Wicca en de Godin

De huidige wederopstand van de westerse magie, dikwijls 'wicca'genoemd, houdt rechtstreeks verband met de opkomst van het feminisme in de jaren 60 van de 20 ste eeuw. In essentie is de moderne hekserij een op de natuur gebaseerde religie met de Grote Godin als belangrijkste godheid. Ze kan allerlei gedaantes aannemen: de Grote Moeder of Moeder Natuur of, specifieker: Arteis, Astarte, Athene, Demeter, Diana, Aphrodite, Hator, Isis, Persepone en nog vele andere In het wiccaritueel pleegt de hogepriesteres 'de maan neer te halen' in haar lichaam en zo de incarnatie van de godin te worden. De hoge presteres is de ontvanger van wijsheid en intuïtie, gesymboliseerd door de bokaal, terwijl haar gemaal wordt vertegenwoordigd door een dolk, die 'athame'genoemd wordt. In vier rituelen komt het voor dat bokaal en athame worden samengebracht als symbool voor seksuele vereniging en in de Keltische mythologie is er een vergelijkbare vereniging tussen de heilige eik en Moeder Aarde. Zo wordtde hogepriesteres of gemaal soms 'Eikenkoning"genoemd- een verwijzing naar de Eik van de Kelten- en soms ook wel Cernunnos, 'de gehoornde'- een verwijzing naar de Kelthische heer van de wilde dieren. In het oude Griekenland was de Grote god Pan- de god met de bokkenpoten en hoorns- het symbool van de natuur en de universele levenskracht; in de hekserij personifiieert de Gehoornde God de vruchtbaarheid. Er is geen enkele connectie met de christelijke gehoornde duivel, ook al is die misvatting sinds de heksenjachten in de Middeleeuwen algemeen.

De naam 'wicca'is afgeleid van de Oudenengelse woorden wicca (mannelijk) en wicce (vrouwelijk), die 'uitoefenaar van hekserij ' betekenen. Wiccan, 'heksen', komt voor in de wetten van Koning Alfred (ca.890) en het werkwoord wiccian- 'beheksen'- werd eveneens in die context gebruikt. Wicca wordt soms 'ambcaht van de wijze' genoemd.

Wiccagroepen, covens genoemd, verschillen in omvang, maar meestal zijn er dertien leden- zes mannen, zes vrouwen en de hogeprietseres. Komen er meer leden, dan verlaten enkele de groep om een nieuwe coven te beginnen. Wiccabs nemen speciale namen aan, die ze in een rituele context gebruiken. De huidige wicca kent drie initiaties. De eerste verleent de aspirant de heksenstatus, de tweede bevordert ee eerstegraadheks tot hogepriesteres of hogepriester en de derde viert de emotionele band tussen hogepriesteres en hoegpriester tijdens de Grote Rite- de seksuele vereniging, die werkelijk of symbolisch plaatsvindt. Gewoonlijk geldt de regel dat een man door een vrouw geïnitieerd moet worden en een vrouw door een man, al kan een ouder een kind van de eigen sekse initiëren. De meeste covens accepteren geen leden onder de eenentwintig jaar.

Er wordt in wicca de nadruk gelegd op het drievoudige aspect van de Grote Godin, te weten Maiden (jeugd, bekoring), Moeder (rijpheid, vervulling) en Crone (=oudje, staat voor ouderdom, wijsheid). Deze personificatie van de drie stadia in het vrouwenleven worden bijvoorbeeld vertegenwoordigd door de Keltische triade Brigid-Dana-Morrigan, door de Griekse godin in haar drie aspecten Persephone-Demter-Hecate of door de drie Erinyen (wraakgodinnen): Alecto (godin van begon), Tisiphone (godin van continuering) en Megaera (godin van dood en hergeboorte). Dit drievoudige is met name van belang in de 'vrouwenmysterieën van feministische wiccagroepen.

Evenals in andere moderne vormen van de esoterische praktijk wordt in wicca de magie gewoonlijk 'zwart' of 'wit' genoemd, grotendeels afhankelijk van de bedoeling daarvan. Zwarte magie wordt gepleegd teneinde een andere persoon kwaad te doen en daarbij de persoonlijke macht van de magiër die dit aanricht, te versterken. Anderzijds streeft witte magie gunstige resultaten na en wordt ze dikwijls geassocieerd met genezingsriten, met het uitbannen van kwaad of ziekte en met de ontwikkeling van spiritueel bewustzijn.

Esbatten en sabbatten

Wiccans vereren de natuurcycli van zowel de maan als van de zon. Esbats zijn de samenkomstendie de coven bij volle maan houdt in elke van de dertien lunaire maanden. Wijlen Doreen Valiente (1922-1999), een Engelse wiccapriesteres en autoriteit in hedendaagse hekserij, schreef dat 'de esbat een kleinere en minder plechtige gebeurtenis is dan de sabbat'. Wiccans geloven dat bij volle maan lunaire energie een verhoogd psychisch bewustzijn veroorzaakt en velen doen hun invocaties, liefdesmagie en genezingsceremoniën dan ook op esbats. Maar het zijn ook goede tijden voor dansen, drinken en feestelijke maaltijden. Men denkt dat het woord 'esbat' een afleiding is van het Oudfranse s'esbatttre, 'plezier maken en zich amuseren'.
De zonnecyclus wordt vastgelegd in acht sabbatten, die samen het 'Wiel van het Jaar' worden genoemd: het zijn de twee zonnewendes, de twee dag-en-nachteveningen en de vier punten daartussen.

Het wiel van het jaar vertegenwoordigt niet alleen de cyclus van de seizoenen, maar meer specifiek de cyclus van de vruchtbaarheid van de natuur. Dit is ook te zien in de belangrijke wicca-instanties, die hun hoogtepunt hebben in het heilige huwelijk van de god en de godin, wier vereniging nieuw leven voortbrengt.