InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Onmogelijke liefdes en onbereikbare liefde

Onmogelijke liefdes en onbereikbare liefde

Onmogelijke liefdes en onbereikbare liefde Veel mensen hebben een onmogelijke liefde in hun leven. De pijn die een onmogelijke liefde veroorzaakt is hartverscheurend. Wat is een onmogelijke liefde? Hoe weet je of je te maken hebt met een onmogelijke liefde? Wat is een kenmerk van een onmogelijke en onbereikbare liefde? Hoe kan het dat je verliefd wordt op een ander? Welk liefdesverhaal vertelt jouw onmogelijke en onbereikbare liefde?

Wat is het?

Wat is een onmogelijke liefde? Je bent verliefd op iemand die onbereikbaar is. Onbereikbaar omdat de ander getrouwd is, een vaste relatie heeft, kinderen heeft of misschien zelfs wel de partner is van je beste vriend of vriendin of omdat jijzelf getrouwd bent of een vaste relatie hebt.

Hoe weet je het?

Hoe weet je dat het om een onmogelijke liefde gaat? Hoe weet je dat je te maken hebt met een onbereikbare liefde? Als je weet dat de ander onbereikbaar is, of jijzelf bent onbereikbaar, maar de ander:
  • Blijft in je hoofd rondspoken, dag en nacht,
  • Komt in al je dromen voor,
  • Overheerst je fantasieën,
  • Overheerst al je emotionele gevoelens,
  • Roept zeer sterke emoties en gevoelens bij je op,
  • Mis je enorm, iedere seconde van de dag.

Verliefd op een ander

Als jezelf onbereikbaar bent, doordat je getrouwd bent of een vaste relatie hebt, hoe kan het gebeuren dat je verliefd wordt op een ander?
  • Soms omdat er sprake is van sleur binnen je relatie of huwelijk,
  • Soms omdat er relatieproblemen zijn,
  • Soms omdat je oogcontact had met de ander: oogcontact dat net lang genoeg duurde om het verliefdheidshormoon in je hersenen te produceren,
  • Soms omdat de chemie tussen jullie bepaald dat je verliefd wordt op een ander,
  • Soms omdat je aanvoelt dat de ander een onvervulde behoefte kan opvullen in je leven.
Het gaat er om wat je gaat doen met deze verliefde gevoelens.

Onbereikbare liefdes

Onmogelijke en onbereikbare liefdes doen pijn. Het is een pijn die je de rest van je leven kan achtervolgen. Het is een pijn dat eigenlijk ondraagbaar is en heel zwaar weegt. Toch is het een pijn die je koestert, in stilte. De pijn van een onbereikbare liefde is verscheurend. De pijn van een onmogelijke liefde is verscheurend. Niets liever wil je samen zijn en je leven delen met de ander.

Kenmerk

Een grote aanwijzing en kenmerk van een onmogelijke liefde is het volgende als jij zelf onbereikbaar bent: de gevoelens die jij voor de ander voelt zijn zo sterk en intensief, gaan zo diep en zijn zo puur, dat deze gevoelens sterker worden ervaren dan de verliefde gevoelens die je voelde voor je vaste partner in de beginperiode.

Dichtbij

Soms is een onmogelijke liefde heel dichtbij, is het een collega waar je dagelijks mee te maken hebt of woont de onmogelijke liefde naast je. Zo dichtbij, maar toch zo ver weg, onbereikbaar.

Gevoelens

Vaak blijven de verliefde gevoelens onbesproken, wetend dat de liefde onmogelijk als onbereikbaar is. De ander is getrouwd, heeft een vaste relatie en heeft kinderen of is de partner van je beste vriend of vriendin, of jijzelf bent getrouwd. In gedachten en in dromen zijn de sterke verliefde gevoelens duizenden keren besproken. In het echte leven probeer je te genieten van spaarzame momenten dat je bij de ander bent. De aantrekkingskracht tussen jullie kan heel sterk zijn als het wederzijds is. Uit respect voor de onmogelijke situatie, worden de verliefde gevoelens niet tot nauwelijks met elkaar besproken. Nog vaker worden de verliefde gevoelens niet uitgesproken omdat er te negatief gedacht wordt: “Deze onmogelijke liefde is te hoog gegrepen voor mij,” of “Ik ben zo lelijk en dik en hij is zo knap,” of “Zij is zo´n leuke meid, ze kan toch nooit wat voor mij voelen?”

Vreemdgaan

Een schimmige grens van een onbereikbare liefde is vreemdgaan. De onbereikbare liefde blijft onbereikbaar, ondanks het vreemdgaan. De onmogelijke liefde is nu heel dichtbij, maar de afstand blijft zolang een van jullie onbereikbaar blijft. De grens is schimmig, maar het leven als vreemdganger is heel donker: het gelieg en het bedrog. Het is leven als een schim. Je passie voor de ander moet altijd geheim blijven. De gevoelens voor de ander moeten altijd verborgen blijven. De intense en diepe gevoelens voor de ander moeten altijd verborgen worden, nooit zal er vrijuit van de oprechte verliefde gevoelens genoten kunnen worden. Het is leven als een schim en de pijn is verscheurend.

Liefdesverhaal

Anderen weten dat hun onmogelijke liefde de ware is. Zij zullen alles op alles zetten om hun onmogelijke en onbereikbare liefde bereikbaar te maken. Zij vechten, zetten alles op alles om hun onmogelijke liefde, een kansloze liefde, toch te doen slagen. Bestaat er een mooier liefdesverhaal dan een onbereikbare liefde op een eerlijke manier bereikbaar te maken?

Astrid Joosten

Meer weten over onmogelijke liefdes? Astrid Joosten heeft een boek geschreven met als titel: 'Onmogelijke liefdes' met als uitgeverij Prometheus. Astrid Joosten heeft ervaringen van mensen met onmogelijke liefdes en onbereikbare liefdes op een nuchtere manier beschreven in haar boek. Ervaringen die zeer verhelderend werken. Liefdesverhalen over onmogelijke liefdes staan beschreven die allen waargebeurd zijn.
© 2011 - 2017 Roberta, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Is de ander verliefd op jou?Is de ander verliefd op jou?Jij bent verliefd, maar is de ander ook verliefd op jou? Wil je weten of hij of zij jou leuk vindt? Hoe ontdek je of de…
Kenmerken en verschillen in de liefdeHet gevoel van liefde en verliefdheid heeft iedereen wel eens ervaren. Voor veel mensen is het echter een raadsel waar l…
Chemie van de liefdeChemie van de liefdeIs de chemie van de liefde een metafoor, of gebeurt er chemisch inderdaad iets met de mens als we verliefd worden? Wat g…
Test - Verliefd of Liefde?Test - Verliefd of Liefde?Verliefd en Liefde worden soms als synoniem gebruikt. Is er bij jou een wezenlijk onderscheid tussen verliefdheid en lie…
Verliefd! En je vrienden?Verliefd! En je vrienden?Hoe combineer je vriendschappen als je net verliefd bent? Hoe combineer je vriendschappen als je net een liefdesrelatie…
Bronnen en referenties
  • http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/32520-verliefd-op-een-ander.html
  • http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/40648-stille-liefdes-stiekem-verliefd-op-een-ander.html
  • http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/32951-kiezen-tussen-twee-liefdes.html
  • http://mens-en-samenleving.infonu.nl/levensvisie/68536-echte-liefde-is.html
  • http://www.ze.nl/lezen/Astrid-Joosten-Onmogelijke-liefdes/2435/

