InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Verslaving > Stoppen met Antidepressiva

Stoppen met Antidepressiva

Stoppen met Antidepressiva Er zijn zoveel sites met info over bijwerkingen van Antidepressiva, wat niet vreemd is aangezien bijna een miljoen mensen in Nederland deze medicatie gebruikt. Maar wat als u naar maanden of jaren wilt stoppen met uw Antidepressiva? Hierover is maar weinig geschreven op het internet. Hoe kan u het beste stoppen? Wat zijn de bijwerkingen als u stopt? Wat zijn de voor en na-delen als u stopt? Uit eigen ervaring en ervaring van anderen, geeft deze pagina u wellicht antwoord op uw vragen.
U voelt zich down, bent ongelukkig en ziet de kleuren in het leven niet. Bij de huisarts krijgt u te horen dat u overspannen, depressief of een angst -en paniekstoornis heeft. Hij schrijft u Antidepressiva voor en u gaat naar huis. Enige weken, maanden later ziet u het weer zitten. Uw emoties zijn minder en u zit weer lekker in uw vel. Enkele maanden of wellicht jaren later wilt u toch graag van de Antidepressiva af, maar begint de angst dat u zich weer net zo ongelukkig zult gaan voelen als u stopt. Deze angst is de reden waarom mensen vaak onnodig lang aan de Antidepressiva blijven en geen idee hebben hoe slecht dit voor het lichaam is.

Stoppen met Antidepressiva is niet makkelijk. Zowel geestelijk als lichamelijk zult u de strijd moeten gaan voeren.
Uit eigen ervaring weet ik dat het met ups en downs gaat, maar zeker de moeite waard zal zijn. Pas na 2 maanden stoppen kreeg ik in de gaten wat de Antidepressiva met mij heeft gedaan in de 6,5 jaar dat ik het gebruikt heb.

Hierbij dan ook enkele tips voor u stopt. Nogmaals is dit uit eigen ervaring en ervaring uit vriendenkring. Dus niet medisch onderbouwd tot op heden.

Tips voor u stopt

Overleg met uw huisarts

Uw huisarts zal zeggen dat u het beste kunt stoppen in de maanden dat de letter R niet in de maand voorkomt, i.v.m meer zonuren... (Zelf ben ik in oktober gestopt, maar wel in hartje Frankrijk). Het aantal zonuren komt inderdaad ten goede aan het humeur.

Neem tijd om af te bouwen

Bij gebruik van 100 mg. Bouw enkele maanden af naar 75 mg, dan 50 mg tot u de laagste dosis gebruikt. (Doe dit rustig aan, er mag best een jaar overheen gaan)

Rustig privéleven

Zorg dat u in uw privéleven in rustig vaarwater zit. De perfecte tijd om te stoppen bestaat niet, aangezien er altijd situaties zullen zijn dat er zich toch weer vervelende dingen zullen voordoen, maar zorg er in ieder geval voor dat er een partner of ouders achter u zullen staan en geduld met u zullen hebben.

Genoeg tijd

Als u helemaal stopt, zorg dan dat u genoeg tijd heeft voor uzelf om leuke dingen te doen en rust te kunnen nemen.

Antidepressiva afgeven

Geef de Antidepressiva aan iemand die dichtbij u staat en spreek af, dat diegene het pas bij de 3e keer vragen aan u terug geeft.

Bijwerkingen de eerste weken

De eerste dag merkt u nog niets, pas na een dag of 2 beginnen er duizelingen. Deze duizelingen maken u licht in het hoofd en u kan zelfs sterretjes gaan zien. Maak u niet druk! Dit gaat echt over!

  • Slecht slapen
  • Zwetend wakker worden
  • U krijgt het gevoel dat u koorts heeft. Warm/koud
  • Soms misselijk en zelfs buikloop kan voorkomen

Dit duurt hooguit een week of drie. De eerste week lijkt het elke dag slechter te gaan, waarna u een week later weer
langzaam opknapt. Geef het de tijd! De Antidepressiva mag best vergeleken worden met een drugs. Het moet uit uw lichaam en systeem, waardoor u zich de eerste weken soms een verslaafde zult voelen.

Na 1 maand

Extreme emoties
Boos wordt extreem boos en verdrietig extreem verdrietig. Dit is het moeilijkste. De Antidepressiva onderdrukt uw emoties. Langzaam moeten we nu weer wennen aan deze gevoelens. Dit is niet makkelijk en al helemaal niet voor de omgeving. Vertel dit uw omgeving ook van te voren en zij zullen er begrip voor hebben. Dit wordt in de maanden daarna steeds minder.

Rillingen en trillen
Af en toe (vooral als ik moe ben) gaat mijn lichaam trillen als een rietje. Mocht u dit ook hebben, gewoon in bed gaan liggen dan is het met een paar minuten al minder.

Na 2 maanden

Nog steeds vaak moe (veel gapen) en een soms heftige emoties. De Antidepressiva heeft duidelijk invloed op emoties gehad. Sommige klachten komen terug. Maar het is makkelijker ermee om te gaan. Af en toe een flinke huilbui en het luchten van je hart, maakt dat je er beter mee om gaat. Geef nog niet op! Hoe langer men de Antidepressiva gebruikt, hoe langer u er de tijd voor het afkicken voor moet nemen. Het kan in u op komen er weer mee te beginnen, maar romantiseer het niet. Weet u nog de bijverschijnselen toe u begon? En weet u hoever u nu al gekomen bent met het stoppen? Geef het de tijd en blijf er met de omgeving open over praten. Leg uit waarom u eerder naar huis wilt of waarom u zit te gapen. Mensen hebben begrip en soms zelfs respect voor de doorzettingsvermogen.

Dit zijn mijn ervaringen en die van enige vrienden welke reeds gestopt zijn. Mocht u nog ervaringen willen toevoegen welke hier niet bijstaan,laat u dit dan weten. Zodat we elkaar van de Antidepressiva af kunnen helpen!
© 2008 - 2017 Dominique2008, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Antidepressiva: bijwerkingenAntidepressiva: bijwerkingenIn Nederland wordt steeds vaker antidepressiva voorgeschreven. Het aantal mensen dat antidepressiva slikt, is inmiddels…
Depressie: antidepressiva - medicijnen tegen depressieDepressie: antidepressiva - medicijnen tegen depressieDankzij antidepressiva kan uw stemming verbeterd worden. Meestal duurt het enkele weken voor u de positieve resultaten e…
Antidepressiva soorten: SSRI'sAntidepressiva soorten: SSRI'sEr zijn verschillende soorten antidepressiva, en een SSRI is daar een van. SSRI's zijn antidepressiva die een vrij speci…
Antidepressiva soorten: tricyclische antidepressivaAntidepressiva soorten: tricyclische antidepressivaEr zijn verschillende antidepressiva soorten. Tricyclische antidepressiva zijn een van de eerste medicijnen tegen een de…
De gevaarlijke bijwerkingen van antidepressivaDe gevaarlijke bijwerkingen van antidepressivaAntidepressiva worden gebruikt bij mensen die lijden aan depressies. Net als alle andere medicatie heeft antidepressiva…

Reageer op het artikel "Stoppen met Antidepressiva"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Doortje, 21-04-2017 00:19 #558
Ik heb zo ongeveer 25 jaar antidepressiva geslikt, begonnen ter ondersteuning tijdens een intensieve psychotherapie, waar ik veel aan heb gehad. Sinds de afgelopen twee jaar wilde ik gezonder leven. Eerst ben ik gestopt met alcoholgebruik omdat ik vond dat ik te veel dronk.
Sinds een half jaar ben ik gestopt met fluoxetine. Mijn enthousiaste was groot toen bleek dat toen een vervelende tremor ook verdween en ik veel meer ging voelen, ook mijn seksualiteit behoefte was nieuw voor mij. Maar langzamerhand krijg ik toch last dat er wel erg veel binnen komt. Ik lijk soms een vergiet. Terwijl ik met antidepressiva nooit huilde kan ik nu in tranen uitbarsten als iets mij raakt. Toch wel ongemakkelijk. Terwijl ik dit schrijf merk ik dat ik mezelf nog steeds moet leren kennen als vrouw zonder medicatie.

Emelda, 12-04-2017 20:54 #557
Hallo ik wil stoppen met die antidepressiva Cymbalta van 60mg hoe zou ik dat doen ik neem het al jaren het moet stoppen en gezonder leven kan je me helpen
Groetjes
Emelda

Anoniem, 04-04-2017 11:44 #556
Na 10 jaar sertraline te hebben gebruikt wilde ik er vanaf. Het ging goed met mij, ik had een vaste baan (parttime) en een fijne relatie. Ik was 17 toen ik startte met sertraline. Het heeft me toen ontzettend geholpen. Maar nu wilde ik weten of ik ook zonder kon. Ik voelde me gelukkig en ik dacht bij mezelf: als er een ideaal moment is om te stoppen dan is dat nu. Rust, tijd en stabiliteit. Dus stopte ik, uiteraard in overleg met mijn huisarts.
Ik stond al een tijd op 25 mg en ik heb maandenlang om de dag een half tabletje genomen. Inmiddels sta ik twee weken op 0. De eerste dagen had ik last van opvliegers. Uit het niets kreeg ik het bloedheet en brak het zweet me uit. Ik sliep slecht en had hele levendige dromen (lees: nachtmerries) waarbij ik badend in het zweet wakker werd. Ik kreeg na een dag of vier last van een rare duizeligheid. Alsof er elektrische impulsen door m'n hoofd schoten, uit het niets en als ik m'n hoofd draaide. Dit duurde ongeveer een week en langzaam nam het af. Op dit moment heb ik er geen last meer van. Wel heb ik veel spierpijn en ben ik erg moe. Dit begon een halve week geleden. Soms tril ik heel erg, alsof ik ergens nerveus voor ben maar dat ben ik niet. Ik merk nu, twee weken na het stoppen, stemmingswisselingen op. Ik kan me opeens heel somber en verdrietig voelen, ik ben snel geïrriteerd, maar dat is ook zo weer over. Toch ben ik niet geneigd om weer te starten. Je hersenen moeten eigenlijk gewoon resetten en dat kost tijd. Ik heb er vertrouwen in dat het goed komt. Ik adviseer iedereen die wil stoppen om rekening te houden met de volgende punten:
- Kies de juiste timing. Met andere woorden: heb ik een stabiel leven, kan ik voldoende rust pakken, staan de mensen in mijn directe omgeving achter mij dat ik stop?
- Overleg met je arts en neem ruim de tijd om af te bouwen.
- Je gaat last krijgen van ontwenningsverschijnselen. Dit is niet erg, hier ga je niet dood van. Blijf rustig en ga niet geloven dat je niet zonder kan. Tenzij je last krijgt van bijvoorbeeld suïcidale gedachten, geen reden voor paniek. Ga dan gewoon direct terug naar je arts. Maar in principe geldt: you have nothing to fear but fear itself.

Kingma, 16-12-2016 10:50 #555
Ik ben ongeveer 9 jaren aan de venlafaxine geweest, 37,5 mg. Ook ik ben ongeveer 6 weken terug gestopt. Ik wist dat dat niet mee zou vallen, en dat is dus ook zo. Ik ben na die 6 weken een totaal ander mens geworden, die steeds boos is en in een slecht humeur is, ik ken mezelf niet terug. Dat komt ook omdat ik vreselijk slecht slaap, en mijn thuissituatie is momenteel niet rooskleurig. Op deze manier kan en wil ik niet verder, dus heb vanmorgen toch maar besloten om weer met de ad te beginnen.

Nel, 04-12-2016 11:15 #554
Hier nog even een vervolg op mijn schrijven van 20 november.
Heb het niet gered. In overleg met de apotheker toch weer met 15mg begonnen. Ik hield het niet vol, het was verschrikkelijk, gewoon een hel! Ook met 15 Mg is het nog steeds niet makkelijk, o.a. slapen gaat heel slecht ondanks dat ik wel moe ben. Volgens iemand die ik ken uit de psychiatrie duurt het ongeveer 6 weken dat je lichaam er weer helemaal aan gewend is. Nu ga ik die 15 Mg gebruiken tot begin maart en daarna krijg ik de mirtazapine in vloeibare vorm zodat het afbouwen veel langzamer gaat. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en succes!
Met vriendelijke groeten, Nel

Marja, 27-11-2016 18:59 #553
Beste mensen,

Ik gebruik zo'n 12 jaar Seroxat, met twee onderbrekingen. Steeds als ik er mee begon had heftige bijwerkingen (dat wat ik nu met het afbouwen ook heb, en wat iedereen hier al omschrijft, ernstige misselijkheid, duizeligheid, diarree, tintelingen etc.) en leek alles veel erger te worden, dit duurde altijd zo'n 8 weken maar daarna hielp het middel goed.

Omdat ik anderhalf jaar geleden behoorlijk last kreeg van maagzuur, scherpe smaak in de keel en mond, en het ook aan bleef houden heb ik me laten onderzoeken in het ziekenhuis. Na twee uitgebreide onderzoeken in verschillende ziekenhuizen van slokdarm en maag, binnenstebuiten gekeerd werd me verteld dat het daar niet aan kon liggen en alles goed is. Ook maagzuurremmers in verschillende soorten en hoge doseringen helpen niet.

Er restte mij dus maar één ding, kijken of het dan toch ligt aan de Seroxat, zou toch ook niet ondenkbaar kunnen zijn na zoveel jaar.

Ik gebruik al jaren 10 mg. dus ik brak mijn tabletje doormidden… na drie weken begonnen de onttrekkingsverschijnselen en ben naar de huisarts gegaan. Hij vertelde me dat ik er eventueel een ander AD er naast zou kunnen gaan gebruiken om het makkelijker te maken om te stoppen maar dat wilde ik niet, ik wil van het ‘zuur’ af!

Toen ik vertelde dat ik ook dat halfje van 0,5 mg. over een paar weken wel door zou breken en zo verder zou afbouwen heeft hij er niets over gezegd dat het zo niet kon. Met behulp van de apotheek, die zei dat ik beter een suspentie kon gebruiken, iedere week afgebouwd en 3 maanden verder kwam ik weer bij de huisarts toen ik op 0,05 mg. stond. Hij adviseerde om het de volgende dag helemaal te laten staan, dat kleine beetje had geen invloed meer. Dat advies heb ik opgevolgd… helaas!

Ben nu drie weken verder maar o, voel me zo ontzettend beroerd… de bijwerkingen worden erger, maar blijf hopen dat het langzaam beter gaat worden. Misselijkheid is het ergst, heb er wel iets voor maar dat werkt even. Rillen, trillen, extreem bezorgd etc. Gebruik drie keer daags 10 mg. oxazepam om het een beetje leefbaar te houden.

Hopelijk ben ik nu toch wel op het ‘dieptepunt’ en komt verbetering in zicht, ik hoop het zo!

Fluff, 26-11-2016 00:00 #552
Ik had besloten te stoppen met Fluoxetine/Prozac die ik al zo lang slikte. Een eerdere poging van een hele tijd geleden al bijna weer vergeten, nu weer begrepen waarom ik het toen niet redde en weer snel begon met slikken.
Het was tijd vond ik en het goede moment komt nooit maar ik dacht nu of nooit.
Niet wetende dus wat me allemaal te wachten stond, misschien maar goed ook want nu wel vastbesloten om door te zetten hoe afschuwelijk ik me ook voel.

Niemand weet dat ik aan het afkicken ben maar wat veel erger is, en ik kan mezelf toch echt niet als dom bestempelen, dat wist ik zelf eigenlijk ook niet tot ik op internet ging neuzen door echt flinke zorgen die ik maak over de ‘ik’ van nu. Wat onttrekkingverschijnselen OK wel verwacht maar deze hel dus echt niet!
Het afbouwen, rustig in vier maanden ging helemaal prima daardoor dacht ik ‘dit gaat goed, is een makkie’!
Maar daarna………BAM! Ik ben nu in mijn vijfde week op nul AD. Wat voelt dit afschuwelijk rot! Weet vaak niet waar ik het zoeken moet en ben mezelf totaal kwijt.
Emoties schieten alle kanten op, nog nooit zoveel tranen vergoten, ze blijven komen en ik weet niet waarom ik ben gewoon zo extreem verdrietig. Zeer overprikkeld in alles, geluiden, licht, veel mensen enz. Hartkloppingen, spierpijn, misselijkheid, extreem moe. Ik ben vaak zo angstig en bang voor wat er nog gaat komen.
Heb al minstens één paniekaanval gehad en werd er erg bang van want had ik nog nooit meegemaakt. Ik doe lelijk tegen diegenen die dicht bij me staan en die het allemaal goed met me bedoelen maar ik kan even niet anders. Ik erger me aan alles en iedereen en reageer, en ben, ook weer zo extreem boos. Wanneer stopt dit? hoe lang gaat deze hel nog duren? Ik lees verschillende ervaringen van de duur van deze afschuwelijke periode en het ligt er ook aan hoe lang je hebt gebruikt, ik gebruikte al heel lang AD, geen idee meer wanneer ik ben begonnen, toch eens aan de huisarts vragen. Huisarts hoef ik overigens geen hulp van te verwachten want daar heb ik geen enkel vertrouwen (meer) in.
Zet mij maar alleen in een hutje op de hei dan kan ik anderen niet lastig vallen of bezeren. Ik heb zo’n hekel aan mezelf momenteel.! Maar……….weer gaan slikken…….nooit meer. Heb wat valium voor echte noodgevallen, met die paniekaanval geslikt, gebruik ze verder eigenlijk zelden.

Even een misvatting die ik hier vaker lees. Fluoxetine/Prozac mag dan makkelijker af te bouwen zijn door de lange halfwaardetijd in het bloed. Het afbouwen gaat inderdaad niet zo moeilijk, voelde voor mij zelfs na jarenlang gebruik als een makkie. De enorme klap daarna komt echter precies zoals bij al die andere middelen en zoals ik het ervaar is die net zo heftig als bij al de andere middelen die hier worden genoemd. Het is volgens mij dus geen aanrader om eerst van je eigen middel te gaan wennen aan prozac om dan daarvan af te gaan kicken omdat dat makkelijker zou gaan

Nel, 20-11-2016 12:10 #551
Ook ik ben sinds 3 weken gestopt met mirtazapine 30 Mg. Heb het twee jaar gebruikt en ik heb het waarschijnlijk te snel afgebouwd in veertig dagen. Nu blijkt dat het zeker te snel geweest want ik heb de volgende klachten: beroert in mijn hele lijf, o.a. misselijkheid, diarree, af en toe hoofdpijn, moe maar toch niet kunnen slapen en geen eetlust.Heb de apotheker gebeld en deze vertelde dat de onterkkingsverschijnselen vier tot zes weken konden duren. Ook al zegt menigeen tegen mij waarom stop je er mee of " neem dan een halfje of een kwart" ik vertik het en zet nu door ook al is het wel heel zwaar. Ik heb mij sinds een paar dagen ziek gemeld bij mijn werkgever, wat ik vreselijk vind, maar ben nog te beroerd om het ene been voor het andere te zetten.
Ik wens iedereen die wil stoppen heel veel sterkte en succes en zet door!
Met vriendelijke groeten, Nel

Mia, 06-11-2016 22:04 #550
Anoniem 6nov 2016

Hallo lezers, ik wil jullie allemaal even vertellen dat ik mij goed voel geen verschijnselen meer. Ik sta anders in het leven en mijn hoofd is helder. Ik ben gelukkig goed terecht gekomen met afkicken van de venalaxine. Ik raad iedereen aan als je stopt blijf doos zetten. De eerste 14 dagen is het ergst daarna gaat het beter. Dit is mijn laatste bericht en ik sluit af. Veel geluk met doorzetten.

Groetjes A

Anoniem, 04-11-2016 08:59 #549
Ook ik ben aan het afbouwen van venalaxine. Maar doe dit met ondersteuning van voedingssupplementen van het programma de weg terug. De duizeligheid is geheel verdwenen door gebruik van hoge dosis visolie. Ik ben nu van 150 op 75 mgr. Mijn emoties schommelen heel erg, huilbuien, vermoeid, spierpijn. Slap en soms bang dat het nooit meer goed komt maar wat een vergif. Ik wil het niet meer. Ik ga pas weer verder in het voorjaar en trek er nog 1 of zelfs 2 jaar vooruit om helemaal af te bouwen.

Diana, 03-11-2016 12:11 #548
Ik was na 10 jaar prozac, lamotrigine, Oxazepam en temazepam de medicatie beu. Voelde me net een zombie. Heb alles afgebouwd. Nu soms 10 mg temazepam als ik niet kan slapen. Ik voel me weer fit. Alles is minder wazig. Ben begonnen met fitness en koolhydraatarm eten. Ben blij dat ondanks de ontwenningsverschijnselen ik nu zonder medicatie door het leven kan gaan.

Anoniem, 02-11-2016 20:49 #547
Hallo lezers, verleden week heb ik gezegd dat ik jullie op de hoogte blijf houden van het afkicken van anti depressivas.

Het is al 8 dagen geleden dat ik gestopt ben. Mijn klachten waren hoofdpijn, moe, prikkelbaar, elektrische shocken in mijn hoofd en spierpijn.

Ik heb ook de afgelopen dagen nachtmerries gehad. Dit was heftig want het leek echt te gebeuren het was een zege dat ik wakker werd dan kon ik even naar de wc en mij erop voor bereiden dat het maar nachtmerries zijn en niet echt is.

Ondertussen zijn al deze klachten heel veel minder. Ik voel mij heerlijk. Het zien met mijn ogen is ook verbeterd. Als ik in de verte keek (toen ik anti depressivas in nam) had ik een soort mistige waas met ver zien, dit is ook weg, ik kan weer ver zien.

De eerste dagen was afzien maar met doorzettings vermogen heb ik veel bereikt.

Volgende week laat ik jullie weten hoe het gevorderd is.

Groetjes A

Anoniem, 28-10-2016 14:34 #546
Ik slikte 10 jaar venalaxine, ik heb aangegeven aan de huisarts afgelopen mei 2016 dat ik wilde stoppen met deze medicijnen. Hij heeft mij gezegd dat wij het langzaam af moeten bouwen. Dit is inmiddels gebeurd.

Ik ben 3 dagen aan het afkicken. Ik voel mij slap, moe, prikkelbaar, pijn in mijn spieren en hoofdpijn. Maar wat mij opvalt en zeer irritant is; een soort elektrische schrok die door mijn hoofd gaat. Soms komt het uit het niets en dan komt het op als ik mijn hoofd draai. Gisteren was het heel erg. Vandaag is er niets veranderd.

Maar ik blijf doorzetten in de hoop dat dit afkickproces steeds minder wordt. Ik zal na een paar dagen hier weer op terug komen omdat (hoop ik) de verschijnselen afnemen.

Groetje A

Anoniem, 27-10-2016 14:33 #545
Hey allemaal, ik heb 10 jaar paroxetine en seroquel genomen. Rond mei zonder problemen gestopt met paroxetine, sinds midden september met de seroquel en ik ga door een hel, echt een ware hel; ik trek me alles maar dan ook alles aan, kan me niet concentreren, werk lukt langs geen kanten, ben angstig, iedereen lijkt raar te doen, ik lijk niets meer te vertellen te hebben, ik kan van niets nog genieten. Ik lijk me te ergeren aan zowat iedereen, relatie gaat nu ook moeizaam daardoor, slaap amper (en dit met een snurkende vriend), en tegelijk wil ik zo verdomd graag een kindje, maar mijn vriend is gesteriliseerd en moet via de kunstmatige weg. Ik kan gewoon niet meer, ik ga op therapie maar helpt niet, ik probeer me te behelpen met medicatie die mag wat zwangerschap (en de weg ernaartoe) betreft, maar helpt niet, ik wil me niet laten opnemen, want dan krijg ik sowieso een njet om door te gaan met de behandeling voor een kindje. Ik ben ten einde raad, ik zie het echt niet meer zitten, ik zit totaal vast.

Cor, 17-10-2016 13:58 #544
Ik ben heel langzaam aan het afbouwen (ben al anderhalf jaar bezig) van citalopram. Ik heb maximaal 20mg per dag geslikt. Na 2 mislukte stoppogingen, doe ik het nu heel rustig aan: toen kreeg ik last van 'extreem kort lontje'. Dat heeft me zelfs mijn baan gekost. Nu ben ik over naar druppels citalopram, omdat dat beter te doseren is en zit op 1mg per dag. Het gaat wel goed, ik ben er van overtuigd dat ik er nu vanaf kom. Dat is mijn tip: de afbouwschema's van artsen of apothekers kunnen gemakkelijk veel te snel zijn. En voor het laatste stukje zijn de druppels handig. Ik verdun dit voor een paar dagen met water, zodat ik goed kan doseren.

Mandy, 30-09-2016 18:43 #543
Niet goed maar ik ben in 1x gestopt met alle medicijnen. (Efexor, lithium, depakine, mirtazapine, dormicum, oxazepam, nozinan, seroquel, zolpidem) Dan merk je pas wat voor troep het is. Tja afbouwen heeft de voorkeur, helaas werkt dat niet zo voor mij.

Nu 6 dagen flink last van:
- gevoel tussen slaap en waak in te zitten (bijna rand psychotisch)
- niet in kunnen slapen, hele levendige en nare dromen
- onrust in hoofd en lijf, bewegingsonrust.
- oncontroleerbaar rillen en trillen
- warmte niet kwijt kunnen, tot 38 graden verhoging
- overal spierpijn
- moe
- hoofdpijn, schifferig voor ogen, duizelig
- maag darm problemen/diaree
- huilbuien, slechte stemming

Samantha, 27-09-2016 11:35 #542
Na 5 jaar Sertraline 50 mg te hebben geslikt, ben ik nu aan het afbouwen. ik ben nu bijna een half jaar bezig met het afbouwen van de Sertraline. wat een hel ben ik doorgegaan en ga ik nog door! het afbouwen moet je echt met beide benen op de grond staan, anders red je het niet. ik ben nu met mijn laatste kwart bezig van de 50 mg (12,5 mg) en ik moet zeggen dat ik wel erg trots ben op mezelf, alleen je maakt een hoop door met je lichaam. het lijkt net of je letterlijk aan het afkicken bent. alleen nou kan ik nergens op internet vinden wanneer die bijverschijnselen nou stoppen. Weet iemand hier meer over?

Elisa, 09-09-2016 00:57 #541
Ik ben na 4 jaar zonder paroxetine weer begonnen met dit middel. Ik kon de depressie niet aan zonder medicijnen. Ik ben begonnen met 5 mg daarna 10mg. In overleg ben ik weer naar 5 gegaan omdat ik te druk word door dit middel. Mijn omgeving heeft er last van. Die 4 jaar zonder paroxetine was een hel.

Kristina, 13-08-2016 13:29 #540
Ben op 9 juli opgenomen in ziekenhuis met hyperventilatie, ik kreeg Xanax 0,50 Retard en Sipralex 10 mg en heb dit maar 3 weken genomen. Ik voelde me verschrikkelijk, steken in mijn hoofd … Naar de huisarts geweest en die schreef me Redomex 25 mg voor, … hetzelfde verhaal, ik voelde met rotslecht en kreeg ongelooflijke krampen in mijn benen. Vorige dinsdag 9/8 heb ik besloten van met al die rotzooi te stoppen! Kan het zijn dat ik nu precies dezelfde klachten heb als iemand die al jaren antidepressiva gebruikt?

Carola, 07-08-2016 07:23 #539
Na bijna 6 jaar lexapro ben ik aan het afbouwen. Eerder een keer afgebouwd van 10mg naar 0 en een jaar zonder gedaan, vervolgens totaal ingestort en daarna 20mg gekregen. Nu aan het afbouwen, met kwartjes steeds. Iedere keer heftige verschijnselen: opvliegers, ademhaling hoog, oorsuizen, hoofdpijn, trillen van binnen. Van 15 naar 12,5 was lastig, dus terug gegaan naar 15 en toen weer opnieuw. Nu een week op 10mg en ik voel me ellendig. Kortademig (lijkt alsof ik niet kan ademen - waarschijnlijk hoge ademhaling, heel moe, vannacht ook slecht geslapen (angstige droom gehad). Het lijkt op de klachten die ik had voordat ik begon met lexapro. In mijn hoofd een strijd: afkickverschijnselen of krijg ik mijn oude klachten weer terug? Ik heb hard aan mezelf gewerkt afgelopen jaren, sta anders in het leven… waarom dan nu dit? Ik kan wel janken… gaat dit ooit nog goed komen?

Dametje, 06-08-2016 11:04 #538
Half jaar geleden geprobeerd af te bouwen van Sertraline 50 per dag. Een week dacht ik dat het goed ging. Totdat ik misselijk, duizelig, moe en somber 's avonds bedacht dat het niet ging zo. De huisarts had geadviseerd elke week de dosis te halveren. Kennelijk is dat te snel, ik lees dit vaker. Wat let je om het veel langzamer te doen. Ik begon in een nieuwe poging er een piepklein stukje af te breken en dat vier weken vol te houden. Dat is nog ingewikkeld, want als je niets merkt denk je al gauw dat het dus wel sneller kan. Niet doen! Neem de tijd. Denk bijvoorbeeld dat je met kerst er af kunt zijn, dat is ook een mooi streven.

De bijwerkingen waren er wel maar gering. Ik ging het zelfs herkennen en rekening mee houden. Als ik er een stukje afbrak, ik deed dat alvast voor vier weken, dan werd ik na twee dagen een beetje katterig, een beetje raar in mijn maag. Sliep iets minder vast en lag 's morgens raar te dromen. Maar herkenbaar uiteindelijk en goed te doen. Na een week verdween dat weer. Elke vier weken weer de overwinning dat het best goed ging. Nu ben ik sinds twee maanden helemaal zonder. Ben blij en trots. Mijn orgasmes, niet onbelangrijk, zijn weer helemaal terug, en ben bijna de oude. Denk wel eens dat mijn tranen wat dichterbij zitten, maar als je daar geen probleem mee hebt, noem je dat gewoon dat je gevoel weer terug is.

Wat een beetje jammer is is dat ik mijn opvliegers 's nachts weer helemaal terug heb, maar wil dat ook nog even de tijd geven. Ben 62 jaar en hoor wel vaker dat vrouwen daar nog steeds last van hebben. Ze verdwenen bij mij bij het starten van de Sertraline.
Hiervoor ga ik in ieder geval niet meer beginnen met de pillen. En toch… Dank je wel Sertraline, je hebt me door een rot periode heen geholpen. Ik kan het weer alleen.

Marilyn, 04-08-2016 20:45 #537
Hallo allemaal,

Het stoppen met antidepressiva was voor mij een grote wens. Ik heb een jaar of 8 50mg Sertraline geslikt. Geen hoge dosis, maar het liefst wil ik zonder die medicatie door het leven. Mocht het nodig zijn toch een dosis te slikken, dan vind ik dat geen probleem, het is voor mij geen taboe, maar als ik op een natuurlijkere manier door het leven kan, dan graag.

Het afbouwen ben ik in juni begonnen. Na overleg met mijn huisarts begonnen met het slikken van de helft van de medicatie. Als het goed ging dan kon ik na 6 weken beslissen in een keer te stoppen of nog eens 6 weken om de dag nog de halve dosis te slikken. De eerste 6 weken voelden super. Het gaf mij echt een boost van zelfvertrouwen: ik ga dit varkentje wassen en zet m schoon in de vitrinekast als aandenken. Maar nu na 2 weken zonder medicatie ben ik eens gaan lezen op het internet wat andere mensen ervaren bij het afbouwen. Want de duizelingen en met name het gezwaai van de emotieschommel… daar word ik heel onzeker van. Op deze site aangekomen zie ik gelukkig meerdere verhalen met dezelfde bijwerkingen, dat geeft steun. Met name het toenemen van de prikkelbaarheid en mijn gemopper (terwijl ik normaal niet boos te krijgen ben en positief ingesteld ben), de slapende ledematen en handen en de (spontane) huilbuien vind ik erg verwarrend. Het lijkt of ik mezelf kwijt ben. De huisarts had al aangegeven dat er bijwerkingen konden zijn en dat ik dan moest proberen door te zetten, maar je zou toch bijna weer naar de strip grijpen.
Mijn huisarts is nu op vakantie, dus ik moet even doorzetten. Zelf heb ik gelukkig ook vakantie, ik zou er niet aan moeten denken zo naar het werk te moeten. Ik heb wel veel steun aan het zonnetje. In de donkere dagen zou dit nog zwaarder zijn geweest denk ik. Ook ik hoop (net als Renée) dat er positieve verhalen zijn van mensen die afgebouwd zijn. Want daar doe ik het tenslotte voor, een positieve uitkomst/toekomst. Iedereen sterkte met zijn/haar proces.

Lala, 15-07-2016 18:23 #536
Hoi allemaal,

Ook ik ben gestopt met AD sta nu 2,5 week op nul en het is een doorbijten van heb ik jou daar. In de avond valt de donkerte en angst weg en komt er rust over mij heen. Maar kan nog weinig verdragen aan prikkels. Ik durf nog niet te gaan lopen alleen, maar met iemand wil ik ook niet omdat ik niet aldoor wil kletsen. Ik vind het heel zwaar. Lig veel op de bank. Het afgelopen jaar heb ik moeten wisselen van AD omdat ik vorig jaar wilde stoppen maar kreeg afkickvershijnselen, niet wetende dat dit er bij hoorde, ben ik er weer op gegaan maar de ad die ik toen had pakte niet goed meer uit. Daarna heb ik twee anderen gehad en ben tot de rand gegaan met bijwerkingen, vreselijk. Ik moest dan maar weer over op wat anders. Ik was toch al het hele jaar ziek en heb gevraagd te mogen stoppen met ad omdat ik teveel nare bijwerkingen had. Ben toen vrij snel ( door psych voorgesteld gestopt ). Ik snap soms die mensen niet dat ze je niet vertellen wat er te verwachten valt en schouderophalend reageren. Maar goed, ik mocht er vanaf. Nu 2,5 week verder, voel ik me hondsberoerd, traag, zeer traag.conditie van nul en niet weten hoe de dag door te komen. En ja ben bang dat het niet over gaat. Maar het slapen in de nacht gaat wel steeds beter, rustiger. Maar het ziek voelen en me doodeenzaam voelen hier in nekt me wel.maar ik bijt door. Tevens heb ik nog de nodige emoties te verwerken rondom de scheiding. Het is wat veel, maar ik kon niet meer door met de medicatie. Ik kreeg er hartproblemen bij ( veel hartkloppingen ) op aanraden van cardioloog zou ik een ander middel moeten nemen en toen durfde ik niet meer en heb gevraagd te willen stoppen. Ik kon niet anders meer

Renée, 08-07-2016 02:04 #535
Hoi allemaal,
Momenteel gebruik ik bijna 20 jaar antidepressiva. In 1997 begonnen met 3 jaar Seroxat. Vanaf 2000 tot nu Efexor (Venlafaxine). Gelet op die lange periode gebruik, wil ik eigenlijk gaan afbouwen. Ik heb de ervaringen bij 'het afkicken' van jullie (mensen op dit forum) gelezen. Wat ik jammer vind, is dat ik geen ervaringen tegenkom van mensen die afgekickt zijn en waarvan de kwaliteit van leven noemenswaardig toegenomen is. Waarschijnlijk zijn deze ervaringsdeskundigen in zo'n positieve flow terecht gekomen dat ze niet (meer) geneigd zijn hun ervaringen hier te delen. Of heb ik het mis? Graag reacties van mensen die langere tijd 'afgekickt' zijn of indien je iemand kent in je directe omgeving die enige tijd geleden met antidepressiva gestopt is.

