
De weerbaarheid bij jonge kinderen
Ouders zijn vaak overbezorgd als het gaat over hun kinderen, maar soms op een verkeerde manier. Enkele interessante aanbevelingen om je kinderen te beschermen en zo te helpen in hun ontwikkeling.
Over het algemeen kunnen we stellen dat er drie grote groepen zijn waar we onze kinderen tegen willen beschermen.
Aanranding
De laatste tijd krijgen we veel nieuws te horen over aanranding of ontvoering van kinderen. Het is dus doodnormaal dat ouders zich hier zorgen over maken. Toch mag dit niet uitgroeien tot een ziekelijke bezorgdheid.Het is belangrijk dat u vooraf duidelijke afspraken maakt met uw kind over wat 'vreemd' is en wat 'vertrouwd' en dat men nooit mag ingaan op een vreemd iemand hoe lief hij ook is. Je kan je kind ook leren bepaalde situaties te herkennen, zoals een onbekende die een snoepje aanbiedt of de weg vraagt vanuit zijn auto. Je kind moet ook beseffen dat wanneer ze iets niet willen dat ook expliciet mogen weigeren, ze moeten macht hebben over hun eigen denken en hun eigen lichaam. Enkele afweertechnieken en gevechtstechnieken bijleren is zeker ook nuttig. Normaal kan een kind het op fysiek vlak nooit halen van een volwassene, maar alleen al het zelfvertrouwen zal het kind weerbaar maken.
Pesterijen
Een andere dreigende groep zijn de pestkoppen, meestal op school. Je kan je kind leren een zelfverzekerde houding aan te nemen. Rechtop lopen met rechte schouders en een observerende blik geeft al een heel ander beeld dan een kromme houding met neergeslagen ogen. Een lage, rustige stem geeft ook altijd meer indruk. Zelfvertrouwen en zelfstandigheid is de sleutel van alles in deze situatie. Het is belangrijk om je kind dit zelfvertrouwen aan te bieden door het positieve te benadrukken. Bovendien kan een sport of het verenigingsleven belangrijk zijn omwille van de sociale vaardigheden die hier ontwikkeld worden.Groepsdruk
Kinderen zijn vaak kuddedieren. Iemand die iets anders doet of heeft, valt al snel uit de toon en kan het voorwerp worden van pesterijen. Het is hier belangrijk dat je je kind het gevoel dat zijn eigen keuzes okee zijn en dat je je niet per se stoer moet voordoen om indruk te maken. Uiteindelijk zal iemand die een mening heeft en hier ook voor durft uit te komen meer respect verkrijgen dan de meelopers. Wanneer je afwijzend groepsgedrag vaststelt, en je kind heeft er aan deelgenomen, is het belangrijk niet te afwijzend te reageren, maar objectief op het gedrag en de situatie te reageren en er over te praten. Anders gaat het misschien moeilijk worden om nog over bepaalde zaken te praten. Geef in ieder geval zelf het goede voorbeeld en leer je kind 'nee' zeggen. © 2007 - 2009 Kurtad1, gepubliceerd in Kinderen (Mens en Gezondheid) op 31-10-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Kurtad1 is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...Gerelateerde link
Startpagina gezondheid.Verwante artikelen
- Tien tips tegen stress op het werk: Onderzoekers schatten dat ruim 75% van alle bezoeken aan de huisarts op één of andere manier met stress te maken hebben. Het hele lichaam ondervindt hier hinder van. Hierb…
- Spreekangst bij kinderen: Veel kinderen hebben last van spreekangst. Ze worden nerveus bij het idee om hardop een stukje te moeten voorlezen, een beurt te krijgen of een spreekbeurt te moeten geven. Een beet…
- Pesten, het kan iedereen overkomen: Pesten, het gebeurd vanzelf, maar wat kun je er nou eigenlijk aan doen? Iedereen is wel bekend met pesten, u bent zelf gepest of u bent zelf de dader geweest. Het overkom…
- Palestijnse kinderen imiteren terroristen: Palestijnse kinderen spelen met plastic wapens en imiteren de vechtmethoden van de terroristische organisaties. Natuurlijk spelen overal ter wereld kinderen met pla…
- Taaislijmziekte is een erfelijke ziekte: Een erfelijke stofwisselings ziekte, die ook bekend staat als mucoviscidose, cystic fibrose of pancreasfibose .....

Reageer op het artikel "De weerbaarheid bij jonge kinderen"

Beste schrijver, Het artikel dat je geschreven hebt klopt goed met de werkelijkheid. Het enige dat ik als aanvulling heb, is dat het heel moeilijk is om een kind duidelijk te maken wat vreemd is en wat vertrouwd. Gezien dit bij verschillende ouders ver uiteen kan liggen. Bovendien kun je als ouders niet alle situaties doornemen, die een kind tegenkomt op straat. En zal het dus altijd gedeeltelijk aan het kind liggen, waar hij/ zij op ingaat en waarop niet. Tevens als je een vreemde tegenkomt die wel je naam kent, is het dan nog een vreemde? En als een ander kind je aanspreekt en je ergens naartoe wil nemen, mag dit dan wel?
Tevens over het aanleren van vechttechnieken voor kinderen, ben ik het zeker met je eens. Actief verzet helpt in 50 tot 60% van de gevallen. Bijv. als je een kat probeert vast te houden, die dat echt niet wil, dan komt de kat los, hoe dan ook. En jij zit dan onder de krassen. Hoe meer je je als een slachtoffer gedraagd, hoe meer je slachtoffer zult worden. Dit staat ook in je stukje over pesterijen, maar geldt ook voor aanrandingen.
Dus complimenten voor je artikel!
Evi Smulders