Reageer op het artikel "Onmogelijke liefdes en onbereikbare liefde"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Lovebugg, 26-04-2017 15:00 #44
Zoals Henk het hieronder beschrijft zo ben ook ik getroffen door het verliefdheidsvirus.
Late het zo zijn dat ik gebonden ben. Maar hopeloos verliefd op een ander.
We kwamen elkaar om een bepaalde reden na jaren weer tegen. We hadden in het verleden al wel platonisch contact gehad. We waren klasgenoten. Ik was onzeker en had t veel aan mn hoofd En zou t al helemaal niet weten als iemand mij leuk vond. Bovendien paste ik niet in het plaatje van de andere knappe mensen en voelde ik me nergens thuis.
Maar goed. Jaren gingen voorbij ik was inmiddels gestopt en nog verder in mijn leven verdwaald geraakt.nu niet meer hoor :). Hier en daar nog wel eens aan de persoon gedacht maar ook proberen af te spreken toen ik nog daar op school zat. Maar door depressie was het er nooit van gekomen. Alhoewel we wel geprobeerd hadden contact te leggen. Kan mezelf nu wel voor de kop slaan.
Afin nu ben ik de persoon weer tegen gekomen en krijg die persoon niet meer uit mijn hoofd. Zelfs als ik mijn ogen sluit zie ik dat bijzondere gezicht met die levendige ogen.
Het is de ziel die me aanspreekt. De manier waarop dit prachtige mens in het leven staat. Zo vol dromen en zo integer. Wanneer deze persoon spreekt resoneert het met mijn hele wezen. Alsof ik het zelf gezegd zou hebben.
De manier van het leven ontvangen en vormen.
Ken je dat gevoeld dat je alles zou willen geven om samen met deze persoon het leven tot nieuwe hoogtes te tillen. Om te versmelten tot 1 en toch twee.

Henk, 25-04-2017 16:13 #43
Ook ik ben sinds kort behelst met het verliefdheidsvirus. Als ik dit lees wordt ik bang. Betekent dit dat dit heel lang bij me gaat blijven? Ik wil dat niet. Elke keer probeer ik het weg te stoppen, of probeer ik mezelf wijs te maken dat het niet zo is. Maar ik vrees het ergste.
Ik denk continu aan haar. Zij is niet verliefd op mij. Wel vindt ze mij heel leuk. We hebben dan ook vaak contact en vaak ook heel gezellig. Ik heb t haar ook verteld, en soms hebben we het er ook over. Maar ik schiet er niets mee op. Het geeft alleen tijdelijk genot van aandacht. Als ik haar dan weer een tijdje niet zien begint het ellendige gevoel in mijn buik. Zoals van Dik Hout ooit bezong. "dan kots ik de roze bloemen en de vlinders uit mijn buik". Maar diezelfde vlinders komen de volgende x als ik haar zie gewoon weer terug.

Ook ben ik al ruim 16 jaar getrouwd met een vrouw waar ik nog steeds van hou. Ik wil haar ook niet bedriegen. Maar ik kan het niet weerstaan. Al had mij onbereikbare liefde haar armen voor mij geopend dan lag ik er nu heerlijk tussen. Denk ik.
Grappig… Ze belde me net midden in dit verhaal op. Ik fleur dan helemaal weer op. En dan wil ik haar nog meer. En koester ik een een of andere hoop. Maar het kan niet. Ze wil niet en eigenlijk wil ik het ook weer niet. Omdat ik dat mij gezin niet aan wil en kan doen. Pffffffff ik word gek van mezelf.

Treur, 06-03-2017 17:31 #42
Ik ben al heel mijn leven verliefd maar het is niet wederzijds. Ik ben getrouwd geweest, heb ondertussen 4 kinderen gekregen, ben met periodes gelukkig geweest en heb zelfs nog gedacht dat het over was. Maar dat is het niet. Ik ben nu gescheiden en blijf aan haar denken. Maar zij heeft andere verlangens. Ze vindt me wel sympathiek en wil dat we vrienden zijn. Maar wat ik wil is haar kussen en voor haar koken en dat ze thuiskomt bij mij. Ik snap niet dat dit niet overgaat. Waarom gun ik het mezelf niet om gelukkig te zijn? Ik wil van iemand houden die mij ook graag ziet.

Ik, 21-07-2016 22:26 #41
Jemig… zo herkenbaar. Wat begon als uitdagen ging steeds verder…Hij is een collega én hij heeft een relatie. Op zich duidelijke afspraken gemaakt maar mijn gevoel overheerst. Temeer ook omdat ik weet dat het wederzijds is. Hij voelt hetzelfde voor mij maar wil niet weg bij zijn vriendin omdat er 2 kinderen zijn, hij zijn vriendin niet teleur wil stellen. Het doet pijn te weten dat er tussen hem en zijn vriendin niks maar werkelijk niks meer is. Daarom zegt hij dat het alleen lust is bij ons, maar uit alles blijkt dat het niet zo is en houdt hij zichzelf voor de gek. O wat zou het mooi zijn als het anders kon zijn. Wat zou ik kunnen doen, hem helpen de juiste beslissing te nemen ook al kan dat ons avontuur stop betekenen of juist niet. Of. Zelf afstand nemen?

Anoniem, 15-06-2016 19:25 #40
Beste,
bij het lezen van dit artikel werd ik overstroomd door emoties. Ik ben een man begin 50, 5 jaar gescheiden nu en nooit meer de intentie gehad om verliefd te worden. toch is mij dat overkomen en het doet erg veel pijn te weten dat het een "stille liefde"moet blijven. Een jaar geleden nam ik een jonge vrouw in dienst als filiaalhoudster. De zakelijke klik was en is perfect. Echter ben ik smoor verliefd geworden op deze vrouw. Persoonlijk hebben we ook een sterke klik. Het beheerst mijn complete leven en ik wil niets laten merken vanwege het grote leeftijdsverschil. we hebben dezelfde humor, interesses, noem maar op. Maar het wordt steeds moeilijker op deze manier… wie kan mij helpen?

Anoniem, 23-05-2016 15:20 #39
Ik lees dit artikel en het is zo herkenbaar. Ik heb al meer dan 2 jaar een vriend. Ik ben heel erg gelukkig met hem. Nog steeds en ik houd heel erg van hem.

Er is alleen een probleem. Ik ben verliefd op mijn vriend zijn beste vriend. Ik heb al een 1 jaar deze gevoelens, maar het gaat niet weg. De aantrekkingskracht als ik naar mijn vriend zijn beste vriend kijk. Het is erger geworden sinds ik een nachtje naast mijn vriend en zijn beste vriend sliep. Ik lag in het midden. Hij raakt mij per ongeluk aan, de vonk sloeg over. De fantasie die ik heb over hem is geweldig. Ik voel mij daardoor onzeker naar mijn huidige vriend omdat ik mij schuldig voel, waardoor er dus spanningen zijn. Maar de pijn die ik voel omdat ik nooit deze liefde kan aangaan. Ik zou dit oneerlijk vinden tegenover mijn vriend. Het is nu ook zo dat de beste vriend nu ook een vriendin heeft. Ik ben jaloers. Ik ben er ook nog erg depressief onder omdat ik deze gevoelens heb. Terwijl ik dit nog nooit met mijn huidige vriend heb gehad. Ik hoop dat er iets tegen te doen is. Iemand tips?