Joke, 23-06-2016 12:07 #534
Hey iedereen
Mijn verhaal is een beetje zoals dat van Susan. Ik heb 3 jaar Sertraline genomen, 50 mg. 1.5 jaar een poging gedaan om ermee te stoppen, maar dat is toen mislukt, ik zat toen waarschijnlijk in een voor mij te stresserende periode en ik durfde toen aan mijn omgeving maar weinig zeggen over het afbouwen. Nu na 3 jaar ziet mijn leven er helemaal anders uit dan toen ik met de medicatie begon, en ik zou graag binnen een jaar of 2/3 aan kindjes willen beginnen dus vond ik het een goed moment om nog eens te proberen afbouwen. Beter voorbereid deze keer. Tot nu toe gaat het goed. Ik ben nu bijna een maand volledig gestopt en heb net als jij, Susan, afgebouwd met kwartjes, ook tegen het advies in van mijn huisarts die voorstelde op de ene dag een halfje te nemen en de andere dag een hele enz.
Bij momenten voel ik mij nog onrustig en duizelig, of een beetje down, maar er zijn ook momenten dat ik mij alerter voel dan toen ik de medicatie nam, en ik voel mij bij momenten ook minder passief. Ik heb nog geen momenten gehad dat ik dacht dat ik de medicatie terug zou willen nemen, dus daar ben ik al heel blij mee!

Ik merk ook dat sporten mij zeker goed doet, en verder probeer ik te blijven werken aan mijn angsten en zelfvertrouwen enz. Onder andere dankzij deze website voel ik mij minder bang voor de bijwerkingen en kon ik dit op een rustige manier uitleggen aan mijn vriend en hij kan het nu ook beter plaatsen als ik een huilbui heb of plots eens heel kwaad ben zonder goede reden :) Ik zie het deze keer positief en ik doe rustig verder, dan komt het wel goed, met ups en downs :) Jullie ook veel succes!

Susan, 17-06-2016 22:24 #533
Hoi allemaal, ik wil ook graag mijn ervaring delen met het afbouwen van Sertraline. Ik slik al zo'n 10 jaar dit middel in een lage dosering nl. 50 mg per dag. Inmiddels ben ik al heel lang niet meer depressief maar mijn arts raadde mij een jaar of 5 geleden aan na een mislukte afbouw om dit middel gewoon te blijven slikken. Inmiddels ben ik het daar zelf niet meer zo over eens en ben ik toch weer begonnen met afbouwen. Wil weten hoe ik ben zonder dat medicijn. Ik heb bij mijn huisarts gevraagd om daar begeleiding bij te krijgen en dat werd een medisch psycholoog. Deze meneer ging vrij rigoureus te werk omdat hij vond dat ik zo'n lage dosering nam dat er weinig kans was op ontwenningsverschijnselen… dus halveren was zijn advies.
Dat heb ik geweten… ik was na een dag of 6 totaal de kluts kwijt, zat me zwaar klote te voelen op de bank. Vreselijk misselijk, grieperig gevoel, spierpijn, onrust en nul energie. Voelde met totaal leeg en kon alleen maar janken.

Toen heb ik besloten om mijn eigen plan te trekken want aan zo'n advies heb je niks. Ieder mens reageert immers anders op afbouwen en dit hield ik niet vol. Ik ben opnieuw begonnen met afbouwen maar nu met een kwart minder. Ook dit was best heftig. Weer veel janken, slecht slapen en doodmoe maar na een dag of 3 ging het beter. Kreeg weer puf en energie om dingen te ondernemen.
Na 2 weken heb ik weer een kwartje eraf gehaald en zit nu dus op de helft, 25 mg. Na een dag of vier begon de ellende weer, misschien nog wel erger dan na dat eerst kwartje eraf maar ik had er vertrouwen in dat het ook nu weer over zou gaan en dat was ook zo. Ongeveer na drie dagen al kwam ik weer terug op aarde.
Nu hou ik weer een week of twee/drie rust en dan gaat er weer een kwart af.
Verder sport ik drie keer in de week en gelukkig werk ik voor mezelf en kan dus zelf een beetje mijn tijden bepalen. Dus dat zijn grote pluspunten. Lange wandelingen met de hond en veel rust en luisteren naar mijn lichaam. Ik hoop me beter te voelen zonder de medicijnen dan met en dat is wat ik wil uitzoeken. Heel veel succes allemaal en doorzetten!

Joy, 15-06-2016 19:21 #532
Ik heb een vraagje aan jullie. Ik neem al een tijdje denkt maar ik ervaar grote duizeligheid en licht in mijn hoofd gedurende de dag. Heeft iemand hier ervaring mee?
Ik ben nu gehalveerd en ik heb tintelingen en slaperig gevoel in mijn linkerarm en hand. Zouden dat afkickverschijnselen kunnen zijn?
Hoop dat iemand mij kan helpen.
Groetjes

Lisa, 14-06-2016 16:30 #531
Ook ik schrijf hier iets neer in de hoop dat het mij beter kan laten voelen. Na een erg intense periode op het werk en een zware taakbelasting, heb ik een tijdje Sipralexa geslikt. Eerst kreeg ik van de huisdokter Sulpiride en daar moest ik een heel kleine hoeveelheid van nemen. Omdat het weinig effect had, schreef de dokter Sipralexa voor en raadde me aan de medicatie langzaam op te bouwen tot twee pilletjes per dag. Hoewel ik - na de inwerktijd - mij stukken beter voelde, duurde die periode niet lang. Al snel werd ik 's nachts wakker door overmatig zweten. Ik werd rillend wakker van de koude omdat ik (inclusief mijn nachthemd en lakens) volledig nat was. Bovendien was ik erg duizelig en extreem vermoeid. De herwonnen energie sijpelde als het ware opnieuw uit mijn lichaam. Ik kreeg meerdere malen het gevoel dat ik flauw ging vallen omdat alles zo licht is in mijn hoofd. Daarnaast ben ik 8 kg bijgekomen op 8 weken.

Ik ging daarom bij een andere huisarts langs omdat ik me zorgen maakte. Die huisarts raadde me aan de medicatie opnieuw af te bouwen. Hoewel ze erop stond dat geleidelijk aan te doen, wilde ik geen pilletje meer slikken. Ik voelde me zo belabberd. Nu ben ik drie weken gestopt. Heb ik die pillen niet meer aangeraakt, maar ik voel me nog steeds vreselijk uitgeput. Vooral de misselijkheid en duizeligheid zijn voor mij enorm intens. Bovendien merk ik ook dat ik emotioneel opnieuw instabiel ben: extreem reageren, enorm verdrietig, irritatie, lusteloos…

Ik vind het zo vervelend om vooral geen controle te hebben over wat ik nu voel. Toen ik die bewuste donderdag op 3 maart naar de dokter ging, wilde ik me eindelijk opnieuw beter voelen. Een drietal maanden vind ik het confronterend om te merken hoeveel bijwerkingen ik heb en waar ik eigenlijk nu sta.

Sandra, 02-06-2016 09:22 #530
O ja, ik vergat nog wat! Ben ook al 3 kg afgevallen! Nog 19 te gaan!
Heb nu wel minder eetlust, hebt het idee dat dat komt door afkickverschijnselen maar wil erg graag gezond eten en lekker bewegen! Dus er is hoop!

Sandra, 02-06-2016 09:15 #529
Maar weer even een update: ik hoop er andere mensen ook mee te kunnen helpen, misschien nu of later.

Ben weer een week verder. Ik merk langzaamaan dat er verbetering komt. Heb samen met de psycholoog nog wat oude rotzooi opgeruimd en dat heeft me verlichting gegeven.
Merk nu dat ik af en toe goede momenten krijg, even weer nieuwe moed. Durf me daar dan nog niet helemaal aan toe te geven, maar daar wordt nog aan gewerkt! Ik probeer nog steeds erg met de dag te leven. Niet te ver vooruit kijken, want dan ga ik piekeren en ben ik bang dat het niet meer goed komt. Merk dat ik nog wat down ben en niet automatisch vrolijk, daarnaast komt alles hard binnen. ( geluid, emoties, licht, gedoe) en dan span ik mij aan en ga ik dus automatisch hoog ademen en zo is het cirkeltje weer rond. Door te leren ontspannen en gevoelens toe te staan kun je de cirkel verbreken! Het is wel hard werken, maar het kan! Krijg stiekem nu het vertrouwen dat het goed gaat komen!

Sandra, 27-05-2016 14:08 #528
Nu bijna 6 weken zonder lexapro. Ik heb zo ontzettend gestreden tegen mijn gevoelens. Sinds gisteren een kleine doorbraak. Ik stop met vechten en sta het toe en pas mij aan naar wat ik wel kan. Vandaag was dat alleen boodschappen doen! Hoe harder ik er tegen vecht, hoe meer last ik er van heb. Nu heel moe! Wattig hoofd, slaap ook erg licht, weet niet of dit afkicken is of stressverschijnselen. Hoe dan ook bekijk het per dag en probeer het toe te staan! Ik werk nog niet, half juni weer proberen. Maar probeer zo ver niet vooruit te kijken! Verder gezond eten, bewegen, maar ook rusten en veel afleiding zoeken!

James, 21-05-2016 19:31 #527
Na 2 x afbouwen van 40 mg citalopram ben ik nu voor de derde keer definitief gestopt. Eerste twee keer ging van 40 naar 10 prima. Niks aan de hand. Bij t opbouwen heb ik totaal geen bijverschijnselen gehad. Maar van 10 naar 0 was hel. Lichamelijk ging alles mis. Hoofdpijn, buikpijn, duizelig, misselijk, spierpijn, ziekte gevoel en meer. Daardoor sloeg ik in mn hoofd ook door en heb gillend bij de huisarts gestaan. Of die t aub ook kon uitschrijven. Psycholoog waar ik al was gestopt gaf niet thuis. De huisarts deed het gelukkig wel. Net poging drie achter de rug. Kwam er vorig jaar pas achter dat er ook druppelvorm bestaat. Dat werkt n stuk beter. De lichamelijke klachten blijven uit op rusteloze benen na. Ik vond t met vier druppels wel al wat minder met me gaan maar trok geen verband met minderen. Nu 8 dagen na de laatste druppel (ik heb op eigen houtje afgebouwd maar heb ruim en meer dan ruim de tijd genomen) gaat t klote. Na 5 dagen zonder druppels kreeg ik de eerste instorting. Ik huil nooit maar nu kan ik om alles janken. Uit t niets en zonder dat ik t aan voel komen. Ben zeer geïrriteerd en kan echt niks hebben. Ik ben iemand die alles zelf oplost en liever geen hulp aan andere vraagt en al zeker zn zwakte niet laat zien. Gister inzinking nummer twee! Ik dacht dat ik niet dieper kon zinken… dus wel. Na iets wat niet lukte op de laptop werd ik zo kwaad. Mn lichaam stond strak en ik heb enorm gehuild. Ik moest naar buiten anders had ik die laptop kapot gegooid. Dat deed ik en liep vervolgens huilend buiten. Rennend, buiten adem om maar afleiding te hebben. Er kwam n auto door t park en ik twijfelde of ik er voor moest liggen. Ik ben niet suïcidaal. Ik schrok daar zo van maar bedacht tegelijkertijd wat ik mezelf aan kon doen omdat ik t niet meer wist. Trillerig en met gebalde vuisten rende ik door. In mn hoofd bleef de tweestrijd schreeuwend aan de gang. Ik hoorde mezelf zeggen dat ik NU iemand moest bellen of opzoeken om mij te laten beloven dat ik mezelf niets aan zou doen. Uiteindelijk heb ik dat gedaan en ben bij n vriend huilend naar binnen gevallen en hij liet t mij beloven.
Ik was -naar mijn idee- nog nooit zo laag gezonken. Ik die hulp zoekt. Nu hoop ik alleen maar dat dit daadwerkelijk door t afbouwen komt en dat t over gaat want als dit vaker gebeurd weet ik niet of ik rechtop blijf staan. T rotte is dat t nu best oké gaat en ik me niet kan voorstellen dat ik gister zo was en dat t zomaar nog n keer kan gebeuren. Maar ik zet door. Zeker tot mijn afspraak met de psychiater over anderhalve week.

Sandra, 17-05-2016 22:01 #526
Ben nu een maand lexapro vrij. Schrijf even een update. Wellicht dat iemand er iets aan heeft en anders helpt het mijzelf heel goed om even van mij af te schrijven! Ben voor mijn gevoel door de ergste afkickfase heen (duizeligheid, schokken, heftige emoties). Nu merk ik wel dat alles weer heel hard binnen komt… Niet alleen boosheid of verdriet, maar bijvoorbeeld vermoeidheid voelt heel intens. Ga makkelijk doemdenken, dit komt nooit meer goed, heb ook al meerdere keren geroepen, ik begin weer met AD. Gelukkig heb ik een heel nuchtere, lieve man. Hij zegt dan: Nee, jij gaat gewoon nog even doorzetten! Sommige momenten gaat het juist weer beter. Vermoeidheid is funest, ik heb mijzelf stellig beloofd dat ik niet meer mag nadenken als ik moe ben! Heb weer 2 dagen gewerkt, dit viel zwaar! Ik werk in de zorg en moet er wel voor 100% zijn voor de mensen! Weet niet goed of ik te snel ben gaan werken of dat ik er 'gewoon' doorheen moet. Dit ga ik met de Arbo arts overleggen. Zo lang ik thuis een ritme heb van wat dingen doen, rusten, bewegen, gaat het best goed! Maar ik vind het lastig om mijzelf de tijd te geven! Ga ook wel weer naar een psycholoog. Heb even een duwtje in de rug nodig! Ik schrijf over een poosje nog wel weer een stukje. Iedereen veel succes!

Jolanda, 17-05-2016 18:37 #525
Na bijna anderhalf jaar Citalopram te hebben geslikt en 11 kilo aangekomen wilde ik graag gaan afbouwen. Van 40 mg naar 30 mg.2 weken later. Daarna naar 20 mg. De huisarts en ikzelf vonden 't toch wat snel gaan (2 weken geleden). Over 2 weken weer op controle. Ik sta momenteel echt in tweestrijd, verder afbouwen of niet. De emoties wisselen nogal, zo voel ik me heel down en zo weer heel goed. Sinds een iets meer dan 1 week heb ik nergens geen zin meer in. Dit is vooral heel storend voor mijn man… ondanks zijn steun en begrip. Ik merk 't aan hem.
Voor mijzelf is 't een groot vraagteken, want waarom vind ik 't ineens niet meer leuk, om dingen te gaan doen, die ik voorheen geweldig vond. Ben ik weer terug bij af, of hoort dit bij het afbouwen? Verder heb ik een erg kort lontje, wat heel moeilijk is qua werk, gezien ik met mensen werk. En ik huil snel. Wie ervaart dit ook zo? En hoe ga je hiermee om?

Chantal, 10-05-2016 20:57 #524
Hoi Es
Ik ben nu ook aan het afbouwen van de anti depressiva sertraline. Ik had een lage dosering en na eerste week afbouwen na 25 mg had ik geen ontwenning. Uiteindelijk ben ik helemaal gestopt op advies van GGZ maar merk dat ik veel elektrische schokken heb en duizelingen. Is dat bij jou inmiddels al weggetrokken? Ik ben 8 kilo aangekomen in een jaar. En onder strak regiem weer kwijt geraakt. Merk dat het erg moeilijk vast te houden is en snel aan kom. Merk je nu al gewichtsverlies?
Groetjes Chantal

Hans, 09-05-2016 16:30 #523
Sinds 1 mei 2016 gestopt met Citalopram. Ik heb jarenlang 40 mg per dag geslikt. Na 4 maanden afgebouwd. Heb een zwaar, duizelig gevoel in mijn hoofd. Ben sneller geïrriteerd; gaat ook weer snel over. Voel me over het algemeen erg gelukkig, net als toen ik nog gebruikte. Trouwens geen enkel probleem ondervonden bij de start van deze antidepressiva tabletten. Gestopt met medicatie omdat ik me prettig voelde en de onzekerheid of de medicatie wel helpt. Lees tegenwoordig veel over de farmacie industrie. Aan anderen veel sterkte met het afbouwen van de medicatie. Heb vertrouwen in jezelf.

Sannie, 06-05-2016 09:11 #522
Hoi Es,
Ik ben net als jou afgebouwd en gestopt, alleen van lexapro. Ook ontzettend aangekomen (22kg) in 3,5 jaar tijd. Heb afgebouwd, sinds oktober heel langzaam. En nu bijna 3 weken gestopt. Heel veel last van duizeligheid en schokken gehad. Moet nu zeggen dat dat een stuk minder is geworden sinds 2 dagen. Heb ook heel veel gehuild, wordt ook iets minder nu. En dat grieperige gevoel herken ik ook. Alleen nu beetje down… Ondanks prachtige weer, zo'n onbestemd gevoel in m'n buik. Ik probeer veel afleiding te zoeken. Heb het idee dat mijn hersenen weer zelf moeten leren werken en serotonine moeten maken. Probeer je doorzettingsvermogen vast te houden hoor! En laat alles maar een beetje over je heen komen!
Ik vind het vooral lastig dat je het alleen moet doen en andere mensen (logisch) niet begrijpen hoe je je voelt. Dus als je wilt kunnen we elkaar een beetje steunen! Liefs Sannie

Es, 30-04-2016 22:34 #521
Ik ben nu inmiddels een half jaar bezig met afbouwen van sertraline 50 mg.
Ik doe het heel erg langzaam en stapje voor stapje omdat ik anders erg bang ben voor een terugval.

Nu 2 dagen gestopt en merk ontzettende duizelingen, en voel me totaal niet lekker in me vel. Net alsof ik griep gaat krijgen.
Ik ga het zeker volhouden. Ook al zullen mensen naast me het zwaar krijgen en de stop van medicatie de schuld geven.
Ik wil dolgraag van die rotzooi af.
Zijn er toevallig mensen die Door sertraline ook ontzettend veel zijn aangekomen in gewicht?
Ik namelijk wel.

Gr esmee

Hendrika, 26-04-2016 19:05 #520
Na ruim 13 jaar wil ik nu echt af van de fluoxetine… slikte nog 20 Mg per dag.
Heb dit medicijn niet gekregen voor een depressie… maar om minder eetlust te hebben in het voor en na traject bij het verkrijgen van een maagband.
Kreeg er eerst 3 per dag! In een keer in te nemen.
Zelf ben ik de laatste jaren gaan minderen tot 1 capsule per dag.
Maar nu wilde ik er helemaal vanaf en ben een week geleden gestopt!
Is er iemand die dit ook heeft gedaan? En wat kan ik voor bijwerkingen verwachten?

Sofie, 25-04-2016 14:11 #519
1 maand paradoxine 20mg opgebouwd en nu afgebouwd, maar die laatste 3 dagen dat ik niks neem, heb ik erge schokken en duizeligheid. hoelang duurt dit, ik moet werken en veel auto rijden. ik ben een beetje teneinde raad, had beter niet genomen :(

Nora, 20-04-2016 17:55 #518
Dimitri er zijn nu taperingstrips voor effexor, dan gaat t afbouwen makkelijker. Ik ben nu bijna 4 weken gestopt met AD, maar voel me echt niet relaxed, ik ben snel geïrriteerd, veel moe en kan weinig hebben, en slecht slapen, heeft iemand een idee hoelang het duurt tot je weer een beetje 'normaal' functioneert? Ik heb soms wel de neiging om weer een pilletje te pakken, want ik vind mezelf niet leuk zoals ik nu ben en heb er best last van. Tips of reacties zijn welkom.

A. J. de Mooij, 20-04-2016 12:14 #517
Hoi Lisa en hoe gaat het en wat zei de huisarts? Ik ben zelf ook geweest vanmorgen, nou als ik dan al zie hoe dom ze aan het kijken zijn of die bijwerking echt van de ad kunnen zijn, zo vreselijk niet wetend. En je dan aankijken zo van maar dat kan niet hoor, want ik hoorde er nooit van, en ALS ik het al hoorde gebruikten deze mensen geen ad dus nou had me de moeite kunnen besparen.

Want er staat in het bijschrift als bijwerking oorsuizen, maar die artsen weten echt niet veel volgens mij, hou vol he?

Nora, 13-04-2016 08:03 #516
Hallo,
Ik heb 15 jaar venlafaxine geslikt, en ben in december begonnen met afbouwen, er zijn sinds een paar maanden taperingstrips verkrijgbaar op recept, dan gaat het afbouwen een stuk ' makkelijker' doordat het in zakjes zit met elke dag een paar milligram minder, ik heb het in 4 maanden gedaan, de laatste maand van 10 mg naar 0 is het zwaarste.
Ik ben nu drie weken helemaal gestopt, maar moet zeggen dat het zwaar is, veel last van opvliegers en nachtelijk zweten, en overdag heel erg moe, soms denk ik, ik pak weer een pilletje, maar dan is alles voor niets geweest, ik vind dat de huisartsen het veel te makkelijk voorschrijven, en geen idee hebben wat een HEL het is om er weer vanaf te komen, als iemand tips heeft om lichamelijk weer fitter te worden en de opvliegers tegen te gaan graag een reactie.
En iedereen succes en volhouden!

Astrid de Mooij, 11-04-2016 17:35 #515
Hallo nou dat zal je altijd zien ben je zo geweldig ver gekomen krijg je dit. Zelf ben ik ook aan het afbouwen en het valt niet mee. Ik raad je aan niet opnieuw te beginnen want je bent al zover gekomen. Ik kan wel heel goed begrijpen dat je twijfelt. Toch moet je zelf de keuze maken, wacht nog even af met opnieuw te slikken. Probeer het met de medicatie van de arts te doen, en ja wat is twee weken stoppen? Logisch dat het moeilijk is. Ik wens je veel wijsheid en kracht toe, met vriendelijke groet Astrid

Lisa, 11-04-2016 10:54 #514
Dag iedereen,

Ik heb 12 jaar Paroxetine genomen (sinds mijn 18), in verschillende dosissen. Het laatste jaar nam ik nog 5mg per dag, dus helemaal niet veel meer. In januari ben ik verder beginnen afbouwen, omdat ik een kinderwens heb. Sinds eind maart ben ik volledig van de antidepressiva vanaf. Het is een helse periode geweest met veel misselijkheid, stemmingswisselingen (niet goed weten waarom ik boos of verdrietig was, dan ineens weer ontzettend blij) en schokjes in het hoofd.
Maar nu heeft mijn vriend net de relatie beëindigd.

En nu weet ik echt niet wat doen. Ik heb bij mijn huisarts de wens uitgesproken om niet meer opnieuw te starten met de AD, omdat ik zo trots was op mezelf. Toen heb ik kalmeerpillen gekregen om de eerste dagen en nachten te overleven.

Ondertussen zijn we 2 weken verder en lijk ik alleen maar verder weg te zakken. Ik zie niet hoe ik de toekomst tegemoet moet gaan, word gek in dat lege appartement zonder hem en weet gewoon niet hoe ik dit overleef… Natuurlijk is dit ook normaal bij een relatiebreuk, maar ik heb geen idee of terug starten met de AD mij een beetje meer steun zou geven. Ik heb morgen een nieuwe afspraak met mijn huisarts én ik heb ook al een afspraak bij een psycholoog, maar die is pas over 2 weken. En dat lijkt nog zo lang… Iemand die mij enig advies kan geven?

Dimitri, 01-04-2016 12:16 #513
Mooi beschreven, ik zelf ben nu bijna 2 jaar bezig met afbouwen, na 15 jaar gebruikt te hebben, ik kom van 2 x 150 mg effexor, balletje voor balletje aan het afbouwen, de afgelopen 2 maanden, ongeveer de laatste 30 balletjes/korrels zijn een ramp, emoties vliegen alle kanten op en waar ik afgelopen tijd tegen op loop, is dat ik mijn maatje /partner kwijt ben, waar vroeger alles werd begrepen sta ik er nu alleen voor, voor mij onbegrijpelijk.
Nu ben ik begonnen aan mijn laatste 15 korrels /balletjes, het liefste zet ik mijn caravan neer en ga daar de laatste dagen in afbouwen, thuis loopt het slecht en met grote regelmaat aanvaringen met iedereen in huis.

Michel, 28-03-2016 16:03 #512
Hallo iedereen :)
Ik ben Michel, 44 jaar, en neem al minstens 20 jaar allerhande antidepressiva.Ik nam altijd maar wat de dokter of psychiater/psycholoog me voorschreef, Prozac, seroxat, Trazolan retard, Xanax, momenteel 20 mg Escitalopram (Sipralexa)… en een paar weken geleden zei de dokter "misschien moeten we toch eens iets anders proberen" :/
Dus heb ik weer een nieuwe afspraak bij de psychiater zodat die me weer iets anders in de maag kan splitsen.
8 dagen geleden heb ik besloten om met die rommel te stoppen, geen sipralexa meer, en niks anders.
Ik heb de nodige ontwenningsverschijnselen (zweten, koud, dan weer warm, en vooral die elektrische sensaties in mijn hoofd wat voor nogal wat duizeligheid zorgt ) maar, nu voel ik in ieder geval terug IETS!
Ik denk gewoon, als na meer dan 20 jaar experimenteren met allerhande medicijnen er niets ten goede verandert dat je evengoed zonder kan proberen.
Ik hoop nog iets van mijn leven te maken en zonder emoties schijnt dat moeilijk te zijn dus, zonder medicatie vanaf nu.
En ik beweer hier zeker niet dat sommige mensen niet gebaat zijn bij medicatie dus vrienden, doe vooral wat de dokter zegt!
Ik weet wel dat het riskant is zomaar te stoppen maar, ik moet iets proberen.
k wens jullie allemaal veel geluk, met of zonder medische hulpmiddelen :)

Sandy, 23-02-2016 17:42 #511
Ik heb ruim een jaar mirtazepine 30 mg geslikt. Per aug 2015 gaan minderen van 30, 22.5 15 naar 7.5 mg en sinds 13 dagen helemaal gestopt. Heel erg misselijk. Slaap amper, word nu wel iets beter. Hoofdpijn. Pijn in mijn spieren, lijkt wel griep. Hoe lang gaat dit nog duren?

Roxanne, 22-02-2016 13:11 #510
Ik heb de afgelopen 4 jaar lexapro (escitalopram) 10mg geslikt en daarvoor ook een jaar niet dan wel etc. Ik ben nu superlangzaam aan het afbouwen met druppels in plaats van pillen af te breken, echt een aanrader, één druppel = 1mg, ik neem nu 7, over 3 weken 6,etc. Iedereen veel sterkte ermee!

J. Feijen, 17-02-2016 12:51 #509
Heb 10 jaar lang seroxat gebruikt, in die periode veel bijwerkingen gehad waaronder epilepsie, na stoppen met veel moeite waar ik een jaar over heb gedaan nog altijd epilepsie maar dan alleen nog in slaap, het word tegengesproken maar ik weet dat ik voor het gebruik van dit middel nog nooit epilepsie heb gehad.

Marieke, 10-02-2016 18:21 #508
Hallo,
Eind 2015 schreef ik al dat ik aan t afbouwen was van lexapro 20 mg. Nu ruim 1 week helemaal gestopt. Ben super emotioneel. Kan om alles huilen. Wel fijn op zich omdat ik dit met lexapro dus helemaal niet meer kon. Ook last van de bekende schokjes/ brainzapps. Ben moe en wat duizelig/ misselijk door de dag heen met momenten. Mis duidelijk een stofje in mijn lichaam. Maar t is redelijk te doen dus doorzetten maar!

Marga, 06-02-2016 12:00 #507
Ik ben 2 maanden geleden gestopt met antidepressiva na 25 jaar geslikt te hebben. Ik voel mij nu lichamelijk zo slecht. Misselijk, spierpijn, hartkloppingen, geen conditie. Heeft iemand hier ervaring mee? Het beangstigt mij best wel.

Eddy, 12-01-2016 20:47 #506
Hulp,
ik neem dagelijks een kwartje deanxit en voel mij daar zeer goed bij. Mijn vriendin wil echter zwanger worden doch door de deanxit geen erectie meer. Kan er iemand mij een oplossing hiervoor geven?

Sjoerd, 24-12-2015 12:14 #505
Hallo, nu 5 dagen gestopt, met lexapro 20mg, ma 2,5 jaar slikken.
Waar ik veel last van heb de laatste 3 dagen, is een soort schokjes door mijn hoofd, en soms armen, en enorme duizeligheid en moe zijn. Ook ervaar ik intense dromen, en futloos wakker worden, pfff ben benieuwd hoe lang die duizeligheid en die schokken aanhouden, dat vind ik toch wel het ergst van allemaal

Jessica, 18-12-2015 21:40 #504
Wat verschillend allemaal, na 5 jaar sertraline 100mg wilde ik graag afbouwen. op advies van de huisarts kon ik dit in 4 weken doen. van 100 naar 50, 2 weken later van 50 naar 25, na 2 weken niks. en nu 2 weken verder zonder sertraline.
ik voel me vaak sacherijnig, ik heb een kort londje en echt veel duizelingen.
kreeg ook op het laatst bij het volle gebruik vaak het gevoel alsof je bloeddruk omhoog steeg. dat heb ik dan nu niet meer. toch wat positiefs. iemand een idee wanneer de duizelingen over kunnen gaan? wanneer is dat stofje helemaal uit je lichaam?

Feva (infoteur), 06-12-2015 22:19 #503
Aan het afbouwen met fevarin. Slik dit al 23 jaar. Van 200 mg naar 50 mg. Is nu zo zwaar. Ben nu ruim 6 maanden bezig. Angstig, down, bah! Herkennen mensen dit? Wil zo graag stoppen en het op eigen kracht doen. Ben veel aan het googelen en lees zoveel verhalen dat mensen weer beginnen omdat het niet vol te houden is. Graag een positief verhaal!

H., 03-12-2015 23:10 #502
Ik ben sinds 2 weken gestopt met mirtazapine na 5 jaar slikken en moest eerlijk zeggen, ik ga er echt kapot van. Ik heb zo'n last van misselijkheid en braken. Kan niks binnen houden. Heb ook zo'n last van druk op mijn hoofd en hartkloppingen. Dat ik niet slaap vind ik niet eens zo'n probleem het meer de lichamelijke effecten waar ik onwijs moeilijk mee heb. Kan iemand mij tips geven hoe hier mee om te gaan. Heb de arts al gebeld maar zeggen me dat ze weinig kunnen doen. Ja weer beginnen te slikken maar dat wil ik echt niet!

Nancy, 02-12-2015 20:30 #501
Ik ben nu sinds een week zonder sertraline. Ik heb 1.5 jaar over de afbouw gedaan. Heb nu nog mirtazapine voor in de avond. Het gaat echt met ups en downs. Ik vind het verschrikkelijk zo nu en dan. Ik heb erge stemmingswisselingen. En ik heb adhd. Dus nu komen de gevoelens extra aan. Bah. Ik weet dat ik door moet zetten maar ik vind het niet meevallen. Maar wat ik hier lees geeft me toch weer een boost om vol te houden. Iedereen die afbouwt. Succes!

Renée, 29-11-2015 22:38 #500
Momenteel gebruik ik bijna 19 jaar antidepressiva. Ik ben in 1997 begonnen met Seroxat, 1/2 tablet per dag. Omdat ik zwanger wilde worden, heb ik deze in 2000 afgebouwd. Het gevolg was dat ik heel apatisch/passief werd. Mijn toenmalige partner heeft me uiteindelijk meegenomen naar de dokter. Deze heeft mij toen Efexor (Venlafaxine) voorgeschreven, waarvan de dosis in de loop van de tijd verhoogd is naar 225 mg per dag. Eigenlijk zou ik graag zonder antidepressiva leven.

Graag wil ervaringen horen van mensen op het forum:
1. die ook gedurende zo´n lange periode en/of soortgelijke dosis Venlafaxine hebben geslikt, daarna zijn gaan afbouwen en tenslotte zijn gestopt;
2. die antidepressiva hebben gebruikt en nu 100% 'clean' zijn. Heb jij (nu ook) nog last van nawerking van de medicijnen? Zo nee, hoe lang heeft het geduurd eer die nawerkingen afgelopen waren? Hoe voel jij je emotioneel/ psychisch nu je geen antidepressiva meer gebruikt?
3. die ervaring hebben met het 'vervangen' van antidepressiva door 'alternatieven', zoals yoga-oefeningen, sporten, gezond eten, het slikken van bepaalde voedingssupplementen (zoals Monique 16-08-2015 schreef, dat ze veel baat heeft gehad bij het slikken van omega 3 in combinatie met supplementen: JNK, Neuro Endure mini, Vitamine E + Vitamine D)?

Zelf doe ik nu één maal per week een body-workout, waarin alle spiergroepen getraind worden en één maal per week (hatha)yoga. Verder eet ik vers, gezond (onbewerkt) voedsel en slik ik calcium-, Omega 3- tabletjes en multivitaminen voor de vrouw.

Ik kijk uit naar jullie advies/reacties/ervaringen!

Marieke, 14-11-2015 23:07 #499
@ikke; ik ben ook heel open over het afbouwen. Ik vind dat ook fijn. Je kunt het van je afpraten en anderen steunen je ook is mijn ervaring.
@kees;bedankt voor je open en verhaal en je bemoedeigende woorden!

Hier gaat het best goed eigenlijk. Geen noemenswaardige afkickverschijnselen tot op heden. Mijn nek is wel ontzettend vast gaan zitten. Pff hier had ik dan ook veel hoofdpijn bij. Maar heb nu al paar keer de fysio bezocht nu en dat scheelt alweer enorm. Ben nu sinds paar dagen op 10 mg. Weer 5 er af dus en nu op de helft van de oorspronkelijke dosering lexapro.
Ik gebruik, net voor ik begonnen ben met afbouwen, vitamine b12 smelttabletten. Deze zouden er voor zorgen dat ik zeg maar wat meer met beide benen op de grond kom. Ik zat sowieso wat aan de lage kant met de b12. In mijn beleving draagt dit ook bij bij het afbouwen. Ook kom ik geregeld bij een coach die met mij wat zaken uit het verleden 'opruimt' en van wie ik wat mantra's meekrijg die ik 2 keer per dag opzeg waarbij ik mezelf over mijn hand aai. Dit komt voort uit de mir methode. Zoek het maar eens op; ik heb hier al veel resulyaten mee geboekt/ steun aan gehad.
Wat nog wel een beetje mijn 'angst' is is het definitieve stoppen. Ik heb het idee dat dan de grootste reactie komt op t afbouwen of hebben anderen dit anders ervaren? Heel veel sterkte aan iedereen. X

Kees, 13-11-2015 21:03 #498
Ik ben nu, na vier jaar gebruiken van cipramil, gestopt. Ik ben gestopt omdat ik mezelf wil accepteren met alles er op en eraan en mijn gevoeligheid niet meer zie als iets negatiefs, maar juist als iets moois en een kracht. De medicijnen waren nodig om dit punt te bereiken, maar nu wil ik juist weer alles voelen en niet meer verdoven. Ik wil weten wie ik echt ben. Het is wel lastig dat je daar dus zo godvergeten veel van gaat voelen! Mijn hemel, ik hoop dat ik voldoende moed blijf vinden om dit door te zetten! Voor iedereen die ook in het stopproces zit (inclusief mezelf): het zijn echt afkickverschijnselen, ze gaan over, het is klote maar je gaat er niet dood aan. Ik wil in ieder geval mijn ervaring delen, zodat je kan zien dat het er bij hoort en je niet gek wordt.
Ik gebruikte 8 druppels (20mg) en heb het iedere vijf dagen met een druppel verminderd. Ik merkte telkens vooral dat ik labieler was na het verlagen van de dosering, snel nerveus, afwezig en moe. Dat trok na een dag of vier weg en dan verminderde ik de dosis weer. Toen ik op drie druppels zat was ik het een beetje zat en heb ik besloten niks meer te nemen. Dat was afgelopen maandag. Vandaag zit ik op een piek wat betreft lichamelijke afkickgevoelens. Ik heb heel onrustig geslapen, met veel intense dromen en voelde me bekaf toen ik op moest staan. Ik voel me eigenlijk al de hele dag stoned en dronken: afwezig, glazige blik in mijn ogen, super klungelig, duizelig, moeite met concentreren en brain zaps (soort elektrische schokken in mijn hoofd). Gisteren stond ik nog de hele dag op huilen, maar daar ben ik vandaag te wazig voor denk ik ;-). Ik voel me ook grieperig, met keelpijn, oorpijn en afwisselend warm en koud.
Ik geef me er maar aan over, want veel anders kan je toch niet doen en gun mezelf zoveel als ik kan om lekker onder een dekentje te lezen, film te kijken of spelletjes te spelen, met wanneer mogelijk een kat op schoot. Veel liefde en kracht aan iedereen die eenzelfde proces doormaakt! Wees moedig, je kunt het!

