Kunnen afrodisiaca het libido verhogen?

Ze worden ons beschreven als middeltjes die ons gebrek aan libido makkelijk oplossen, maar is dat ook zo? Zijn de afrodisiaca die we reeds eeuwenlang kennen werkelijk de grote heilbrengers?

Libido

Het libido kan omschreven worden als een hevige zinnelijke verlangen, ‘goesting’ in het Vlaams. Het is onontbeerlijk voor een bevredigende vrijpartij. Voor wie een gebrek aan libido heeft werd doorheen de eeuwen heen naar middeltjes gezocht om het probleem op te lossen. Van generatie op generatie werden mengsels, kruidenaftreksels en adviezen doorgegeven.
 Een dergelijk wondermiddel wordt een afrodisiacum genoemd, een lustopwekkend middel dat je zin doet krijgen in seks. Het woord is afgeleid van de Griekse godin van de zinnelijke liefde, vruchtbaarheid en schoonheid Aphrodite, die uit de zilveren schuimkoppen van de zee geboren werd.

Verwijzingen in oude handschriften

In oude geschriften vindt men wel eens verwijzingen naar afrodisiaca. In een Indisch manuscript bijvoorbeeld staat: “Het poeder van de Ipomea Digita, gekookt met melk en boter zou een man fit maken voor tien cohabitaties” en in de Kamasoetra heet het dat: “iemand die sesamkorrels gebruikt, herhaaldelijk geweekt in melk waarin bokkentestikels werden gekookt, in staat is honderd vrouwen te bevredigen”.

De Duitse botanicus Otto Brunfels (1488 - 1534) verwees in zijn ‘Kraüterbuch’ naar het middeleeuws geloof dat man en vrouw samen het valeriaansap gemengd met wijn moeten drinken als zinnenprikkelend middel.

Groenten

De signatuurleer is een niet-wetenschappelijke theorie volgens hetwelk de vorm en de kleur van groenten en fruit hun heilzame werking zouden weergeven. Vandaar dat er lustopwekkende eigenschappen worden toebedeeld aan groenten als selderij, asperges, komkommers en wortelen omdat ze de vorm van het mannelijk geslachtsorgaan hebben.
Wat vooral van belang is bij groenten zijn de bestanddelen die een invloed kunnen hebben op het liefdesleven als vitamines (A,D, E, K, B) en mineralen (fosfor, calcium, jodium, zink, ijzer) en alkaloïden, een stikstof bevattende plantenbase met een sterke geneeskundige werking. Alle groenten bevatten deze bestanddelen maar de stimulerende werking hangt af van de hoeveelheid die de groente bevat.

Kropsla bevat een vrij hoge dosis van deze stimulerende vitamines en mineralen in het melkachtige sap van zijn nerven.
Broccoli bevat eveneens hoge doses vitamines A, B2, B5, B6, E, K zowel als fosfor en zink.
Wortelen scoren hoog met provitamine A en pastinaak of witte peen geeft je veel fosfor.
Selderij heeft in de volksmond de reputatie van een sterk afrodisiacum te zijn vooral door de werking van apigenine, een alkoloide stof die de aderen verwijdt, de doorstroming van het bloed stimuleert en de aanmaak van sperma bevordert. Leuke weetjes: in het oude Rome stond de selderij soms symbool voor een bordeel. In het Frans vind je spreekwoorden terug die de heilzame werking van de groente aangeven (“Si la femme savait que le céleri vaut à l’homme, elle en irait chercher jusqu’à Rome”, zo de vrouw zich bewust was van wat de selderij met de man doet, zou ze die zelfs tot in Rome gaan zoeken).
De doperwt is een heimelijk seksbommetje met zijn rijkdom aan provitamine A, vitamine K en een grote hoeveelheid fosfor.
Prei (keizer Nero was er een fan van), lente-uitjes en alle groenten van de allium-familie zijn een goed tonicum dat de bloedsomloop stimuleert, op voorwaarde dat ze niet gaar gekookt worden maar een pittige smaak behouden.
Knoflook (foto): wordt ook door het volk beschouwd als een sterk afrodisiacum. Dit knolgewas maakt het mannelijk hormoon testosteron aan, ideaal dus voor het aanscherpen van de potentie. Het zou ook de bloedcirculatie bevorderen.
Venkel: zou een bron zijn van natuurlijk oestrogeen, het vrouwelijk hormoon. Dus interessant voor mevrouw.

Kruiden, specerijen en geneeskundige planten

Bonenkruid: in de Middeleeuwen was het de monniken verboden dit kruid in hun tuin te hebben omdat het de reputatie had van een zinnenprikkelend middel te zijn. De Latijnse naam Satureja hortensis bevestigt deze reputatie. Satyrus of Sater is immers de naam van de liefdesgod en in het Grieks betekent saturion ‘prikkelende werking op de geslachtsklieren’…
Brandnetel (foto): de Romeinse schrijver Ovidius (43 v.C. - 17 n.C.) verwerkte de plant in een liefdesdrankje dat hij brouwde in zijn ‘Ars Amandi’ (de kunst van de liefde). De brandnetel is rijk aan vitamine A, C en de mineralen ijzer, magnesium, mangaan en kalium.
Gember is een specerij met een scherpe smaak dat een zinnenprikkelend en verwarmend effect zou hebben. Het zou ook de bloedsomloop stimuleren. Je kan het tot je nemen in de vorm van gemberthee.
Basilicum wordt vooral in de landen rond de Middellandse Zee beschouwd als een libidoverhogend kruid.
Rozemarijn is een kruid dat in de Oudheid symbool stond voor de liefdesgodin Aphrodite en als afrodisiacum werd beschouwd.