Ben Mezelfniet, 04-04-2016 18:06 #38
Hoi, ik ben heel blij dat ik dit artikel heb gevonden en ook met sommige reacties hier. Ik dacht namelijk dat ik gek was.
Ook ik ben gevallen voor een onmogelijke liefde.
Een collega, niet een directe collega maar wel 1 die ik regelmatig zag.
Bij ons begon het met de manier van communiceren. Ze is minstens zo adrem als ik en we hadden dezelfde humor en drang naar het laatste woord.
Er ontstond een gigantische klik en we wisten beiden dat we buiten onze principes opereerden. Ik getrouwd en 2 kinderen. Zij single maar zou nooit contact onderhouden met een getrouwde man. Hier hebben wij elkaar ook mee geconfronteerd en ook hardop de vraag gesteld waarom wij dan toch contact hielden. We vonden beiden het contact heel aangenaam en vonden dat het wel kon, we lieten uiteraard de gevoelens die er (in ieder geval bij ) steeds meer kwamen onbesproken waardoor het leek alsof we het goed onder controle hadden.
Maar dit contact werd steeds intensiever, van de 24 uren in een dag waren we alleen tijdens het slapen niet met elkaar in contact.
Steeds mezelf maar wijsmakend dat ik niks voor haar voelde en zij ook niet voor mij… of toch wel? Of toch niet? Wel. niet. wel niet.
We hebben als verliefde tieners tegenover elkaar gestaan en gewoon gekletst, in de kou… het niet willen stoppen.
We gingen op een gegeven en moment over tot bellen. En dit ging zo makkelijk langer dan een uur. Eerst nog met aanleiding om even te bellen. Zogenaamd nog even op iets terugkomen. maar uiteindelijk belden we ook gewoon zonder echte reden.
De inhoud van onze gesprekken waren altijd onschuldig, wel een beetje plagerig maar nooit zinsspelend op zaken.
Op een gegeven moment kwam ik dan toch met mezelf in conflict. Heb het namelijk helemaal niet slecht getroffen thuis en zou hiervoor nooit mijn huwelijk beëindigen en mijn Kids achterlaten.
Heb dus om mijzelf te beschermen alle contact face to face verbroken. Deed gigantisch veel pijn. Heb in dat gesprek niet eerlijk gezegd wat ik echt voor haar voelde en zij ook niet. Maar wel aangeven dat ik het thui niet kon verantwoorden. Ze ging ook uiteindelijk best gepikeerd/boos weg. Wel nadat we het gesprek gewoon hadden beëindigd. Maar het voelde niet goed.
Sinds dat moment nooit meer iets van haar gehoord maar de pijn. het gemis. de sterke gevoelens. het niet kunnen/willen loslaten. maar toch ook weer wel omwille van mijn huwelijk. Ik heb dit nog nooit voor een ander gevoeld en ondanks dat het fout was tov van mijn principes voelde het zoooo goed.
Ik zie haar nog elke dag voor me. Ik hoor haar stem, haar lach, haar opmerkingen. Ik her beleef onze gesprekken. ik zie die verlegen momenten voor me. En ik kan ze niet bannen die gedachten. Heel kwellen allemaal. Ik hoop dat de tijd heelt. Ik geef de tijd de tijd. maar voorlopig zie ik haar in alles. Zucht

Stephanie, 01-02-2016 22:38 #37
Beste

ik ben verliefd op iemand die heel bekend is. bijna weereld bekend al 6jaar lang.
maar helaas kan ik zelfs nog niet eens in contact komen door zijn bekendheid is alles zo beveiligd en verzwegen.
wat moet ik nu toch doen.

ik ben verliefd op ian thomas. maar echt verliefd. neen ik heb geen posters hangen en neen ik hoor niet al zijn muziek graag. belange niet. ik hoorde vroeger zelfs zijn muziek helemaal niet graag maar toch ben ik verliefd op hem. zijn ogen zijn zachte karakter, zijn gevoeligheid in emoties, zijn levensverhalen over vroeger. alles raakt me van hem maar zijn muziek nujha dat niet echt nooit geweest eigenlijk. help me. kan iemand me helpen.

Allesisliefde, 23-12-2015 17:29 #36
Hij haalt het beste in mij naar boven, na 15 jaar ben ik nog steeds smoor verliefd op mijn onmogelijke liefde. We hebben elkaar ontmoet bij de AH als vakkenvullers(bijbaantje). Al 15 jaar mailen we samen en weten beide dat deze onmogelijke liefde nooit ''echt'' zal worden.
Ik ben 9 jaar samen met mijn huidige vriend, ups-downs. Ik ben gelukkig maar telkens vraag ik me af hoe groen het gras kan zijn met hem.
Mijn vriend en ik zijn samen het ''perfecte'' plaatje. We zijn aan elkaar gewaagd, goede baan, zien er goed uit en gelukkig.
Maar mijn onmogelijke liefde is zo enorm speciaal dat er geen woorden voor zijn.
De dromen zijn er nog steeds en de verlangens naar hem zijn soms heel hevig.
Ik heb mijn onmogelijke liefde niet nodig om mijn zelfvertrouwen, ik ben knap dus daarvoor heb ik het niet nodig.
Hij is een soort drug die ik nodig heb, heel eerlijk? ik denk echt dat hij mijn epic-love is.
Te veel 90's nummers in de auto wekt een ; ik-moet-je-zien e.d. reactie op.
Ik heb geen kinderen, niet getrouwd maar ik kan mijn huidige vriend dit echt niet aandoen.
In al die 15 jaar ben ik (tijdens mijn relatie) 2 keer bij hem geweest, (half jaar geleden).
Met die belofte (via de mail) dat hij mijn niet zou aanraken. Tussen u en mij; dat zou niet goed komen.
Het was avond en hadden wat afgesproken bij hem thuis. De spanning was om te snijden maar ik vertrok geen spier, kon mijn huidige vriend dat niet aan doen.
Die avond was prachtig, bij een aanraking van zijn hand over mijn rug of een hand over mijn knie kreeg ik het gevoel dat ik hem wel aan kon vliegen het was alsof ik elke cel in mijn lichaam voelde. Totale euforie en opwinding.
Zijn lippen zijn om te zoenen, ik dacht nog aan die laatste mail waarin hij had beloofd mij niet aan te raken als ik dat niet wou.
Maar wat had ik dat graag gewild, dat ik geen keus had en het maar ''moest laten gebeuren''
Voelde me een puber, weer even als toen ik hem voor de eerste keer zag en al die dagen dat we samen werkte in de weekenden. Mijn kaken vallen op slot en lach te veel.
Om heel eerlijk te zijn, dat is echt een geweldig gevoel! Voel me zo rijk, lief, sexy en het belangrijkste persoon op de wereld.
De appjes blijven komen en de mailtjes ook, nu iets minder, maar er gaat geen dag voorbij dat ik stil sta bij hem.
Heeft hij een leuke dag gehad? Wat heeft hij aan? Denkt tie ook aan mij?
Oke, ik kan mijn huidige vriend opgeven voor een onmogelijke liefde met alle risico's van dien en dan? die spanning gaat er ook wel eens af, raken elkaar zat, en hij heeft een andere etnische achtergrond. Dat wordt een probleem.
Nee, vooralsnog is en blijft hij een onmogelijke liefde, maar gelukkig wel bereikbaar.
Het voelt heel slecht naar mijn vriend maar ik wordt er zo gelukkig van…

Guusje, 21-08-2015 10:02 #35
Zo heftig… ook als het om een patient van je gaat! Die verhouding kan op zich al niet… je zit immers op een niet gelijk niveau. De ander is afhankelijk van jouw (zorg en professionaliteit). Toch heeft hij minstens net zo'n sterke gevoelens voor mij. Dat laat hij wel heel duidelijk merken… mijn hoofd en mn buik draaien dan van verlangen… Maar het gaat niet, ik mag het niet van mezelf… ik ben getrouwd (hoewel niet gelukkig) en ik heb een prachtig kindje waar ik alles voor over heb. Ik zou het nooit kunnen, een relatie met een ander naast de papa van mijn kind.
Ik kan niet het geluk van mijn kind op het spel zetten voor iets wat zo verkeerd en egoistisch is. Ik zou ook niet mijn man kunnen verraden… hij is zo lief, hij werkt zo hard om zijn gezin een goed leven te bieden… en alles loslaten om met deze andere man verder te gaan durf ik niet. wil ik ook niet. Ik heb ook hard gewerkt om dat te hebben wat ik nu heb. Maar de fysieke sensaties blijven. De fantasien blijven…