Ikke, 02-11-2015 09:06 #497
Eindelijk een mijlpaal, ik heb drie jaar de verkeerde medicijnen geslikt! Vorig jaar over gestapt op sertraline, nu naar 1,3 maand gebruik mag ik eindelijk stoppen! Ik had 50 Mg heb het in twee weken afgebouwd jeetje wat een hel! Ben inmiddels bijna een week echt gestopt toch blijft de angst voor een terug val ten aanzien van een angststoornis! Nu op dit moment voel ik me goed en ben blij dat ik ben gestopt! De eerste twee weken heb ik echt afkickverschijnselen gehad, een stonend gevoel, misselijkheid diarre agressie zenuwachtig zweten hoofdpijn. Door de afkickverschijnselen heb ik vaak op het moment gestaan om weer te beginnen! nu op dit moment heb ik alleen nog verschrikkelijke jeuk, net of er iets over me lichaam loopt wat er niet is. Hoe moeilijk het ook is, ik kan het echt aanraden om te stoppen, heb meer energie spraakzamer laat niet meer alles langs me heen glijden kan weer emoties tonen en weer lust :) ik kan het ook echt aanraden om je omgeving te vertellen dat je aan het afbouwen bent, hier over praten heeft me enorm geholpen! Zijn er meer mensen die hier ervaring mee hebben?

Stephanie, 12-10-2015 16:33 #496
Hallo allemaal
Ik heb een vraag ik slik venlafaxine 150 Mg. Maar nu ben ik dus onbedoeld zwanger geworden en wilt de dokter dat ik in 1 keer stop met venlafaxine en verder ga met fluoxitine 20 mg.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben? Ik zie dit namelijk totaal niet zitten.

Anoniem, 09-10-2015 17:17 #495
Ben sinds een paar dagen gestopt met 75 Mg Venlafaxine retard en het is vreselijk! Voor mij is leven op het moment meer een moet als een wil. Krijg de neiging om er een einde aan te willen maken. Is dit een normale denkwijze wanneer je stopt met Venlafaxine?

Marieke, 08-10-2015 14:08 #494
Hallo allemaal, wat fijn om al jullie ervaringen te kunnen lezen! Ik slik nu zo'n 4,5 jaar lexapro 20 mg. Ben vandaag begonnen met afbouwen. Pak nu 15 mg en over een week of 4 wil ik, als t goed gaat, naar 10 mg. Vind het erg spannend maar kan tegelijkertijd niet wachten.

Mara, 23-09-2015 21:50 #493
Hey allemaal,
8 jaar citalopram geslikt en de laatste 2 jaar venlaflaxine. Nu een maand gestopt. De bijwerkingen om te beginnen met anti depressiva waren voor mij verschrikkelijk. Zag daarom ook wel echt op tegen het stoppen. Maar ik wilde het echt omdat ik me nu realiseer dat angsten, paniek en je rot voelen ook bij het leven horen. Het mag nu van mezelf, me zo voelen! Het stoppen is echt voor de eerste 2 weken niet fijn. Bah ik had alle ontrekkingsverschijnselen. Maar het gaat goed nu! Gewoon doorzetten en weten dat het echt overgaat. Emotie nu nog wel wat heftig maar ach daar ga ik ook niet dood van! Als ik het kan kunnen jullie het ook allemaal, nogmaals de wetenschap dat het na 1 week hooguit 2 weken echt beter gaat maakt dat je het aankunt! Succes

Sw, 20-09-2015 22:09 #492
Wat voel ik me beroerd. Ben na 2 jaar gebruik Lexapro/Escitalopram 20 mg, na heel langzaam afbouwen nu sinds paar dagen er van af. Maar oh wat voel ik me belabberd. Had niet gelijk de link gelegd eerlijk gezegd, dat het zou kunnen komen doordat dit middel nog uit mijn lijf moet. Maar na het lezen van al de reacties hier, kan het niet missen dat mijn klachten daar dus ook van zijn. Ben gewoon aan het afkicken. Ben verschrikkelijk moe, ontzettend misselijk, geen eetlust, raar in mijn hoofd, koud en warm. Bah. Was zoooo trots, maar moet hier dus ook nog doorheen. Iemand enig idee hoe lang dit kan duren?

Frank, 31-08-2015 22:34 #491
Ik ben 2 maanden geleden gestopt met Sertraline (in overleg met de huisarts). De emoties zoals angst, verdriet, maar ook lichamelijke zaken als misselijkheid bijvoorbeeld komen nu nog steeds hard binnen. Ik heb het middel dan ook 10 jaar gebruikt of zo. Toch wil ik er niet meer aan beginnen, omdat ik als een soort zombie door het leven ging. Ik heb nooit de ziekte depressiviteit gehad, maar de arts wilde de scherpe randjes er wat afhalen. Ik ben nu veel meer in de fysieke medische wereld bezig. Operaties e.d., pijnpoli binnenkort en nog wat zaken. Had nooit gedacht dat je zo lang moest afkicken van dat spul, maar goed, ik zal even door de zure appel heen moeten bijten. Ik wens iedereen succes en sterkte bij het afbouwen. Wanneer je teveel medicijnen krijgt, weet je op een gegeven moment ook niet meer wat de oorspronkelijke reden voor het gebruik was en waar de medicatie de boosdoener is geworden. Telkens als je dan naar een arts gaat kijkt hij of zij toch eerst wat je slikt en dan kun je al op achterstand staan als je daadwerkelijk iets fysieks hebt.

Anoniem, 27-08-2015 02:50 #490
Hallo,

Ik ben een meisje van 18 en voelde me vanaf mijn 14 zeer depressief. Ongeveer 1,5 jaar geleden werd er mij antidepressiva voorgeschreven en daar ben ik nu op eigen houtje mee gestopt omdat ik vind dat mijn psychiater mij te weinig kent om zogezegd te weten dat het beter is met deze medicatie die meer slecht dan goed doet voor mijn lichaam. Ik ben nu bijna 2 maanden gestopt met de medicatie en heb mezelf na 1 maand gestopt te zijn al weer pijn gedaan door mezelf te snijden (heb hier achteraf gezien wel spijt van) maar mijn emoties zijn zo heftig. Ik heb opnieuw het gevoel dat ik nooit gelukkig zal zijn en het misschien toch bij die medicatie moet houden maar ik vraag me af of er mensen zijn die dit ook hebben meegemaakt en die zich nu wel weer gelukkig voelen

Jorke, 26-08-2015 12:54 #489
Seroxat/paroxetine en efexor/venlafaxine zijn het moeilijkst af te bouwen. Prozac/fluoxetine is meestal niet lastig af te bouwen, omdat het spul een hele lange halfwaardetijd heeft. Sterkte voor iedereen, die wil stoppen of minderen met deze medicatie.

Jean, 24-08-2015 15:49 #488
Ik probeer steeds af en toe met die Lexapro te stoppen. Ik heb druppels, en zat op 10mg. is 1 tablet. Na 5 jaar gebruik, zou ik er graag vanaf willen. Dan ga ik van 10 druppels naar 9, en van 9 naar 8 over een paar weken. En dan trek ik het gewoon niet meer. Voel me zo onrustig, angstig, en ben zo bang dat het fout gaat, of terug in een depressie raak. En dan ga ik maar gewoon terug naar 10mg… Einde stoppoging. Missie gefaald… Kom ik hier dan nooit meer van mijn leven vanaf?… Kan iemand mij helpen of tips geven, wat te doen?…

Dankjewel

Monique, 16-08-2015 11:37 #487
Mijn ervaring met afbouwen ZONDER BRAIN-ZAPPS!
Ik ben Venlaxafine 150 mg afgaan bouwen. Zit nu op 30 korrels. Ik bouw elke 2 weken met 10 korrels af. Dit is mijn 3e poging om af te bouwen. Slik sinds januari 2000. Bij de eerdere pogingen om te stoppen kreeg ik ook last van Brain-zapps en heftige emoties, dus gaf ik het elke keer maar weer op want zo wilde ik niet leven. In februari kwam ik via een vriendin in contact met 'The Road Back'. Kijk op http://www.dewegterug.nl/. Het bestaat al lang en vind het jammer dat dit niet eerder op mijn pad is gekomen. Brain-Zapps voorkom je door OMEGA3 in combinatie met supplementen JNK, Neuro Endure Mini en Vitamine E te slikken, deze laatste is nodig bij Omega3 omdat als je visolie slikt je vitamine E daalt. Ook vitamine D is enorm belangrijk. Ik heb na elke 2 wekelijkse stap met afbouwen alleen last van spierpijn in mijn nek en schouders voor de rest niets! En ik kan je zeggen dat ik uit een heel diep dal kom! Het boek op de voorbereiding kun je downloaden, gratis. Het is echt geweldig en weet zeker dat ik over 2 maanden van de Anti-depressiva verlost ben! Dit wilde ik even delen met jullie en hopelijk vinden jullie de weg eerder dan dat ik hem gevonden heb, succes!

Ann, 06-08-2015 17:56 #486
Hallo allemaal!

Ongeveer 1,5 jaar geleden heb ik dit forum ontdekt en heb er best veel aan gehad… En wil daarom m'n verhaal met jullie delen!
Ik ben nu 20 maanden gestopt met citalopram, na 10 jaar 60 Mg per dag heb ok op 1 november 2013 besloten en in een keer mee te stoppen ( dit is overigens niet aan te raden!)
De eerste week had ik nergens last van en ineens kreeg ik de klap! Afkick verschijnselen, zweten, duizelig, moe, brain Zapps na dit een week of 6 te hebben gehad werd ik weer zwaar depressief, continu onrust en het gevoel dat het nooit meer over zou gaan… Na ongeveer een half jaar werd t steeds iets minder maar werd ik ziek, het ene na het andere gebeurde er met mijn lichaam, van voorhoofdsholte ontsteking tot nierstenen last van m'n tandvlees en van alles en nog wat… uiteindelijk heeft het dik een jaar geduurd om van alle klachten af te komen… Wat een hel is dat geweest maar na alles wat er met me gebeurde was ik ervan overtuigd dan ik hoe dan ook ervoor moest zorgen dat ik nooit meer dat vergif m'n lichaam zou toedienen!
Succes allemaal, en ik hoop dat jullie door t lezen van m'n verhaal doorzetten en inzien dat je na een paar weken of maanden niet van je klachten af bent en dus moet door zetten ipv weer opnieuw beginnen!

Denise, 03-08-2015 00:19 #485
Hallo allemaal! Ik ben nu 10 dagen gestopt met Lexapro en wat is het heftig. Ik heb het ongeveer 7 jaar geslikt, als het niet langer is. Op dag 4 begon ik het echt te merken. Knallende koppijn, veel stress-gevoel (tussen de schouderbladen), warm, dan weer heel koud, veel zweten, ontzettend onrustig, spontane huilbuien en ook heel snel heel erg kwaad. Ik heb het idee maar durf het niet met zekerheid te zeggen dat ik het ergste heb gehad. Ik ga een feestje geven als ik me weer goed voel! Zonder lexapro.

Marc, 12-07-2015 00:15 #484
@Diana, 09-03-2015 14:58

Ik heb zelf ook lexapro / escitolopram gehad en nu al een hele tijd partiele epilepsie en geen emoties. GGZ wilde niks van me geloven want het lag gewoon aan mijn 'beschermer', ze hadden niet eens door dat ik met epilepsie half lag te ijlen. zéér slechte instelling met slecht personeel met weinig inlevingsvermogen en een psychiater die doet alsof deze medicijnen absoluut niks kwaads doen en alle klachten die ik had van de stress zijn (achteraf gezien dus epilepsie).

maar blijkt dat ik continue kortsluiting heb zelfs op dit moment. en dat van 1 maand lang lexapro laagste dosering. ik kan niet werken, niet meer met mensen omgaan, helemaal niks. heb continu aan een of beide kanten gepiep en gesuis, kan niet meer helder / volwassen nadenken, mijn geheugen was weg en komt nu langzaam terug, kan niet concentreren en vele andere klachten. ben er helemaal niet bij. tegen mij zeiden ze ook dat het niet kan maar het kan dus wel! op MRI zeiden ze dat er niks te zien was, op EEG was wel degelijk kortsluiting te zien.
ik neem nu heel veel rust, ben afhankelijk van familie, en word langzaam iets beter en ben uitgebreid in behandeling voor de epilepsie, heb ook al medicijnen daarvoor gehad maar die gaven te grote bijwerkingen.

mijn aanraden voor iedereen is om NOOIT met antidepressiva te beginnen. je hersens zijn er niet voor gemaakt. zoek op google maar eens naar 'ssri stories', dan kom je DUIZENDEN horrorverhalen tegen die erger zijn dan je oorspronkelijke problemen.

het is echt russisch roulette. voor sommige mensen werken deze medicijnen blijkbaar prima, maar er zijn ook heel wat mensen die blijvend enorme schade oplopen. het is dat ik goede familie heb maar ik kan begrijpen hoe je tot uiterste wanhoop wordt gedreven door deze pillen als je van een depressief mens ineens veranderd in een mens die niks meer kan of voelt en zichzelf niet meer kent. dat je je baan verliest, niet meer goed kunt nadenken of concentreren en je relatie eindigt omdat je niet meer weet wat je voelt en je vriendin dat merkt. je kunt alles verliezen en van kwaad tot erger gaan door deze pillen, ook in lage doseringen.

en de psychiater? die zei op het begin dat hij in 15 jaar tijd nog nooit problemen heeft meegemaakt met lexapro. achteraf was dat om me niet bang te maken en met een 'negatieve instelling' aan die medicijnen te laten beginnen, dus eigenlijk heeft hij gewoon zitten liegen want kijk maar op internet en zelfs in mijn omgeving ken ik nu al twee vrouwen waarvan 1 epileptische aanvallen kreeg en de ander totaal niet meer kon nadenken en de concentratie kwijtraakte.

BLIJF VAN DEZE ROMMEL AF. De schade is hetzelfde als elke dag een klein beetje traag werkend xtc pakken (dat heeft dezelfde werkingen maar dan sneller en blijft minder lang in je bloed hangen). Al je serotoninereceptoren gaan eraan. Over 50 jaar zullen mensen terugdenken waar zijn we toch mee bezig geweest.

Chantal, 05-07-2015 18:50 #483
Ik ben sinds 24 maart gestopt met fluoxetine na een gebruik van 9 jaar. Ik wil graag kinderen en daarom wil ik graag verder zonder medicijnen. Ik ben in 6 weken gestopt van 20 Mg naar 10 Mg elke dag naar 10 Mg om de dag 10 Mg om de twee dagen en nu sinds 24 maart geen medicijnen meer. Het stoppen ging eigenlijk vrij voorspoedig wel last van misselijkheid eng dromen wazig zien en erg moe. Dat is eigenlijk na 8 weken overgegaan nu sinds vier weken voel ik mezelf erg slecht helaas. Ik heb constant zenuwen in mijn lichaam en vooral sochtends als ik opsta ik voel mezelf verschrikkelijk onzeker ik voel me niet blij meer huil veel. Ik heb al veel op internet gelezen en ook ervaringen van andere ik hoop echt dat dit snel ophoudt. Ik ben bijna op het punt dat ik zeg ik ga weer mijn medicijnen innemen maar ik wil sterk blijven. Heeft iemand toevallig dezelfde ervaring als ik gehad en zijn deze gevoelens overgegaan? Op dit moment ben ik aardig radeloos ik wil zo graag kinderen maar ben ook al 40 en de tijd begint te dringen. Ik hoop dat iemand een reactie plaats met zijn ervaringen

Helen, 02-07-2015 16:14 #482
Ik heb 5 jaar paroxetine geslikt en ben daar nu sinds ongeveer 3 weken helemaal van af, ik heb het langzaam afgebouwd. De eerste week vond ik het zwaarst (duizelig, misselijk, stemmingswisselingen) Nu gaat het beter alleen raak ik maar geen gewicht kwijt. (ben 8 kilo aangekomen) Ik ben aan het sporten en gebruik Herbalife shakes in combinatie met 's avonds gezond eten. Mijn lijf zit echt in de weerstand lijkt het. Nu zei iemand tegen me dat het afvallen pas later begint (na een maand of 2 gestopt te zijn met ad) Heeft iemand hier ervaringen mee?

C. Sibrandi, 15-06-2015 20:39 #481
Na 7 jaar is het me gelukt met paroxetine te stoppen,
Ik ben van 20 naar 10 mg gegaan en toen gestopt, de klachten vieken mee, tintelingen in keel en brandende ogen en veel afgevallen, Het ergst vind ik de moeheid, krijg nauwelijks het ene been voor de ander en lig om 8 uur al in bed en vl gelijk in slaap.Ik weet nit hoe het verder gaat, maar dat wachten we wel af
Hoop dat mijn suiker ook verdwijnt, ook sinds de paroxetine, ook werd ik warrig, kon niks meer onthouden en was soms letterlijk de weg kwijt, Na een maand plaats ik nog wel eens een berichtje hoe het gaat

Elisa, 28-05-2015 16:47 #480
@Truus 23 jaar is heel lang!
Ik heb 5 jaar Paroxetine geslikt en op aanraden van een collega in overleg met de huisarts na 5 mg gestopt. Daar heb ik enorme spijt van achteraf. ik kon beter met die 5mg doorgaan omdat het toch hielp. Nadat k ben gestopt kreeg allerlei klachten eerst. Stroomschokjes in mijn hoofd, kotsen, diarree. Daarna na een paar maanden kwam de harde klap. Emotionele gedeelte van het afkicken! Zwaarste gedeelte. Ik begon elke dag te huilen. Elke dat 2 jaar lang. huilen kotsen diarree. Verlamde gevoel aan de linkerzijde van mijn lichaam en gezicht. Ik was er zo ziek van maar ik heb nooit gedacht hoe dom het ook klinkt dat ik maar weer terug moest naar mijn dagelijkse paroxetine. Had ik dat maar gedaan en die pijn die ik heb meegemaakt nooit gevoeld! Ik ben echt door een zware HEL gegaan en ging bijna dood. Ik ben naar de huisarts gegaan naar eerste hulp ook. Nergens ben ik serieus genomen en ik werd naar huisgestuurd met medicijnen tegen misselijkheid. Niemand wist dat ik aan het afkicken was en ergste is ik zelf wist ook niet dat het ontwenningsverschinselen van paroxetine ware. Ik dacht dat ik weer zwaar depressief was geworden ook door bepaalde prive omstandigheden waarin ik toen in zat. Ik ben via een site achtergekomen dat ik aan het afkicken was maar helaas te laat. Ik ben al dor die hel gegaan. Ondertussen ook vele andere AD geprobeerd zoals Venlafaxine, Nortrilen en Tryptizol maar kon niet tegen de bijwerkingen en ben weer gestopt. Ik ga volgende week weer naar de psyschiater om te vragen naar een goed werkende middel met minder bijwerkingen zoals Citaloram schijnt vaak gebruikt te worden door oudere mensen omdat het minder zwaar is.
Als ik de tijd kon terugdraaien was ik nooit gestopt met paroxetine. Het leven was een stuk makkelijker met die drugs.

Lien, 26-05-2015 11:47 #479
Hallo,
wie heeft ervaring met Deanxit aub?
Wat met de gevreesde gewichtstoename als bijwerking?
Alvast een oprecht dankjewel voor jullie antwoord.

S. vd V., 29-03-2015 23:29 #478
Ik wil in mei gaan afbouwen na jaren gebruik van lexapro ivm paniekstoornissen. Ik gebruik 10 Mg niet veel maar laatst een paar dagen zonder en ik was zo ziek als een hond. Ik heb therapie gevolgd en wil het op eigen kracht proberen. Ben wel bang voor terugval. Maar ik ben de droge mond, veranderde gewicht en vlakheid van emotie wel beu. Soms voel ik me een buitenstaander van de echte wereld. Vroeger was ik vrolijk en uitbundig. Ik wil me weer mens voelen. Ik heb geleerd in de therapie om mijn angst te durven toelaten en te ondergaan. In mijn jeugd had ik last van angst. Vaak gepest. Dit heeft doorgewerkt. Ik zou graag willen weten hoe anderen hebben afgebouwd van 10 Mg lexapro en hoe " het leven " na lexapro is. Spijt? Terugval? Of juist een heel positief nieuw begin in t leven.

R., 16-03-2015 07:38 #477
Aan he tafbouwen met lexapro. Vier weken geleden van 15mg naar 10 mg gegaan. Ontzettend moe en ontzettend last van hoofdpijn die in vlagen komt. Paracetamol helpt niet echt. Weet iemand hoelang die klachten blijven aanhouden? Af en toe het gevoel dat geluid ''harder'' binnenkomt. Ik ben wel klaar met deze klachten.

Diana, 09-03-2015 14:58 #476
Goedemiddag voor iemand die op deze site terecht is gekomen. Een jaar lexapro geslikt (10mg) en dat afgebouwd naar 5mg en na drie maanden gestopt. Het ging wel… dacht ik. Totdat ik met een epileptische aanval naar het zkh werd gebracht. Bleek een pseudo epileptische aanval te zijn geweest. Ofwel ik was fucked up en ben zo weer bij de ggz terecht gekomen en ook weer begonnen met de lexapro 10mg. En een jaar later nog langzamer af gaan bouwen. Eerst vijf maanden 5 mg, daarna nog twee maanden 2,5mg. Ik wilde het echt goed doen… ook bij de huisarts geweest om het te melden. Ik wilde een stok achter de deur voor het geval het niet goed zou gaan. Dat ik iemand had om erover te praten. En nu na twee maanden gestopt te zijn ben ik WEER opgenomen geweest. Nu heb ik zelf vier dagen in het zkh gelegen. Ik heb een MRI gehad, een EEG en ben bij de oogarts geweest. Ze konden niks vinden. Men kan een klein infarctje niet uitsluiten, maar kans is klein. Mirgraine en stress zijn niet uit te sluiten. Als ik al deze verhalen hieronder lees vraag ik het me echt af… komt dit door de Lexapro? Ik heb zo een afspraak bij de neuroloog dus ik ga hem dit voorleggen. Ik laat het hier nog wel weten.

Verder wil ik mijn klachten aangeven voor jullie> ik had een aura (migraine zonder hoofdpijn) zoals ik die al jaren heb sinds mijn zwangerschap. Echter was het ditmaal anders dan normaal. Sindsdien zie ik dus een groen/gelige vlek met sterretjes eromheen. De draaiende vlekken zijn gestopt maar sindsdien ( nu al vier weken!?) zie ik die vlekjes. Verder dof gevoel aan mijn rechterzijde (wenkbrauw, oor, wang) en spierspanningen in rechterhand en voet (tenen). Ik kan los hiervan veel prikkels niet verwerken. Hier loop ik dus mee rond en kan mijn eigen kind niet van school halen. Ik heb me ook ziekgemeld van mijn werk en kan niet eens naar de supermarkt.

Ik maak me zorgen.

Jet, 22-02-2015 17:21 #475
Ik ben nu een paar dagen gestopt met lexapro, wat ee ellende. Ik ben voortdurend duizelig, zie sterretjes en dan heb ik het nog niet over mijn emoties. Ik moet eigenlijk aan andere antidepressiva, ben met lexapro gestopt omdat ze niet hielpen en ik steeds veel last van bijwerkingen heb. Lexapro is niet de eerste die ik gebruik, ben al lang aan de antidepressiva met tussenpozen niets. Ik heb vooral erg veel last van mijn maag en darmen en vermoeidheid door de antidepressiva. Ik heb nog nooit een antidepressiva geslikt met zoveel ontwenningsverschijnselen. Ik ben wel al meteen stuk minder moe maar ja daar kun je niets mee als je steeds alles ziet draaien. Wat een troep is het toch maar ben er toch afhankelijk van, wat moet ik nu doen, wel of geen antidepressiva?

Ron, 10-02-2015 13:48 #474
Reactie op Suus haar vraag:

Ik heb 8 jaar Venlafaxine geslikt en het in 6 weken afgebouwd van 150mg naar 0. Nu 2 maanden geleden zonder. Wat jouw arts voor schrijft is geen goede manier. Wat er gebeurt met Venlafaxine is o.a. het onderdrukken van je emoties, Onze hersenen werken adaptief dus ze drukken met emoties tegen de venlafaxines aan. Als je stopt of afbouwt gaan je emoties weer op eigen kracht werken alleen ze drukken nog steeds een tijdje door dus je bent extra gevoelig als je stopt. Dit zakt weer in na een paar weken. Als je dus de ene dag niet en de andere dag wel slikt krijg je een soort van jojo effect hiermee. los van de overige bij werkingen als je stopt. het werkt hetzelfde als een verslaving bijv roken. Je voedt iedere keer in jouw geval om de dag weer je verslaving en dan weer een dag zonder met afkick verschijnselen. Niet doen dus! Beter door de zure appel even. Ik zelf heb tijdens de afbouw van 150 naar 75 en 75 naar 37,5 het minste last gehad van bijwerkingen maar naar 0 wel. Dit heeft 4 weken geduurd waarvan de eerste 1,5 week het ergste. Vanaf 37,5 moet het gewoon haalbaar zijn om te stoppen aangezien dit de laagste dosering is. lager doen sommige wel eens om de capsule open te maken, dat moet je niet doen omdat die capsule je maag beschermt tegen het medicijn en zonder of open capsules is niet aan te raden. hoop dat je er wat mee kan.

Marianne, 20-01-2015 13:52 #473
Beste allemaal.

Nu 1 jaar venlafaxine (37,5 mg per dag ) vrij, maar nog constant druk op mijn voorhoofd en af en toe duizelig. Dat kreeg ik al na eerste dosering a.d. Heeft iemand daar na zo'n lange tijd gestopt te zijn ook nog last van en zo ja wat doen jullie daartegen?
Het is erg lastig om normaal te funktioneren, maar voor mij geen optie om weer aan de a.d te gaan.
Ik hoop op enige reactie.
Iedereen succes met het afbouwen, want her is een lange wedstrijd.
Marianne

Suus, 04-12-2014 15:44 #472
Ik slik nu al 5 jaar venlafaxine. Gekregen omdat ik ernstige last had van paniekaanvallen. De eerste 2 jaar 75 mg en nu de laatste 3 jaar nog maar 37,5mg. Ik wil graag stoppen, omdat ik een kinderwens heb. Volgens de arts kan ik niet meer verlagen in mg en moet ik nu 1 dag wel en 1 dag niet venlafaxine gebruiken voor 2 weken en daarna 2 dagen niet 1 dag wel. Ben nu 5 dagen bezig en het valt vies tegen. Veel duizeligheid, erg moe, huilbuien, rillingen en raar gevoel in mijn hoofd. Ik vraag me af of deze manier wel goed is, mijn gevoel zegt me dat ik beter het hele medicijn maar kan laten. Heb nog nergens gelezen dat mensen dit om de dag innemen. Paniekaanvallen heb ik gelukkig niet meer en daar ben ik ook niet meer bang om, maar de klachten van afkicken zijn vreselijk. Duurt dit nog lang?

Marco, 04-12-2014 13:06 #471
Zoveel mensen waaronder ikzelf met dezelfde klachten maar zoveel onbegrip bij bedrijfsartsen en UWV! We zijn toch niet gek! Of misschien beter van wel? Sterkte allemaal!

Mar, 20-11-2014 00:45 #470
Hallo lotgenoten… sinds 2010 slikte ik Fluoxitine en Promethazine. 20 kg aangekomen. Veel moe geen puf als ik thuis kwam van mijn werk. Ik ben nu sinds 2 weken met beiden gestopt. Ben een draak. Slaap heel slecht. Koud warm moe. Kortom… niet een leuke tijd. Ik wil dat dikke lijf kwijt. Wazig zien. Vocht vasthouden. Jeuk overal. Spierpijn. Hoort dit zo. Sterkte voor iedereen verder.

Marianne, 15-11-2014 12:21 #469
Ik ben nu 10 maanden zonder venlafaxine 37.5 mg, 1 keer per dag.
Heb het een half jaar geslikt en in 8 maanden afgebouwd.
Vanaf de eerste dosering vreselijke bijwerkingen gehad, ik kreeg meteen een druk op mijn ogen/hoofd.
Helaas heb ik daar nog steeds last van, terwijl mijn burn-out allang over is door vele gesprekken met mijn psychotherapeut, waardoor ik inzicht heb gekregen in mijn problemen wat betreft door mijn werk.
Nu ik niet meer werk, want ik ben 65 jaar zijn eigenlijk alle problemen opgelost.
Alleen kan ik nu nog niet zelfstandig de deur uit vanwege de plotselinge duizeligheid en vreselijke druk op mijn hoofd, dat is erg eng!
Regulier niets te vinden.
Wie heeft daar nog meer last van en wat doen jullie eraan/tegen?
Super bedankt voor antwoord en iedereen heel veel sterkte met afbouwen, hou vol!

D., 15-11-2014 11:56 #468
Ik heb meer dan 10 jaar sipralexa genomen, 1 per dag (10 mg). Een week afgebouwd naar 5 mg en nu bijna 2 weken volledig gestopt. Dit omdat ik wil starten aan een eigen gezinnetje en dit middel uiteraard niet goed is om te nemen tijdens een zwangerschap.
Het is niet te houden! De ontwenningsverschijnselen voelen aan als griep, ik voel me duizelig, kan moeilijk snel van het ene punt naar een ander kijken, en voel me enorm emotioneel.
Ik kan amper functioneren, dus mijn job uitvoeren is een hel. Ik wil gewoon constant neerliggen en heb het gevoel dat het nooit zal verdwijnen. Wanneer het ooit zal verdwijnen weet ik niet want dit verschilt van persoon tot persoon en die onwetendheid maakt me gek!
Ik heb dit ook aan mijn dokter verteld en hij heeft me tranxene 5mg voorgeschreven en dit te nemen wanneer nodig. Voor mij helpt het niet! Het rare is dat een pijnstiller nog meer effect heeft :( Ik voel me niet begrepen en weet niet wat te doen.
Ik kan enkel maar doorzetten want ik wil dat vergif NOOIT meer nemen!

Ayla, 23-10-2014 20:02 #467
Heb zeker 8 tot 9 jaar Fevarin gebruikt. Fluvoxamine. Ben er nu 11 maanden van af. Het is een verschrikking. Regelmatig denk ik; ik heb geen zin meer om te leven, de puf ook niet meer. Sta weer in de overlevingsstand.
Slapen gaat bijna niet tot helemaal niet. Dat nekt me. En dan ook nog last van overlast wat voorheen niet aan de orde was. Val van de ene emotie in de andere en snap er allemaal niets meer van. Af en toe denk ik zal ik toch maar weer aan de ad en dan in lichtere mate? En zo ontzettend moe, het is niet leuk meer.
Wat te doen? Te moe om de ene voet voor de andere zetten. In de afgelopen maanden ook veel last van wat hier zoal beschreven wordt. Zeer geluidsgevoelig.

Richard, 08-10-2014 17:59 #466
Hallo Yvonne,

Je kunt aan je arts vragen of je over mag stappen op vloeibare fluvoxamine. Ik weet niet of dit verkrijgbaar is in vloeibare vorm, maar je kunt dan heel langzaam afbouwen. Ik ben zelf overgestapt van venlafaxine in pilvorm naar vloeibare sertraline en zit nu in een traject waarbij ik langzaam afbouw. Je kunt dan bijv. afbouwen van 2,0 ml naar 0 en dit uitspreiden over een langere periode. Je lichaam werkt dan langzaam aan steeds minder medicijn. Dit werkt bij mij redelijk goed. Ik merk wel dat de emoties meer terugkomen, maar tot op heden nog geen last van duizelingen etc. Succes.

Yvonne, 29-09-2014 14:46 #465
Is er iemand bekend met het afbouwen van Fluvoxamine? Ik slik het al jaren en wil er wel graag van af. Als ik maar 1 dag een pil vergeet krijg ik al last van duizelingen. Dus ik zie er best wel tegenop om te stoppen.

B., 25-09-2014 17:25 #464
Een aantal jaren anti depressiva gebruikt, het leek beter te gaan, maar in mijn geval erg veel last van bijwerkingen, dus het middel in feite erger dan de kwaal, het kan soms nodig zijn voor een bepaalde periode, maar gebruik hiervan is niet
vrijblijvend en het is zeer moeilijk om hier weer van af te "kicken'' een alternatief is naar mijn inziens het gebruik van sint janskruid wat veel milder is en minder bijwerkingen heeft, gelukkig kan ik melden dat ik helemaal niets meer nodig heb op dit moment en dat geeft ook wel weer een vrij gevoel.

G., 24-09-2014 10:21 #463
Beste mensen,
Momenteel ben ik aan het afbouwen met Venlafaxine. mijn hoogste dosering is 75 + 37,5 Mg geweest. Deze dosering gespreid over enkele maanden afgebouwd naar 37,5 Mg. Daarna de capsule opengemaakt en iedere keer een paar balletjes eruit gehaald. Dit maakt de overgang naar 0 Mg echt prima te doen! Ik raad dit iedereen aan! In het verleden ben ik een keer van 37,5 Mg ineens naar 0 gegaan, maar dit is echt niet te doen. Ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld! Ik slik nu nog 9 balletjes en om de dag haal ik er nu eentje uit. Ik merk dat ik meer moe ben dan normaal en af en toe hoofdpijn. Maar in niks te vergelijken dan de vorige afbouw!
Succes!

Richard, 20-09-2014 11:07 #462
Herkenbaar verhaal Q. Belangrijk is volgens mij om langzaam af te bouwen en daar echt de tijd voor te nemen. In het verleden heb ik ook geprobeerd snel af te bouwen en ik eindigde altijd weer met het nemen van de medicijnen. Kennelijk ben ik er erg gevoelig voor. Momenteel ben ik overgestapt op een vloeibare suspensie en ga dit langzaam afbouwen. Als het tijdens dit proces moeilijk wordt dan blijf ik wat langer op de laatste dosering om weer wat te stabiliseren om vervolgens weer verder te gaan. Voor mij is dit de enige manier om het vol te houden naast mijn fulltime baan en mijn leven. Ik wens je veel sterkte. Richard

Q., 18-09-2014 00:09 #461
Zo blij dat ik hier terecht ben gekomen en te weten dat ik niet alleen ben die deze verschrikkelijke periode meemaak. De eerste keer ben ik begonnen met AD, na zes maanden weer gestopt (was er toen nog helemaal niet klaar voor) omdat ik 8 kg aankwam. Verschrikkelijk die periode, angstaanvallen, ik kon het niet meer aan, ben dan op aanraden van psycholoog terug begonnen. Nu, 3 jaar later ben ik gestopt met Citalopram 20mg. Ik ben in mijn derde week. Wat voelt dit rot! Hartkloppingen, misselijkheid, extreem maar ook extreem moe. Ik ben zo bang voor wat er komen zal, zal ik weer angstaanvallen krijgen? Iedere dag zeg ik tegen mezelf "morgen zal het beter gaan". Maar het is niet zo. Wanneer, wanneer? Moet ik blijven doorzetten of niet? Ben op die drie jaar terug 10kg bijgekomen, maar voelde me wel goed met de AD, liever rond en "gezond" zeker. Ik wou dat iemand er een termijn kon op plakken, dan weet je wanneer deze narigheid voorbij gaat, maar maanden iedere dag zo leven is zo moeilijk :(.