Tijm: is een tonicum, versterkt maar kalmeert tegelijkertijd zodat je meer energie krijgt maar tevens je krachten kunt doseren.

Lavas is een gewas dat tot de selderfamilie behoort. De volkse namen die het krijgt spreken voor zich: manskracht, lovage, Liebstockel, love parsley.
Munt: in de Arabische landen staat het bekend als de boodschapper van de liefde.
Ginseng behoort tot de klimopfamilie en zou een verhoging van de hormonenspiegel veroorzaken.
Hennep: kennen wij vooral door de drug cannabis. De Griekse arts, fysicus en botanicus Dioskurides (20 - 70 n.C.) beschouwde de hennepplant als een afrodisiacum.
Tribulus terrestris en maca (een knolgewas) zijn planten die door ‘specialisten’ worden beschouwd als de beste afrodisiaca die er bestaan omdat ze de potentie aanzienlijke zouden verhogen en een licht vibrerend gevoel op de gevoelige plaatsen zouden veroorzaken.

Poeders

In de handel en in de seksindustrie worden middeltjes in poedervorm verkocht die niet vrij zijn van risico’s. Het zijn doorgaans gemalen onderdelen van dieren of insecten zelf die het libido een boost moeten geven. Zo heb je de Spaanse vlieg, een stof die cantharidine bevat waardoor je een kanjer van een erectie krijgt die heel lang kan aangehouden worden. In se is het een giftige stof die huiduitslag kan veroorzaken en kan leiden tot maag- en nierproblemen of problemen met de urinewegen. Ook het gemalen neushoornpoeder wordt miraculeuze eigenschappen toegeschreven. De neushoorn zou in staat zijn uren aan een stuk gemeenschap te hebben ten gevolge van een stimulerende stof in zijn hoorn. In Azië wordt jacht gemaakt op de zwarte beer omdat zijn blaas een gezond afrodisiacum zou zijn.

Andere

De afrodisiaca die uit de zee komen steunen hun reputatie vooral op overlevering: oesters, mosselen (beide veel zink!), kreeft, kaviaar… Iedereen kent het rijtje wel.
Honing: zou het oestrogeenniveau van de vrouw verhogen.
Rode wijn: één glas zorgt al voor een verwijding van de bloedvaten, het bloed gaat sneller stromen en het maakt je meer ontspannen.
Zoethout (foto): is een afrodisiacum uit China waar het al eeuwen wordt gebruikt. Het kauwen op zoethoutstokjes zou vooral stimulerend zijn voor vrouwen.

Geneesmiddelen

Yohimbine: wordt uit de schors van de Coryanthe Yohimbe gemaakt en is van alkaloide afkomst. Het wordt vooral gebruikt voor het verhelpen van impotentie van psychische oorsprong. Het geneesmiddel zorgt voor een verwijding van de bloedvaten, een verlaging van de bloeddruk en een prikkeling van het centraal zenuwstelstel. Zeker niet te gebruiken zonder advies van de arts!
Fosfor is met calcium en vitamine D een tonicum dat een versterkend effect heeft.

Vitamine E: wordt de vruchtbaarheidsvitamine genoemd.
Testosteron is het mannelijk hormoon. Kan enkel nuttig zijn voor mannen die er te weinig hebben. Is dat niet het geval kan een teveel aan testosteron zelfs tot impotentie leiden.
Alkyl-nitrieten (‘poppers’ in de volkstaal) zijn stimulerende middelen die toegediend worden om de erectie langer te kunnen aanhouden. Ze kunnen wel tot felle hoofdpijn leiden.

Werken ze echt?

Wie tot het einde van dit artikel is gekomen heeft het zelf kunnen constateren: als je de overlevering en de ‘volkswijsheid’ moet geloven zijn er een heleboel middeltjes om de geslachtsdrift op te wekken of aan te zwengelen. Geen van al deze middeltjes hebben een bewezen uitwerking. Wetenschappelijk bewijs is tot op de dag van vandaag uitgebleven. Sommige zijn zelfs gevaarlijk voor de gezondheid. 
Typisch is wel dat al deze middeltjes in hoofdzaak bedoeld zijn voor mannen. Potentieproblemen liggen immers aan de basis van een gebrek aan libido. Afrodisiaca zijn dan ook nuttig als placebo’s, zogenaamd heilzame geneesmiddelen zonder echte werkzame bestanddelen. Sommige mannen wier problemen vooral in het hoofd zitten, worden ermee geholpen.

De Franse gastronoom Maurice Sailland (1872 - 1956) (foto), beter bekend onder zijn bijnaam Curnonsky, vatte het prima samen: “Al die zogezegd liefdesopwekkende planten zijn niet in staat om van een blinde een ziener te maken, maar voor mensen met zwakke ogen, bestaan er toch ook brillenglazen.”