Des te meer voel ik me klem en alleen in deze situatie. De behandeling is inmiddels gestopt. Enkele keren zie ik deze onmogelijke liefde nog op de fiets voorbij komen. Of treffen we ons toevallig in het dorp waar we allebei wonen. Dan steek ik heel functioneel in op:" hoe gaat het met je klachten?" Maar zijn antwoorden en lichaamstaal zeggen genoeg. Ik krijg een hand aan het eind van elk gesprek welke hij net iets te teder en te lang vasthoudt. Ook staan we als twee pubers te draaien en wat verlegen elkaar aan te lachen en kunnen we elkaar niet te lang in de ogen kijken…

Ik heb er vanuit mijn ratio een streep door getrokken. Ik kan hem nu af en toe ook 'vergeten'. Toch weet ik dat ik altijd een zwak voor hem zal houden.

Daarnaast stop ik nu extra energie en aandacht in mijn huwelijk. Ik probeer deze onmogelijke gevoelens om te zetten in mogelijke gevoelens voor mijn man… ik ben ooit even verliefd geweest op mijn man… dat zou ik heel graag weer terug willen!

Wenneke, 14-07-2015 16:27 #34
Ik heb ook zo'n straf verhaal. Op mijn 13e zag ik mijn grote liefde en op 1 seconde was ik betoverd en in de ban van hem! Ondertussen ben ik 39 jaar en is die verliefdheid nog steeds niet over. We hebben al sinds mijn 13e contact met elkaar maar helaas heeft hij op z'n 18e zijn vrouw ontmoet waarmee hij nu al enkele jaren getrouwd is. Ze hebben 2 kinderen. Ikzelf ben ondertussen ook gehuwd. Hij en z'n gezin wonen 2 straten verder van mijn huis en ik kom hen heel regelmatig tegen. Ik draag nu wel een groot geheim met me mee. Sinds 2001 spreken we 2x per jaar met elkaar af en gaan we naar een privé-sauna of naar een hotel waar we dan een opwindende avond beleven. Mijn gevoelens voor hem zijn heel sterk. Hij zegt me steeds dat hij me heel aantrekkelijk vindt maar dat hij niet verliefd is op mij. Ik heb enkele jaren geleden een mail gestuurd naar hem om hem te laten weten dat ik alle contact wou verbreken maar daardoor begon hij te panikeren. Hij vroeg me waarom ik het leuke contact tussen ons wil verbreken aangezien we elkaar al zo lang kennen. Het is al sinds mijn 13e een aantrekken en afstoten van zijn kant en dat is heel pijnlijk. Ik zou graag stoppen met die geheime relatie maar het gedacht dat ik hem nooit meer zou kunnen horen of zien, doet me ook panikeren. Ik word gek van verlangen naar hem. Maar we weten beiden dat het niet kan om elkaar meer te ontmoeten dan die 2x per jaar. Ik vraag me af wat het nut was van onze ontmoeting. Ik heb nooit een echte relatie met hem gehad. Enkel maar stiekeme afspraken. Vroeger kwam hij me iedere week opzoeken in de discotheek waar ik uitging met m'n vriendinnen. Hij wil me ook steeds zien en toch kunnen we geen koppel zijn. Vermoeiend is dit.

Verdriet, 19-05-2015 12:51 #33
Anoniem (30), mijn verhaal is eigenlijk hetzelfde als dat van jou. Jouw verhaal sterkt me, omdat ik mijzelf regelmatig zo dwaas vind omdat ik zoveel voor die man voel. Het gaat maar niet weg. Je blijft hoop hebben en aan de andere kant wil je van je gevoelens af. Wel fijn dat jij een mail terugkreeg… ik niets! Later heb ik er naar gevraagd en hij zei dat hij niet wist wat hij ermee moest en daarom maar niet reageerde. Dat deed erg pijn, zo'n openbaring is toch niet niks, maar toch blijf ik van hem houden. Gekmakend! Ik heb regelmatig zakelijk (mail)contact met hem en kom hem ook tegen. We maken dan een praatje (want we kunnen feitelijk heel goed met elkaar), dat maakt het bepaald niet makkelijker. Ik hoop voor jou dat je eroverheen komt net zoals voor mijzelf. Niet meer in alles beheerst worden door die fantastische man! Geeft dat vrijheid, ontspanning, mij mijn leven terug? Kan me er nu nog niet zoveel bij voorstellen.

Onmogelijk, 26-12-2014 11:20 #32
Heel herkenbaar allemaal. Mijn huwelijk zit al jaren in een sleur zonder intimiteit. Door een advertentie te plaatsen op een site voor sexdating kwam ik haar tegen. Zij wou wraak op haar man omdat hij was vreemdgegaan. Wat begon als een seks relatie werd al gauw meer. We zijn twee jaar verder en we zijn verliefd geworden op elkaar. In de zomer had mijn minnares aangegeven geen contact meer te willen omdat ze bang was dat haar man het zou ontdekken. Een week later spraken we toch weer af maar deze maand is er definitief door haar een punt achter onze affaire gezet. Ze gaf aan dat ze in angst leeft dat haar man erachter komt en kon hier niet meer mee doorgaan. Als ze geen kleine kinderen had gehad dan was alles anders geweest, zei ze nog. Het doet enorme pijn. Het liefst wil ik haar weer zien en vasthouden maar dat zal niet meer gebeuren. We zijn allebei getrouwd en zij heeft twee kleine kinderen. Ze heeft een verstandige keus gemaakt maar we hebben er wel allebei veel verdriet van.

Dilemma, 19-12-2014 21:52 #31
Ook hier sprake van een onmogelijke liefde. Collega's en allebei getrouwd met kinderen.Een half jaar geleden hebben we toch de liefde voor elkaar uitgesproken, waarbij duidelijk is dat we onze huwelijken niet kunnen opgeven. We kunnen niet met, maar ook niet zonder elkaar. Gevolg; vreemdgaan met elkaar op de werkvloer terwijl dit gewoon niet kan. Het ik kapot makerij. We houden zoveel van elkaar, maar kunnen niet met elkaar verder. Schuldgevoelens vechten continu met liefde. Stoppen, doorgaan, stoppen en doorgaan. Eigenlijk kan het niet verder, maar omdat we elkaar elke dag zien blijven we hangen het cirkeltje. Oh wat kan het leven moeilijk zijn.

Anoniem, 31-10-2014 21:13 #30
Al jarenlang duurt mijn verliefdheid nu. Een onmogelijke liefde. Ik ben al 15 jaar alleen en zo'n drie jaar geleden werd ik verliefd op een prachtige man. Ik voelde al aan dat het niet wederzijds was. Ik besloot daarom na een paar maanden verliefdheid om hem eerlijk te vertellen dat ik verliefd was (via de mail) en gaf ook tegelijkertijd aan dat ik hem niet meer wilde zien om mezelf te beschermen. Ik dacht toen nog dat de liefde daarmee over zou gaan. Ik kreeg een hele begripvolle maar duidelijke mail terug. Hij had geen verliefde gevoelens. Ik heb een half jaar afstand gehouden en toen dacht ik dat ik enig contact wel weer aankon. De verliefdheid kwam in alle hevigheid terug en is gebleven. Ik heb het nooit meer besproken. Ik koester aan de ene kant de gevoelens die ik heb, omdat ze me een reden tot leven geven en een hoop, aan de andere kant verafschuw ik ze vanwege de pijn en de onvervulbaarheid ervan.