Richard, 05-09-2014 16:45 #460
Ik ben 46 jaar en gebruik venlafaxine (efexor) sinds 20 jaar. Ik heb redelijk zonder problemen af kunnen bouwen tot 37,5mg, maar naar 0 is me niet gelukt. De ontwenningsverschijnselen waren te heftig waardoor ik niet kon functioneren en ik moest wel gewoon werken. Het laatste jaar gebruikte ik 37,5 mg de ene dag en de andere dag de helft daarvan. Ik opende zelf de kapsules en verdeelde de bolletjes in twee gelijke helften. Ik voel me de laatste tijd emotioneel vlak en wilde weer een poging wagen om af te bouwen. In overleg met mijn huisarts ben ik overgegaan naar Sertraline. Ik gebruik nu twee weken 50 mg maar voel me er niet echt lekker bij. Last van bijwerkingen. Ik heb al een paar keer gelezen online dat fluoxetine (prozac) minder moeite geeft met afbouwen, omdat de halfwaarde tijd lang is. Ik wil dus met mijn huisarts overleggen om te switchen naar fluoxetine en dat heel langzaam af te bouwen. In pilvorm kun je terug naar 10mg (dacht ik) en je kunt verder afbouwen met een drank. Zijn er mensen die ervaringen hebben met een switch naar fluoxetine en uiteindelijk succesvol hebben afgebouwd? Ik hoor het graag… dank alvast.

Annelies83 (infoteur), 05-09-2014 09:47 #459
Ik ben 30 jaar en neem al 10 jaar ad. 10 jaar ja. Wegens ineens uit het niets angstaanvallen. Paroxetine was dat eerst. Tijdens mijn eerste zwangerschap gestopt zonder problemen. Tot enkele dagen na de bevalling… terug moeten starten. Een jaar of 4 geleden terug angsten. Wellbutrin bijnemen was toen het advies van de specialist. Later werd paroxetine vervangen door citalopram 40 mg.
Ik heb me erbij neergelegd dat ik dit zal moeten blijven nemen. Maar leg je er niet zomaar bij neer. Voor heel veel mensen is depressie maar tijdelijk. Na een periode ad te nemen kunnen ze rustig afbouwen en weer verder.
Geef het een kans en bijt door. Neem je tijd.beter enkele weken afbouwen dan jaren pillen nemen moet je maar denken. Licht je omgeving in zodanig ze weten waarom je humeurig bent en dat ze je kunnen bijstaan. Probeer er vanaf te komen. Langzaam maar zeker.

S., 24-08-2014 10:19 #458
Na vijf weken op nieuwe dosis gaat weer wat beter gelukkig. Ben nu blij dat ik heb doorgezet. Ben er nog niet en ga voorlopig zeker niet verder afbouwen maar blij dat ik niet meteen weer omhoog ben gegaan en me dan voor niks vier weken slecht had gevoeld

Truus, 23-08-2014 11:55 #457
Ha Ellen,

Je vraagt waarom ik wil stoppen.
De reden waarom ik de ad ging slikken, is niet meer aanwezig.
Ik begrijp jouw keuze om weer te gaan opbouwen, want natuurlijk wil je je niet zo akelig voelen.
ik heb dat ook al een aantal keer gedaan.
Maar ik ben nu vastbesloten om door te zetten.
Maar ik blijf nu wel even een half jaar op 15 mg zitten, omdat ik ook niet wil dat het te heftig wordt. Ik wil ook mijn werk kunnen blijven doen. Ik zat op 30 mg. Steeds 5 mg eraf met 6 weken ertussen.Dit was volgens dokter en apotheker heel geleidelijk.
Maar ik vind de theorie toch iefs anders dan de praktijk.
Weet je wat ik las?
Als je gaat stoppen met ad, krijg je op een gegeven moment, dezelfde klachten die je had, toen je er mee begon.
Dit is een val, als je dan denkt, : zie je wel, ik kan niet zonder, ik ga maar weer slikken, klapt die val dicht.
Er is een onderzoek geweest, mensen die geen last hadden van depressie, slikten ad, en toen ze er mee gingen afbouwen, kregen ze dezelfde klachten! Ik denk dat je allemaal een moment krijgt, dat het super moeilijk is om door te zetten.
Ik ben echt vastbesloten, doe het nu wel rustiger aan, even een half jaar hier op blijven, wat geeft dat.
En voor de laatste 5 mg mag ik bij de apotheek een vloeibare suspensie gaan halen, dan kun je per 1 mg afbouwen.
Ik wens jou heel veel sterkte!
Groetjes Truus.

San, 22-08-2014 15:07 #456
Zouden angstgevoelens ook een onttrekkingsverschijnsel zijn als je al een paar weken van paroxetine af bent? nu heb ook ijzer en vit b12 tekort kan ook wel al dingen verklaren, maar ik wil er echt vanaf blijven van die medicijnen. ik wil weer leven. bedankt voor eventuele reactie

Ellen, 18-08-2014 17:07 #455
Hoi Truus,
Ik denk zeker dat jouw verschijnselen erbij horen als je na zoveel jaren stopt met ad, ik ben dus geswitcht van ad en daar had/heb ik ook al die verschijnselen bij echt vreselijk ik ben inmiddels weer mijn oude ad aan het opbouwen en dat blijf ik dan gebruiken want wil me wel weer beter voelen en niet zo slecht als nu… mag ik vragen waarom je wilt stoppen met ad?
Groet,
Ellen

Truus, 17-08-2014 21:45 #454
Ik heb 23 jaar (!) Paroxetine geslikt, 30 mg per dag. Ben begonnen met 5 mg afbouwen per 6 weken ( in overleg met huisarts en apotheker) ben vaak duizelig, een keer zelfs heel erg, ik voelde mijn ogen wegdraaien, en het duurde heel lang.Dit vond ik heel eng.
Nu zit ik op 15 mg, gisteren huilbuien gehad, en zag niets meer zitten. Slaap heel akelig, zulke nare dromen, moord, ongelukken, en word dan ook heel verdrietig wakker. Ik kan eigenlijk maar zelden zeggen dat ik ontspannen slaap.En ook heel moe, en hoe vermoeider, hoe meer oorsuizingen.
Vandaag heb ik al de dag last van hyperventilatie, niet benauwd, maar almaar krampen in mijn borst en kaken, zou dat er ook bij horen? Heeft iemand hier ervaring mee?
En ik dacht dat ik in de overgang was, met dat gezweet, ( zou kunnen met mijn 49 jaar) maar ik lees nu dat dit er ook bij hoort.
Toch wil ik doorzetten, merk wel dat afleiding goed is, ik ga wel wat langer door nu voor ik verder ga, misschien wel 3 maanden.

El, 15-08-2014 13:28 #453
Graag wil ik hier ook mijn ervaring delen ik slik al 18 jaar anafranil en dat heeft tegen mijn angst en paniek altijd goed zijn werk gedaan. Vorig jaar november kwam ik thuis te zitten met burnout en na weken rust en therapie en oxazepam ging het weer beter met me en hervatte ik ook weer volledig mijn werk na weken van opbouw qua uren. Echter een paar maanden geleden toch weer paniekaanvallen dus naar de huisarts en deze stelde voor om over te gaan op ander ad namelijk citalopram dus anafranil afgebouwd en daarna begonnen met 20mg citalopram en dat heb ik geweten wat een hel de vreselijke gevoelens werden steeds erger leek wel een afkickende junk trillen slecht slapen een warboel in mijn hoofd met allerlei onsamenhangend gedachten… afgelopen woensdag na 4 weken citalopram weer naar de huisarts en aangegeven dat het heel slecht met me gaat dus zei hij das niet goed dan stoppen we ermee, nu moet ik een week lang 10mg citalopram nog slikken om af te bouwen en ben ook weer begonnen met anafranil 20mg nu na 3 dagen voel ik me nog steeds vreselijk vooral smorgens als ik wakker word mega trillen en stress en paniek en chaosgedachten hiervoor neem ik dan 1 of 2 keer per dag een oxazepam van 10mg. Herkent iemand zich in mijn verhaal, heeft iemand hier ervaring mee?
Ellen

S., 12-08-2014 22:28 #452
Beste san,

Zo herkenbaar wat je schrijft. Ik ben nu bijna vier weken op nieuwe dosering maar het gaat nog steeds slecht. Kan echt weer niks hebben en ben somber, net als op de slechtste dagen van de afgelopen jaren. De vraag is nu, hoe lang ga ik nog door tot ik toch de dosis weer ga verhogen. Speelt die gedachte ook door jouw hoofd?

Ik ben vooral extreem overprikkeld en kan echt niks hebben, daardoor ook enorm moe. En dat gevoel probeer ik dan er maar gewoon te laten zijn, dat is zooo moeilijk

San, 12-08-2014 17:00 #451
Hoi
ikzelf heb 6jaar paroxetine gebruikt en op 5weken met schema van dr afgebouwd. daarna op een rollercoaster gezeten met verschillende rare symptomen zoals stroomstoten in het hoofd, draaierig, ook angstig en veel huilen. nu na 6weken heb ik nog last van slappe benen en tintelende armen, soms nog eens een stroomstoot en wat angstig paniekerig, maar dan bedenk ik van is door de pillen die nog in bloed zitten. maar ook nog altijd wat moeilijk om de dag te beginnen, maag draait enz. ook nog een vermoeidheid en nog niet echt goed functioneren in het dagelijkse leven, waarmee ik mijn werk bedoel. gelukkig nu wat vakantie.
hopelijk weet iemand raad met hoelang het nog zo kan gaan, want er werd me niet verteld dat je die verschijnselen kon krijgen en ben blij met dit forum. ik wil echt terug mijn eigen ik zijn en idd alles komt anders binnen dan tijdens het gebruik maar toen leefde ik bij wijze van spreken op automatische piloot. alvast bedankt voor reacties

Ikbenik, 12-08-2014 15:05 #450
Wat fijn, zo'n forum!
Ik ben aan het afbouwen van Venlafaxine 150 mg. In overleg met huisarts, elke week vervang ik 1 capsule van 150 mg voor 1 capsule v 75 mg.
Dus eerste week: 6 dagen 150 mg, 1 dag 75mg
tweede week: 5 dagen 150 mg, 2 dagen 75 mg etc.
Dat ging goed, tot ik overmoedig werd en na 3 weken wel vond dat ik het in 1x wel met 7 dagen 75mg moest kunnen. Toen kreeg ik griep (dacht ik, maar nu ik op dit forum lees, bedenk ik dat het ontwenningsverschijnselen zijn geweest). Ik nam mijn koffie in de ochtend, de capsule van 75 mg erbij, en de rest van de dag heb ik overgegeven.
Daardoor dus ook DIE capsule uit mijn lichaam, weer misselijk, slap, moe, spierpijn etc.
De dag erna nog erger. Geluiden die ik niet kon verdragen, golvend gevoel in mn hoofd, bizar! Hele rare dromen ook. (Al was dat eigenlijk wel grappig, en niet naar.)
Pfff… Het is niet iets om lichtzinnig mee om te gaan! Niet meer proberen om sneller af te bouwen dus is mijn conclusie.

Zit nu op 7x 75mg, en ga binnenkort weer contact opnemen met de huisarts om te vragen hoe nu verder. Ervaringen iemand…? Ik vermoed dat hij zal voorstellen om nogmaals hetzelfde schema te doen, maar dan wekelijks 1x 75mg te vervangen voor 37,5mg.
Tips zijn welkom!

San, 12-08-2014 11:55 #449
Iemand een idee hoelang je ongeveer nodig hebt eer het volledig uit je lichaam is als je 6jaar genomen hebt?

Gil, 09-08-2014 17:48 #448
In april van dit jaar werd door een aantal gebeurtenissen en lichamelijke klachten alles me teveel. Ik heb toen mirtazapine gekregen tegen angst en paniek, slapeloosheid en gewichtsverlies. Al direct last van bijwerkingen duizelig, zwaar gevoel in hoofd, nog lagere bloeddruk, extreem moe, maag darm problemen en angstiger. Begin juli gestopt(7.5 mg) omdat ik niet meer tegen het middel kon(ik was al eerder gestopt en weer begonnen).
Ik had nooit aan dit middel moeten beginnen maar wegens slaapgebrek en oververmoeidheid was ik op gegeven moment radeloos.
De ontrekkingsverschijnselen zijn niet om uit te houden(duizelig, slapeloosheid, oververmoeid, zwaar hoofd, schokkig gevoel, misselijk, minder eetlust). De angst en hyperventilatie aanvallen werden ook weer erger. In Frankrijk op vakantie hier ook last van en in het ziekenhuis een middel gekregen om rustig te blijven. Ik had dit middel niet in moeten nemen aangezien ik niet meer wist wat de ontrekkingsverschijnselen waren en bijwerkingen. Gevolg nog slechter slapen en angstiger.
Ik zou ook niemand aanraden om mirtazapine alleen in te nemen tegen slapeloosheid. Het is een antidepressiva dat versuffend werkt waardoor je makkelijker in slaap valt maar wanneer je stopt met het middel kan je uit jezelf echt niet meer slapen. Ik werd er geheel afhankelijk van ookal werd gezegd dat het niet verslavend werkt. Ook vervlakte het mijn gevoelens(niet meer blij kunnen zijn vond ik het ergst) en kon ik overdag bijna niets. Ik heb behoorlijk last van de ontrekkingsverschijnselen en hoop dat het snel beter zal gaan. Op het moment heb ik zeer veel moeite om normaal te functioneren.

Flo, 08-08-2014 18:20 #447
Hoi JS,
Blijf het grappig vinden hoe wij hetzelfde meemaken… Ben dus elke keer blij met je verhalen/ervaringen. Ik nu ook iets meer dan 3 maanden gestopt. En merk dat de Lexapro troep er langzaam uit gaat! zit nog een restje denk ik haha.
Zit ook nog steeds af en toe iin de duizelige fase, vermoeid etc maar af en toe ook een goeie dag! Blijft wel lastig om dan die positieve gedachten vast te houden als ik me rot voel. Als het te lang duurt dan voel ik me terugzakken in mijn oude patroon (negatief, doemdenken, gaat het wel weer over?… etc) Maar gelukkig komen dan weer die goeie dagen! Ik geniet dan juist extra.
Die oorpiep/suizen blijft nog wel constant aanwezig helaas.

Hardlopen zou ik graag doen, maar daar ben ik op het moment echt te moe voor helaas… al ga ik op mijn goeie dagen wel een eindje fietsen, en dat is ook heerlijk!

Succes iedereen!

Js, 07-08-2014 11:56 #446
Even een update…

Nu (geloof ik drie) maanden gestopt met Lexapro…
Het gaat echt met ups en downs lijkt het wel…
In mijn hoofd gaat het de ene dag beter dan de andere, heb vaak nog last van duizeligheid en soort van schokkig gevoel.

Ik ben hiervoor bij een Neuroloog geweest en tja mevrouw ik wil u graag helpen maar dit is psychish (oke niet met zoveel woorden, maar je voelt het)… hij was overigens zeer begaan, hij dacht dat fysio en manueel therapie niets zou uithalen dus daar ben ik wel mee gestopt… ook zei hij dat het hem onmogelijk leek deze klachten… maar ik weet inmiddels wel beter!

Wat ik nu zelf doe om aan deze klachten te ontkomen… is het uitbannen van de gedachten dat het iets ergs zou kunnen zijn en ik ben gaan hardlopen… DIT HELPT! zo ben ik al een paar dagen niet intensief bezig met wat ik nu steeds voel… ( soms ontkom ik er niet aan en dan ben ik gewoon erg duizelig en dan neem ik dat voor lief, want weet nu ook dat het langzaam maar stilletjes aan toch ook fijne dagen heb…

Ik denk echt dat als je gaat hardlopen dat je je mentaal sterker gaat voelen en daardoor minder aan je klachten denkt!

Probeer het eens en blijf niet hangen in die rot Lexapro verschijnselen! ik nooit weer Lexapro!

Sterkte

Flo, 05-08-2014 14:35 #445
Hoi Cynthia,
Wees niet te streng voor jezelf! Bij de een duurt het een maand, bij de andere 3 voordat het allemaal uit je lichaam is. Je mag je nu best rot voelen en je zal zien dat het stapje voor stapje beter gaat.

Ik nu 3 maanden gestopt. Eerste maand was drama! 2e iets minder drama,! 3e maand gaat beter. Er verdwijnt steeds iets van klachten, al moet je je wel realiseren dat je je emotie en gevoel weer beetje terugkrijgt. zowel positief en negatief… het is maar net hoe je daar nu mee omgaat.

succes!

Flo

Krisje77, 05-08-2014 13:57 #444
Inmiddels 1,5 maand geleden sinds mijn laatste post. Doorzetten mensen! Het gaat écht over. Ik voel me weer helemaal mezelf.

Cynthia, 03-08-2014 21:25 #443
Lieve lotgenoten, en ik me maar vasthouden aan de 5 dagen die het volgens de huisarts zou duren voordat de Seroxat na mijn finale afbouw uit mijn lichaam zou moeten zijn, pffff onderstaande verklaart een hoop! Na 12 jaar en 8 afbouwpogingen nu dan sinds 4 weken Seroxat vrij. En wat een ellende. Ik dacht dat Seroxat na al die tijd niks meer voor me deed omdat ik me erop betrapte dat ik ook erg slechte dagen had tijdens het gebruik. Dat én de rusteloze benen, agressieve gedachten, beetje angstig ook geworden door de slechte publiciteit wat laatst veel in het nieuws was, en de gewichtstoename waren voor mij ongeveer 8 maanden geleden de reden om weer proberen af te bouwen. Nu dan gelukt. Ik zou blij en trots moeten zijn maar wat voel ik mij slecht! Nu zou ik inderdaad het gebruik weer kunnen gaan romantiseren, maar ik wil toch doorzetten. Ik weet nu dat ik er dus nog niet ben en dat dit nog steeds afkickverschijnselen zijn, op zich een troost. Ik moet het zeker nog 2 maanden volhouden van mezelf en wat ik ook doe; de schare momenten dat ik een goed momentje heb, of ergens om moet lachen of me ergens op kan verheugen noteer ik. Dat is het bewijs dat het dus wel mogelijk is, al zijn het er tot nu toe veel te weinig, 3 wel geteld. Verder heb ik inkopen gedaan; teunisbloemolie capsules, rhodiola, vitamine B6 en magnesium, oja en valeriaan druppels. Eerlijk gezegd heb ik het meeste moeite met de buitenwereld, mijn werk blijven doen, mijn partner die er werkelijk niks van begrijpt en mijn moeder die vindt dat ik momenteel "even in de lappenmand zit". Sterkte allemaal mensen. Ik ga over 2 weken een hopelijk positieve update plaatsen.

Miriam, 02-08-2014 09:53 #442
Bijna 3 maanden geleden ben ik gestopt met venlafaxine 37,5 mg. Ondanks de lage dosis toch nog heftige ontwenningsverschijnselen. De eerste week de bekende schokken in het hoofd en het grieperige gevoel. Vervolgens raar dromen, slaapverlamming en spontane huilbuien. Ik heb ook wel eens last van een vertraagde hartslag een het gevoel weg te vallen/ademhaling lijkt weg te vallen. Dit gebeurt dan tijdens de (lichte) slaap. Ën een licht paniekerige twijfel of ik wel zonder kan. Maar dat wordt steeds minder. Ik heb sinds een aantal maanden last van been, onderrug, schouder en nek. Een stijf gevoel, gekneusd, tintelingen, slaperig, zowel in de spieren als in de zenuwen. Ik vraag mij af of dit ook een ontwenningsverschijnsel is?

S., 29-07-2014 21:26 #441
Jane, bedankt voor je reactie. Hoe gaat het nu? Bij mij de laatste dagen weer wat minder. Enorm moe en daardoor word ik dan ook somber, net ook weer een huilbui gehad. Ik ben meteen weer bang dat ik terugval terwijl ik weet dat het juist zo goed ging de laatste maanden. Maar die moeheid.,,,die maakt alles zwaar en dan ben je meteen weer labiel. Maar afgelopen weekend ging het eigenlijk best wel goed. Enorm wennen dus weer… ik kijk het nog even wat weken aan

Petra, 29-07-2014 16:26 #440
Na 2 jaar Lexapro te hebben geslikt (20mg) ben ik sinds 3 dagen medicatie vrij. Afbouwen heb ik maanden overgedaan, in kleine stapjes. Sinds vandaag voel ik me duizelig. Niet bedenkende dat dit van het stoppen van Lexapro komt.
Ben blij jullie ervaringen te lezen.
Wil me er nu doorheen slaan en van die medicatie af. Ben de nodige kg's er door aangekomen, die maken mij ook niet vrolijk.
Weet iemand van jullie hoe lang die bijwerkingen kunnen aanhouden?

S., 29-07-2014 16:16 #439
Sinds 6 weken gestopt met escitalopram 10 mg. Dit heb ik 4 jaar geslikt. Het afbouwen ging best goed, had erger verwacht. Nu ik een week niets meer inneem moet ik iedere dag overgeven, duizelig (in vlagen) en ieder geurtje wat ik ruik is er een teveel, iedere dag diaree. Ik vraag me echt af of dit normaal is?
Iemand ervaring mee? Of zal ik dan toch maar de huisarts bellen.

Danny, 24-07-2014 10:16 #438
Heeft iemand ervaring met seroquel? Mijn vriendin heeft na 12 jaar innemen van seroquel ermee willen stoppen. op dokters advies kreeg ze een ander medicatie van de ene op de andere dag zonder af te bouwen. een grote fout van de dokter die niet meedeelde dat je eerst moet afbouwen. Na een maand zonder slapen is ze maar terug begonnen met seroquel, ze neemt het nu al 3 weken van 50 naar 100 mg en ze slaapt nog bijna niets? Denk dat ze helemaal ontregeld is. iemand ervaring daarmee?

Jane, 22-07-2014 14:32 #437
Wel S., ik heb een half jaar 20 mg Sipralexa genomen omwille van een angststoornis die de kop opstak na de bevalling van mijn eerste kindje. Ik heb 1,5 maand afgebouwd, in stapjes van 5 mg, en ben vandaag de 4de dag zonder. Gisteren begonnen de ontwenningsverschijnselen die vandaag nog wat erger zijn en die ik voor de komende week ook nog wel verwacht, namelijk: draaierig, misselijk, doodmoe, pessimistisch, alles is teveel, ontzettend prikkelbaar, dus het complete tegenovergestelde van het gelukzalige gevoel dat ik de afgelopen maanden dankzij de AD had. Maar dat alles kan ik aan, ik hoop alleen dat de angst niet terugkomt als ontwenningsverschijnsel, want dan zie ik het somber in… vanmorgen lag het op de loer en het was pas bij binnenkomst op kantoor dat de sluimerende angst wegtrok, dankzij de afleiding van het werk. Hopelijk wordt dit niet erger in de komende dagen en weken!

S., 21-07-2014 22:03 #436
Interessante verhalen hieronder en ik ben nu al blij dat ik dit forum gevonden heb. Ik ben net een paar dagen begonnen met het afbouwen van Lexapro, van 15mg naar 10mg, nadat ik eerst op 20 zat. Dat was in juni vorig jaar. Daarvoor heb ik twee jaar paroxetine gebruikt.

Maar ik ben sinds vandaag zo moe, en ook weer enorm overprikkeld. Sta steeds op het punt van huilen omdat alles teveel is. De laatste maanden had ik dat juist bijna niet meer, vandaar dat (in overleg met psychiater) besloten is om te gaan minderen. Mijn vraag is… wie herkent dit? En zijn er mensen die in de tijd van het afbouwen kalmeringstabletten genomen hebben? Dat houd ik namelijk wel steeds in mijn achterhoofd, al weet ik dat ik daar helemaal moe van word.

Het lijkt me fijn om de komende tijd mijn ervaringen hier te delen met jullie.

Kim, 21-07-2014 10:14 #435
Na 8 jaar aan de venlafaxine te hebben gezeten, heb ik in overleg met de dokter besloten om te stoppen. 7 augustus word ik 25. Een halve Sarah, voor mij voelt dit als een nieuw begin. Ik weet niet wat voor volwassene ik ben en ga worden zonder dit medicijn. Dit beangstigt mij enorm. Ik wil niet de puber worden die ik toenmalig was.
Dit is mijn 5e dag zonder. Als ik de deur uitga word ik panisch. Alsof de prikkels teveel zijn en dat je in een droom loopt. Voor andere mensen heel raar maar voor jullie misschien herkenbaar. Ik heb me vandaag met moeite ziekgemeld van mijn werk onder het mom van buikgriep. Ik werk op een kinderdagverblijf en ben bang dat de kinderen door mijn 'afkicken' niet veilig zijn. Iemand die hier ervaring mee heeft?

Als ik thuis rustig op de bank zit heb ik bijna nergens last van. Af en toe wat emotioneel, lichte misselijkheid, duizeligheid, hersenschokken. Dit allen gelukkig in lichte mate. Wat is jullie ervaring hiermee. Wordt het in de loop van de week erger?
Ik ben in de loop van de jaren en maanden inmiddels al geminderd van 150 naar 37,5gr. Dit ging me aardig goed af.

Ik hoop dat jullie ook hiermee jullie ervaring willen delen.

Pe, 19-07-2014 21:53 #434
Hierbij ff een update
Het gaat goed met me. ben nu met Paroxetine afgebouwd tot 1.25 mg per dag en dit ga ik nog 2 weken gebruiken en dan stop ik. De hartoverslagen die ik melde bij mijn afbouw naar 7, en 5mg zijn gelukkig na 3 weken verdwenen net als het adrenaline kick gevoel in mn maag. Ben wel nog hondsmoe. Maar dat zou ook kunnen komen omdat ik weer aan het werk ben. Duizelig ben ik gelukkig geen dag geweest! Daarnaast ben ik bekend met een traag werkende schildklier. Hiervoor gebruik ik al 15 jaar medicijnen maar ik ben nog geen jaar stabiel geweest., 2x per jaar ga ik hiervoor naar een internist, die dan weer mijn medicijnen dosis aanpast… De verschijnselen lijken op stress als je teveel schildklierhormonen in je lijf hebt. Ook het warme weer helpt niet mee omdat je "thermostaatje" = je schildklier, niet goed werkt, hier word je ook extra moe van. dit laatste ff voor Flo…
ik ga ervan uit dat het afbouwen naar nul goed gaat. heb vanaf volgende week ook lekker 3 weken vakantie. Ga het nooit meer zover laten komen!
Groetjes en veel succes allemaal. Vertrouw op je lijf, het komt goed! je gaat niet dood, je hebt geen enge ziekte, het zijn de onttrekkingsverschijnselen maar…

Flo, 15-07-2014 16:42 #433
Hoi JS,
Hier ook nog steeds duizelingen en doodmoe! En ook de oorsuizen doen nog vrolijk mee… spierpijn en hartkloppingen, onrustig etc… en dat nu na bijna 3 maanden… weet ook niet of het nog door de Lexapro komt of bij mij door mijn schildklier. Ben in ieder geval gefrustreerd en weet het even niet meer. soms inderdaad een goede week en dan weer terug bij af. Vooral die onzekerheid maakt het zo frustrerend. Ik ben zo flauw als wat en blijf maar eten en slapen (overdag dan), maar 's nacht kan ik niet slapen! Gelukkig is mijn vriend de allerliefste die er bestaat, maar ik zit wel op het randje…
Ik weet voor mezelf dat ik in ieder geval niet meer ga beginnen met Lexapro, want met of zonder maakt voor mij geen verschil. Voel me sowieso beroerd. Heb het laatste jaar ook maar 0,5 mg geslikt, dus volgens mij heeft dat niet echt zin… maar dan toch die rare afkickverschijnselen als je stopt en dat met zo'n kleine hoeveelheid. Moet echt wel troep zijn dus volgens mij!
Succes allemaal!

Js, 15-07-2014 12:32 #432
Nou nu 9 weken gestopt met Lexapro… (. heb dit een half jaar gebruikt, zie vorige berichten). Ik heb nog steeds een wattig gevoel in mijn hoofd en de ene dag meer duizelig dan de andere… ik begin me nu zelfs af te vragen of dit nog door de Lexapro kan komen of komt dit vanuit mijn nek?
Ik heb me een week goed gevoeld dus dacht toen dat ik het wel achter de rug zou hebben… maar na die week weer dat wattige gevoel en duizeligheid.
Ga nu weer verder met fysio!

Renate, 09-07-2014 16:11 #431
Hallo,
Ik heb 2 jaar venlafaxine geslikt, ik heb op 150 mg gezeten. Dit omdat ik een burnout, slapeloosheid en hierdoor last van angsten kreeg.
Na 2 jaar ging het weer redelijk goed met mij, en wilde ik gaan afbouwen, mede vanwege de bijwerkingen(geen zin in seks, 13 kilo aangekomen, vervelende obstipatie). Ik heb er een half jaar over gedaan en ben nu bijna 8 weken clean. In het begin last gehad van hoofdpijn, duizelingen, erge vermoeidheid (slap voelen), rusteloze benen, geheel irritatie gevoel van binnen. Dat is allemaal nu wel over, maar nu slaap ik weer heel slecht, soms niet, en hierdoor voel ik ook mijn angsten weer toenemen… Hoort dit nu ook nog tot de ontwenningsverschijnselen? Ik wil niet meer aan de pillen, maar vind het zo moeilijk! Ik wil die angsten niet meer, het is ook zo moeilijk uit te leggen aan andere mensen. Ik ben nu ook weer aan het mediteren om proberen er rustig mee om te gaan…
Slapen is zoo belangrijk om je goed te voelen.

Hannah, 08-07-2014 14:11 #430
Ik (28 jaar) heb 3 jaar lang Lexapro gebruikt ivm een dysthieme stoornis. Omdat ik afgelopen jaren door therapie en levenservaring gegroeid ben en mij goed voelde heb ik besloten om af te gaan bouwen. De medicatie heeft geholpen in het hervinden van rust en het verminderen van depressieve gevoelens Maar ik merkte wel dat de medicatie mijn gevoelens vervlakten.
Afgelopen 3 maanden ben ik van 15 mg naar 7,5 mg gegaan en nu ben ik helemaal gestopt. Ik ben nu bezig met m'n 5e dag zonder Lexapro. Ik merk al de afkickverschijnselen. Ik voel mij niet happy en o zo moe. Ik heb het gevoel alsof ik de hele dag wel slapen kan. Daarnaast nogal last van hoofdpijn en het gevoel van lichte vervreemding van mezelf. Dat laatste is erg vervelend. Maar ik weet dat ik ´even´ door moet bijten. Allemaal heel veel succes met afbouwen. Ik vind het fijn om te weten dat ik niet de enige ben. Al gun ik jullie deze verschijnselen niet…

Joyce, 05-07-2014 12:00 #429
Uiteindelijk ben ik na jaren van AD gebruik toch weer gaan afbouwen.ik was depressief geworden van een drukke baan en uiteindelijk ook omdat ik werkloos thuiszat en door de crisis niet meer aan het werk kwam. Ik had niks. Je bent op gg moment 38 geen baan, geen partner ( nooit gelukt altijd weer buikpijn en depressie zodra ik mij ging verbinden, dus ook geen kinderen en om je heen zie je allemaal happy endings. Waar is mijn happy ending dan?!?! Ik raakte in de put maar moest er toch echt op eigen kracht uitkomen. Niets ging me meer helpen. Geen therapeut of medicatie. Me miself and I en een flinke omschakeling in mijn hoofd. Dit is gelukt met man en macht en mooie vriendschappen, zelfrespect, zelfvertrouwen en uiteindelijk ook weer een baan. Nu was ik er ook eindelijk aan toe om te gaan doorvoelen wat ik jarenlang heb onderdrukt en gedempt. Laat maar koen dacht ik en ik heb zoveel mogelijk op eigen houtje om mijn zelfvertrouwen ook op te bouwen de medicatie afgebouwd. Het ging precies zoals hierboven in het artikel word beschreven. Ik incasseer alles met geduld en liefde voor mezelf en vertrouwen op het resultaat. Hoop dat het laatste stapje ook gaat lukken. Ik ben anders gaan eten om mij lichamelijk en geestelijk sterker en meer in balans te krijgen. " de beste dokter staat in de keuken" eet nu volgens het boek "weten van (h)eerlijk eten. Kurkuma schijnt een fantastisch natuurlijk antidepressivum te zijn en voor de gaba tekorten ( angstremmer en de stof die je helpt te slapen) is om avocado erg goed. Ik probeer elke dag een avondwandeling in een groene omgeving te maken " dat laad op en ontstressed". Zit nu op 1/8 van wat ik slikte en dat dan om de dag. Ik wens iedereen die hiermee aan de slag gaat veel kracht en zelfvertrouwen.

Joyce, 05-07-2014 09:35 #428
Ik ben zo blij met dit artikel en het forum. Het sterkt mij in het afbouwen van de AD na 16 jaar. Mijn ervaringen: ik ben begonnen op mijn 24ste na een lang gevecht tegen slapeloosheid. Uiteindelijk kon ik gewoon niet meer. Ik was rijp voor opname want mijn hele leven draaide om in slaap kunnen komen op een gegeven moment. Heel lang heb ik gebruik van antidepressiva willen tegenhouden wegens alle nare verhalen die ik erover hoorde maar uiteindelijk ben ik er toch aan begonnen en dat was niet voor een klein dipje. Ik koet zeggen dat het me echt weer in het zadel heeft geholpen en ik kon mijn leven op gaan bouwen. weliswaar op een vals fundament. Schijnzelfvertrouwen. Ik kwam kilo's aan en werd daar uiteindelijk net zo ongelukkig van. De eerste keer dat ik heb afgebouwd was van de citalopram. En waarschijnlijk om alle verkeerde redenen. Ik wilde afvallen en ik was hyperactief en hyperspraakzaam geworden van deze troep. Ongeremde uitspraken (sexueel) en extreem gedrag. Het viel mijn vriendinnen erg op. Ik heb trouwens ook Remeron (paardenmiddel) en Prozac (waar ik binnen een week 5 kilo van aankwam. De eerste maal afbouwen ging de eerste weken goed. Wel duizelingen en angsten en heftig emotioneel. Uiteindelijk na er helemaal vanaf te zijn maakte ik twee heftige gebeurtenissen mee die mij onbewust kennelijk zo geraakt hebben dat ik in een angsstoornis belande. Ik kon geen keuzes meer maken zonder buikpijn te krijgen. En niet zon beetje buikpijn ook. Het werd van kwaad tot ergere en ik liep in een fuik tot het niveau dat ik zelfs depressief werd als ik een panty had gekocht met het verkeerde aantal denier. Onbegrijpelijk. Ik begon te drinken om me te kunnen ontspannen maar er was geen weg meer terug. Op mijn verjaardag viel alles uit in mijn bovenkamer de druk was te hoog. Ik werd dissociatief. Ik kon geen seconde meer alleen zijn en voelde geen contact meer met de buitenwereld. Het was alsof alles buiten mij niet meer bestond en er alleen nog maar een ik bestond. Dooooooooodeng kan ik je vertellen. Sorry als ik mensen bang maak maar ik was er kennelijk nog niet klaar voor om te stoppen. Het voelde alsof ik levend begraven was. Ik kreeg allerlei medicatie bestemd voor mensen met een psychose. Maar ik had dus geen psychose. Uiteindelijk hebben ze me moeten opnemen bij GGZ want het kon zo niet langer. Antipsychotica afgebouwd en antidepressiva weer opgebouwd. Het heeft uiteindelijk twee jaar van mijn leven gekost om er weer uit te komen. Ik gunde mijn ergste vijand dit gevoel van twee jaar niet weten of je er nu wel bent of niet bent niet! Jarenlang heb ik geroepen dat ik nooooooit meer wilde stoppen met AD. Waarom ben ik nu dan toch weer aan het afbouwen? Dat vertel ik hierboven even anders word dit stuk zo lang.

