A.L.S. patiënt Dr. Melamed-Cohen: "geen euthanasie"

Van iemand die lijdt aan A.L.S. (amyotrofische lateraal sclerose- Lou Gehrig Ziekte) en verlamd is tot aan de nek, zou je al snel verwachten dat hij op de dood wacht. Maar niet dr. Melamed-Cohen. Hij is bezig met projecten die iemand in goede gezondheid en 65 jaar oud is, zou doen vermoeien. En ondanks de uitzichtloosheid denkt hij niet aan euthanasie. Dit is een bewerking van een interview dat Rabbi Yisrael Rutman met Melamed-Cohen had in 2002.

Belang van dit artikel

Dit artikel is gebaseerd op gegevens uit 2002. Uit mijn bevindingen op het internet is duidelijk geworden dat dr. Melamed-Cohen nog leefde in 2006. Hij leed toen 12 jaar aan A.L.S. Hoe de toestand van de heer Melamed-Cohen momenteel is weet ik niet. Misschien dat hij ondertussen is overleden. Toch wil ik dit artikel schrijven naar aanleiding van zijn positieve houding ten aanzien van het leven tijdens zijn ziekte. Voor mensen die aan deze ziekte lijden of mensen die er mee te maken hebben in de directe omgeving kan het verhaal van Melamed-Cohen een positieve betekenis bieden. De heer Melamed-Cohen is een religieuze Jood en vanuit die sterke bron put hij kracht om verder te leven. Hoewel de meeste lezers van dit artikel waarschijnlijk niet-Joods zijn kunnen de uitspraken van dr. Melamed-Cohen een bron van inspiratie zijn. Vandaar dat ik dit artikel in februari 2008 heb geschreven, gebaseerd op een interview dat hij aan een modern-orthodox Joodse rabbijn heeft gegeven in 2002.

Wat is amyotrofic lateraal sclerose - Lou Gehrig Ziekte

Voor meer informatie over deze ziekte verwijs ik naar Wat is A.L.S..

Vol energie

Hoewel aan een rolstoel gekluisterd, is het voormalig hoofd van het educatie programma voor het Israëlische departement van educatie, vol energie en humor. De laatste twee jaren heeft hij twee boeken geautoriseerd en werkt hij aan drie boeken. Eén ervan gaat over euthanasie. Het geeft ook lezingen, ontvangt veel bezoekers en volgt de Daf Yomi, een uitdagende Talmoed studie die gevolgd wordt door Joden over de hele wereld.

Hij beschouwt zichzelf niet als terminaal ziek

Dr. Melamed-Cohen beschouwd zichzelf niet als terminaal ziek, niet meer dan iemand anders die uiteindelijk zal sterven. Hij ziet zichzelf niet als 'ziek' of als 'een patiënt'. Hij beschouwt ziczelf meer als een menselijk wezen die een ziekte heeft en die een behandeling krijgt. De term 'ziekte' betekent iemand die passief in bed ligt en niets doet. De heer Melamed-Cohen doet veel dingen. Hij is niet terminaal ziek, niet meer dan iemand anders die uiteindelijk zal sterven. Het is al 8 jaar geleden dat de doktoren hem 'terminaal ziek' hebben verklaard, maar met elke dag die voorbij gaat voelt hij zich minder terminaal. In het begin gaven de doktoren hem 3 tot 5 jaar te leven, maar hij leeft nog steeds.

Geloof in God

De reden dat Melamed-Cohen wil door leven is zijn geloof. Hij voelt dat God hem toestaat verder te leven om de wereld te tonen dat zelfs in zo'n toestand iemand continue creatief kan zijn en een bijdrage kan leveren aan de samenleving...De boodschap van het Jodendom is dat men moet strijden tot de laatste levensadem. Tot het laatste moment moet men leven en genieten en de Schepper bedanken.

Tegen euthanasie

Melamed-Cohen heeft bekendheid gekregen in de Israëlische media omdat hij een uitgesproken tegenstander is van de euthanasie beweging. "Wat is een zachte dood?" vraagt hij. "Vanwaar zacht? Is het voor de persoon met de ziekte? Of is het voor de familie zodat ze niet hoeven te lijden? Voor de medische wereld, om kosten te besparen? Voor de verzekeringsmaatschappijen? Medelijden betekent elkaar helpen en met waardigheid. Mensen helpen om hun leven te beëindigen kan niet worden gezien als medelijden."