Monique, 20-09-2014 08:48 #29
Hier ook, een gevoel van dankbaarheid en verdriet… onmogelijk en onbereikbaar… we leerden elkaar kennen via en een spel op de tlf.(hoe fout))) hih gebonden en ik ook nog toen. We hebben elkaar nooit ontmoet in deze periode, puur om dat we vonden dat het niet kon. We vonden het chatten eigenlijk al te ver gaan. Uiteindelijk hebben na een jaar intensief contact besloten om ieder een eigen weg te gaan, nog nooit in mijn leven heb ik zoveel verdriet gehad om een man. Nog weer een jaar later ben ik gaan scheiden en heb toch weer een berichtje gedaan naar deze man.
Ook hij lag in scheiding en heeft nog maanden geduurd voordat we elkaar in het echt hebben gezien. en ondanks de heftige gevoelens van beide kanten voelde hij nog steeds onbereikbaar, waarom?!
Hij is een man van de wereld, rijk, welgesteld, eigen bedrijf, groot vrijstaand huis… en ik alleenstaande moeder van 4 kinderen met een baantje al receptioniste en uit een rijtjeswoning uit een volksbuurtje, ik voelde mijzelf niet goed genoeg en heb hem laten gaan… wat vooral deelden was muziek daar konden we alles in kwijt en nog steeds als ik de nmrs voorbij hoor komen, komt het gevoel in alle hevigheid weer boven, voel het verlangen, de passie, verliefdheid, verdriet maar ook de blijdschap en een brede glimlach… Maar soms dat het nog steeds zoveel pijn… en mis hem soms zooooo… we hebben nog steeds contact via FB en de wattsapp, niet meer intens, hij heeft inmiddels een relatie maar ik ook, met en hele lieve man… maar het gevoel wat ik bij mijn grote onbereikbare liefde had/heb zal ik nooit meer ervaren…

Frummel, 16-09-2014 22:22 #28
Ook ik ken het fenomeen helaas. Ik gebonden, hij gebonden. Maar de gevoelens voor elkaar gaan erg diep. Te diep. We gaan niet vreemd met elkaar maar hebben wel onze gevoelens met elkaar besproken dus voel ik mij alsnog oneerlijk en rot tegenover mijn partner. Ik snap mezelf niet. Ik heb 'op papier' de perfecte partner. Een lieve man van mijn eigen leeftijd. Degelijk en betrouwbaar, gedeelde Interesses. Terwijl mijn grote liefde 17 jaar ouder is dan ik en bovendien financiële problemen heeft en vrij stevig drinkt. Geen goed vooruitzicht zou je zeggen. En toch… het voelt of heb ik mijn zielsverwant gevonden. Nog nooit in mijn leven zo'n klik gehad met iemand, zo met iemand kunnen lachen, dingen delen. We zijn 2 handen op een buik. Vanaf het eerste moment dat we elkaar zagen. Dit gaat zo diep, ik kan het niet begrijpen of omschrijven. Ik ken mezelf niet meer terug. Ik denk elke seconde van de dag aan hem. Ik wil hem. Hoe stom ook. Maar het kan niet. Wel vraag ik me af… verdient mijn partner niet iets beters dan ik? Ik gun hem ook iemand die 100% voor hem gaat en niet stiekem hunkert naar een ander… zoals ik.

O ja, als kers op de taart: deze mannen zijn collega's van elkaar in een team van 6 mensen waarover notabene mijn vader de leiding heeft…

Vincent, 02-09-2014 15:31 #27
Ik heb ook een onmogelijke liefde/verliefdheid,
Mijn beste vriend heeft een vriendin. En hij behandelt haar niet echt goed, en slaat haar ook af en toe. Echter wil zij het niet uitmaken ( en als ze het ooit zou doen, alleen maar om hem te laten schrikken)
misschien moet ik wat meer context geven.
Deze meid ( nu dus de vriendin van mijn beste vriend) Was in het 2de leerjaar van de middelbare school verliefd op MIJ, Ik heb toen nee gezegd omdat ik toen iemand anders op t oog had. TOT OP DE DAG VAN VANDAAG HEB IK SPIJT DAT IK NEE HEB GEZEGD.
Nou nu is het dus zo dat ze al 4 jaar met mijn beste vriend heeft, en omdat hij mijn beste vriend is. Ga ik ook nog steeds ontzettend veel met haar om.
Ik app elke avond met haar, en zeg lieve dingen, in de vorm dat ze toch niets gaat vermoeden. Maar zelfs al zou zij het ooit uitmaken, en met mij een relatie willen. Dan verraad ik mijn beste vriend, Al heb ik (en ik vind t heel erg dat ik dit zeg) maar ik heb het er wel voor over om mijn beste vriend te laten vallen, voor mijn droommeisje

Ik hoop dat iemand wat advies kan geven.

Peter, 10-08-2014 18:13 #26
Onmogelijke liefde, ik weet er alles van. Het overkwam mij op mijn werk, ik werd verliefd op een collega, zij was mijn naaste collega en deden alles samen met elkaar, we dachten zelfs hetzelfde. Ik werd verliefd op haar en heb dat uitgesproken met haar, zij vermoedde het al. De band werd alleen maar sterker, ik was nog nooit zo verliefd geweest op een vrouw. De jaren verstreken, zij had een vriend en in die tijd dat ik met haar werkte raakte zij in verwachting van haar tweede kindje, het werd alsmaar moeilijker voor mij, door de week op het werk was ik super gelukkig, in de weekenden was ik een oude krant en voelde mij neerslachtig, vooral in de vakanties miste ik haar. Na vijf jaar had ik besloten om ander werk te gaan zoeken, dit lukte mij in dezelfde organisatie maar dan in een andere vestiging. Nu ben ik overtallig op mijn werk, omdat ik een vaste aanstelling heb kunnen zij mij niet zo makkelijk de laan uit sturen en hebben mij een nieuwe baan aangeboden. Waar? op mijn oude werkplek, terug naar af. Het gedoe kan dus weer opnieuw beginnen, ik weet dat ik nog steeds heel sterk door haar aangetrokken word, ik heb haar zo nu en dan nog terug gezien op feestjes van het werk, zij werkt als een magneet op mij. Ik heb het kenbaar gemaakt op mijn werk dat ik destijds niet zo maar een andere baan gezocht heb maar daar is niet zo veel begrip voor. ( Dom )

Sophie, 05-07-2014 14:38 #25
Ook hier een onmogelijke liefde in wording. Vreselijk. Één handje met oogcontact 2 maanden geleden was voldoende om de bom te laten barsten. Wat een chemie, dit heb ik nog nooit meegemaakt. Bij hem merk ik hetzelfde, ook hij zoekt toenaderingsgedrag waardoor we continu een kat- en muisspel spelen. Om het allemaal wat complexer te maken is hij bij de recherche en heb ik hem per toeval ontmoet toen hij op een 'zaak' zat waar ik als getuige optreed. Onze gesprekken gaan verder dan noodzakelijk, hij belt me vaak en iedere keer dat hij langskomt heb ik moeite met ademen. Hij is getrouwd en een stuk ouder dan ik… Ik vrees de toekomst: Als het puntje bij het paaltje komt kan ik mijn lusten niet bedwingen. Hopelijk gaat dit gevoel weg op het moment dat het 'case closed' is.