Flo, 01-07-2014 17:50 #427
Weet iemand hoe lang die oorsuizen kunnen duren? Ik ben inmiddels 2 maanden gestopt met lexapro en gelukkig nemen de duizelingen iets af, maar de vermoeidheid en oorsuizen/piep in de oren is er nog steeds! Ook heb ik moeite met slapen. Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen. Ook ben ik erg benieuwd naar verhalen en ervaringen van mensen die al iets verder zijn, dus bijvoorbeeld 3 of 4 maanden gestopt. (Misschien juist een goed teken dat ze niet meer op het forum zijn, omdat het nu goed gaat:)

Es, 30-06-2014 15:02 #426
Aan Yvonne,
hoeveel prozac slikte jij? en hoe lang heb jij over het afbouwen gedaan?
Ik gebruik zelf al 26 jaar prozac.

Yvonne, 30-06-2014 11:34 #425
Ik gebruik al 21 jaar prozac af en aan. Deze keer (5e) keer accuut gestopt met de prozac en vitamine D3 5000iu! gaan nemen. Tis de eerste keer dat ik geen schokken in mn hoofd voel bij t afkicken. Wel nog steeds wat vaker naar de wc door de ontgifting. Het is het proberen waard die vitamine D3, maar dan wel in een hoge dosis he.

Js, 29-06-2014 21:26 #424
@krisje, je moet echt doorzetten…
weet je wat het allermooiste is wat je er weer voor terug krijgt na verloop van tijd… dat als je lacht om iets grappigs dat je dan ook echt voelt dat je lacht! Dit is mijn intense beleving na 7 weken gestopt te zijn met lexapro… Nog steeds wat oorsuizen en wattig gevoel maar dit verschilt ook per dag… maar elke dag voel ik me steeds wat beter, dus ik voel me al een stuk zekerder dat het wel weer goed komt! Echt ben doodsbenauwd geweest dat het gevoel dat wat ik had niet voorbij zou gaan, maar het tegendeel is waar! Sterkte aan een ieder die stopt!

Sol, 28-06-2014 23:55 #423
Ik heb ivm burnout een mix van dexamfetamine, welbuterin en seroquel moeten nemen. Het heeft mijn hele sociale leven naar de vernieling geholpen. Ik voelde een knap in mijn hoofd. Werd onverschillig en zocht spanning op. Wilde graag vechten en was nergens bang voor. Ik zocht juist ruzie in de hoop dat het uit de hand zou lopen.

Verder kreeg ik driftbuien en werd ik suïcidaal. De psychiater melde mij dst het door roofbouw kwam en het te maken had met burn-out. Omdat ik niet meer bij ggz wilde komen voor de wekelijkse gesprekken omdat die gesprekken mij niet hielpen. Werd de medicatie ook gestopt. Ik werd verplicht te praten om medicatie te krijgen.

Dat betekende na 3 jaar acuut stoppen. Zonder afbouwen. Heb enorme afkick verschijnselen gehad. Overgeven koorts maar ook paniek en angst. Ook sliep ik 4 dagen achterelkaar niet. Toen 1 dag wel en weer 3 dagen niet. Jeuk op mijn huid alsof er beestjes overheen lopen. Zweten en wat ik helemaal bizar vond. De touret achtige tics.

Ggz. Psychiaters en psychologen zijn drugsdealers in witte jas. Ze zijn ziek makend!

Js, 24-06-2014 07:22 #422
Aan Flow, bedankt dat jij ook reageert… het biedt me echt vertrouwen aan dat wat ik voel toch echt herkenbaar is! Gisteren weer met de psycholoog gesproken en daar kan ik soms weinig mee wat betreft de Lexapro (vervelende bijwerkingen kent ze maar nauwelijks ) en als het aan haar had gelegen slikte ik die rommel nu nog…

Elk gesprek die ik met haar voerde, daar benoemde ik continu in dat ik van de medicijnen af wilde waarop zij steeds stelde dat ik dat los moest laten en dat ik ze gewoon nodig had… daarom ben ik uit eigen houtje gestopt en dat dus waarschijnlijk te abrupt ( al vond ik dat zelf wel meevallen, een maand een halve tablet en daarna om de dag een halve en dat maar een paar dagen). Ik moet dus echt even op de blaten zitten krijg ik het idee…ondertussen weet de psych natuurlijk nu wel dat ik gestopt ben en de gesprekjes gaan vrolijk verder… ik wens iedereen sterkte!

Js, 23-06-2014 21:13 #421
Aan Lara… ik denk niet dat het zinvol is om heel internet af te struinen naar van alles en nog wat… daar wordt je echt niet beter van (eerder onzeker) waar ik zelf wel naar zoek is naar mensen met dezelfde klachten, zodat je je gevoelens beter kunt verklaren en hierdoor steun krijgt en vertrouwen.

Ik heb nu samen met de huisarts een fysiotherapeut ingeschakeld om wat van de duizeligheid, hoofdpijn, oorsuizen en wattig gevoel af te komen… nu 6 weken gestopt! Ik moet zeggen dat de duizeligheid vandaag wat afgenomen is, dat biedt mij al veel hoop… morgen begin ik met fysio. Eigenlijk zou ik moeten gaan sporten, ik denk dat dit echt goed voor me zou zijn!afleiding en niet continu zitten te focussen op wat ik nou voel… maar goed heb 2 zeer jonge kinderen en ben blij dat ik s avonds op de bank kan zitten. Vandaag in ieder geval een lichtpuntje en die mag ik in mijn zak stoppen!

Flow, 23-06-2014 19:57 #420
Hoi JS, ik ben inmiddels 8 weken gestopt en bij mij beginnen de duizelingen nu af te nemen! Ik was ook ontzettend bang dat dit niet over zou gaan (zie ook mijn verhaal hieronder) maar het gaat dus echt over! Ik ga me heel heel langzaam aan wat beter voelen, maar heb nog steeds last van oorsuizen en extreme vermoeidheid. Kan nog geen 8 uur werken en moet gewoon echt elke dag tussendoor even slapen. Zeker als het druk is met mensen dan wordt ik niet goed. Dan is het gewoon te druk en krijg je teveel prikkels binnen. Het heeft echt tijd nodig… Ik heb daarnaast ook een schildklierziekte, dus ben sowieso al erg vermoeid helaas.

Iemand een idee wanneer die oorsuizen voorbij gaan of hoe lang dit ongeveer kan duren? en wanneer je wat minder vermoeid bent?
@Lara; bedankt voor deze heldere mail. Ik denk dat veel mensen hier iets aan hebben!
Fijn ook dat er mensen die al langere tijd zin gestopt een reactie plaatsen. Zo heb je in ieder iets om vooruit te kijken en te ervaren dat het lang duurt, maar dus wel over gaat.

Amethist, 23-06-2014 15:26 #419
Lieve mensen, ik heb 13 jaar Sertraline Zoloft geslikt 50 mg. Ben nu in de 7e week van het afbouwen. Heb er een kwart afgehaald. Ik probeer zo langzaam mogelijk af te bouwen en er echt de tijd voor te nemen. Heb al eerder een poging gedaan om af te bouwen. Dit wilde ik toen z.s.m. doen met alle gevolgen nadien. Heb momenteel veel hoofdpijn en ben erg vermoeid. De ene dag voel ik me prima en de andere dag een stuk minder goed. Ik let op mijn voeding, eet zo min mogelijk suikers. Probeer tussen de middag een uurtje te rusten. Ik eet veel groenten en drink veel water. Verder slik ik vitamine d, probiotica, visolie en astaxanthine. Dit zijn aanvullende mineralen en vitamines. Probeer ook met regelmaat magnesium te nemen om wat te ontspannen. Alleen zijn heb ik ook echt nodig. Dit is heel raar heb regelmatig behoefte aan mensen om mij heen maar het word mij al snel te druk. Voel mij veel onrustig en heb vervelende gedachten. Maar het is best te handelen. Ik wil iedereen die in dezelfde situatie zit als ik heel veel sterkte wensen. We gaan het redden en wat zullen we trots zijn!

Js, 22-06-2014 17:12 #418
Lara… gaat die duizeligheid over en hoe lang duurde dat? Ik ben nu 6 weken gestopt, en ik heb maar een half jaar 10 mg lexapro geslikt… misschien iets te abrupt gestopt maar naar mijn idee had ik het redelijk afgebouwd! geen dag spijt gehad dat ik gestopt ben met die rommel… alleen die bijwerkingen pfffffffff nog steeds… en dat al zolang…

Lara, 21-06-2014 17:18 #417
Ik heb jullie verhalen gelezen. Het is heftig wat jullie meemaken. Op dit moment ben ik ruim 4 maanden van de antidepressiva af. In het begin had ik niet het verband gelegd tussen wat er in die vier maanden gebeurde met mezelf en het stoppen. Tot ik besefte dat het wel eens hieraan zou kunnen liggen. Mijn verschijnselen van de afgelopen vier maanden waren; hartkloppingen, nervositeit, agressief gevoel, desoriëntatie, angst, gevoel nooit meer normaal te worden, gevoelens van niet meer willen zijn, leegte, duizeligheid, extreme moeheid, zeer diepe emoties en meer. Maar vooral; het gevoel alsof je zenuwstelsel het ieder moment gaat begeven. Gruwelijk gewoon. Misschien een herkenbaar iets bij de mensen hier. Wat ik wil zeggen; je wordt niet gek, het kan een nawee zijn van jarenlang AD gebruik. Het kan wijzen op het paradoxaal ontwenningssyndroom, hou dan vol, je brein moet zich compleet gaan "rebooten".
De laatste tijd heb ik veel research gedaan i.v.m. de gevolgen van stoppen met AD, wat het met je lichaam doet, wat het met je brein heeft gedaan, en de verhalen liegen er niet om. Verhalen van wetenschappers, maar ook van mensen zoals jij en ik. Wat ik tegenkwam was/is schrikbarend.
Mijn advies is; Lees wat er allemaal op internet is te vinden over dit onderwerp. Wordt zelf wijs en kom beslagen ten ijs als je stopt. Zodat je weet dat sommige dingen niet aan je eigen ik hoeven te liggen. Wat je zult tegen komen, zal je eerst in verwarring brengen. Wees niet bang. Ga door met informatie zoeken. Je zult constant twee dingen tegenkomen; Pro en Contra. Beide zijden hebben hun waarde. Zowel de voorstanders als tegenstanders van AD hebben hun waarheid. En dat is nu het moeilijke van het hele verhaal, de letterlijke tweestrijd… Dus voel voor jezelf wat goed voelt, maak je eigen balans op van de informatie. Trek je eigen conclusies. Denk na. et de voor en de nadelen voor jezelf op een rij wat het je brengt als je stopt, en wat het je brengt als je niet stopt. De munt heeft altijd twee zijden.
Heel veel sterkte allemaal, Lara

Krisje77, 20-06-2014 17:53 #416
Ik ben nu ongeveer 4 weken verder aan het afbouwen van de fluvoxamine (fevarin) en ga door een hel. Heb dit spul bijna 20 jaar (!) geslikt… eerste 2 weken niet zoveel last… maar nu op de bank en ziek gemeld op mijn werk, waar ik erg van baal. Oude klachten, angst&paniek komen terug, maar heb ook een raar, soort duizelig gevoel. Kan me niet concentreren en blijf maar piekeren. Ook durf ik eigenlijk niet alleen te zijn, dus moeder ingeschakeld. Mijn vriend wil graag dat ik doorzet, maar ik wil eigenlijk wel weer opbouwen… voel me zo klote. Moeder zegt dat ik misschien beter weer kan gaan opbouwen, omdat ik een chronisch tekort aan serotonine heb. Pfffff, hoe lang nog? Want weet niet of ik dit wel volhoud.

Js, 19-06-2014 16:56 #415
Ik heb nu al bijna 5 weken last v/d naweeën van lexapro, ik heb al een week of 2 terug ook al een reactie geplaatst… ik stoot wel tegen een muur van onwetendheid… huisarts, komt dit allemaal vreemd voor, psych die zegt dat de klachten na drie weken af moeten nemen… nu inmiddels 5 weken verder en nog last van hoofdpijn, duizeligheid, schokken, wattig gevoel. Ik lees deze klachten veel meer, maar verder kan een huisarts er niets mee… hoe lang nog?

Roos, 18-06-2014 21:41 #414
Ik heb Lexapro 13 maanden gebruikt. Eerst 10 daarna 20 mg en de laatste 3 maanden 10 mg.
Vorige maand heb ik zelf besloten om hiermee te stoppen (zonder in overleg met mijn huisarts), want ik voelde me goed. Ik heb het geweten. Na 1 week kreeg ik veel last van hoofdpijn, had het gevoel dat ik flauw val, duizeligheid, trillingen van binnen, warm/koud en een paar keer per dag een soort 'schokeffect' in mijn mond en hoofd. Ben naar mijn huisarts geweest en deze zei dat het zal meevallen met het áfkicken'. Ik ben nu 3 weken ermee gestopt. Dus het is herkenbaar wat ik hieronder heb gelezen. Net zoals Farid stel ik de vraag. Wie heeft ervaring hiermee en hoe lang duurt het afkicken nog? Tips!

Pe, 13-06-2014 19:57 #413
@Julia, ik ben aan het afbouwen van 20mg Paroxetine. zit nu op 5mg per dag. ik herken jouw bijwerking, de hartoverslagen en het onrustige gevoel. bij mij zijn dat een soort adrenalinescheuten in mn maag, net alsof je in de 8-baan zit. het maakt mij niet bang omdat ik weet dat het bij de onttrekkingsverschijnselen hoort. meestal zoek ik dan afleiding, wat soms helpt en soms niet.

verder ben ik hondsmoe en kan 'savonds niet op tijd gaan slapen. Ook komt mn korte lontje weer bovendrijven. maar goed. ik heb maar 7 maanden Paroxetine gebruikt. gelukkig niet lang. hoop er snel vanaf te zijn. sterkte allemaal.

Farid, 13-06-2014 13:19 #412
Ik heb 1,5 jaar lexapro gebruikt. Rond deze tijd heb ik last gekregen van extreme vermoeidheid. Ik ben nu 2 weken overgestapt naar paroxetine (seroxat) dit gebruikte ik voor de lexapro ook al. Omdat dit ongeveer dezelfde medicijnen zijn kan je in 1 x overstappen.

Ik ben nog steeds ontzettend moe en ik kan s'avonds niet slapen. Ik word er echt helemaal gek van. Als ik een dagje wat leuks doe dan moet ik wel 10 dagen bijkomen, dan ben ik constant overprikkeld en moe. Voor andere mensen is dit niet voor te stellen. Daarom mis ik ook begrip.

Weet iemand hoe lang het duurt voordat de vermoeidheid van lexapro over gaat?
Zijn er meer mensen met zulke ervaringen?

(Willem wil je ervaringen delen?)

Moon, 13-06-2014 09:44 #411
Ik heb 1,5 jaar Lexapro gebruikt in druppelvorm. Het is nu mijn derde dag dat ik gestopt ben met het medicijn. Ik heb het rustig afgebouwd in overleg met mijn huisarts. De afbouw verliep positief in vergelijking met de opbouw van het medicijn. Ik had wel bijwerkingen met de afbouw maar niet zo heftig. Nu dat ik drie dagen niks meer slik worden de bijwerkingen alleen maar heftiger. Misselijk, spierpijn, krampen in mijn lichaam, extreme vermoeidheid, ik hoor slecht, erge duizelingen, zie slecht, ik word zwaarder, ik hou vocht vast, kaak doet pijn is verkrampt, wattig in mijn hoofd, trillerig, het gevoel te willen huilen, angsten, niet veel zin in dingen. Een hele waslijst aan klachten. Ik hoop dat het snel voorbij gaat want dit had ik even niet zien aankomen. Ik wil graag alles weer zelf kunnen doen maar dit in combinatie van mijn gezin en werk is vervelend. Ik vraag mij alleen wel af wanneer je dan kan merken dat je weer last krijgt van je depressie omdat veel dingen nu alweer overeen komen. Ik hoor graag ervaringen want dat is mijn grootste angst.

Julia, 09-06-2014 23:08 #410
Ik ben sinds 2 dagen helemaal gestopt met lexapro, na gebruik van 3.5 jaar. Ik heb 20 Mg in 1 jaar afgebouwd. Die schokjes horen bij het afbouwen.
Wel heb ik een soort hartkloppingen bij het laatste gedeelte van het afbouwen wat echt niet prettig is. Ook heb ik vaak een zenuwachtig gevoel, wat alsmaar opkomt. Herkent iemand dit?

Stefanie, 09-06-2014 11:07 #409
Beste mensen,

Ik heb 1jaar de venafaxine geslikt ben sinds 4 dagen gestopt uit mijn zelf. 150 Mg.
Weet iemand hoelang ik die vermoeidheid en duizeligheid behoud? Want wat ik allemaal lees is het niet niks! Ik wens jullie ook veel succes en moed toe!

Js, 08-06-2014 13:12 #408
Beste Mensen,

Fijn dat er een forum is…

Ik zit met het volgende;Ik heb een half jaar 10mg Lexapro geslikt… ik nam het op aandringen van de psychiater. Ik wilde echt niet aan de medicatie, maar ik zat er op een gegeven moment zo door dat ik wel moest ( heb twee kinderen van 1 en 2)

Afbouwen;
Nu heb ik een maand 5 mg geslikt en een paar dagen om de dag een halve… het ging allemaal prima!

Nu heb ik steeds zo'n raar gevoel in mijn hoofd ( ik ben nu drie weken helemaal gestopt) het lijkt wel of ik continu met van die in ears dopjes in mijn oren loop, ik kan slecht tegen geluid dat dreunt zo erg na… ook als ik van links of rechts kijk heb ik een soort van schokjes, ik word er gek van! je haalt je gelijk weer van alles in je hoofd ( enge ziektes en wat dan ook). en ik ben al zo'n doemdenker.

Ik wil echt nooit meer aan die rommel! ik heb ook gelezen dat ze er een stofje bij doen zodat je als je met die medicijnen stopt dat je dan bewust van die schokken krijgt zodat je bang word en die medicijnen weer gaat gebruiken en dus zo de medicijnenmafia weer spekt… tja ik denk dat hier wel een kern van waarheid in zit maargoed…

Ik wil gewoon weten of het normaal is wat ik in mijn hoofd voel, dus soort van schokken, water in mijn hoofd( oke mijn man zal nu zeggen;maak je niet druk dat wist ik al…) soort gezuis. Verder gaat het wel aardig, maar wou dat ik me niet zo zorgen hoefde te maken… ps volgens mijn man ben ik wel snauweriger…

Pe, 04-06-2014 11:51 #407
Hallo, ook ik ben aan het stoppen met AD. heb 7 maanden Paroxetine gebruikt. 20mg per dag voor burn-out en paniekstoornis. Door wekelijkse gesprekstherapie en uiteindelijk de AD gaat het gelukkig een heel stuk beter met me. Nu wil ik stoppen met AD en heb met mijn psychiater een schema opgesteld. Zelf was ik al zonder problemen geminderd naar 10mg per dag. Nu sinds een paar dagen op 7,25 mg per dag en veel last van "adrenalinestoten" in mn maag en hart-overslagen. Verder gaat het eigenlijk wel, soms kom ik nog niet goed uit mijn woorden en ik ben nog steeds in therapie. Mijn psych geeft aan dat ik na 3 weken naar 5mg per dag kan en dan naar 2,5 voor 3 weken en dan zou ik kunnen stoppen. Graag hoop ik op reacties wat ik kan doen aan de adrenalinestoten… hopelijk gaat het allemaal snel over.

Flow, 03-06-2014 19:57 #406
Ik ben sinds 5 weken gestopt met Lexapro, welke ik ongeveer 2 jaar heb geslikt. Emotioneel gaat het wel redelijk, alleen beetje paniekerig en af en toe een beetje sip, maar dat is ook niet gek als je niks kan. Grootste probleem is ik ben zo ongelofelijk duizelig en moe! Ook de rillingen, oorsuizen en schokjes zijn heel herkenbaar. Het enige waar ik me nu heel druk om maak is: Hoe lang duren de vermoeidheid en duizelingen ongeveer? ik snap dat dit voor iedereen verschillend is, maar ik ben zo bang dat dit niet overgaat. Ik kan op het moment niks. Supermarkt, uurtje weg etc is bijna onmogelijk. Ik val steeds bijna flauw en wil alleen maar slapen. Ik heb helaas ook een te traag werkende schildklier, dus vermoeid ben ik sowieso al, maar die duizelingen en evenwichtsstoornissen maken het zo eng. Dit gaat toch wel over? Iemand ervaring of tips? Dankjewel!

Willem, 28-05-2014 19:20 #405
Hallo,

Ik ben wegens herhaalde slaapproblemen in aanraking gekomen met Antidepressiva, omdat slaapmiddelen niet werkten. Van alles geprobeerd.

Ik heb nu een jaar lang Mirtazepine (remeron) geslikt. Dosis was 7.5mg. Volgens artsen bijna een homeopathische dosis zo laag. Gelukkig ben ik er echter achter gekomen waarom ik zo slecht sliep en ben ik 5 dagen geleden gestopt.

Symptomen bestaan vooral uit vermoeidheid, oorsuizen, duizeligheid, zweten en een malaise gevoel. Erg vervelend, maar ik begin wel meer zoals mezelf te voelen. Het lijkt wel op een proces van depersonalisatie intrede doet wanneer je Antidepressiva gebruikt.

Ik ben benieuwd hoelang de ontrekkingsverschijnselen aanhouden gezien de lange dosis. Het toont echt wel aan wat voor een rommel het is.

Marianne, 26-05-2014 16:16 #404
Hallo iedereen,

Zijn er ook mensen, die vocht vasthouden bij ogen en wangen? Dus in gezicht?
Schijnt ook te maken te hebben met spierspanning vanuit de nek, dan kunnen de afvalstoffen niet goed weg.
Graag reactie en voor iedereen weer: heel veel moed

Elise, 25-05-2014 13:03 #403
Hoi Marianne,
Echt belachelijk dat het zo makkelijk van de tafel geveegd wordt door je huisarts. Zo voel je je gewoon niet begrepen. Ik ga het gewoon zelf doen met veel info van hier. Dus rustig afbouwen. Nu ben ik nog nauwelijks aan het verminderen, en ben ik soms onrustig. Trillen enz. Dank je wel voor je steun en reactie.

Ususy, 24-05-2014 21:35 #402
Gestopt abrupt met citalopram. Ik slik het nu bijna 5 jaar en dit is 3de week. Erg moeilijk. Veel huilbuien en voel veel. Maar gif moet uit mijn lichaam. Schokjes door hoofd nog steeds actief en blijf hopen dat het snel weg gaat. Succes mensen met de moeilijke tijd.

Marianne, 24-05-2014 16:02 #401
Hallo Elise,
Jouw huisarts weet er echt niets van, als zovele huisartsen. Mijn huisarts is er ook zo 1. Even opbouwen, tijdje slikken en dan weer afbouwen, ja, ja! Nu ik al 5 maanden gestopt ben en nog behoorlijke ontwenningsverschijnselen heb wordt dat van de tafel geveegd met de mededeling: dat kan echt niet, zolang ontwenningsverschijnselen, zou maar weer beginnen. Nou echt kan dat wel en nee nooit meer aan beginnen, voor huisarts ben je dan een zeur. De ontwenningsverschijnselen zijn vele maken erger, op de manier zoals je huisarts zegt en het kan voor je lichaam ook gevaarlijk zijn, je komt dan in een serotinesyndroom terecht, dat wil je echt niet. Je lichaam is aan een bepaalde hoeveelheid gewend, je bent echt verslaafd. Ik hoop zo, dat je het advies hier van de meeste forum gasten opvolgt en kijk anders is op de site van de weg terug, wat antidepressiva met je doet. Vragen:zet ze op het forum, zoals Hennie zegt, er is meestal wel iemand die reageert. Heel veel kracht on de goede beslissing te nemen tegen het advies van je huisarts in.

Elise, 24-05-2014 13:55 #400
Hoi Hennie. Dank je wel voor je reactie, erg lief van je. Ik sta er zelf voor de 100% achter, helaas Veel mensen in mijn omgeving niet. Ik ga langzaam afbouwen en dan zie ik wel hoe het gaat. En ik blijf gewoon met jullie contact houden dan sleep ik me er vast door heen. Hoop ik.

Hennie, 23-05-2014 17:16 #399
Wat dapper van je Elise dat je wilt stoppen. Petje af en ik denk een hele goede en juiste beslissing. Maar zoals je hier kunt lezen, heeel langzaam afbouwen. En vooral steun zoeken, je omgeving vertellen waar je mee bezig bent, inderdaad een goede therapeut zoeken. Mensen om je heen verzamelen, een netwerk opbouwen waar je op terug kan vallen en waar je je hart kan luchten. Dat kan trouwens ook hier heel erg goed. Mensen steunen elkaar hier geweldig. En hoe het jou vergaat is niet te voorspellen. Je leest hier dat de1er goed door heen rolt en anderen hebben het mega moeilijk. Het belangrijkste is dat je volhoudt, want je lichaam zal moeten wennen aan de nieuwe situatie. Heel, heel veel sterkte en schrijf vooral hier, want hier wordt je begrepen. Ook voor alle anderen: Hou vol eens komt het goed en zeggen we, wat fijn dat we van die troep af zijn

Elise, 23-05-2014 14:14 #398
Hoi Marianne,
Dank je wel voor je snelle reactie. Wat ik zo bijzonder vindt om te lezen dat bijna iedereen heel erg rustig afbouwt. Mijn huisarts heeft geadviseerd om binnen 2 weken af te bouwen. Hoe sneller ik er van af ben hoe beter denk ik dan maar. Of je nou rustig aan doet of snel ontwenningsverschijnselen krijg je toch wel. Maar als ik het zo lees en ik bouw af op de manier van de huisarts ben ik bang dat ik dat niet trek. Wat is nu handig? Want als ik snel afbouw worden die ontwenningsverschijnselen dan heel veel maler erger?

Marianne, 23-05-2014 11:57 #397
Hallo Elise,
Om te beginnen super moedig om te gaan afbouwen. Het wordt inderdaad veel moeilijker als je naar de 0 toekomt, dan schreeuwt je lichaam om a.d. Daarna beginnen de ontwenningsverschijnselen, zoals je kunt lezen hebben sommigen daar heel lang en veel last van. Maar houdt vol, hoe moeilijk het ook is, anders heb je het hele proces voor niets gedaan en kom je er nooit meer vanaf. Het is zwaar om dit proces zonder steun te doen, probeer een goede psychotherapeut te vinden, die je kan ondersteunen. Iedereen is anders, dus niet te voorspellen hoe het met jou zal gaan. In ieder geval heel veel moed en bouw heeeeeeel langzaam af d.m.v korreltjes te tellen, ik zat op het laatst op 4 korrels en kon niet in 1 keer naar de 0, zo heftige reacties.

Elise, 22-05-2014 18:57 #396
Hallo iedereen,
Ik ben nieuw hier en het is fijn te lezen dat je niet de enige bent. Ik heb ook besloten te stoppen met venlafaxine. Ik slikte 75 mlgr. Ben 2 maanden geleden gaan afbouwen naar 37.5 mlgr. Maar nu wil ik volledig stoppen. Van 75 naar 37.5 mlgr vond ik mee vallen. Maar klopt het dat van 37.5 mlgr naar 0 veel lastiger is? Ik wordt door mijn omgeving niet echt gesteund dus ik sta er echt alleen voor. Ook heb ik 2 jonge kinderen, ik sta er zelf achter, maar kun je het ook zonder steun van je omgeving? Dank jullie wel alvast voor de eventuele reacties.

Susan, 21-05-2014 22:17 #395
Ik slik nu 2 jaar Venlafaxine, 2 keer per dag 75 mlgr. Hiervoor heb ik 13 jaar Seroxat geslikt 20 mlgr. Ondertussen slik ik ook medicijnen voor mijn schildklier die minimaal werkt. Wat me opvalt is dat mijn geheugen sterk achteruit gaat. Om de 5 a 7 dagen drink ik veel alcohol, alsof alles even "doorgespoeld" moet worden. Maar ik ben er zo moe van allemaal. Ik wordt 50 dit jaar, en soms denk ik, ik trek dit niet lang meer. Ik zou wel willen stoppen, maar ben nu al benauwd voor de gevolgen… Sterkte iedereen! Knap hoor!

Sandra, 15-05-2014 17:03 #394
Wow heftig als ik dit allemaal lees. Maar het doe me echt goed te lezen dat ik dus dezelfde zeik als jullie nu doormaak. Ik ben al eens eerder gestopt met Venlafaxine en toen had ik er niet zo'n last van. Deze keer is het zo heftig dat het lijkt dat mijn gedachten en emotie alle twee een eigen weg gaan. Mijn emotie reageert op reacties van mensen wat ik nog nooit heb meegemaakt. De kleinste dingen irriteren me. Maar het aller ergste is in mijn hoofd irriteerd het me niet. Het lijkt op dit moment echt een achtbaan in mijn hoofd en ik weet niet meer waar ik het moet zoeken. Ik raak er zo uitgeput van niet normaal. En idd vooral de eerste twee weken die misselijkheid waar je niet goed van word. Ik ben nu 3 weken "clean" maar de misselijkheid blijft aannemen bij bepaalde geuren.

Ik weet wel een ding dat ik NOOIT MEER maar dan ook echt NOOIT MEER aan die klote tabletten ga beginnen want hoe fijn je je voelt tijdens het gebruiken hoe verschrikkelijk je voelt na het stoppen! Het lijkt wel of je lichaam tijdens het slikken alle emotie heeft weggestopt en dat alles tijdens het stoppen er weer uitkoment. In een woord HEFTIG!

Voor iedereen die deze zelfde periode doorgaat nu. heel veel stekte! En we gaan het niet opegeven we gaan door tot we weer onszelf zijn!

Marianne, 15-05-2014 16:31 #393
Hallo allemaal,

Hoe gaat het met iedereen?
Weinig mensen op het forum, erg jammer, want het kan zo'n steun zijn voor iedereen.
Ik ben nu bijna 5 maanden clean van de antidepressiva, maar nog heel veel spierspanning.
Iemand daar ook nog last van na lang gestopt te zijn of nog andere klachten?

Sylvia, 12-05-2014 09:55 #392
Sylvia 12-5-2014
Wat een hoop verschillende verhalen! Ben vorig jaar op 27 mei gestopt met efexor 75 mg. Had het zeven jaar geslikt. Heb drie weken lang om de dag 75 / 37,5 mg geslikt, daarna drie weken op 37,5 mg gezeten. Wilde nog drie weken om de dag 37,5 mg gaan innemen maar heb toen besloten om alles te stoppen. Ben op 6 juli gestopt. Achteraf is het redelijk goed gegaan. Ben vanaf de eerste dag alles gaan opschrijven. Dat was heel prettig. Het voelde goed om over mijn gevoelens te schrijven. Die waren best heftig. Voornamelijk de fysieke klachten, hoofdpijn, tintelende tong moe en suf en toch ook wel sombere gevoelens
Als ik het nu terug lees denk heb ik dat allemaal gevoeld? Op dit moment ben ik redelijk stabiel alleen ben ik nog wel steeds wat meer moe. Ben wel weer wat rustiger geworden. Verder is mijn gewicht weer afgenomen, was ongeveer 15 kilo aangekomen. Wens iedereen veel sterkte met het afbouwen!

Alexxx, 10-05-2014 16:04 #391
Wat een heerlijke herkenning op dit forum: die intense kou in mijn lijf, de duizeligheid, mijn ogen aan een elastiekje, de sterretjes etc. (hebben jullie ook gevoelloze vingertoppen af en toe?)
Het zijn vervelende bijwerkingen maar ik voel tenminste dat er iets aan het gebeuren is. Het voelt alsof ik een marathon aan t lopen ben maar dat ik bij de finish geen gladiolen ga krijgen maar dat het achterstallige emotionele puinruimen dan pas echt gaat beginnen. Ik probeer leuke dingen in te plannen, elke dag een keer hard te zingen, te ruiken en te proeven en af en toe gewoon in bed te gaan liggen. Op een muur in mijn huis hangt de spreuk Carpe Diem. Soms pluk ik een disteldag, soms een brandneteldag maar binnenkort zit er vast een lavendeldag of pioenroosdag tussen.

Inge27, 10-05-2014 15:57 #390
Hallo allemaal dit is de eerste keer dat ik verhalen zie van andere. Ik slik velafactine 75mg nu sinds een jaar of 2 ik heb 2 weken geleden besloten met een arts te gaan afbouwen. Zit nu weer op 37.5 vind het echt knap dat jullie dit door kunnen zetten. Ik zat helemaal aan de grond toen ik op 0 zat dus ben weer begonnen aan 37,5 is het normaal dat je urnine heel donker word met afbouwen en mn blaas is ook pijnlijk gevoelig. Ik wil heel graag meer informatie. Stoppen zie ik niet meer zitten ik ga echt door een hel! Mijn angst heb ik niet onder controle en het werd echt steeds erger en erger. Heb nu maar geaccepteerd dat ik mijn leven lang de 37,5 mg slik want stoppen zie ik echt niet meer zitten.

Hennie R., 09-05-2014 15:07 #389
Tis echt vreselijk hoe jouw huisarts met je omgaat. Wel fijn dat je iemand hebt om mee te praten. Ik ben 65 en soms denk ik : moet ik dit nu echt nog allemaal doorstaan? Ik zit nu weer in heftige periode. Vanochtend toch nog even wat gedaan en toen kreeg in het weer zo intens koud en helse pijnen, misselijk en kan ik zo geirriteerd reageren niet normaal. Ik lig in mijn bedje en hoop weer op betere momenten. Als anderen nog niet de behoefte voelen om hier te reageren doen wij dat toch. We kunnen geen email o.i.d. uitwisselen dus blijven we hier contact houden en elkaar bemoedigen. Sjonge ik weet even nu niet waar ik het zoeken moet… hoop dat deze storm weer snel zal gaan liggen. Houd moed!

Marianne, 09-05-2014 14:05 #388
Nee, ik hyperventileer niet, dat heb ik tijdens mijn burn-out o.a gehad, op zich gaat het mentaal prima, dat zegt ook mijn psychotherapeut, daarom kan ik ook door gaan zonder weer die rotzooi te pakken.
Ik ben ook blij, dat ik nog steeds psychotherapie heb, soms gewoon fijn om met hem te praten, zeker omdat mijn huisarts het allemaal maar onzin vindt, maar wel zegt, dat mensen boven de 60 jaar eigenlijk geen antidepressiva mogen slikken, omdat zij veel heftiger reageren tijdens op/afbouw, maar het toch onzin vinden, als je met klachten komt.
Bij mij zijn het echt hoofdzakelijk fysieke klachten, ik voel ook die troep in mijn lichaam zitten.
Zo jammer, dat niemand meer reageert, wij zullen toch niet de enige zijn Hennie, die zo aan het strijden zijn?