Volgens de Joodse wet is het verboden de stekker eruit te trekken. De laatste twee jaar is hij aan het vechten tegen artsen en journalisten die euthanasie bepleiten. Hij probeert een spreekbuis te zijn voor alle mensen die verder willen leven, maar onderworpen zijn aan een enorme druk door een 'verlichte samenleving'. In plaats van mensen aan te moedigen te sterven is het beter hun condities te verbeteren voor wie er nog geen genezing is gevonden.

Euthanasie-beweging verandert de betekenis en de heiligheid van het leven

Het leven wordt tegenwoordig steeds goedkoper. Onder jonge mensen komt het tot uitdrukking in drugs, geweld en zelfmoord. Een gezond 16 jarig meisje kwam naar hem toe en zei: "Als het goed is om iemands leven te verkorten omdat die lijdt, dan lijd ik ook en ik ben liever dood dan levend."

Een paar weken geleden heeft een andere A.L.S. patiënt besloten een einde aan zijn leven te maken. Op zijn en zijn families verzoek werd de beademing beëindigd dat werd goedgekeurd door de medische en rechtelijke autoriteiten. Toen hij op televisie kwam omschreef hij zijn lijden: "Spreken is nu moeilijk voor me. Ik kan niet wandelen, eten of bewegen. Ik heb de interesse in het leven verloren. Mij conditie is onomkeerbaar, waarom zal ik het uitstellen?" op het laatste moment voegde hij eraan toe, "ik hoop dat ik geen fout maak."

Volgens Melamed-Cohen was de man ambivalent. "Aan de ene kant wil hij een goede plaats in de hemel; aan de ander kant was hij er niet zeker van het goede te doen. Ik hoorde in zijn stem veel aarzeling en twijfel. Volgens mij was het de sociale druk die hem besloot beter te sterven dan te leven. Als hij thuis goede verzorging had gekregen had hij zich anders gevoeld."

Bijna dezelfde beslissing: stoppen met beademing

In 1999 had Melamed-Cohen bijna dezelfde beslissing genomen. Hij stopte met ademen en zei tegen zijn familie dat ze geen extra maatregelen hoefde te nemen om hem aan de beademing te leggen om zijn leven te verlengen. Nu 2,5 jaar later is hij blij dat zijn familie niet naar hem geluisterd heeft. Hij zou de beste en mooiste jaren van mijn leven hebben gemist. Een persoon kan van gedachte veranderen.

• Meer lezen over sterven, lees dan mijn special Omgaan met de dood - een Joodse benadering.

© 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 27-02-2008, laatst gewijzigd op 16-06-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Euthanasie, de kunst van het loslaten: Hoe zou jij reageren als een dierbaar persoon je vroeg hem of haar te helpen met sterven? Euthanasie is het opzettelijk beëindigen van iemands leven wanneer dat niet me…
• Gebruiken rond sterven en dood: Rooms-katholicisme: Gebruiken verschillen per cultuur en per religie. Gebruiken rond sterven en dood verschillen dus ook. Hier wil ik de gebruiken rond sterven en dood in het…
• Sterven: depressie: Iemand die weet spoedig te gaan sterven, gaat psychisch door vijf fasen: ontkenning, woede, marchanderen, depressie en aanvaarding. Deze fasen kunnen door elkaar heen lopen. Ik wil het nu…
• Palliatieve verzorging: Palliatieve verzorging, emotionele verzorging, terminale verzorging, pijnbestrijding, dit zijn allemaal voorbeelden van verzorging van iemand met o.a een ongeneeselijke ziekte of aand…
• Euthanasie menselijk of juist heel onmenselijk ?: Een artiekel over eathanasie. Waarin vanuit verschillende hoekpunten naar het populaire onderwerp wordt gekeken. Ook wordt er een kijkje genomen naar de situ…

Bronnen en/of referenties

• Rabbijn Yisrael Rutman