Jol, 16-04-2014 14:46 #24
Nooit gedacht dat ik me weer zou kunnen voelen als een verliefde puber. Vlinders in me buik, hem niet uit mijn hoofd krijgen en alleen nog maar aan hem kunnen denken. Het grote probleem is dat we allebei zijn getrouwd en kinderen hebben. Eerst dacht ik dat het alleen om de sex ging, maar hoe langer we elkaar spreken hoe dieper de gevoelens
worden. De manier hoe hij naar me kijkt, hoe hij me aanraakt, dan krijg ik kippenvel over me hele lijf. De sex zo intens zo
geweldig niet normaal. Maar hoe groot het verdriet als hij weer naar huis gaat. Kan hem steeds moeilijker laten gaan.
Wil hem blijven vasthouden, aankijken, voelen. Pfff. Hoe krijg
ik in vredesnaam mijn hoofd weer op orde. Maar wil ik dat ook wel? Valt niet mee deze gevoelens

K., 12-02-2014 08:24 #23
Net zoals vele van jullie heb ik ook een onmogelijke liefde. Onmogelijk omdat ik weet dat wij nooit bij elkaar zullen komen. We zijn allebei getrouwd met iemand anders. Een paar jaar geleden gaf hij toe dat hij gevoelens voor mij had. Ik was zo gelukkig de wereld kon voor mij niet mooier worden. Hij was toen uit elkaar met zijn huidige vrouw (toenmalige vriendin). Het was allebei tegen de zomer en we hadden afgesproken om na de zomer in verband met vakanties ons een kans te geven. Ik ben op vakantie geweest en heb de hele zomer lopen fantaseren over ons en wat eraan komt. Helaas bleef dit bij een fantasie want toen ik terugkwam was hij weer bij zijn vriendin en hadden ze trouwplannen. Ik was echt kapot. Een jaar later leerde ik ook mijn huidige man kennen en 2 jaar geleden zijn we getrouwd en ben nu in verwachting van ons eerste kind. Ik ben wel gelukkig in mijn leven maar toch zal ik mij altijd afvragen hoe mijn leven was gelopen als hij niet terug zou zijn bij haar. Maarja dat was toen en nu leef ik in dit moment en geniet ik van mijn leven. Maar toch blijft het heel erg moeilijk!

Naam Bogdan, 08-12-2013 19:37 #22
Wat mij gebeurde tijdens het skieen in Oostenrijk, van Januari 2013 is dat ik stond er totaal niet open voor maar toch gebeurde het mij. tijdens het verlaten van de aprës ski bar wordt ik tegengehouden door een vrouw, met de vraag of ik er morgen weer ben, ik zag een paar felle olijfgroene ogen, het was gelijk mis. ik heb en relatie van 20 jaar, maar dit had ik nog nooit meegemaakt. ik keek in haar ogen en het muziek verdween in een absoluute stilte, ze vroeg of ik er de volgende dag er weer was. tussen ons onstond er een zeer sterke chemie, eindelijk die bloem die ik bij mij droeg, mijn hele leven bloeide uit. het waren 3 heerlijke dagen, heel veel diepgaande gesprekken maar zonder zoenen of wat dan ook met de gedachte dat ik een relatie heb, hebben wij afscheid genomen met ontzettend veel tranen. haar neef van 14 omhelzde mij, ik trok zijn hoofd van mijn borst en zag dat de tranen rijkelijk uit zijn ogen stroomden. het heeft mijn innerlijke ik veranderd, maar toch kwam ze in mijn mobieltje en hebben wij veel gewhats appt. toch mis ik haar nu ontzettend en het doet mij zeer veel pijn, zoveel pijn dat mijn oude verborgen kinderwens weer helemaal is teruggekomen door haar. maar wat moet ik, ik heb een relatie en zij woont in Limerick en werkt als verpleegkundige in Ierland, haar nooit weer te zien beangstigd mij ontzettend en dit is voor mij total confusing en uitputtend.

Anoniem, 01-12-2013 23:45 #21
Een onmogelijke liefde is inderdaad erg pijnlijk, ik zelf ben verliefd op m'n beste vriendin maar omdat ik de hechte vriendschappelijke band die we hebben niet op het spel wil zetten houd ik dit voor mezelf, een onbereikbare liefde geeft een pijn dat niet te onderschatten valt vooral omdat ik gewoon ergens weet dat zij de ware is wil ik niks op het spel zetten.

Mario, 29-05-2013 18:23 #20
Michel H., een paar maand geleden ben ik ook via datingsite in contact gekomen met een zekere Wendy uit Temse, na haar verzoek zijn we via sms gaan beginnen schrijven, wat mij 1,5 € per sms koste, na twee weken was ik al 250 € kwijt, dus wou ik haar zien, het kon niet, voor dit, het kon niet, voor dat, enz., heb haar voorgesteld om vanaf nu, met mail te communiceren. ok, zo gezegd zo gedaan… heb haar niet meer gehoor ( gelezen )
wat blijkt? info via mijn vrienden, zij verdiend op u ( mijn ) verliefdheid via die smssen en bestaat die vrouw niet eens echt…

Anoniem, 29-05-2013 15:16 #19
Onmogelijke liefde verliefdheid doet meer pijn dan wat ook vooral als je weet dat het niet kan. Ik ben getrouwd, kinderen en van zijn kant weet ik niet. Ik ken hem niet zo goed weet eigenlijk heel weinig van hem. Ik voel veel spanning tussen ons. Wat het betekent van zijn kant geen idee. Van mijn kant weet ik het wel. Ik zou niets liever willen dan iets met hem te delen maar heb het afgesloten omdat het niet kan, maar als ik aan de momenten denk dat we oogcontact hadden komt die heftige warmte weer. Ik wil er ook niet meer aan denken. Zal proberen oogcontact te vermijden, want anders wordt het verlangen alleen maar heftiger moeilijk verschrikkelijk.

Rens, 27-05-2013 14:27 #18
Ik heb echt een onmogelijke liefde, niet dat ie een relatie heeft, maar het is gewoon onmogelijk en hij is onbereikbaar. Het is wel ware liefde, ik heb 't gecheckt, maar het vreemde is dat het geen enkele pijn meer doet en toch blijft.

Martijn, 17-05-2013 14:24 #17
Dit is allemaal heel herkenbaar… Erg frustrerend ook. Mijn verhaal is als volgt…
Mijn relatie van 12 jaar is sinds een paar weken beeindigd. M'n ex en ik waren zo erg uit elkaar gegroeid dat de klassieke broer/zus verhouding is ontstaan. We zijn wel op goeie voet uit elkaar gegaan… Het werkte simpelweg niet meer.
Mijn verboden liefde in dit geheel is het nichtje van mijn ex… Sinds we uit elkaar zijn hebben zij en ik regelmatig contact via sms en soms zien we elkaar ook. Allemaal op een vriendschappelijke manier. Hoewel het allemaal erg onschuldig is, heeft ze toch een aantrekkingskracht op me. Ik kan haar sinds een paar dagen niet meer uit m'n hoofd krijgen. Als ik het haar vertel dat ik gevoel voor haar heb bestaat de kans dat ze flipt en het aan m'n ex verteld. Wat natuurlijk een drama zal opleveren. Dus om de goeie orde te bewaren houd ik me stil en beperk ik me tot onschuldig sms verkeer en bekijk ik dr van een afstand… Hoe graag ik het haar ook wil vertellen. Want het gevoel brand…

Michel H., 07-05-2013 00:24 #16
Ik ken een vrouw uit Kiev en ik krijg van een datingssite vaak een reactie omdat zij ook zoekende is maar ik denk echt dat ze geïnteresseerd in mij is maar berichten naar haar sturen kost geld en ik denk ook voor haar. Verteld u mij alstublieft hoe ik met haar in contact kan komen want misschien is ze wel de ware voor mij en wil ook niet dat 1 van ons of wij beiden misschien wel ongelukkig worden. Ik vraag u daarom wilt u of kunt u mij alstublieft helpen. want dit soort sites zijn duur, ik bedoel verliefd op iemand worden zou toch niet zo duur moeten zijn? want als dit zo is voor zowel de man als de vrouw niet meer leuk toch. Heeft u suggesties en kunt u mij hiermee helpen bij voorbaat mijn hartelijke dank hiervoor.

