Scheiden: Tremanormen, alimentatie

De berekening of alimentatie moet worden betaald en zo ja, hoeveel, is niet altijd even simpel. Vandaar dat er wordt aanbevolen om het een instantie te laten doen zoals door Alimentatiehaven te Zoetermeer. Op internet kunt u diverse site vinden waarop u een gratis indicatieve berekening komt maken, aan meer persoonlijke berekeningen zijn kosten aan verbonden.

Wat houd alimentatie in?

Een belangrijk aspect bij het regelen van een echtscheiding is de verdeling van het inkomen/vermogen. Vaak zullen de inkomens van beide partijen niet aan elkaar gelijk zijn, zodat een van beiden in het inkomen van het ander moeten bijdragen in de vorm van alimentatie. Het aantal echtscheidingen waarbij tevens een alimentatieverplichting aan te pas komt stijgt al sinds 1993 razend snel. Tegenwoordig krijgt bij 1 op de 4 vrouwen bij de scheiding een alimentatie. Andersom, dat een vrouw een man alimentatie moet betalen komt in Nederland vrij weinig voor, ongeveer bij 1 op de 100 echtscheidingen is dit het geval, dit zegt al genoeg over de nog altijd vrij hoge inkomsten verschillen tussen man en vrouw. Alimentatie kan op verschillende manieren worden uitgekeerd. De ex kan bijvoorbeeld een vast bedrag per maand uitkeren aan de ander, ook in contanten. Of hij/zij betaalt de huur voor de ander, enkele vaste lasten (als energierekening, telefoonrekening, gemeentelijke belastingen) betalen of de alimentatie uitkeren in natura. Onder alimentatie in natura worden goederen en diensten mee bedoeld, die ontvanger krijgt hierbij dus geen contanten.

Verschillende vormen

Er bestaan twee vormen van alimentatie namelijk partneralimentatie en kinderalimentatie.

Partneralimentatie is de alimentatie die de alimentatieplichtige moet betalen aan de ex-partner als diens eigen inkomen te onvoldoende is om zichzelf te ‘onderhouden’. Met onderhouden wordt bedoeld dat de partner dezelfde levensstijl aanhoudt als toen de partijen nog gehuwd waren. Mocht er spraken zijn dat de partijen ongeveer hetzelfde inkomen hebben, dan zal er nooit spraken zijn van een partneralimentatie. Als er een groot verschil tussen beide inkomens is, zal de meestverdiende partner een aanvullend alimentatieplicht hebben.

Kinderalimentatie wordt betaald ten behoeve van het levensonderhoud van minderjarige kinderen. De hoogste van dit bedrag zal afhankelijk zijn van de inkomsten van de ouders en de leeftijd van het kind.

Tremanormen

Voor de bepaling van alimentatie bestaan geen wettelijke normen. De hoogte van de alimentatie wordt in redelijkheid bepaald. Zo wordt er bijvoorbeeld rekening mee gehouden dat de partner die tijdens het huwelijk niet werkte, wel de financiële mogelijkheid krijgt om een studie te volgen om zo in de toekomst zijn/haar eigen inkomen te genereren. Ook kijkt de rechter naar bijvoorbeeld de redelijkheid van de hoogte van de woonkosten. Om toch een zekere standaard aan te brengen, heeft de rechterlijke macht voor de bepaling van partneralimentatie zelf normen ontwikkeld. Deze normen worden ieder jaar weer gewijzigd en gepubliceerd in het tijdschrift van de rechterlijke macht, Trema. Vandaar ook dat deze normen de naam ’ Tremanormen’ hebben gekregen. Echter mogen rechters van deze normen afwijken, ze zijn namelijk niet wettelijk vastgesteld.

Globaal gezien werken de Tremanormen als volgt:

Bij bepaling van de hoogte van de alimentatieverplichting wordt uitgegaan van de levensstijl zoals u die gezamenlijk gewend was, van het inkomen van de alimentatiegerechtigde na de scheiding en van het bedrag dat de alimentatieplichtigen kan missen.

• Als aller eerste wordt er gekeken welk bedrag de alimentatieplichtige kan missen. Hierbij wordt er gekeken naar het netto-inkomen van na de scheiding. Bij hogere inkomens wordt dit netto-inkomen bepaald op basis van het brutosalaris minus de belasting hierover, dit wordt de brutomethode genoemd. Van dit netto-inkomen wordt een bepaald bedrag afgetrokken, dat de alimentatieplichtige voor zichzelf nodig heeft (het zogenoemde draagkrachtloos inkomen). Netto-inkomen minus draagkrachtloos levert de draagkrachtruimte op. Afhankelijk van de nieuwe gezinssituatie van beide partijen is van de draagkrachtruimte 50 tot ruim 70% beschikbaar als alimentatie. Bij de brutomethode is dit percentage 45 tot 60%. Bij co-ouderschap is het percentage 52,5%.

• Vervolgens bekijkt de rechter hoeveel alimentatie de ex-partner (de alimentatiegerechtigde) nodig heeft. Dit hangt, zoals al eerder gezegd van de levensstijl die tijdens het huwelijk gebruikelijk was.

• De hoogte van de alimentatie voor de kinderen onder de 18jaar wordt bepaald aan de hand van speciale tabellen. De tabellen tonen een gemiddelde kosten voor kinderen bij verschillende inkomenssituaties en leeftijd. Vanaf de leeftijd van 18 jaar wordt er meestal gekeken naar de normen die worden gehanteerd bij de Wet studiefinanciering. De normen worden als richtlijn gehanteerd. De rechter of de ex-partners onderling kunnen hier dus van afwijken, hierbij is overleg.

• Ten slotte bepaalt de rechter de te betalen dan wel te ontvangen bedragen. Eerst wordt het bedrag van de kinderalimentatie bepaald. Als de alimentatieplichtige nog voldoende draagkrachtruimte heeft, wordt vervolgends de partneralimentatie vastgesteld. Het kan dus voorkomen dat een alimentatieplichtige niet voldoende draagkracht heeft om en de kinderalimentatie en partneralimentatie te betalen

Overigens bent u niet verplicht de hoogte van de alimentatie door de rechter te laten berekenen. U kunt hierover ook gezamenlijke afspraken maken.

Meer over scheiden?