Hennie R., 09-05-2014 12:15 #387
Ja ik ook Marianne, tis wel erg dat ik weer als eerste reageer. In het begin ging ik zelfs heel goed, totdat je hersenen goed doorkrijgen dat er niets meer in komt en dat was na ongeveer 2 maanden. Het lichaam schreeuwt om dat spul en dat krijgt het niet, dus alle registers worden open getrokken en is je vreselijk aan het pesten om toch maar dat spul te nemen. Pure verslaving dus. Ik merk zelfs dat het ook vaak op dezelfde tijden erger wordt. en dat doet zo vreselijk zeer. Ook weer die kou in me enz. Als het dan zo erg is kruip ik lekker in mijn bedje om warm te blijven. Nogmaals mijn huisarts zegt 2 jaar er voor uit trekken en dat doe ik. En jij hebt het een half jaar geslikt, maar ook een half jaar afgebouwd. dus wel in totaal 1 jaar het spul in je lichaam gehad. tis vreselijk echt het is een hel, Vorige week kroop ik over de vloer van de onrust en de angst en toen ineens 2 uur kiplekker. Schiet mij maar lek en daarna weer in de shit. Dat is verslaving… hou vol en twijfel niet aan jezelf. Ik neem aan dat je niet aan het hyperventileren bent? Hopelijk vinden anderen ook herkenning en posten het hier. warme groet en veel sterke voor iedereen die hier leest. Hennie R

Marianne, 09-05-2014 09:56 #386
Heeft iemand ook zoveel spierpijn en dan vooral in benen? Ik kan eigenlijk geen 2 minuten staan door de pijn en wordt er dan ook erg duizelig bij.
Is het bij iemand in het begin beter gegaan dan nu? Totdat ik eindelijk na 3 jaar met vliegtuig naar Oostenrijk op vakantie 2 weken ging, was het daarvoor redelijk, lichte spierstijfheid, maar niet duizelig, enz. Toen ik geland was werd ik gelijk extreem duizelig en sindsdien is het bergafwaarts gegaan. Zelf denk ik, dat mijn evenwicht door het vliegen weer verstoord is geraakt en nu niet goed weet, wat het moet doen. Iemand ook dit meegemaakt, eerst beter dan nu?

Hennie R., 08-05-2014 15:21 #385
Zo zie je maar dat het niets uitmaakt hoe hoog de dosering is geweest. Het geeft zo een verschrikkelijke onbalans in je lichaam niet normaal. Ik weet zeker dat het allemaal afkickverschijnselen, want voor dat ik ook aan de antidepressiva ging heb ik me nooit zo gevoeld. Ik kreeg het na een postnatale depressie en ben inmiddels oma… gelukkig zijn de hormonen nu op rust. Ik kan me voorstellen dat vrouwen die gevoelig zijn voor hormoonschommelingen het nog veel moeilijker hebben. Al met al het is een zure appel om in te bijten. Ik ben vandaag begonnen met wat in te pakken. Dronken gevoel, zwetend en krampend, maar ik doe wat! Dat geeft me een voldaan gevoel.

Zijn er nog andere mensen die willen schrijven hoe het gaat? Ik ben zo benieuwd… Hennie R.

Marianne, 08-05-2014 13:18 #384
Hallo Hennie,

Ik heb maar 6 maanden, de laagste dosering geslikt(37,5 mg), 1 keer per dag.
En 6 maanden afgebouwd en dan toch zo'n vreselijke ontwenningsverschijnselen.
Fijn, dat jouw huisarts zo meelevend is, die van mij helemaal niet, moet het zelf maar uitzoeken. Het gaat je vast lukken met verhuizen!

Hoe is het verder met iedereen?

Hennie R., 08-05-2014 12:43 #383
Marianne dat herken ik ook ik zeg steeds dat het lijkt op een stemvork die natrilt en duizelig pfffffffff en oogspieren die trekken. Ik kijk soms met mijn rechteroog in mijn linker broekzak. Mijn huisarts zegt dat het allemaal afvalstoffenzijn en die kunnen hele rare dingen te weeg brengen. Gewoon gif is het. Ik slikste nog 6 1/2 mg diazepam en daar heb ik ook weer een kruimeltje van af gehaald. Ik bouw dat zo langzaam af zodat ik hopelijk over 2 jaar kan zeggen : Ik ben clean… IK LEEF!
Warme groet, Hennie

Hennie R., 08-05-2014 10:00 #382
Hallo allemaal,
wat jammer dat er door weinig anderen geschreven worden. Ik ben zeer benieuwd hoe het met de mensen gaat die hiervoor geschreven hebben. Ik denk dat je het hartstikke goed doet Marianne, Het is alleen zo jammer dat we geen datum hebben waardoor we weten dat het beter met ons gaat. Ik leef dag bij dag. Gisteren is de huisarts geweest, wat is het toch een lieverd, zo begrijpend en ze neemt alles zo serieus. Dat ik afgelopen zaterdag een goed moment had was ze heel blij mee. De kentering is er zei ze. Maar… ik moet er echt 2 jaar voor uittrekken voor geheel herstel. Ik heb ook 30 jaar diverse soorten geslikt. wel 20 soorten!Ik mag het NOOIT meer hebben. Het was van mij pure onwetendheid, nooit aan telkens afkicken gedacht. Maar ja daar zijn ook eigenlijk de artsen voor. Ik ga in juli verhuizen en weet nu even echt niet hoe ik dat kan doen. Maar het is nog geen juli. Vast verhuisdozen in huis en af en toe vast wat… kleine beetjes op mijn tempo. Hoe veel heb jij geslikt Marianne en welke dosering? Ik hoop weer op een reactie. Positief denken en vooral je grenzen in de gaten houden, niets forceren, want dat is jezelf pijnigen. Hou vol allemaal! En vooral veel kracht! Hennie R.

Marianne, 07-05-2014 21:02 #381
Ik vergeet steeds iets heel belangrijks te vragen aan iedereen, waar ik heel veel last van heb.
De hele dag door voel ik een soort trilling in mijn buik en ben er dan af en toe duizelig bij.
Zijn dat afvalstoffen? Verkrampte spieren? Huisarts weet dat ook niet, buik voelt soepel aan.

Marianne, 07-05-2014 12:00 #380
Hallo Hennie,

Vieze smaak heb ik ook af en toe en ook brandend gevoel en licht in mijn hoofd, zwetend, zeker bij het opstaan. Een kennis (ook aan afkicken a.d ) is begonnen bij een voetreflexologe en heeft er veel baat bij, omdat het hele lichaam dan behandeld wordt en blokkades worden opgeheven.
Maar inderdaad is er helaas geen standaard formule om van deze troep af te komen en het blijft een lange, soms kostbare zoektocht. Zelf heb ik een hometrainer op marktplaats gekocht om te bewegen en ga ik nog naar de fysio voor massage en 3 keer 10 minuten op.loopband en roeiapparaat. Ook heb ik afgesproken bij osteopaat, maar alles moet met de taxi, wat niet vergoed wordt. Ook is het belangrijk om toch ontspanning te zoeken, al voel je je nog zo beroerd, ik kom het huis ook niet echt uit, maar mijn dochters komen af en toe uurtje langs met mijn kleinkinderen ( niet allemaal tegelijk, anders veel te druk), rondje met mijn man in de auto, gezond koken, boek lezen, puzzelen, bloemen in huis, enz.en vooral: DE MOED ERIN HOUDEN!

Een positieve dag iedereen en VOLHOUDEN!

Hennie R., 07-05-2014 10:15 #379
Beste allemaal, Marianne ik heb ervaring met homeopaat, acupunctuur en dergelijke. Voor mij heeft het niets gedaan. Misschien voor jou wel. We zijn tenslotte allemaal anders. Ik drink heel veel groene thee ( de echte ) en eet lichte kost. Ieder geval weinig vlees, wat kip eventueel tofu. En als ik kan wat bewegen. Verder moeten we maar volhouden. Ik hoor steeds weer dat het soms heel lang kan duren. Ik heb nog zo veel last van het afkicken, Nu heb ik weer een vieze smaak in mijn mond. Heeft iemand daar last van gehad? Tintelingen (branden overal en nog steeds zwetend wakker worden en opvliegers. Een gejaagd gevoel en duizeling, kortom ik zit er nog midden in. Het is echt om soms wanhopig te worden. Ik ben zo blij met deze site, als ik het even niet zie zitten dan lees ik hier en krijg ik de moed om door te zetten. Ik hoop op een reactie. Heel veel sterkte en vooral kracht voor iedereen. Hennie R.

Marianne, 06-05-2014 12:59 #378
Hallo allemaal,

Wat jammer Hennie, dat we geen contact via de mail kunnen krijgen, maar regels zijn regels. Ik heb net thuis een lezing gehad over bodystress relaise. De heftige spierpijnen, die mensen hebben na stoppen antidepressiva, zijn spieren, die door de chemische troep (antidepressiva) worden overbelast. Door verkramping werkt het hele lichaam niet en ontstaan er veel andere klachten, omdat het zenuwstelsel niet goed kan werken en er zo allerlei lichamelijke klachten bij komen, zoals duizeligheid, klachten van organen, enz.
Zo blijven veel mensen in een cirkeltje en gaan weer aan de antideoressiva.
Wie is er met alternatieve geneeswijze onder behandeling en welke, je hebt namelijk zoveel mogelijkheden.
En wat doen jullie aan ontgiften, want dat is volgens mij erg belangrijk.

Sterkte iedereen.

Hennie, 05-05-2014 17:40 #377
Ik las net het verhaal over jeuk op het hoofd. Ook ik had bij starten venlafaxine vreselijke jeuk op mijn armen. Zo erg dat ik de boel gewoon openkrabde. Ik heb er nog littekens van. Ook vreselijke jeuk op mijn hoofd, haaruitval niet normaal en ook kreeg ik kale plekjes en korstjes op mijn hoofdhuid. Dat is allemaal weg alleen de jeuk op mijn hoofd is er nog. weliswaar in mindere mate… maar nog wel aanwezig. Als ik wakker word begint mijn dag met een huilbui… en vannacht weer afschuwelijk gedroomd.
ook de spiersamentrekkingen zijn nog volop, maar worden wel minder in hevigheid. Misschien herkent zich verder iemand hierin? Hou vol! Hennie R.

Hennie, 05-05-2014 16:25 #376
Hoi Marianne,

ik heb de huisregels er op nagelezen, maar er staat idd dat persoonsgegevens en verwijzingen naar andere sites niet worden geplaatst. Dus blijven we hier schrijven, doe ik evengoed hoor, ik wil graag van anderen leren en ik hoop dat anderen wat aan mijn informatie, beleving hebben. Groetjes, Hennie R.

Hennie, 05-05-2014 16:04 #375
Hallo allemaal,
allereerst: ik heb me een paar uur beter gevoeld. Wat een opsteker! Daarna weer minder, maar hier lees ik dat de ervaring is dat de betere momenten langzaam meer worden. Even voor Marianne: ik heb 2 maal mijn adres gepost, maar ik denk dat ze het niet willen plaatsen. Heel jammer, want je zou er ook een leuke band door kunnen krijgen. Ik begrijp het wel, misschien willen ze onze privecy beschermen. En dat is ook te waarderen. Ik woon in Grootebroek. Ik heb veel op internet rondgekeken maar ik lees telkens weer dat de symptomen heel erg lang kunnen aanhouden. tot wel 1 tot 2 jaar in erge gevallen en bovendien is iedereen anders. Ik ben er van overtuigd dat alles goed komt als we maar volhouden en op betere momenten ons met leuke dingen bezig houden. Ik heb 30 jaar heel, heel veel soorten AD geslikt, het was slikken of stikken. En nu ga ik beginnen met normaal ademhalen. Marian je kan het nog op de google proberen of andere social media waar ik actief ben. Voor nu iedereen veel sterkte, hou vol, dan komt er een betere tijd. Hartelijke groet, Hennie R.

Marianne, 05-05-2014 14:58 #374
Hallo doorzetters,

Jeuk op mijn hoofdhuid heb ik al vanaf 3 weken gestart te zijn met de antidepressiva, ook kreeg ik haaruitval en kale plekjes.
Na het stoppen met venlafaxine was dat snel over, maar de jeuk is er nog steeds.
Volgens de huisarts zijn dat nog steeds afvalstoffen en is niet zoveel aan te doen.
Verder vandaag bij de tandarts gehoord, dat mijn kaakgewrichten erg vastzitten en dat waarschijnlijk mijn druk op mijn hoofd en nekpijn en duizeligheid geeft. ( zulke gekke dingen nog nooit voor de a, d gehad ).
Heb nu een afspraak met een speciale fysiotherapeut, die gespecialiseerd is in zulke dingen. Ook een afspraak bij een bodystress relaise therapeute, de spierspanning is nog steeds vreselijk! Iemand ervaring met bovenstaande therapeuten? Het blijft toch vreselijk, wat antidepressiva in je lichaam doet. Iedereen maar weer veel succes in de pittige strijd.
Hennie hoe gaat het?

Kaatje, 05-05-2014 00:46 #373
Hallo Allemaal en in het bijzonder Jaqueline…
Ben zo benieuwd hoe het met jou is Jaqueline… ben nu 5 weken zonder en helaas nog steeds gek vd jeuk. De "brainzaps" zijn echt goed verminderd… voel het af en toe nog. Ook heb ik een soort spierpijn gevoel in mijn hele lijf.Al met al gaat het dus redelijk. Ben wel blij dat het nu meivakantie is… iets minder druk op het dagelijks leventje. Ga morgen wel even langs de huisarts om iets te vragen tegen de jeuk.Zal toch iets voor bestaan hoop ik. Dus voor alle stoppers… HOU VOL.Komt goed. En Jaqueline ik hoop dat ik iets van je hoor.

Marianne, 02-05-2014 12:12 #372
Hallo Hennie,

Ik ben inderdaad al 18 weken venlafaxine vrij en ik zou het super vinden, als we elkaar gaan mailen.
Ik woon in Haarlem.

Hennie, 02-05-2014 11:08 #371
Hoi Marianne,
ja ik vind het ook jammer dat het zo stil is op het forum. Ik ben nu 14 weken van de venlafaxine af en ik voel me vreselijk. Ik heb het zo vreselijk zwaar niet normaal. Ik slik nog wel 6 1/2 mg diazepam maar deze slik ik al zo lang dat dit niet meer helpt.
Ik blijf ze slikken omdat ik anders nog grotere problemen ondervind. Ik heb nu vreselijke angsten, twijfels en mijn spieren blijven trekken. Ik wordt 's morgens al huilend wakker en vanmorgen kon ik amper praten, lopen, bewegen, de adrenaline giert door me heen in lig nu de hele dag in mijn bed. Dit is echt afkicken, los komen van een medicijn dat anti depressiva heet, wat je jarenlang in zijn greep heeft gehad. Dat wat jij hebt komt mij ook bekend voor. Het hoort er echt bij en je moet het tijd geven. Wij willen functioneren, want je slikt het toch niet meer? Werkte het maar zo. Als je het wilt kunnen we elkaar mailen, Mocht dat zo zijn dan geef ik je mijn mail adres, maar wil graag eerst weten wat jij wilt. Ook de druk op mijn hoofd en soms branden komt mij bekend voor.Als we doorzetten worden we beter, als we naar de antidepressiva grijpen zijn we terug bij af. Laatst sprak ik iemand die het 1 jaar heeft gebruikt en na 2 jaar kon zeggen "he he ik ben er" Laten we elkaar blijven steunen. Voor iedereen veel sterkte!

Marianne, 02-05-2014 10:00 #370
Hallo allemaal, Wat is her stil op het forum, hoe gaat het met iedereen? Met mij nog steeds een drama, de druk op mijn hoofd en het evenwichts gevoel kwijt te zijn is super vervelend en lastig. Kan weinig ondernemen. Vanmiddag naar de osteopaat, heeft iemand daar ervaringen mee? Ik wil zo graag een klein stapje vooruit. Succes iedereen en hoop op een reactie.

Hennie, 23-04-2014 23:26 #369
Hoi Suzan,
hoewel ik niet van Paroxetine ben afgekickt, maar van Venlafaxine, heb ik het wel een periode geslikt. Ik denk dat het niet uitmaakt welke ad je hebt geslikt. De meeste ontwenningsverschijnselen zijn voor de meeste mensen hetzelfde. Wel staan Paroxetine en Venlafaxine bekend om de meest heftige ontwenning, vermoedelijk om de korte half waarde tijd. Maar wat maakt het uit… je moet er doorheen en dat is al moeilijk genoeg. Ik ben nu 3 maanden zonder ad en het is nog elke dag moeilijk. Ik probeer het te accepteren zoals het is, dat geeft de minste stress, want die heb je in zo'n periode al genoeg. Geef het de tijd, verwonder je hoe knap je lichaam in elkaar zit door zich nu te herstellen. Gaat het wat beter, dan ga ik wat doen, wordt het te erg, neem ik rust. Zo kan je het denk ik het beste volhouden. Zie verder mijn andere berichten. Het is zo fijn hier herkenning te vinden en elkaar te steunen. Dag en nacht ben ik net als jij aan het "overleven". Maar het komt goed… daar ben ik van overtuigd. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Laat weer van je horen hoe het gaat oke? Warme groet vooriedereen en heel veel sterkte

Suzan, 18-04-2014 11:31 #368
Ik heb 16 jaar lang Paroxetine geslikt en ik heb die AD gekregen na de bevalling van mijn zoon (postnatale depressie).
Ik heb jaren op 40 mg gezeten en vorig jaar januari 2013 kwam mijn depressie weer terug. Ik naar de dokter en gezegd het gaat niet goed. Ik wil er meer bij gaan slikken en ben uiteindelijk op 60mg gekomen. Hij zei wel je moet met iemand gaan praten. Ik ben bij een coach terechtgekomen en die heeft mij heel goed geholpen. Zij verteldde dat een depressie altijd een oorzaak heeft en ik heb het altijd onderdrukt met de pillen. Er werd door de huisarts gezegd je mist dat stofje en dat wordt
aangemaakt door de AD. Ik was allang blij dat ik mij weer happy voelde. Ik ben er nu achtergekomen waar het vandaan komt en ben uiteindelijk gaan afbouwen met behulp van mijn coach. Oktober 2013 ben ik begonnen en Februari 2014 had ik mijn laatste pilletje. Het afbouwen ging goed alleen die laatste 10mg dat heeft bij mij de das omgedaan en sindsdien heb ik heel
veel afkickverschijnselen. Ik voel mij heel angstig, paniekerig, hoe kom ik de dag door, af en toe denk je wie ben ik nu eigenlijk, je hele identitiet is weg. Het blijjkt nu ook dat de Paroxetine na jaren slikken niets meer doet voor je. Het is gewoon ontzettende troep en ik maar denken dat het wat voor je doet/deed.
Ik zou graag ervaringen willen horen van mensen die ook paroxetine zolang hebben geslikt. Het is iedere dag een gevecht met jezelf maar ik ga niet meer aan die rotzooi. Je merkt nu pas hoe je verslaafd eraan bent.

Sanne, 17-04-2014 22:32 #367
Ik ben nu sinds januari aan het afbouwen van de sertraline 75mg wat ik zo'n 12 jaar geslikt heb. Ik kreeg het tegen mijn paniekstoornis. Na vele therapiën en terugvallen heb ik zelf besloten te gaan afbouwen. Vooral omdat ik de laatste tijd weer steeds meer aanvallen kreeg. De huisarts wilde mij andere ad voorschrijven en toen dacht ik, ik voel me toch al klote, dus of ik ga door de opbouw verschijnselen heen, of ik ga door de hel van afbouwen heen. Ik vind het dan ook heel moeilijk om aan te geven wat afkickverschijnselen zijn, aangezien ik altijd al heel veel lichamelijke klachten ben blijven houden ondanks de sertraline. Ik zit nu al weken op 25mg, maar in plaats dat ik me beter ga voelen, voel ik me alsmaar slechter. Ik heb vooral last van misselijkheid, hartkloppingen, pijn in mijn benen, buik, paniekaanvallen of beter gezegd constante angst. Heel onrustig en de hele dag door nare gedachten en behoorlijk depressief. In slaap vallen is drama, maar ook dat is eigenlijk ook nooit anders geweest. Ik neem af en toe een rivotril als ik het echt niet meer trek en gelukkig helpt dat wel om rustig te worden, maar ik ben wel constant in twijfel wat ik nu moet doen. Toch weer wat ad gaan slikken, in de hoop dat die nare gedachten en depressievetijd minder wordt? Of toch doorzetten in de hoop dat het toch beter gaat worden. Ik heb ook hulp gehad met acupunctuur, maar helaas helpt dat dus ook niet. Ik neem vitamine B12 smelttabletten. Het ergste vind ik nog, dat ik nauwelijks voor mijn zoontje van 2,5 kan zorgen. Ik moet wel natuurlijk, maar het gaat gepaard met veel angst, terwijl ik zo graag wil genieten van juist deze leuke leeftijd. Nog 2 weken en dan ga ik weer aan de psychotherapie, hopen dat het wat helpt, want pff dit is geen leven. Heel veel sterkte allemaal!

Marianne, 17-04-2014 12:56 #366
Hadden jullie ook zo lang na stoppen last van Hersenschokjes?

Hennie, 15-04-2014 20:04 #365
Hallo Marianne, Kaatje, Jacqueline en al die andere dappere stoppers!
Allereerst wil ik even gezegd hebben dat de grootste fout die artsen/psychiaters kunnen maken is als een client /patient stopt of mindert met de antidepressiva bij ontwenningsklachten gelijk weer de oude medicatie voorschrijft i.p.v. een goede begeleiding bij het ontwennen te geven. Want een goede begeleiding is van groot belang, natuurlijk moeten we het zelf doen, maar we zitten met zoveel vragen zoals: hoort dit er bij? is mijn oude klacht terug? Dan is de steun van een begeleider van groot belang om je gerust te stellen en je serieus te nemen is van groot belang. Ontwennen van een ad is echt een hel! Ik heb 30 jaar achter de rug van op/afbouwen etc. ik heb het eerder hier geschreven. Een getergd zenuwgestel en dat moet nu zijn weg vinden om te wennen aan de nieuwe situatie. Ik hou het vol want ik ben er van overtuigd dat je het toch zelf moet doen en pillen je even tot steun kunnen zijn, maar als je hier al die verhalen leest, dan moeten artsen zich toch eerst wel 10 x achter hun oren krabbelen voordat ze een dergelijk middel voorschrijven. Wij kunnen er niets aan doen dat we nu in zo'n situatie zitten, want als je je zo rot voelt en een arts zegt dat als je een ad slikt, de wereld na 3 weken voor je open gaat, dan neem je het middel met 2 handen aan. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar daar moet gedegen onderzoek naar gedaan worden. Als pillen de hele chemie van je lichaam zijn gaan besturen en we stoppen, dan moeten we het de tijd geven om dat te herstellen. Ik heb er voor me zelf minimaal 1 jaar voor uitgetrokken.
Dit is een fantastische site waar mensen steun kunnen vinden, zich erkent/herkent voelen… alle lof voor de persoon die deze site heeft opgezet! Sterkte voor iedereen en laten we elkaar blijven steunen.

Marianne, 15-04-2014 09:31 #364
Hallo Hennie en Kaatje,

Nu 15 weken venlafaxine vrij, maar nog steeds erg veel klachten, mentaal prima, maar lichamelijk een drama.
Veel last van evenwicht en een gek gevoel op mijn hoofd, een soort band.
Verder veel spierstijfheid, wat ook weer klachten geeft, dus 2 keer in de week fysio/massage.

Ik probeer het vol te houden, maar is erg zwaar!
Het is fijn om jullie verhalen te lezen en wens iedereen veel kracht om vol te houden.

Hennie, 14-04-2014 17:50 #363
Wat je nu voelt Kaatje hoort er echt bij, ik heb het ook gehad en nu na ruim 11 weken zonder venlafaxine begint dat wat te minderen. Ik zit nu in een fase waarin de spanning zich opbouwt en met gigantische huilbuien ontlaad. Ook erg koud, warm, intens moe en een zeer pijnlijk lichaam en ook ogen heb ik erge last van. Mijn huisarts zegt dat als ik volhou het over gaat. Wanneer dat is kan ze ziet zeggen, dat is voor iedereen verschillend.
Dus volhouden en heel veel sterkte.

Kaatje, 13-04-2014 23:39 #362
Hey Jacqueline… hoe gaat het nu met je?… Met mij steeds minder. De lichamelijke klachten zijn er nog steeds. Alleen voel ik mij emotioneel een wrak. Ik erger me helemaal suf aan alles en iedereen. Heb het gevoel dat ik echt op scherp sta.En tja… omdat ik het niet aan de grote klok wil hangen… kan ik het er ook niet over hebben. Als je een arm breekt… snapt meteen iedereen dat sommige dingen niet lukken en stroomt de hulp van alle kanten binnen. Maar heb je dit dan MOET je gewoon door.Zou gewoon ff willen verdwijnen naar een onbewoond eiland… maar helaas als moeder van een gezin… werknemer… dochter/vriendin van… wordt je geacht gewoon door te functioneren… ik vind het zwaar.Hoop dat jij dit gedeelte overslaat en voor mijzelf dat er snel een einde aankomt.

Jacqueline, 12-04-2014 23:12 #361
Hoi kaatje ik heb precies hetzelfde, zit net tegen mijn vriend te vertellen dat mijn hele lichaam jeukt en dat begint s'avonds en idd s'nachts. Ik ben nu na 10 jaar gebruik 4 dagen helemaal gestopt. Ik voel me hoofd ook soms draaien vooral bij mijn ogen en heb nog steeds nachtelijk zweten. Maar goed, als dit alles is mogen we niet klagen vind ik. Ik hou zeker vol want ik denk zelf dat dit na ongeveer 2 weken wel over is. Grappig om te lezen dat jij precies hetzelfde heb. Ik laat nog wel van me horen, de vorderingen. Succes en hou vol

Kaatje, 05-04-2014 23:48 #360
Hallo Iedereen,

Ben na een afbouwperiode van 2 mnd gestopt met sertraline 150 mg. Na twee dagen na het echte stoppen begon de ellende… jeuk… jeuk… jeuk. Eerst alleen op mijn hoofd maar nu op mijn hele lijf. Vooral in de avond en nacht. En een soort rare duizeligheid in mijn hoofd. Vooral als ik met mijn ogen beweeg. Een naar gevoel. Mijn klachten zijn echt alleen lichamelijk. Voor de rest voel ik me prima.Iemand ervaring hoelang dit gaat duren? Want ik wil vooral ook stoppen omdat ik 10 kilo ben aangekomen en ik de weegschaal alleen maar zie oplopen.Ook vind ik de zweetaanvallen zeer hinderlijk. Nou k hoop dat ik het vol hou… kan natuurlijk ook niet tegen iedereen open zijn waarom ik me nu ff zeer klote voel.

Gr Kaatje

Marianne, 01-04-2014 16:41 #359
Heeft iemand ook erg last van zijn evenwichtsorgaan? Zo ja, hoelang duurt dat en kan ik er zelf iets aandoen? Nu na 13 weken gestopt te zijn nog steeds, zo vervelend, kan niet echt goed functioneren, er moet altijd iemand met me mee.

Es, 31-03-2014 23:07 #358
Lieve mensen, Ik slik sinds 24e efexor nu 39 jaar. Ga mijn derde poging tot afbouwen in. Bij mijn 1 e poging te heftige ontwenning. Mijn 2e poging tijdens zwangerschap ging beter maar overleed mijn vader dus alles in alle heftigheid terug. En nu ben ik 6 dagen clean en begint de ellende. Ik ben bang voor de nachten, wakker worden met paniekaanvallen enz. Ik hoop dat ik sterk genoeg ben want ik heb zelf AVNRT en mijn cardioloog gaf aan dat ook de efexor meewerkt aan ritmestoornissen. De nachten en het donker zijn het moeilijkst vind ik. Voel me alsof ik dronken ben. Haat het om zo van een middel afhankelijk te zijn maar dankzij de efexor durfde ik wel weer te leven. Zit in tweestrijd heb sinds mijn 8e jaar al straatvrees en de efexor neemt mijn angst grote deel weg

Moppie, 31-03-2014 13:40 #357
Hallo allemaal
ik heb 10 jaar anti depressiva geslikt paroxetine, cymbalta. ben nu na 3 jaar nog steeds niet klachtenvrij! ben wel ineens gestopt.
Wie herkent dit? Ben nu naar de dokter geweest die zegt het is chronisch daar kom je niet meer vanaf, dus weer voorgeschreven gekregen, maar ik wil niet slikken!
wie heeft tips of kan zeggen hoe lang dit nog gaat duren?

Hennie, 30-03-2014 22:30 #356
Hallo allemaal,

even een update van mij. Ik ga nu mijn 10e week in zonder anti depressiva (venlafaxine ) Het lijkt wel erger te worden. Wat een hel. De pijnen worden heftiger en ook mijn angsten. Alle ontwenningsverschijnselen zijn in vol ornaat aanwezig. Het is ook niet zo gek… in 30 jaar op en afbouwen hoger en lager. Mijn zenuwgestel weet niet wat het overkomt… zal er aan moeten wennen. Want ik geef niet toe. Het heeft me niets gebracht… nu kan het me wat gaan brengen. Af en toe gaat het wat beter, Dan vergeet ik even hoe erg het de dag er voor was. Op die momenten ben ik actief… wat ik met antidepressiva nooit meer was… ik was een dooie. Mijn huisarts steunt me ten volle en heeft gezegd dat het een zwaar jaar gaat worden maar dat het uiteindelijk goed komt. Het is ook een rouwproces. Dat is verweken Het komt dus goed dus daar vertrouw ik op

Hoe gaat het met de andere stoppers? Ik ben heel benieuwd hoe het jullie vergaat… of het misschien al wat beter gaat met jullie. Ik kijk uit naar jullie updates. Iedereen heel veel sterkte met deze moeilijke strijd.
Hartelijke groet, Hennie

M., 28-03-2014 14:31 #355
Langzaam afgebouwd, van 225 mg naar 37,5, daarna gestopt (heb het half jaar gebruikt) De laatste dosis medio november. Volgende 2 maanden hel. Daarna tot nu toe zeer zware depressie. Ben net met de andere antidepressiva begonnen, deze ga ik paar maanden te gebruiken, en dan weer stoppen. Voel mij weer mens.

Marianne, 22-03-2014 17:53 #354
Hallo allemaal,

Ik heb 6 maanden vanlafaxine geslikt en moest door hevige ontwenningsverschijnselen in 6 maanden afbouwen d.m.v korreltjes tellen, maar nu op 0 korrels is de ellende pas goed begonnen.
Nu 12 weken clean, maar nog steeds veel spierstijfheid, vooral in benen, nek en middenrif en duizeligheid (brainzapps), druk op hoofd.
Ook darmen werken nog niet goed.
Het is pure vergif, wat er allemaal uitmoet.
Ik slik visolie/magnesium/probiotica en vitamine b12.
Ook krijg ik massage en blijf ik gesprekken houden met mijn psychotherapeut.
Hevige stress factoren zijn er niet meer, maar ik vind het een hel.
Terug gaan naar a.d ga ik absoluut niet doen,
Sinds 2 jaar naar Oostenrijk geweest, daar heerlijk gehad, maar nu erg last van vliegen en hoogteverschil, waarschijnlijk omdat mijn zenuwstelsel dat nog niet aan kan.
Maar wel trots, dat ik het gedaan heb!

Ik wens iedereen heel veel sterkte met afbouwen en stoppen en de ontwenningsverschijnselen en er komt een tijd, dat het met iedereen weer goed gaat.

Nini, 18-03-2014 10:28 #353
Hallo allemaal, Ik heb meerdere malen geprobeerd te stoppen wat samen ging met huilen en een ontevreden gevoel totdat ik de tip ven mijn broer kreeg om elke dag een korreltje uit de capsule te halen, hier ben ik nu 3 maanden mee bezig en ondervind totaal geen bijwerkingen, echt een aanrader ben er over 2 weken (na 15 jaar gebruik) eindelijk vanaf.
Het kost een beetje tijd maar dat had ik er zeker voor over.
Een hele gelukkige vrouw.

Hennie, 17-03-2014 19:31 #352
Hallo Ann en Linda,
Wat een herkenning in jullie verhalen. Ik heb zelf 30 jaar diverse a d 's geslikt. Op, af bouwen, hoger lager. tot dat het paradoxaal ging werken. Ik moest volhouden van de GGZ het was een hel en de laatste 2 jaar heb ik alleen op bed gelegen. Totdat ik het zat was en er niet meer in geloofde. De GGZ psych zei stop er dan maar mee en zo heb ik de laatste venlafaxine 122,5 mg in 4 weken afgebouwd. Veel te snel, maar met was ook een hel. Ik zit nu in de 8e week en het is een hel! Nu krijg ik extreme boosheid, angsten en verdriet… Het lijkt wel een volgende episode. Ook deze ga ik door hoe erg dan ook, maar soms… pfffff De adrenaline doet zeer in mijn lichaam. Een lichaam dat schreeuwt om rust. Ik kan niet veel hebben… kort lontje en soms heel onredelijk. Het hoort er bij, maar krijg soms een hekel aan mezelf. Tot overmaat van ramp heb ik nu ook nog gordelroos er bij. Ik heb een nieuwe huisarts en het is een schatje. Vandaag heb ik haar om een huisbezoek gevraagd en ze kwam, Ze vond me dapper en ik krijg nu ook steun van een verpleegkundige uit haar praktijk. Deze zal deze of volgende week komen. Voor mij een motivatie om door te zetten, want dit kan toch niet eeuwig duren. Lieven Ann en Linda, veel sterkte, we gaan elkaar steunen en wat zou het geweldig zijn als we aan het eind van de rit kunnen zeggen… we hebben het geflikt.ons leven staat weer op de rit! Succes voor iedereen! Liefs Hennie

Linda, 14-03-2014 16:17 #351
Hoi ann,
Wat frappant idd ik heb verder nog nooit een reactie gekregen en zie nu jou reactie door toeval want meestal krijg je een melding in je email. Maar wat fijn dat je reageert daar ben ik super blij mee! Herken je ook het soort duizeligheid wat ik heb het deinende rotgevoel de hele dag? Ik moet zeggen dat het sinds een week wat beter gaat ( even afkloppen) maar merk dat ik gisteren teveel hebt gedaan en het dan weer aardig terug komt net als bij jou zo te lezen! Ik ben nog niet terug gegaan naar de antidepressiva :-) ik ben er nu 2.5 mnd vanaf. Maar jeetje wat voelen er ons slecht net wat je zegt dit is nog erger dan welke drug dan ook! Ik denk ook dat ik een overbelast zenuwstelsel hebt wat gewoon heel snel reageert op vanalles ik kan weinig prikkels aan dan komt meteen die duizeligheid terug! Ook krijg ik steeds aanvallen van enorme misselijkheid trillen buikpijn net of je zwaar de griep krijgt. Ik vind het heel fijn dat je terug gereageerd hebt en daar heb ik zeker wat aan. Je kunt elkaar ern beetje steunen en als je dingen herkent lucht dat ook op. Rust en slaap zijn zeker heel goed ik let daar nu enorm op en merk dat ik stapje bij stapje voorui gaat maar dan denk ik wel vaker en dan komt toch weer die man met de hamer en zakt de moed je in de schoenen zoals jij ook al schreef. Je gebruikt triple magnesium is dat een soort speciale magnesium? Ik hoorde dat vit b ook heel goed is. Waar ik bang voor ben is dat ik de klachten terug heb gekregen omdat ik voor deze klachten juist aan de antidepressiva ben gegaan maarja ik weet natuurlijk niks zeker het kunnen ook de afkickverschijnselen zijn.
Ik heb ook last van tremoren als ik me hoofd naar beneden houd of me moet concentreren herken je dit ook? Er komt dan spanning in het hoofd lijkt wel en dan beweegt het af en toe. Oke wat fijn dat de lamp zo goed werkt en ik zal idd opletten als ik er 1 ga aanschaffen.
Nogmaals heel erg bedankt voor je bericht lieve ann ik hoor graag van je

Esther, 12-03-2014 23:32 #350
Hallo

Ik ben nu bezig met afbouwen, 40 mg naar 10 nu op dit moment, citalopram. Ik mag absoluut niet klagen hoe het gaat, maar ik word sinds een week wel gek van de jeuk, heel veel uitslag. Hoort dit bij het afbouwen?

gr esther

Ann, 12-03-2014 14:40 #349
Hallo Linda,
Leuk dat je reageert op mijn verhaal, het typische is dat ik na het schrijven van mijn verhaal nog een reactie heb geplaatst, een reactie naar jou! Maar op de een of andere manier is die nooit verschenen hier op t forum :(
Jouw verhaal is voor mij erg herkenbaar, na mijn ervaringen en ervaringen die ik gelezen heb weet ik zeker dat al onze klachten heel 'normaal' zijn… Ik heb me de afgelopen twee weken redelijk goed gevoeld maar ook te veel van mezelf geëist denk ik waardoor ik nu weer een dipje heb… Ik heb gemerkt dat rust en genoeg slaap ontzettend belangrijk zijn!
Ik denk dat ik het wel ga redden zonder de anti depressiva alleen weet ik ook dat ik er nog lang niet ben maar t maakt me wel sterker nu ik een goede periode heb gehad, al ben ik nu wel weer erg angstig omdat het zo juist zo goed heeft gegaan en ik nu weer behoorlijk lusteloos ben… Maar de goede periodes worden steeds langer en de dipjes voelen steeds iets minder heftig!
Ik slik iedere dag triple magnesium, op advies van mijn therapeut, ik heb nu ook sinds een tijdje een goodlight en die gebruik ik iedere ochtend een half uur ( zou je die willen aanschaffen let er dan op dat de lamp 10000 lux heeft, dat heeft met de sterkte van t licht te maken )
Ik heb net als jou veel angst gehad en de hartkloppingen en trillerige herken ik maar al te goed, heb ook vaak op het punt gestaan om weer te beginnen met de medicatie maar ben blij dat ik heb doorgezet… Ik heb de klachten dik 4 maanden gehad voordat ze een afnamen en heb 8 jaar citalopram geslikt. De klachten zullen per persoon verschillend zijn denk ik en de duur van het nemen van de medicatie zal er zeker ook mee te maken hebben…
Ik hoop dat je iets aan mijn reactie hebt en dat het je lukt om van de anti depressiva af te blijven, ik denk dat dit proces wat we meemaken heftiger is dan afkicken van welk soort drugs dan ook!
Heel veel succes! Denk aan je!