John, 21-01-2013 04:00 #15
Het is voor mij ook herkenbaar. Door mijn werk in de beveiliging kom ik op allerlei werkvloeren, en eenmaal was het mis. Een zeer mooie en uiterst aantrekkelijke brunette vrouw van Brabantse afkomst op middelbare leeftijd, maar getrouwd. Er is niets gebeurd tussen ons beiden maar toch voel je in het contact dat er iets gaande is. Ik heb haar nu 2 jaar niet meer gezien maar zij is nog steeds in mijn gedachten. Als ik aan haar denk voel ik een vaag brandend gevoel in mijzelf dat moeilijk is te omschrijven. Gevoelens van aantrekking en liefde is een vreemd fenomeen in de natuurlijke omgang met vrouwen en mannen. Ik noem het zelf maar het grijze veld waar we eigenlijk niets van weten.

Anoniem, 25-12-2012 13:38 #14
Ook ik herken dit allemaal ben al jaren verliefd op me collega/vriendin (zelf ben ik ook vrouw) maar zij is getrouwd. we zien elkaar iedere dag en s'avonds chatten en sms-en we ook veel ook in het weekend… meer dan ik ooit met andere vriendinnen doe, soms denk ik dat zij ook wel moet weten dat de hoeveelheid contact dat we hebben iets te veel is voor gewone vriendschap maar dat is vast wishfull thinking. Ze weet wel dat ik lesbisch ben maar met woorden laat ze me nooit weten of ze ook verliefd is. De pijn is soms ondragelijk…

Scorpio, 05-12-2012 04:27 #13
Je zoekt zo naar herkenning. Een onmogelijke liefde. Ik heb vaak het gevoel bij de categorie "zielig" te horen. Dat is niet zo. Daar zijn de gevoelens te serieus voor. En toch… 9 jaar geleden leerde ik haar kennen. Zij is getrouwd maar haar hart ligt bij mij. De vrouw van mijn leven. Woorden schieten tekort. Je weet het. Zij weet het. De worsteling blijft maar het is het waard. Liever haar, de vrouw van mijn leven, dan kiezen voor een relatie die dag en nacht bij me is maar je afvragen of zij het is. Ik weet wat ik "heb". De vrouw van mijn leven. We praten, delen, vrijen, beleven, maar bovenal als ik in haar ogen kijk weet ik dat zij mijn ware is.

Anoniem, 28-11-2012 13:56 #12
Ik heb ook een onmogelijke liefde… ik herken wat jullie vertellen. Ik ben zelf een meisje en val op hetzelfde geslacht… groot leeftijdsverschil enzo. Ik kan ook niks zeggen want dan heb ik grote problemen, OMDAT HET GEWOON NIET KAN! Het is een te groot leeftijdsverschil en ik zie haar bijna elke dag. Een dag zonder haar is een dag niet geleefd. Het is heel erg en het doet pijn. Ik doe er echt alles aan om haar aandacht te krijgen. Ik kan er niks aan doen. Het is mijn gevoel die ervoor zorgt dat ik een ondraaglijke pijn voel als ik er bij nadenk dat het onmogelijk is. Ik hou van haar en dat zal ik altijd doen. Hopeijk zijn er meer mensen die dit hebben…

Naam, 14-10-2012 02:13 #11
Wat ik wil toevoegen is een onmogelijke liefde door te groot leeftijdsverschil. Dit is mij net overkomen en eigenlijk was ik me er niet eens bewust van dat ik verliefd op haar ben. Om een lang verhaal kort te maken: collega's, maar niet samenwerkend. Wel beide rokers enzo kom je elkaar tegen. Ik had al snel door dat ik haar leuk vond, maar was me bewust van het grote leeftijdsverschil en heb dus ook nooit meer dan leuk met haar gepraat (en ge-sms-t). Dat ging prima, ze waardeerde mijn aandacht en aanwezigheid en ik de hare. Overigens zijn we beide vrijgezel. Totdat ze recent te horen kreeg dat haar contract niet verlengd zou worden… Nu zit ik thuis verslagen en verdrietig. Ben er eigenlijk best kapot van. Om op zo'n manier erachter te komen dat je veel meer voelt dan je verstand toelaat en dat je nooit iets met die gevoelens zal kunnen doen… Ik heb haar nummer wel en we zullen vast nog wel sms-en, maar ik zal nooit mijn echte gevoelens kunnen laten zien door het grote leeftijdsverschil…

G., 29-09-2012 21:46 #10
Ook ik heb het probleem van een onmogelijke liefde.Ik weet dat het niks gaat worden, ben getrouwd zij ook komt nog bij ze is pools en spreek geen andere taal, ik heb kinderen enzf.Ik heb voor mezelf besloten (en ik weet niet zo goed weet wat zij van mij vindt, de aantrekkings kracht is er zeker van beide kanten, maar merk aan haar dat ze zelf ook niet zo goed weet hoe ze met de situatie om moet gaan) dat het makkelijker voor mij is om van haar aanwezigheid te genieten (is collega)en van de momenten dat we samen iets doen en contact hebben.Ik heb haar liever zo in mijn leven, als een vriendin dan helemaal niet.

Me, 14-09-2012 14:39 #9
Ik herken wat dingen van jullie. Ik ben volgens ook verliefd op een getrouwde vrouw en zelf ook vrouw. Waar val ik op, ben daar nog niet achter, maar ik heb dus gevoel dat ze ook mij wel leuk vindt. Als ik haar een tijdje niet zie dan mis ik haar alleen maar meer. Wat moet ik?

Hans, 20-08-2012 19:02 #8
Begin dit jaar had ik een onmogelijke liefde en dat heeft mij veel pijn gedaan. Ik heb veel ervaring in de liefde, maar zij was perfect voor mij zowel qua karakter, uiterlijk als verstand en we hebben de leukste tijd ooit gehad Zij woont in een ander land op maar 2 uur vliegen hier vandaan en mijn inschatting was dat ze nooit in Nederland gelukkig kon worden want zij hield van haar land, familie en vrienden en ik zou haar dat nooit hebben kunnen aandoen.Bovendien ben ik zelf klaar met dit land. Hoewel ik een zeer hoge opleiding heb en een ervaren manager ben is het vinden van een baan daar bijna onmogelijk.Ik had dolgraag bij haar gewoond maar dat was puur op gevoel want rationeel was de puzzel nooit te maken IWe spraken over trouwen en kids en dat voelde goed. Ik mag max 90 dagen in haar land verblijven en hoe kan je dan een relatie opbouwen? Omdat ik het zo leuk had met haar wilde ik in het begin de werkelijkheid niet onder ogen zien. en toen mijn verstand begon te werken heb ik het uitgemaakt om iets lulligs maar ik denk meer uit angst omdat ik het max 2 jaar had kunnen uithouden zonder werk en ik ben er 2 maanden doodziek van geweest. Gevoel en verstand zijn 2 verschillende zaken.en vrijheid hebben we ook niet echt.want in dit land zit je volledig in een keurslijf en is ontsnappen nauwelijks mogelijk.Had ik het er toch op moeten wagen als je weet dat het doek na 2 jaar valt?want in de echte wereld heb je veel heel veel geld nodig om te kunnen overleven.Ik hoop op een wonder en sta niet meer open voorlopig voor andere vrouwen want ik was extreem verliefd…

M., 13-08-2012 23:30 #7
4 jaar geleden ging ik corresponderen met een gevangene in de USA. Niet op zoek naar liefde, enkel geïnteresseerd in zijn levensverhaal en cultuur. Maar de liefde sloeg toe, en 4 jaar lang ben ik helemaal toegewijd geweest aan hem. Ik bezocht hem 3 maal, de derde maal ging er iets mis, iets onnozels, waardoor ik hem nu 2.5 jaar niet heb kunnen bezoeken. Deze liefde is lange afstand, en vreselijk buiten bereik, begin dit jaar heb ik voor mezelf besloten dat ik hier in het nu moet leven, hij komt tenslotte pas vrij over 10 jaar.
Inmiddels heb ik een super lieve vriend, maar de pijn en het gemis van mijn onbereikbare liefde blijft, het lijkt wel chronisch.

