong.) 10 jaar vervangen worden omdat dan de batterij van het apparaatje op is. Er zijn nog geen batterijen op de markt die klein genoeg zijn voor een pacemaker en langer dan 30 jaar meegaan. Ook zou zo'n lang 'houdbare' pacemakerdoor de snelle ontwikkelingen in de technologie niet goed zijn omdat pacemakers steeds verbeterd worden.

Een voorbeeld van de snelle ontwikkeling in de pacemakertechnologie is dat het apparaat kan meten hoe veel elektrische activiteit het hart zelf nog heeft. De pacemaker vult dit dan aan en kan zo (als het hart ook een deel van de elektrische activiteit voor zijn rekening neemt) langer meegaan.

Wanneer een persoon met een pacemaker sterft moet de pacemaker verwijderd worden omdat hij in de oven van een crematorium kan exploderen. Bij een begrafenis is het verwijderen van de pacemaker wel gewenst omdat het niet-afbreekbare stoffen bevat.
© 2008 - 2010 Dereau, gepubliceerd in Leven (Mens en Gezondheid) op 14-07-2008, laatst gewijzigd op 15-07-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dereau is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Quest Magazine: Uitgave mei 2007

Reageer op het artikel "Pacemaker: de oplossing en het probleem"


Door Lugtigheid op 15-07-2008

Ik heb in 1985 een pacemaker gehad, omdat ik te ver wegzakte. de gevolgen waren dat ik mij meer kon herinneren, alles drong beter door en mijn beweeglijkheid was groter. maar dat merk je pas als je er een hebt. ook kon ik meer begrijpen, en beter hobby-en.