Linda, 07-03-2014 19:56 #348
Hoi ann,

Ik zit net jou verhaal te lezen ( mijn verhaal staat onder die van jou) en vraag me af hoe het nu met je gaat? Ik voel me bar slecht sinds het stoppen en vraag me af of je wat van mijn symptomen herkent?
Ik hoor graag van je

Groetjes linda

Isabel, 24-02-2014 17:01 #347
Hoi na 10 jaar mirtazipine te hebben geslikt en 2 eerdere afbouw pogingen begin dit jaar weer gaan afbouwen maar inderdaad wat is het een strijd om weer niet te beginnen nu na 2 maanden voel ik me nog steeds rot en heb ook ik ontwennings verschijnselen de ene dag erger dan de andere dag mischien heb ik het te vlug gedaan want ben nu sinds 2 weken helemaal zonder en ik merk dat de ontwennings verschijnselen nu heftiger zijn ook ik heb rillingen, dan weer heet moe, snachts vooral te heet hoofdpijn in mijn buik en soms wil ik ook weer beginnen omdat ik me zo rot voel maar dan denk ik dan heb ik me nu 2 maanden voor niets rot gevoelt daar hoop ik het deze keer vol te houden want ik heb geen puf meer om iets te doen, Ik las hier dat er vele zijn die vechten om door te zetten dat maakt me sterker en de afkick verschijnselen zijn telkens hetzelfde.Ik heb het zonder mijn arts gedaan heb elke dag opgeschreven wat ik in nam en niet in nam en hoe ik me voelde de dag daarna zo kon ik zien of het beter of slechter ging
Ik wens iedereen veel sterkte en hou vol
Groetjes Isabel

Ann, 21-02-2014 00:33 #346
Hallo Allemaal,
Ongelofelijk jullie verhalen te lezen en nu zeker te weten dat ik niet gek ben!
Ik heb 8 jaar citalopram gebruikt 40 Mg per dag, inmiddels bijna 4 maanden gestopt en helaas heb ik dit in een keer gedaan zonder afbouw en hulp. Achteraf gezien niet zo slim en zeker aan te raden om het stoppen langzaam met een goede afbouw te doen… En met begeleiding van eventueel de huisarts!

De eerste week weinig gemerkt en na de eerste week begonnen de Brain Zapps, duizeligheid, misselijk, stemmingswisselingen, woede aanvallen vreselijk allemaal.
Ongeveer 8 weken heeft dit geduurd en vervolgens begonnen de depressieve weken, lusteloos, nachtmerries, huilbuien, totale onrust in mijn lijf, hyperventilatie, onzekerheid en vooral angst… De eerst 3 weken van deze periode waren vreselijk maar na geleidelijk aan werd het steeds iets minder… Maar nog altijd zijn alle symptomen aanwezig!
Ik heb geen idee hoe lang dit nog zal duren en hoelang ik dit nog ga volhouden.

Na al m'n ervaringen de afgelopen 4 maanden ben ik er van overtuigd dat het vergif is wat wij allemaal hebben in ons lichaam hebben gepompt, en hoop daarom ook dat ik kan volhouden zonder citalopram.

Linda, 19-02-2014 00:04 #345
Lieve mensen wat een herkenning in jullie verhalen.
Ik slik zelf al 13 jaar efexor en ben sinds 2 maanden gestopt. Ik ben aan efexor begonnen omdat ik destijds waarschijnlijk hyperventilatie had dat is mij nooit echt duidelijk verteld. Ik had vreselijke last van een deinend gevoel in mijn hoofd en hartkloppingen ect.
Ooit heb ik 3 capsules geslikt en dit de laatste jaren heel langzaam afgebouwd. Ik heb zelfs de capsule opengemaakt en de korreltjes geteld en daarmee steeds geminderd. Ook tijdens het gebruik van mijn ad stak af en toe dat deinende gevoel op en bleef het ook soms langere periodes.
Nu ik dus gestopt ben met de medicijnen is het dus ondraaglijk geworden met die duizeligheid. Ik sta te trillen op mijn benen hele erge hartkloppingen ect maar vooral dat deinende gevoel is waarom ik de antidepressiva weer ga slikken herkent iemand zich in dit gevoel? Ik heb overigens al een mri van mijn hoofd gehad en meerdere onderzoeken en dat was allemaal goed. Ik heb het gevoel alsof ik chronisch hyperventileer en behoorlijke stress in mijn lijf hebt.
Ik zou graag van jullie horen. Groetjes linda

Jelle, 12-02-2014 12:23 #344
Bedankt eendvogel,
Ondertussen een week verder en op aanraden van de psychiater terug begonnen met de opbouw van een AD deze keer Serlain. Ik voelde me vreselijk en kon echt niet verder. een depressie met angststoornis is écht vreselijk om te hebben, toen ik sipralexa nam 20 mg was mijn lichaam weliswaar ongezonder, en er zijn de sexuele dysfuncties maar eerlijk gezegd neem ik die er graag bij om van deze ellendige en soms verlammende ziekte af te zijn. De opbouw is trouwens zwaar, je voelt je zeer slecht in het begin. Net zoals Annie hieronder zegt, ik weet niet of ik hier nog ooit mee kan/wil stoppen. Enfin, we zetten door, en ik kom hier nog wel posten hoe het met de serlain werkt.

Annie, 11-02-2014 13:57 #343
Hallo allemaal,

Al jaren kamp ik met depressieve periodes. Heb altijd gedacht, wil die troep niet, kan het wel alleen. Psychologen voor gek verklaard omdat ze alleen maar AD wilden voorschrijven. Na 8 jaar alleen geknokt te hebben was ik helemaal op, wist het allemaal niet meer en heb om hulp geschreeuwd. En zo begon ik aan mijn eerste AD, geen pretje en moest daar dan ook acuut weer mee stoppen. Het tweede middel ging ook niet goed. Ben toen overgestapt van een SSRI naar een TCA. Had dit al eens in een hele lage dosis gebruikt voor mijn fibromyalgie en ervoer toen geen bijwerkingen. Langzaam hebben we de mg opgevoerd. Ik voelde me heerlijk, kon de wereld weer aan en zag het zonnetje weer schijnen. Na een jaar dit weer afgebouwd omdat het zo goed met me ging… Nu 8 maanden verder, zit ik thuis, zwaar depressief, doe niks, heb geen plezier meer en haat dit rotleven… Na een gesprek met de HA weer begonnen met AD, ik zit nu in een opbouwfase en voel me vreselijk, maar dat zijn de bijwerkingen die erbij horen. Ik kijk uit naar die 6 weken want dan werkt het middel pas echt goed en hoop ik dat voor mij het zonnetje weer gaat schijnen.
Stoppen doe ik nooit meer. Medicijnen zijn slecht voor je, geld voor de meeste middelen, maar is dat geen reden om jezelf niet dat beetje geluk te gunnen.

Eendvogel, 07-02-2014 19:44 #342
Jesse, heel veel sterkte en wijsheid bij deze moeilijke keuze! Liefs, Eendvogel

Jesse, 06-02-2014 13:37 #341
Beste Mensen,
Graag had ik mijn verhaal verteld over afbouw, misschien geeft het steun aan anderen : Na 2 jaar sipralexa 20 mg per dag (tegen depressie met angsstoornis) en 15 kilo dikker te zijn geworden beslist om af te bouwen omdat ik me goed voelde maar mijn lichaam begon te lijden onder de zwaarlijvigheid. Van 20 mg afgebouwd naar 0 mg in stappen van 5 mg per maand. Na het bereiken van de 2de week na de volledige opbouw lijkt het alsof je brein terug moet opstarten, emotionele toestanden van dien, ook had ik de befaamde brainzaps voor bijna 2 maand. Ik ben nu 7 maand later en het is ook nu nog écht zwaar, de psychiater raadde me aan terug te starten en dat neem ik nu in overweging. Maar hou er rekening meer: je wordt er wel degelijk dikker van, je hebt wel degelijk sexuele problemen, er was absoluut emotionele vervlakking en de psychiater minimaliseert dit toch wel allemaal… maar het positieve is toch dat het wel degelijk helpt tegen de angst en neerslachtigheid. Het afwegen van de voor en nadelen is een zeer moeilijke keuze. Ook wist de psychiater me te vertellen dat depressie/angstgevoel een fysische storing, een niet evenwichtige stofwisseling in de hersenen is die niet vanzelf geneest, praten kan helpen maar uiteindelijk werkt enkel de chemie… De pillen liggen klaar, maar heb nog niet durven/willen starten, ook al ben ik soms echt op van de stress en zenuwen ik hoop altijd maar weer dat het misschien zal beteren…
Ik wens iedereen veel sterkte toe in deze eenzame strijd.

Eendvogel, 03-02-2014 16:54 #340
Lieve mensen,
Ik ben nu 4 maanden van de efexor af. Heel langzaam "uitgeslopen". Lastig, maar moeilijkste was toen ik op 0 stond, al had ik nog zo langzaam afgebouwd. van de lichamelijke klachten ben ik nu wel af, maar nu heb ik last van heel heftige emoties, huilbuien, angsten. Zie overal tegenop.Dit vind ik nog erger. Heb gesprekken met psycholoog 1 x per 14 dagen. Helpt wel. Wat ik jullie "medestrijders" wou zeggen, is dat de serotonine die eerst door de ad werd aangemaakt of aangeleverd, nu weer door het brein zelf moet worden aangemaakt. Dat verklaart denk ik een heleboel!
Allemaal veel sterkte!

Petraki, 03-02-2014 09:52 #339
Hallo, ik ben nu ongeveer 2 maanden van de sertraline af. Ik voel me zo rot dat ik aan denk om er weer mee te beginnen. Dat ik me zo rot voel kan ook te maken hebben met het overlijden van mijn moeder (is in oktober overleden), zij was een grote steun voor mij. Ik sta nu op het punt dat ik echt niet meer weet wat ik moet doen. Moet ik doorzetten moet ik weer gaan slikken?

Naadi, 01-02-2014 18:09 #338
Wow! Nooit gedacht om zoveel lotgenoten te vinden! Zoveel herkenbare situaties. Deze site geeft me wel steun. Na 11 jaar cipramil genomen te hebben ben ik na heel langzaam afbouwen al 4 maanden zonder maar… is inderdaad superzwaar. Heftige emoties, zowel up als down, en vooral heel erg moe! Veel twijfels ook, kan ik dit leven wel aan zonder…? Toch blijf ik proberen en ga de dagelijkse gevechten aan hopend dat alles zich zal stabiliseren. Ik heb steun al zie ik soms in hun ogen ook de twijfel. Toch blijf ik doorgaan en wil iedereen die de stap heeft gezet ook mijn extra steun geven want ik weet hoe moeilijk dit is. En af en toe is goed huilen lucht echt wel op! Probeer ook dingen in je leven te plannen (ondanks de vermoeidheid) waardoor het eindelijk weer kleur krijgt zodat je weer geniet. Doen!

Emy, 31-01-2014 22:45 #337
Reactie op Marilyn
Ik ben na 2 jaar 20 mg citalopram ook gestopt. Eerst twee weken 10 mg en daarna helemaal niets meer. De eerste dagen merkte ik helemaal niets maar na 6 dagen begon ook bij mij de ellende. Ik heb geen huilbuien en ben niet somber gelukkig. Bij mij is het lichamelijk wel echt afzien. Ik ben gedesoriënteerd, duizelig, hoofdpijn, misselijk, nachtmerries, noem maar op. Ben nu bijna twee weken verder en het gaat iedere dag een beetje beter. Het is super zwaar maar ik ga zeker volhouden en ik hoop dat iedereen dat doet. Alleen al dat je zo ziek kunt zijn van die medicijnen wil al zeggen wat een troep het is. Het heeft me natuurlijk wel geholpen maar ik ga nu doorzetten. Ik heb nu twee zware weken gehad dus ik ga zeker niet weer beginnen, dat zou zonde zijn. Ik denk wel dat iedereen dit anders ervaart. Als je depressie nog niet helemaal over is en je wel somber wordt is het natuurlijk veel moeilijker, dan ben je lichamelijk én geestelijk ziek.
Ik wens iedereen in ieder geval heel veel succes want het is een hel waar je doorheen moet. Ik hoop dat ik me snel weer de oude voel.

Marilyn, 28-01-2014 23:08 #336
Wat fijn om hier mede lotgenoten te treffen. Na 3 jaar Citalopram geslikt te hebben, nu gestopt. Had 20 mg en ben over gestapt naar de laagste dosering Welbutrin. Dus twee weken deze samen geslikt ivm eventuele ontwenningsverschijnselen, nu 3 weken geleden de Citalopram er in één keer af. En nu pas lijkt de ellende te beginnen, kan dat?

Huilbuien, somberheid, griepverschijnselen, pieken van heftige emoties… Dood en doodziek gewoon! Ook ik wil doorzetten, maar neig ernaar om toch weer te gaan gebruiken. Vreselijk! Na 3 weken pas! Kent iemand dit?

Rudi Hijweege, 28-01-2014 21:49 #335
Ben zelf geen gebruiker van A.D, maar mijn partner is na 8 jaar op 1 januari er helemaal vanaf. Ga nu twee jaar met haar om en we hebben elkaar vaak moeilijk kunnen bereiken, maar hebben wel een hele fijne warme liefdevolle band opgebouwd. Tijdens de kerst konden we elkaar niet meer vinden en is de twijfel toegeslagen bij haar. Ben op afstand gebleven en heb iedere keer laten weten hoe trots ik op haar bent. Ze reageerde nog wel afwijzend maar gaf een opening waarop ik te enthousiast reageerde en daarop zich terugtrok en bij haar beste vriendin bleef. De volgende dag liet ze me weten dat ik ze voor schut had gezet en er had laten schrikken, wat overigens niet mijn bedoeling was. De laatste vijf dagen is er geen contact geweest, behalve twee smsjes waar ze niet op heeft gerageerd. Ze zich afgesloten voor alles en iedereen, zit op haar slaaapkamer, heeft haar facebook verwijderd en ik maak mij ongerust. Wil haar absoluut niet beklemmen en tijd geven en afstand nemen, maar is dat verstandig.Ze wel heeft contact met een haar beste vriendin die echt goed voor haar zorgt. Hou van haar en wil er voor haar op de juiste manier zijn. Heeft iemand advies…

Bevertje, 27-01-2014 07:20 #334
@Lien,
Blijf volhouden niet weer gaan slikken hoor, ik denk iedere keer maar ben nu zover gekomen, dat als ik dit zou moeten blijven slikken, dan zou ik meer dan de helft van de dosering gewonnen hebben. Ik zit nu een week op vier druppels maar heb over de vijf druppels vier weken gedaan de eerste week is steeds vreselijk, iedere keer weer als ik zak met een druppel is het de volgende dag meteen raak, trillen duizelig, vreselijk dromen als ik slaap, met barstende hoofdpijn dan wakker worden, maar ook slecht slapen en je humeur gaat er ook niet op vooruit.Het gaat nog een tijdje duren voor ik klaar ben en dan schijnt het na volledig te zijn gestopt ook nog een tijd te duren voor je weer helemaal oke in je lichaam voelt. Ik hoop dat je de kracht hebt om door te gaan. En zoals je hier op deze site leest we doen het niet alleen! sterkte.

Martin, 17-01-2014 13:51 #333
Ik ben na 2 jaar Citalopram slikken, 20mg en daarna 40mg sinds 20 december volledig gestopt. Eerste 1,5 week veel last van hartkloppingen en duizeligheid. Daarna kwamen mijn emotie's weer opgang, was eigenlijks wel weer heerlijk om te kunnen janken. Nu bijna een maand later heb ik nog last van veel vermoeidheid, ik kan heerlijk slapen en sochtends direct alweer kapot en geen energie. afijn ik heb gelezen dat dit wel 2 maand aan kan houden. Zoals velen zegen is het inderdaad afkicken van de AD en nee het is geen pretje! Begin aankomende maandag ook nog is met een nieuwe baan, weet dat ik nog even door moet zetten! Wil iedereen ook een hart onder de riem steken, volhouden en af en toe ook toegeven aan de emoties en lekker even potje huilen. Succes iedereen!

Lien, 17-01-2014 13:28 #332
@ bevertje. 1 druppel / 2 mg er keer is voor mij te snel en daarom heb bouw ik per keer 1mg af (wat eigenlijk nog te veel is vind ik) door de ene dag 5 druppels te nemen en de volgende dag 4 druppels dan weer 5 etc. Totdat je je weer redelijk normaal voelt en dan weer een mg meer afbouwen. Naar elke dag 4 druppels. Gaat dat goed, dan ene dag 3 andere dag 4. Hoop dat je hier wat mee kan. Sterkte!

Lien, 16-01-2014 22:49 #331
Wat ontzettend fijn om te lezen dat ik niet de enige ben in deze afbouw hel en strijd, maar wat erg dat we dit allemaal door moeten maken en niemand ons van te voren heeft gewaarschuwd voor deze vreselijke strijd.
Huisarts heeft me bijna 10 jaar op hoge dosis 40mg citalopram gelaten. Een jaar geleden wilde ik echt afbouwen en toen schrok ze dat ik nog zo'n hoge dosis slikte. De meeste mensen stoppen vanzelf. huh?! Maar ondertussen weer een afbouw poging en het ging redelijk goed, maar nu laatste week is het zo zwaar dat ik niet weet hoe ik de dag door kom op werk. Zo emotioneel, hartkloppingen, enorm trillerig, angstig rotgevoel on m'n lijf, watten in m'n hoofd, nachtmerries. voel me potverdorie net een junk! Ik wil zo vreselijk graag stoppen, maar ik werk fulltime in een baan met veel contacten. Wil weer meer gaan slikken on te kunnen functioneren maar ook zo graag van die troep af… ik vind echt dat ad zo makkelijk worden voor geschreven en vervolgens word je aan je lot over gelaten. Zoek het maar uit… bedankt voor het delen van jullie reacties, dat geeft me weer moed en het idee dat ik niet helemaal alleen ben in deze strijd! Sterkte allemaal!

Marianne, 14-01-2014 16:16 #330
Ik heb venlafaxine 37,5 mg per dag in 6 maanden afgebouwd. Tijdens de 5 maanden, dat ik het middel geslikt heb, veel bijwerkingen, zoals spierstijfheid, vooral in benen en af en toe duizelig en inderdaad ook 5 kg aangekomen.
Mentaal al maanden goed, na gesprekken met mijn psychotherapeut en mijn problemen zijn opgelost,
Na het stoppen op 27 dec.2013 zit ik in een achtbaan van hersenzaps en totaal mijn evenwicht kwijt. wat betekent.dat ik niet alleen naar buiten kan.
Inderdaad heeft mijn huisarts heel laconiek over opbouw/afbouw van te voren gesproken, ik moest de dosering maar 4 keer door de helft doen en dan stoppen.
ik kon alleen per korrel minderen en dan weer na 10 dagen de volgende, anders viel ik flauw.
Voor mij echt vergif, want mijn hele lichaam is ontregeld, nu ontgiften.
Hopelijk gaat het over een paar weken beter, wat ik er over lees gemiddeld 4-6 weken.
Iemand daar ervaring mee?

Iedereen super veel succes met afbouwen en herstel, ik ga de korrels nooit meer nemen en zal de strijd met mijn positiviteit winnen, samen met mijn gezin en therapeut.

Petraki, 08-01-2014 11:53 #329
Ook ik ben ontzettend moe na het stoppen van de AD en inderdaad het lijkt wel of ik dikker aan het worden ben. Daarnaast nog allerlei andere klachten (lichamelijk en geestelijk) maar toch vastbesloten om door te zetten. Ik ben in een hele slechte periode (was zwaar depressief) begonnen aan AD. Heb het idee dat psychiaters en huisartsen met het grootste gemak AD voorschrijven en ze weten niet eens wat voor troep het is. Was het maar zo simpel dat overal een pil voor is. Ik neem het nu maar even van dag tot dag en houd mezelf voor dat ik in de toekomst weer op zal knappen. Verder heb ik geen verwachtingen meer, heb alles losgelaten.
Veel succes Syl en zet door!

Syl, 06-01-2014 21:23 #328
Ik ben sinds 1 januari 2014 na een half jaar afbouwen gestopt met venlafaxine verlengde afgift en vraag me sterk af wat ze me 5 jaar lang hebben voor geschreven wat een troep. Ik heb de eerste dagen erg veel op de bank/bed gelegen ivm duizeligheid en brainzaps dat is nu wel beter gelukkig maar merk dat ik enorm emotioneel ben en huilbuien heb enzo. ik heb wel nu het gevoel dat alle puzzle stukjes op zijn plaats vallen. Ik ben nog steeds enorm moe, rillerig en koud en als ik iets van suiker of zout neem valt het weer een beetje mee. Ook heb ik het idee dat ik met de dag dikker word maar hopelijk als die troep eindelijk uit me lichaam is gaan de kilo's er weer af. Ook kan ik me erg moeilijk concentreren en laat ik regelmatig dingen uit mijn handen vallen wat enorm irritant is. Ik heb al een aantal keer tegen me man gezegd ik ga morgen de huisarts bellen om weer venlafaxine te bestellen maar dat mag niet van hem omdat ik al zover ben maar moeilijk is het wel. Puur drugs wat ze je geven pfff

Anonymous, 26-12-2013 20:32 #327
Na circa 4 maanden nu incidenteel gestopt met AD (75 mg) omdat ik niets meer in huis had. Heb dus in een keer de dosis verlaagd naar 0 voel me nu erg duizelig maar verder leuke kerst gehad:) is niet aan te bevelen om direct te stoppen maar jah… AD maakt je onverschillig.

Petraki, 22-12-2013 15:40 #326
Hallo, ik heb ruim 2 jaar Sertraline geslikt en dit recentelijk in 4 weken afgebouwd. Ik voel me heel raar, niet duizelig maar eerder verward. Verder heb ik overal jeuk, beetje hoofdpijn en ben misselijk.
Ik ben erg blij met deze site, is een steuntje in de rug want ik was bijna weer begonnen met die (in mijn ogen) troep.

Zijn er meer mensen die overal jeuk hebben na het stoppen van AD.

Groet

Ing, 13-12-2013 13:03 #325
Goedemiddag.
Na 18 jaar Fevarin( fluvoxamine) in diverse doses geslikt te hebben wil ik er nu van af. Angststoornis en agorafobie waren de indicatie. Heb op het maximum van 300mg gezeten en werd suïcidaal.Na drie pogingen zelf de Fevarin verlaagd. Te snel dacht ik want werd weer angstig. Nu heb ik zelf in 2 maanden 50mg afgebouwd. Zit nu nog maar op 100 mg per dag.De hartkloppingen zijn alleen super erg.Dag en nacht. Na vele ECG's en 24 uur holter blijkt mijn hart ok te zijn.Huisarts wil me aan de betablokkers… Nee dus, heb ik besloten.
Ik denk dat dit afkickverschijnselen zijn. Slaap ook erg weinig en slecht.iemand nog tips?Huisarts wil niet dat ik verder afbouw ivm suicidaal verleden, maar dit kwam juist door die pillen, pfff.

C. Sibrandi, 10-12-2013 09:28 #324
Heb 6 jaar paroxetine geslikt zonder maagbeschermers, wist ik veel. Toen gestopt en nu sta ik op de kop van de maagpijn. Is dat normaal?

Anonime, 05-12-2013 17:34 #323
Voor C. Sibrandi.
Volg het advies van je HA op.
Hij wil dingen uitsluiten voordat hij je medicijnen kan geven.
EN voor je zelf weet je dan ook waar je aan toe bent.
Als je angstig bent kun je ook een maagonderzoek onder een "roesje" krijgen.
Voor paroxetine heb je geen maagbeschermer nodig.
Voor de nacht kun je Lorazepam vragen, dit werkt max 6 uren. en is niet "verslavend".

Lonnie, 05-12-2013 10:22 #322
Hallo allemaal,
Fijn om te lezen dat ik niet alleen ben!
Ik ben nu sinds 7 dagen gestopt met citalopram en al vanaf dag 5 verschrikkelijke hartkloppingen en onrust in mijn lijf, die dan weer zorgen voor angst in mijn hoofd. Ik word er voornamelijk mee wakker en dat is geen lekker begin van de dag.
Zijn er tips wat je hiertegen kan doen? (heb Oxazepam gekregen maar weet niet of ik daar dan niet dezelfde klachten van krijg als ik daar weer mee wil stoppen, heeft bij stoppen dezelfde bijwerkingen en het idee dat het je hersens `aanpast` vind ik niet zo fijn, maar ik wil aan de andere kant ook wel weer n halve (5mg) nemen zodat ik de dag doorkom en mijn lijf wat rustiger wordt).
Is er iets van te zeggen hoelang de afkickverschijnselen duren? Heeft iemand ervaring met Oxazepam in deze periode? En daarna met t afbouwen daarvan? Bedankt alvast voor de reactie en succes allemaal!

Karin, 03-12-2013 22:21 #321
Ik werd al duizelig als ik 1 dag de lexapro was vergeten, waarop de psychiater zei: Daar heb ik nog nooit van gehoord! Later zei ik dat ik ervan af wilde omdat ik zo maagklachten had. Volgens hem kwam dat niet door de lexapro maar door mijn overgewicht. Ik heb 2,5 jaar lexapro gebruikt en ben in die tijd 20 kilo aangekomen. Dus overgewicht? Jawel, maar door de lexapro! Het is makkelijk gezegd goed op je dieet en beweging te letten. Maar je slikt de AD niet voor niets. Ik ben nu aan het afbouwen en zit op slechts 5 mg. Hopelijk ben ik er nu snel vanaf.
Ik wens iedereen veel sterkte die nu AD nodig heeft. Maar laat je ajb goed voorlichten over de bijwerkingen, er zijn wellicht andere opties, zonder alle bijwerkingen.

C. Sibrandi, 03-12-2013 10:54 #320
Dag
Heb 6 jaar paroxetine geslikt zonder maagbeschermers, kreeg toen maagpijn, abrubt gestopt en heb geen klachten, alleen een verschrikkelijk maagpijn die ook naar de rug gaat, pijnstillers helpen niet, en trillen. Weet niet meer waar ik het zoeken moet, de HA wil een maagonderzoek, zie ik niet zitten, slaap al dagen niet. Help, wie heeft advies?

Anonime, 29-11-2013 22:05 #319
Hoi,
Ik heb 4 jaar AD geslikt Paroxetine 20mg. vanwege burnout, angstaanvallen.
Heb ik 8 weken afgebouwd, voel me nu extreem moe en heb zere benen.
iemand ervaring hiermee?

Marjan Veen, 19-11-2013 16:33 #318
Hallo ik ben nu al een tijdje aan het afbouwen met antidepressiva, van 2 van 75 mg naar anderhalf en nu op 1 tablet. Heb het nu momenteel ook erg moeilijk. slecht slapen, weinig trek in eten, onrustig. Ik heb de antidepressiva 8 jaar lang gehad. in die tussen tijd ook geprobeerd af te bouwen, maar ging te snel en er kwam weer een vervelende gebeurtenis om de hoek kijken.

Nu denk ik indd ook om weer meer medicijn in te nemen, maar andere zeggen dat dat niet helpt. Maar wil weten of ik nu als nog niet te snel ben gegaan met afbouwen. Mijn huisarts geeft heel snel medicijnen voor als ik zou zeggen dat het weer niet gaat. En communiceren doet me huisarts ook niet met mij. En mag je nu ook een oxazepam zomaar innemen om wat rustiger te worden. Heb ook moeite met positieve gedachten vast te houden.

hoor graag tips.

Bevertje, 14-11-2013 15:08 #317
Ik hoop dat we allemaal iets in een verhaal herkennen en zodoende elkaar kunnen steunen, ik heb nu na 14 jaar besloten met mijn psych. en huisarts om te stoppen met citalopram omdat er bij mij ADD is vernomen en nu aan de Ritalin zit en denk dat ik de citalopram nu niet meer nodig zal hebben, ben daar in al die jaren ook meer dan 25 kilo van aangekomen en voel mij daardoor vreselijk!,de Ritalin werkt bij mij erg goed en stilt ook je hongergevoel maar werd nog tegengehouden door citalopram.Ik slikte 1 x daags 20 mg.Nu heb ik het in vloeibare vorm gekregen omdat ik heel gevoelig ben voor de afkickverschijnselen, ik wil liever er zes maanden over doen dan drie weken als het maar goed gaat, ik minder per twee weken 1 druppel en zelfs dat merk je in de eerste week al.Alleen het doseringsflesje is erg lastig omdat ik af en toe het idee heb dat de ene druppel groter is dan de ander.Apotheek heeft hier geen oplossing voor.Zijn er meer mensen die zo zeer nauwkeurig af moeten bouwen en met die druppels zitten en toch ook nog verschijnselen hebben, je denkt wat is een druppel maar dat is wel telkens twee mg minder.Ik wens iedereen sterkte en succes en hoop wat reactie te krijgen hierop.Het is de eerste keer dat ik schrijf en ben blij dat er zoiets als dit is.

Jos, 12-11-2013 13:38 #316
Sinds 6 maanden zit ik op 75mg sertraline/zoloft. En op de helft van 15mg mirtazapine. Ik werd vreselijk stijf en kon op een gegeven moment niet meer normaal lopen en veel nachtmerries. De mirtazapine is eraf en nu gaat het lopen beter. Zo weinig mirtzapine en dan nog zo'n moeite met stoppen gehad. Ik word bepaald niet vrolijk van sertraline. Als ik het ga afbouwen doe het niet snel, eerst maar eens 25mg eraf, zodat ik nog op 1 pil zit.
Het is wat met die medicatie en zonder kan ik ook niet. In principe kun je sertraline wekelijks met 50mg minderen, maar iedereen reageert anders, dus je kunt het beste bekijken wat bij jou past.

Mea, 07-11-2013 15:42 #315
Ik ben in drie weken gestopt met sertraline, gebruikte acht jaar lang 100 mg per dag.
dit in overleg met de huisarts, ik moest in drie weken afbouwen sinds maandag gestopt.
moet zeggen valt niet mee ben erg duizelig, gisteren alleen maar op de bank gezeten en gelegen.maar zet door wil nooit meer die troep gebruiken.als ik het goed begrijp duurt het nog wel een poosje voor dat ik me een beetje goed gaat voelen.
ga in ieder geval sporten en probeer het zo positief mogenlijk te zien, maar dat het niet makkelijk is dat is zeker.ben benieuwt of er nog meer mensen zijn die zo snel afgebouwt hebben.

Auke, 07-11-2013 14:31 #314
Hallo allemaal,
Ik ben sinds een week van de mirtazapine af, maar voel me nu nog veel slechter dan toen ik er aan begon. Twee weken geleden de portie gehalveerd, dat ging goed. Nu er helemaal af en ik voel me vreselijk. IK ben vreselijk depressief, heb nergens zin in, ik doe helemaal niets, niets wil. Moet maandag naar de psychiater, hoop dan weer hoop te krijgen op een betere toekomst. Hebben jullie nog tips voor mij. Ik wil zo graag weer een leven hebben, groetjes Auke

Esther, 02-11-2013 19:45 #313
Hoi,

Super deze site! Nu 4 weken efexor vrij, maar voel me superslecht:( moe, weer dat rare staren en toch weer hyperventilatie, wel minder als voorheen, kan dit als ik al 4 weken niks meer slik? Ik zit er weer hard aan te denken om er weer mee te beginnen…

Groetjes

Fennie, 18-10-2013 08:06 #312
Ik wou even melden dat het geweldig fijn is dat deze site bestaat, heb er zoveel aan gehad tijdens het afkicken van de prozac! Ben sinds augustus gestopt met prozac, na 20 jaar slikken. De onzekerheid en angst die je dan overvalt is best heftig, ik was overal op voorbereid en heb ook menig keer op het punt gestaan om weer te beginnen. Gelukkig ben ik nu een stuk verder met het verwerken van de afkickverschijnselen. Voel me langzaam weer beter en ondanks huilbuien en het rotgevoel in mijn hoofd ben ik van plan door te zetten! In het kader van afleiding zoeken, ben ik als alleenstaande, gepensioneerde vrouw vrijwilligerswerk gaan doen. Werk 2 maal per week met en voor demente bejaarden en dit geeft me zoveel afleiding en voldoening dat ik het anderen sterk aanraadt om, indien mogelijk, ook iets dergelijks te zoeken! Ik wens iedereen die stopt of worstelt met stoppen van de AD veel sterkte toe en ga alsjeblieft door met deze site, het is zo fijn om te lezen dat je niet de enige bent!

Kathy, 08-10-2013 20:36 #311
Zou ook heel graag willen stoppen met de medicijnen die ik sinds 1993 al slik
Had ook Xanax, maar omdat die niet meer in de handel waren kreeg ik alprazolam.
dus slik ik nu 1½ tabl. alprazolam 1 imipramine en voor het slapen gaan 1 lormetazepam. Dit allen voorgeschreven door de psychiater. Kom daar niet meer maar de pillen gebruik ik wel.
Ik merk dat ik zo beroerd ben, duizelig, lijkt wel of je een optater krijgt en geen controle meer hebt over je lichaam. En ik lijk wel een dronken vrouw.
Heb er div. keren met huisarts over gepraat en ik vermoed dat ik zo beroerd wordt van de alprazolam. Hij liet me weten om dat af te gaan bouwen. Van 2½ nu naar 1 ½.
Dus begin is er. Maar nog steeds beroerd. Tevens barst ik van de honger en vooral zoet. Nu op het ogenblik weer zo erg dat ik naar een psycholoog wordt verwezen.
Het zou wel eens dieper kunnen zitten ( onverwerkt verdriet) Maar hoe kom ik in hemelsnaam van die troep af. Kan ook niet in 1 keer, maar probeer echt af te bouwen.
Ik zeg wel eens toendertijd werd ik fijn geholpen door de psychiater en nu zeg ik. Ik ben helemaal naar de verdommenis geholpen, want ben nu afhankelijk van de medicijnen, die ik nu niet meer verdraag. Help a.u.b. wat kan ik het beste doen

Claudia, 27-09-2013 12:35 #310
Hoi.