Maria, 05-04-2012 11:13 #6
Of je wordt verliefd op iemand die wel vrijgezel is maar die jou niet wil!

S., 04-03-2012 10:14 #5
Een aantal jaar geleden leerde ik een jongen kennen ik was meteen verkocht ik vond hem geweldig, sexy, macho, hij had het helemaal! Een paar dagen later leerde ik zn broertje kennen, de vonk sloeg nie direct over maar hij vond mij erg leuk en ik vond hem ook wel wat hebben. Ik kreeg van gezamelijk vrienden te horen dat de jongen die ik o geweldig vond mij alleen wilde 'playen' en verder geen gevoelens voor me had, ik zat dat anders hij had wel degelijk gevoelens voor me we hadden een geweldig sterke en mooie band maar steeds vaker kreeg ik te horen dat ie een player was. Ik werd verliefd op beide en de keuze was moeilijk omdat ik voor de ene ECHT gevallen was en de ander mij ontzettend leuk vond en ik hem niet wilde kwetsen. Ik beloofde ze dat ik een keuze zou maken maar voor de eerste jongen duurde het te lang. hij stuurde me een sms dat het beter was dat hij niet terug kwam om mijn beslissing makkelijker te maken. Hieruit maakte ik op dat hij inderdaad een 'player' was. Een jaar later wilde ik het uitmaken met mn vriend en hem vertellen dat ik nog ontzettend sterke gevoelens heb voor zn broer, maar toen kwam ik erachter dat ik in verwachting was. Het was dus ineens een onbereikbare liefde geworden. Kort na mn bevalling kreeg 'mn zwager' een vriendin en werd het helemaal een onbereikbare liefde. Nu inmiddels zoveel jaar later heb ik twee kinderen woon samen met mn verloofde en hij woont inmiddels ook samen met zijn vriendin. Iedere keer als we elkaar zien op een verjaardag komt er een geweldig goed gevoel omhoog bij mij. Het blijft voor mij ongemakkelijk en voor hem volgens mij ook. Ik betrap hem erop dat ie me soms stiekem aan kijkt als ik niet kijk en nog niet zo heel lang geleden trok hij zn jas aan om buiten een sigaret te roken en stonden we samen in de gang, ik aan de telefoon hij met een sigaret in zn mond zn jas aan te trekken. Hij keek me aan, bleef me aankijken en kreeg een kleine glimlach op zn mond. Pas toen zn vriendin de gang inkwam werd het oogcontact verbroken en liep hij gauw naar buiten. Het doet onzettend veel pijn, het feit dat hij buiten bereik staat de gedachte dat we nooit meer zo'n gepassioneerde kus kunnen delen de gedachte dat ik hem nooit meer zo in mn armen zou kunnen houden… Ik denk dagelijks aan hem en kom er niet vanaf. Van binnen ben ik doodongelukkig maar ik blijf in de positie waarin ik zit omdat ik weet dat ook al zijn ze beide vrijgezel we nooit meer bij elkaar kunnen komen omdat hij mijn zwager is de oom van mijn kinderen… Of wel is het mogelijk zonder dat mensen je schuin aankijken? Ik weet het niet, een ding weet ik wel… Deze liefde blijft voor ons ALTIJD buiten bereik!

K., 07-10-2011 22:37 #4
Mijn allerbeste vriend, ooit in een ver verleden mijn eerste vriendje brengt, heftige emoties in mij boven. Hopeloze emoties aangezien wij beiden getrouwd zijn en kinderen hebben. Onze partners weten van de aantrekkingskracht tussen ons en al 15 jaar lang doen we er niets mee. Nu we beiden een moeilijke periode in onze relatie doormaken zijn deze gevoelens overweldigend. We staan op een kruispunt. Gaan we onze diepe en intieme emotionele band ook fysiek met elkaar delen? Ik weet het niet verscheurd door emoties als respect voor zijn vrouw die al net zo lang tot mijn vriendenkring behoorde en respect voor mijn eigen partner en daarnaast die overweldigende behoefte om uiting te geven aan dit gevoel.

Hopeless, 04-09-2011 19:38 #3
Onmogelijke liefde kan ook zijn dat je houdt van iemand die ziek is, een persoonlijkheidsstoornis heeft, iemand die als het ware uit 2 personen lijkt te bestaan. Van de een hou je, je wilt niet anders dan je hele leven bij hem blijven, maar met zijn andere" ik' valt niet te leven. Ik heb zo een heel moeiijke beslissing moeten nemen… ik heb afscheid genomen van iemand van wie ik zoveel hou.ik hou van hem maar kan onmogeijk leven met hem. NPS… het is niet te doen voor een partner en toch blijf ik me afvragen what if… wat als ik anders zou reageren op hem er moet toch een manier zijn maar die is er niet.

D., 19-08-2011 01:23 #2
Ik wil graag bij het stukje ''verliefd op een ander'' een nieuwe reden toevoegen, waarom een dergelijke liefde onbereikbaar is. Namelijk, dat de betreffende persoon homoseksueel/lesbisch is, (en jij zelf heteroseksueel) en dus nooit op jou zal gaan vallen. Iets waar ik zelf mee worstel :(. Ben een hetero jongen van 18 jaar en verliefd op een lesbisch meisje :( Zo stom! Verder een goed artikel! Bedankt!

Peter, 01-07-2011 08:48 #1
Dit is een heel zinnig verhaal en precies hetgeen, wat ik bij mijn vrouw zie. Voordat ik haar kende had ze vooral relaties met getrouwde mannen. Uiteindelijk is ze getrouwd met mij, terwijl ik nog vrijgezel was. Echt van mij houden deed ze nooit, maar als ik de relatie wilde verbreken, dan wilde ze daar niets van weten. Toen ze twee kinderen bij mij had ging ze vreemd met getrouwde mannen. Okay, ik was al veel eerder vreemd gegaan, omdat ik dacht dat ze zeer weinig libido had. Ik zou heel goed monogaam kunnen zijn, maar dan moet ik een bereikbare vrouw hebben. Hoe onbereikbaarder iemand zich bij haar maakt, des te meer opwinding het bij haar veroorzaakt. Ik zal niet scheiden, omdat ik twee kinderen heb en voor wie ik bereikbaar ben. Mijn vrouw maakt zich zelfs voor haar kinderen emotioneel bijna onbereikbaar. Gevolg : de kinderen klampen zich des te meer aan haar vast! Jezelf onbereikbaar maken is eigenlijk weinig willen investeren in relaties, maar de output is geweldig groot. Mijn conclusie : hoe minder je investeert en hoe egoistischer je bent, des te meer succes heb je blijkbaar in het leven!

Infoteur: Roberta
Laatste update: 05-06-2013
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 5
Reacties: 44
Schrijf mee!