Wat fijn om al deze reacties te lezen. Ik ben dus niet de enige die door deze hel gaat.
Ik ben sinds een maand aan het minderen met mijn Zoloft. Van 25 mg. per dag naar 18 mg. per dag. Heel langzaam dus. Maar ik heb het gevoel dat ik niet meer besta. Ik voel me leeg en heel onzeker en wordt overweldigd door hele hevige emoties en paranoia aanvallen.
Soms wil ik weer terug maar nu ik dit allemaal lees ga ik toch volhouden. Ik heb ze 6 jaar geslikt en mijn lichaam is er dor uit balans geraakt en daardoor kreeg ik allemaal vreemde gezondheidsklachten dus ik wil er echt van af. Kan iemand me vertellen hoe lang deze afkickverschijnselen duren of dat er ooit een einde aan komt?
Groetjes,
Claudia

Wim, 27-09-2013 10:25 #309
Beste allemaal,

Inderdaad moeilijk een goede site te vinden over afbouwen van anti depressiva. Ik heb zelf 14 jaar anti depressiva geslikt (fluoxetine 20 mg).

Ik ben hiertoe gekomen nadat ik vorig jaar een hevige burnout gehad heb. Heftige tijd, maar na opknappen bleef ik toch problemen hebben (angst, dwang piekeren etc. Etc.)
Gesprekken met psycholoog tot diepste van diepste gehad, maar op een gegeven moment ben je uitgepraat.

Toen i.o.m. Psycholoog en huisarts naar psychiater en voorafgaand dosis flu naar 40.
Bleek klote idee! (ca 1.5 maand uitgeprobeerd). Toen ging mij belletje rinkelen: kwam dit niet van de bijwerkingen? Is hoestmiddel niet erger dan de kwaal?

Psychiater wilde binnen 2 week op andere AD overschakelen. Ik heb hem gezegd eerst eens af te bouwen naar nulpunt, zodat ik wist hoe ik zond zou reageren…

En… Het gaat 10x beter met mij. Minder moe, geen hoofdpijn, ook angsten niet toegenomen etc. Daarom mijn advies: die medicijnen helpen best, maar blijf wel kritisch!

Mijn vraag aan allen: ik ben nu ongeveer 5-6 weken zonder medicijnen. Ik merk alleen nog steeds duizelingen ( was een van de onttrekkingsverschijnsel…). Hoe lang duurt het voordat alle onttrekkingsverschijnselen echt weg zijn? Weken, Maanden?

Ik lees het graag.

Sara, 25-09-2013 12:41 #308
Hallo,

Ik ben 4 jaar aan AD. Ben gestopt met deanxit en nu ben ik nog sypralexa aan het afbouwen 5mg per dag. Neem nu wel passiflora incarnata voor rust en angsten, het gaat goed.

Ik ben wel 15kg verdikt, dat is de reden dat ik nu van de dokter met AD moet stoppen.
Mijn gezondheid is niet goed, leverfuncties etc.

Kan er iemand mij zeggen als men totaal met AD stopt of men dan terug op normaal gewicht komt. Ik ga nu bij een dietiste, zij zegt zelf dat ik te weinig eet.

Pas nu deze leefgewoontes aan.

Danku voor uw antwoord.

Nick Gabriels, 24-09-2013 15:49 #307
Heb jij die bijverschijnselen ook gehad X? heel de dag klote voelen gewoon down zijn, onzeker voelen wat niet normaal is, moeite hebben met onthouden, brok in je keel vrijwel heel de dag, ik ben nu ongeveer 5 maanden gestopt en al deze verschijnselen heb ik nu. owja trouwens ook bang zijn om iets te zeggen en denken dat je het niet goed zegt of dat je niet het juiste zegt?

X., 23-09-2013 15:38 #306
Ik schrik een beetje van sommige reacties hier. ik ben nu in de 8ste maand van afbouwen van seroxat en het gaat goed. ik leer terug te leven. de eerste 2 maanden zijn hel ja maar wat wil je als je lijf 12 jaar stil heeft gelegen en dan bedoel ik alles he van binnen geen gevoel voor niks niet meer. mijn darmen werken nu beter als ooit tevoren mensen zet door! ik ga er in totaal 12 maanden over doen echt geef niet op. AD is het grootse vergif ooit. dokters moeten meer opzoek gaan naar de oorzaak niet de boel verdringen met pillen dan blijft het probleem toch nog daar? echt zet door het is het meer dan waard!

Fennie Panse, 22-09-2013 09:20 #305
Na 20 jaar prozac te hebben geslikt, ben ik 2 maanden geleden gestopt. Eerst met langzaam afbouwen en al snel "cold turkey".
Lieve mensen wat is dit moeilijk, maar wat heb ik al veel aan jullie ervaringen gehad! Iedere keer als ik het niet zie zitten en maar weer wil beginnenmet ad, kijk ik eerst naar deze rubriek en krijg weer moed!
Het moeilijkste vindt ik nog steeds om het tegen mijn fam, vrienden en kennissen te vertellen, de meeste wisten niet eens dat ik ad slikte. Heb het op facebook uitgelegd aan iedereen en fijne reacties gehad! Maar ik merk ook dat niet iedereen begrijpt wat je doormaakt, wat logisch is natuurlijk.

Omdat ik alleenstaand ben moet ik ook veel zelf verwerken, dat is moeilijk en toch ook wel goed want zo leer je te vechten tegen je emoties.
Bedankt dat jullie je ervaringen met anderen wilden delen, mvg Fennie

Nick Gabriels, 19-09-2013 06:56 #304
Na 6jaar aan de anti depressiva gezeten te hebben met o.a. citalopram duloxetine cymbalta, ben ik nu sinds april 2013 ad. Vrij heb tussendoor 1x een pil gepakt omdat ik me O slecht voelde maar dat hielp toen dus niks. verder voel ik me nu sinds ongeveer een maand zo onzeker over als ik met iemand praat van kan ik dit wel zeggen en doe ik dat wel goed, vind me vriendin me nog wel leuk want ik ben zelf een stuk stiller geworden doordat ik soms bang ben om iets fout te zeggen. ik ben heel vergeetachtig en heb regelmatig moeite met helder en goed na te denken.op dit moment heb ik weinig echt ontspanning. ik heb me ingeschreven bij Tilburg mentaal bij een psychiater op aanraden van mijn huisarts en moet daar 3 oktober heen. ik hoop echt dat ik gauw mezelf meer zelfverzekerd voel want dit doet me echt me nek om.ik heb regelmatig een prop in me keel en denk over van alles na waarvan ik weleens denk dat t te sruk is in me hoofd… wat kan ik het beste doen op dit moment zonder weer aan die troep te moeten en mezelf weer beter te gaan voelen? ik heb trouwens ook vaak de angst om afgezeken te worden of kritiek te krijgen… mvg.nick

Wim, 18-09-2013 14:46 #303
Hallo, heb 5 jaar cipralexa genomen en was er goed mee. Nu ben ik terug hervallen en ben ik terug begonnen met veel tegen zin. Heb vandaag maar een half genomen. Vecht er enorm tegen.zie het niet echt zitten. Groetjes

Marloe, 10-09-2013 15:08 #302
Hallo allemaal,
Ik zou ook mijn ervaring met ad hieraan toe willen voegen! Ik ben in febr.van de trap gevallen en daarna 2 mnd.lang van kastje naar de muur gestuurd met hevige constant aanhoudende pijn in mijn bovenarm. Door de pijn werd "normaal" functioneren onmogelijk dus toen mijn arts cymbalta voorschreef wilde ik die maar al te graag nemen, zolang het de pijn maar van me wegnam. Vervolgens twee weken lang alle bijwerkingen er nog bij moeten verduren en toen kwam er eindelijk pijnverlichting! Ik zat op 60 mg. Ondertussen door gegaan met zoeken naar een oplossing omdat dit middel alleen maar pijn onderdrukte. Uiteindelijk diagnose posttraumatische dystrofie en tevens ook een behandeling gevonden bij een natuurlijk geneesheer, aangezien de reguliere artsen mij niet verder konden helpen! Ik merkte al gauw lichamelijke verbeteringen en aangezien ik mij geestelijk helemaal niet goed voelde bij de cymbalta, na 1 mnd gebruik alweer gaan afbouwen. De laatste 15 mg heb ik in 1 keer gestaakt omdat ik al die migraine-aanvallen die ik telkens kreeg tijdens het afbouwen meer dan zat was! Ik heb 1 hele heftige week gehad waarin vlagen gevoel terug kwamen zowel lichamelijk als geestelijk, dit is een hele vreemde gewaarwording en met geen woorden te omschrijven, wel was ik ontzettend blij dat ik weer wat begon te voelen, dat heb ik erg gemist! De oorspronkelijke pijn zit er nog steeds alleen nu wel in mindere mate en ik probeer er maar gewoon mee om te gaan, want ik wil in geen geval meer aan de cymbalta of enig ander medicijn! Ben er nu twee weken vanaf en merk een enorme gewichtstoename terwijl ik niet anders of meer ben gaan eten! Het begint zich ook meer te stabiliseren dus heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen! Wat me echter in mijn omgeving is opgevallen dat er maar heel weinig begrip is en dat je al gauw word aangezien als aansteller! Ik heb echt de kracht uit mezelf moeten halen om dit te kunnen doorstaan! Maar als ik dit kan, kan een ander het ook, heb vertrouwen!

Marcel, 05-09-2013 11:30 #301
Ben in april 2010 begonnen met Venlaxafine (nav angst en paniek) en zat op den duur op 75 mg, heb dit afgebouwd naar 37,5 en heb dit vervolgens weer afgebouwd naar de helft en vervolgens naar kleinere stukjes. Heb hier minimaal een anderhalf jaar over gedaan. Ben nu sinds enkele dagen helemaal gestopt en heb wat last van bijwerkingen. Slik hiernaast omega 3 capsules, leef gezond (let op producten waar E621/ E620 inzit, aspartaam en asesulfaam-k.), mediteer, voldoende slaap(slechte of onvoldoende slaap heeft zeker invloed op je volgende dag) en sport regelmatig (door te bewegen maak je natuurlijke + stoffen aan in je hersenen waardoor je jezelf weer beter voelt). Het beste is om geleidelijk af te bouwen en je lichaam de tijd te geven te wennen aan de nieuwe situatie maar ook om de paniekjes de baas te blijven in deze nieuwe situatie. Medicatie verhult het diepere probleem maar lost het niet op! Iedere vermindering brengt spanningen met zich mee. Gaat het wel goed, komen de symptomen niet terug? ook dit zijn fase waardoor heen te gaan om weer de oude te worden. Leg jezelf geen druk op, neem de tijd om af te bouwen (vergeet afbouwschema's) en wat maakt het uit al duurt het 3/4/5 maanden langer totdat je klaar bent met afbouwen? Heb gaat er tenslotte om dat je de medicatie niet meer nodig hebt en kan functioneren zonder die lastige klachten. Hiernaast heb ik boeken gelezen en een online cursus gevolgd bij Geert.BE. Ik moest zelf mijn probleem managen, dit waren maar hulpmiddelen, maar wel die een fundering vormde onder de latere stappen die ik voorwaarts heb gemaakt.

Sara, 04-09-2013 20:10 #300
Hallo,

Ik ben nu al 4 jaar antidepressiva aan het nemen, ben nu geleidelijk aan aan het stoppen daar ik 15 kilo ben verdikt, moet nu vermageren van de dokter. Nam deanxit en sypralexa. De deanxit ben ik gestopt en vervangen door Passiflora incarnata gaat heel goed, nu nog de sypralexa.

Weet iemand mij te zeggen als ge totaal met de AD stopt of ge terug op uw normaal gewicht komt.

Dank bij voorbaat voor reactie.

Frederike, 01-09-2013 13:51 #299
Hoi allemaal,

Als eerste, wat een goed onderwerp dit! Echt fijn om te lezen dat er veel meer mensen in het zelfde schuitje zitten als ik en dat er ook positieve verhalen zijn over het stoppen met anti depressiva. Ik slik zelf al sinds mijn 14de (ik ben nu 25) fluvoxamine tegen angst/dwang en piekeren. Ook wel eens paniek aanvallen gehad, maar ik ben vooral bang om ze weer te krijgen, in situaties waar ze niet handig zijn. (sollicitatie gesprekken of autorijden bijvoorbeeld). Daarbij heb ik last van derealisatie. Kennen jullie dit gevoel? Of Is iemand hier ook bekend mee? Want ik lees hier vaak weinig over. Het gevoel dat je in een droom leeft, dingen onecht zijn. In die 11 jaar dat de medicatie gebruikt is eigenlijk nooit veel verbeterd. Als ik erop terug kijk is het voornamelijk slechter geworden. Ik heb nog geprobeerd mijn medicatie op te hogen om te kijken of dat wat dat deed van 125mg naar 175, maar voelde me hier vreselijk van. Dus heb ik samen met de huisarts besloten om te stoppen. Dit heb ik ook al eerder geprobeerd maar de derealisatie word zo erg als ik afbouw dat ik het laat zitten. Dit keer wil ik er echt doorheen. Omdat het medicijn me gewoon niet helpt, en voor hetzelfde geld is mijn derealisatie en angst wel erger geworden door de medicatie. (omdat ik zo jong was toen ik er mee begon, weet ik dat niet precies meer). Om de 4/5 dagen verminder ik het medicijn met 25 mg. Ik begon vanaf 175 en ik zit nu op 75 mg. Ik voel me verschrikkelijk maar ik ben vastbesloten om door te zetten. Ik wil gewoon weten hoe ik ben zonder de ad. Echt super om jullie ervaringen te lezen en ik wens iedereen heel veel succes, hou vol :)

Marlo, 30-08-2013 07:20 #298
Hallo allemaal,

Het is inderdaad een HELL als je stop met AD. Ben al diverse malen gestopt, maar bij de volgende langdurige grote paniek weer naar de huisarts. Nou jongen hier heb je de pillen gaat het snel weer beter. Ik heb er nu dan ook spijt van dat ik gestopt ben, want mijn gezin lijd er onder en ik mezelf totaal niet onder controle. Maar we houden vol maar wat een troep.

Lemmens Frans, 29-08-2013 23:30 #297
Geachte

Ik ben geleidelijk naar 1/8 van 10 mg Sipralexa en 1/8 van 25 mg r / seroquel gegaan al meer als 8 maanden voel mij goed in mijn vel zou ik nu durven stoppen.

Vriendelijke groeten

Martine, 12-08-2013 00:55 #296
Hallo allemaal, ik slik vanaf mijn 15e fluvoxamine of fevarin 100 mg 1keer daags. Ik had namelijk ontzettend veel angst en paniek aanvallen. En ik denk dat ik ook wel kan zeggen dat ik in een depressie zat. In ieder geval, ik ben nu 25 en sinds een paar jaar ben ik zo goed als paniek en angst vrij. Van depressie is ook geen sprake gelukkig! Ik slik nog altijd de fluvoxamine omdat ik als de dood ben dat de aanvallen weer terugkomen. Het was zo'n vreselijke rot tijd, dat wil ik nooit meer! Maar ik wil ook erg graag van die pillen af. Ik heb ooit de stap gezet en ben toen in overleg met de huisarts begonnen met afbouwen. Ik ging van 100 naar 50 en dan om en om 100 en weer 50 een week lang. Daarna zou ik om en om 50 en 0 moeten nemen en dan was ik klaar. Nou dus niet. Ben gelijk de eerste dag ermee opgehouden. Ik voelde schokken door m'n lijf, onwerkelijk gevoel. Duizelig, draaierig. Ik had vrij, maar had ook echt niet kunnen gaan werken. Nu denk ik dat de stap van 100 naar 50 en dan niks meer, te groot was. Maar ik ben bang dat ik anders superlang bezig ben met afbouwen. Ik heb niet alle tijd van de wereld om in alle rust maandenlang af te bouwen. Ik heb laatst weer met de huisarts gepraat, gezegd dat ik bang ben voor terugval. Hij zei dat ik het al zo lang gebruik dat de werking er allang af is. Wie heeft ervaring met fluvoxamine afbouwen en kan mij wat advies geven?

Vrouwke, 26-07-2013 20:32 #295
Hallo,
HELP! Ik ben sinds ruim 3 weken ad vrij… Na 20 jaar Seroxat gebruikt te hebben, ben ik oktober 2012 gestart met afbouwen. Heel langzaam. Op het laatst 4 druppeltjes vloeibare Seroxat. Nu dus zoals gezegd 3 weken helemaal geen Seroxat geslikt. Wel af en toe een Oxazepam 10 mg. Als ik het echt niet meer zie zitten. Ook ben ik 3 weken geleden begonnen met 5HTP. Magnesium en vitamine D slik ik al langer net zoals een goede orthomoleculaire multi vitamine/mineralen. Maar op de meest onmogelijke momenten krijg ik paniekaanvalletjes en rare gedachten. Ik word hier echt moedeloos van. GAAT DIT NOG OOIT OVER? Ik ben nu toch aan het denken om maar weer te gaan beginnen met de Seroxat, want ik trek dit bijna niet meer…
Iemand tips? Misschien kan ik nog iets van St. Janskruid gaan gebruiken?

Cloudy, 17-07-2013 15:33 #294
Hallo mensen,
Na langer dan 8 jaar antidepressiva te hebben genomen ben ik nu 1 maand ad-vrij, heb last van bijverschijnselen, duizelingen, moe lijf, oververmoeidheid en huilbuien die ik zalig over me heen laat komen, jeetje wat hebben die pillen veel onderdrukt in die 8 jaar! ik ben nu durven stoppen omdat ik alleen ben en er niets of niemand in mijn buurt is die me kan prikkelen. De huisarts zei me 3 jaar geleden dat ik nooit mocht stoppen maar dat geloof ik niet omdat ik vóór de ad een goed en leuk leven had dat ik enigszins terug wil. Ik vind het fijn om hier jullie verhalen en ervaringen te lezen maakt dat ik me niet alleen voel :)
Wens jullie en mezelf succes met afkicken

liefs, Cloudy

Anoniempje, 17-06-2013 09:15 #293
Hey Estelle, als jij je beter voelt wanneer je AD neemt moet je dat lekker doen hoor. Ik had ook Lexapro en dat is mij heel goed bevallen. Wat ik me wel afvraag is het volgende, zijn de bijwerkingen wanneer je een doorstart maakt minder dan de eerste keer wanneer je met AD begint? En wellicht, zoals je zelf ook al aangaf probeer je het gewoon weer wanneer de omstandigheden beter zijn en er wat meer rust in je hoofd is.

en Eendvogel, ik zou ook met zo klein mogelijke stappen afbouwen en zo lang mogelijk. Wanneer ik het opnieuw zou moeten zou ik denk ik een half jaar de tijd nemen om af te bouwen. Klink wat lang maar ik ben bijna een jaar geleden gestopt en 1,5 maand tijd en dat vond ik toch wat snel gaan allemaal.

Js, 16-06-2013 02:12 #292
Aan iedereen hieronder zou ik willen adviseren om in elk geval magnesium supplementen te gaan gebruiken. Ca. 90% van de mensen in onze westerse maatschappijen heeft een tekort aan magnesium en dit kan tot allerlei uiteenlopende klachten leiden, waaronder migraine en depressie. Het liefst zou ik een link plaatsen naar een website met meer info, maar ik vermoed dat mijn bericht dan niet geplaatst wordt, maar met Googelen kom je vaak een heel eind! Let wel: alléén magnesium en absoluut geen combinatie met calcium, want het is juist die verhouding die bij psychische problemen vaak niet klopt. Daarnaast is het handig om magnesium in te nemen met wat vitamine B6 voor een verbeterde opname. Een andere belangrijke tip is het weglaten van chemicaliën in uw eten. Laat margarine (=plastic boter), wazige E-nummers en weet ik wat nog meer voor troep weg en kies voor natuurlijke en zo min mogelijk bewerkte produkten. Probeer vooral ook suiker te vermijden en probeer het te vervangen door iets anders (goede honing, appelstroop, oerzoet etc.) Suiker onttrekt alle energie uit het lichaam! Stop ook met uw tanden te poetsen met fluoride, want dit tast de werking van de pijnappelklier in uw hersenen aan, en dat is nou net het orgaan dat de serotonine- en melatoninehuishouding van het lichaam regelt. Hiermee zullen uw problemen waarschijnlijk niet meteen zijn opgelost, maar dat waren ze ook niet met de pillen van de psychiater en ik spreek helaas uit ervaring. Ik heb jarenlang gepraat tot ik een ons woog en in al die tijd is het niet één keer over voeding gegaan, terwijl ik nu weet dat dat juist een hele belangrijke factor is, zo niet de belangrijkste. En nu ik dit allemaal weet, denk ik dat ik eindelijk zover ben om de antidepressiva langzaam te kunnen gaan afbouwen, maar van de verhalen hieronder word ik niet erg vrolijk.

Eendvogel (infoteur), 15-06-2013 16:00 #291
Hallo mensen,

Ik heb veel aan het artikel dat bovenaan de pagina staat. Ga het uitprinten dan kan ik het nog eens nalezen als ik het moeilijk krijg. Ik ben een vrouw van 64 jaar jong en gebruik efexor sinds 13 jaar. Mijn hoogste dosis wss 225 mg., na een paar jaar verminderd naar 150, toen wilde ik afbouwen naar 0.Maar dat feest ging niet door. Achteraf snap ik dat, want de stappen die je kunt nemen met de pillen die beschikbaar zijn, die zijn veel te groot. Het is toen wel gelukt om van 150 naar 75 mg te gaan, maar naar 37.5 was niet makkelijk en van 37.5 naar 0, dat was een ramp. Heel veel verdriet, huilen, onwijs bang om weer de put in te mieteren…
Lichamelijk trouwens geen problemen met het afbouwen, dat is toch wel mazzel hebben als ik lees waar anderen doorheen moeten…
Nu heb ik het in mijn hoofd gehaald om toch weer te proberen van de efexor af te komen…
Ik voel mij de laatste maanden zo veel beter omdat ik veel meer aan beweging doe, dat ben ik gaan doen omdat ik mijn conditie wil opkrikken, tot mijn verbazing krikt het mijn stemming ook flink op! Dus… ik wil het weer gaan proberen.
Ik ben van 75 naar 37.5 gegaan, dat was best heftig, ik werd snel geirriteerd en trok me nare dingen erg aan. Toen heb ik een capsule van 75mg open gemaakt. daarin zitten 6 kleine pilletjes in, 75 :6=12.5 mg per stuk. Capsule van 37.5 voorzichtig open gemaakt, 1 pilletj van 12.5 mg er bij in, dopje er weer op. Zo had ik een pil van 50 mg, zelf geknutseld! Deze pillen van 50 mg 2 weken geslikt en nu sinds 1 week weer op 37.5 mg. Eerste dagen weer wat meer emotioneel en prikkelbaar, maar toch een stuk minder erg.En nu gaat het eigenlijk weer goed(afkloppen!).
En nu weet ik eigenlijk nog niet zo goed hoe ik het verder ga aanpakken.Wel weet ik dat ik de eerste weken op deze dosering moet blijven…
En dat het geen goed plan is om van 37.5 naar 0 te gaan. Maar in kleine stapjes van 12.5 mg. Ik vind het wel eng om naar 0 te gaan omdat ik die put weer zie opdoemen… en daar ben ik toch wel heel bang voor…
Wie herkent dit? ben benieuwd naar reakties! Allemaal veel succes! Je bent niet alleen!

Estelle, 28-05-2013 18:51 #290
Hoi Anoniempje, supergoed van je! Was je inderdaad even kwijt haha, maar fijn om te lezen dat je het nog steeds volhoudt!

Ik heb, door omstandigheden, zoveel stress gehad dat mijn angst helemaal uit de hand liep en ik er dag en nacht mee bezig was. Vooral de angst om controle te verliezen heb ik nog steeds heel erg. Daarbij zit ik ook vast in een baan waarbij ik niets te doen heb en heel de dag alleen zit, dus tijd zat om te piekeren. Hierdoor raak ik erg vermoeid en gefrustreerd. Helaas is de tijd er ook niet naar om een andere baan te zoeken (heb nu vast contract). Ik kon me nergens meer op concentreren en werd vaak volledig in beslag genomen door mijn angst. Heb voor nu besloten om toch weer even een adempauze te nemen met AD, op aanraden van de psych. Dit keer met Lexapro, van Sertraline werd ik heel afgevlakt. En nu ook de laagste dosering, om de stress op te vangen en ruimte te creeren voor andere dingen.

Hoewel ik weet dat het geen oplossing is voor het daadwerkelijke probleem (het lijkt me niet te lukken voldoening te halen uit iets, vaak onzeker), heb ik het nu even nodig om een doorstart te kunnen maken. Ik probeer het niet te zien als falen, maar het is wellicht niet de juiste periode geweest om te stoppen. Ben wel supertrots op mezelf dat ik mezelf echt een kans heb gegeven om het zelf te doen, helaas zijn mijn omstandigheden er niet naar op het moment.

Anoniempje en de rest die nog steeds zonder zijn: hartstikke goed! Ik hoop dat jullie hier goed doorheen rollen, voor mij zijn jullie in ieder geval kanjers :).

Anoniempje, 28-05-2013 08:04 #289
Ik ben nu ruim 9 maanden gestopt met de AD. Ik heb er vaak aan gedacht om weer te beginnen en zelfs nu denk ik daar soms nog aan. Heel vaak gaat het goed maar ik heb soms nog wel een week of wat dat ik me weer wat depri voel. Misschien is dat normaal, misschien ook niet. Ik vind zelf dat onderscheidt lastig te maken. Misschien is het wel een onderdeel van mij. Dat zou wel kloppen met de diagnose die de dokter heeft gesteld. (dysthymie) Ik hoor veel mensen hier zeggen dat ze als een zombie werden, of gevoelloos. Ik had dat juist helemaal niet. Ik had het gevoel dat ik met de AD de persoon was die ik hoorde te zijn. Zonder de angsten en onzekerheid. Zonder de buikpijn en spanningen in de ochtend (die, als ik er op terug kijk al sinds me tiener jaren heb) en zonder de regelmatige hoofdpijn. Maar goed, het hoort niet in je lijf thuis dus ik blijf er (voorlopig) vanaf.

@Estelle, ik ben er nog hoor ;)

Rita, 16-05-2013 13:24 #288
Hallo iedereen,
op 20 mei 2012 stopte ik van de ene dag op de andere met mijn AD, nl 300mg Efexor, en dit na 18j slikken. Ik belandde in de hel, maar hield het vol op eigen wilskracht en karakter en dit samen met mijn partner die me enorm steunde en mijn huisartse. Na een 2tal maanden was het ergste voorbij, Met vallen en opstaan werd ik altijd maar beter en kreeg ik mijn eigen gevoelens terug. Ook mijn levenslust kwam terug. Niet alle dagen zijn even goed, maar ik wil nooit nog terug naar die AD. Ik heb fibromyalgie (een pijnlijke aandoening waardoor het bindweefsel van de spieren altijd maar terug ontsteekt) en door het stoppen met die AD, ben ik voor 85% verbeterd ivm die ziekte. Ik kan terug al mijn werkzaamheden aan en kan terug goed slapen. Ik geniet nu met volle teugen van mijn leven. 18j AD =18 verloren jaren. Ik sloot me op, had in niets nog zin. Ik kan enkel maar aanraden van het te proberen om er vanaf te geraken van die rotAD lieve lotgenoten. Het is echt de moeite waard hoor. Je moet het daarom niet doen zoals ik, opeens stoppen met alles, maar het kan ook onder begeleiding en langzaam afbouwen he. Alhoewel ik er nu geen spijt van heb dat ik ineens stopte. Het was des te vlugger uit mijn lichaam, maar wel heel zwaar om te ondergaan. Als je het echt zelf wil en kan terugvallen op een liefdevolle partner of vriend of vriendin die je voor de volle 100% steunt, dan lukt het. De mensen die me de voorbije jaren en het laatste half jaar kennen, zeggen het allemaal dat ik helemaal anders gewordenben. Opgewekt, optimistisch, mooier, zelfzekerder, niet meer te vergelijke met de voorbije 20jaar. Ik ben van plan dit nog heel lang zo vol te houden en ik beloofde mezelf omNOOIT nog terug aan de AD te gaan wat er ook gebeurt inmijn leven.Het is moeilijk en heel, zwaar en lastig, maar echt de moeite waard om het te proberen. Ik wens jullie allemaal heel veel moed en zelfvertrouwen om er te geraken en om terug jullie eigen leven met jullie eigen emoties en gevoelens terug te krijgen. Goede moed allemaal. dikke knuffel aan iedereen

Estelle, 15-05-2013 11:50 #287
Hallo allemaal,

Ik ben nu een half jaar gestopt met Sertraline, na 2,5 jaar geslikt te hebben. Sinds ik gestopt ben met AD voel ik me heel onzeker, omdat ik het nu weer zelf moet doen en ik soms bang ben dat het me niet lukt. Vaak betrap ik mezelf erop dat ik dan toch weer aan medicatie denk, maar uiteindelijk lijkt dat me meer uitstellen van het probleem. AD geeft een adempauze, maar lost de oorzaak helaas niet voor je op. Ik heb nog vaak angstgevoelens (vooral bij stress/vermoeidheid), maar ik probeer ze te accepteren. Het is nu hoe het is, en ik probeer er mee te leren omgaan, en weer meer op mijzelf te vertrouwen.

Wel jammer trouwens dat er geen reacties meer zijn van eerdere schrijvers, over hoe het nu met ze gaat. Ik hoop dat dat komt omdat zij zich zo goed voelen dat ze geen behoefte meer hebben hier iets te plaatsen.

Voor nu wil ik iedereen weer een hart onder de riem steken. Het is soms 2 stappen achteruit, 1 vooruit, of andersom. Het is zwaar, maar zie het als werken aan jezelf. Als je dit te boven komt, ben je sterker en wijzer.

Sandra, 07-05-2013 19:03 #286
Ben nu 5 weken aan het afbouwen met seroxat het is verdomme zwaar heb nog nooit zoveel gehuild. heb het gevoel dat niemand mij steunt ben mega depri en toch zet ik door! wat een rommel is dat in mijn lijf… ik denk echt dat het over een jaar beter gaat ik hoop het maar heb hele slechte dag gehad vandaag ben blij te lezen dat ik niet alleen ben ik wens iedereen heel veel sterkte moed en hou vol!

Johanna, 25-04-2013 22:37 #285
Hoi lotgenoten,
Zelf heb ik 5 weken venlafaxine 75 mg. geslikt. Toen 2 weken cold Turkey gestopt. Door zenuwpijn weer begonnen met venlafaxine 37.5 mg. Een week. Vandaag weer cold Turkey gestopt. Ik vind dit spul helemaal niks. Idiote gedachtes en rare verschijnselen. Kreeg het voor overspannen zijn en een beknelde zenuw. En dan te bedenken dat ik 65 jaar ben en voor kort nog geen aspirientje slikte. Heb helaas een hartinfarct gehad toen ik gestopt was met werken. Helaas ook tinnitus. Je valt in een gat als je na 50 jaar werken stopt. Ga nu naar de acupuncturist voor de pijn en slik van mijn leven geen antidepressieva meer. Ga het op eigen kracht doen. Ik weet zeker dat dit kan. Heb inmiddels vrijwilligerswerk gevonden waar ik veel zin in heb. Dus mensen, indien mogelijk, weg met de pillen en zoek afleiding.
Als je lang geslikt hebt is het natuurlijk veel moeilijker en moet het in overleg met de huisarts.

Voor iedereen veel succes met stoppen. Ga ervoor. Je staat niet alleen.

Johanna

Roosvo, 20-04-2013 11:39 #284
Anderhalf jaar zit ik, vrouw 20jr. aan de fluvoxaminemaleaat. opgebouwd van 25 naar 100 mg. Dit is wat ik nu ook nog dagelijks slik. Ik ben begonnen in een onzekere tijd. Nu zit ik in wat rustiger vaarwater, natuurlijk heb ik nog ooit lichte downs maar niet meer zoals voorheen. Door de antidepressiva ben ik een andere meid geworden. Minder spontaan etc. Wat me het meest tegen staat is dat ik nergens naar uit kan kijken. Heb nu bijvoorbeeld een tripje naar Londen in het voorruitzicht. Maar het doet me weinig. Terwijl het gevoel van ergens naar uitkijken zo heerlijk was. Nu is mijn vraag, heb je dit terug gekregen met het afbouwen van de medicijnen? Of ga je alleen maar meer tegen dingen opzien? Ik weet nog niet of ik helemaal wil stoppen, of alleen wil minderen naar bv 50mg. uiteraard in overleg met de huisarts. Of te wel… krijg je de oude ik wat meer terug?

Christa, 30-03-2013 17:42 #283
Na een paar redelijk goede weken gehad te hebben (4 okt gestopt met prozac) is het nu weer helemaal mis. De angsten zijn redelijk weg maar zoooo depri. Begrijp er niets van. Volgens de dr. Kan het niet meer komen van het stoppen maar misschien herkennen jullie dit.
Pfff ben er helemaal moedeloos van.

Peter, 09-03-2013 18:16 #282
Hallo iedereen,

Ik nam +/- 1jaar Mirtazapine. maar vond het tijd om af te bouwen omdat ik wel weer steviger op mijn benen sta.
Sinds een weekje volledig zonder de Mirtazapine, maar wel verschrikkelijk last van "afkicken", althans, dat hoop ik toch, want de symptomen van het afkicken lijken heel sterk op degene die ik had waardoor ik begon met de pillen.
Uiteindelijk weet je dus niet echt meer of je aan het beteren dan wel aan het hervallen bent.
Ik hoop dus dat deze verschijnselen na een paar weken zullen verdwijnen, anders ben ik genoodzaakt om opnieuw te beginnen slikken, en daar heb ik eerlijk gezegd geen zin in.

Als er iemand zelfde verhaal ervaart of ervaarde, laat maar iets horen aub.
Ik zal hier ook posten hoe het verder met me gaat de komende dagen/weken.

Estelle, 08-03-2013 14:55 #281
Hoi allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb. Vind het nog steeds fijn om jullie verhalen te lezen.

Vrouw26 ik merkte pas wat als ik 2 weken niets geslikt had, dan kreeg ik klachten (voornamelijk onrust, onbehaaglijk gevoel, alsof er iets ging gebeuren).

Christa, ik herken je verhaal heel erg. Ik ben nu 4 maanden gestopt, en bij mij is iedere dag die angst er, dat ik de controle over mezelf ga verliezen of dat er iets gaat gebeuren. Angst voor de angst, zeg maar. Het is niet zo erg dat ik er van in paniek raak, maar ik lijk het ook niet los te kunnen laten, en daardoor is er geen ruimte in mijn gedachten voor andere dingen… Nu slik ik sinds kort ook weer de anticonceptiepil, en lijkt het door de hormonen verergerd te worden…
Vind het ook erg fijn om te lezen dat sommige mensen er lang over gedaan hebben, maar dat die angsten ook over gaan.

Heel veel succes iedereen, en bedankt voor het delen van jullie verhaal.

Vrouw 26, 08-03-2013 12:41 #280
Maar ik heb besloten om niet cold turkey te stoppen. ik weet zeker dat ik dit wil. maar ik wil per se stoppen zodat ik meer energie heb om te kunnen afstuderen. wat het gevecht ook mag kosten. 20 miligram cipramil ik ga voor 0 miligram! ik hou jullie op de hoogte ookal zal ik heftige stormen moeten doorstaan ik ga er voor vechten en sterkte allemaal

Vrouw26, 08-03-2013 12:00 #279
Ik slik sinds 2010 citalopram. ik was het 3 dagen vergeten in te slikken omdat ik bij iemand logeerde en mijn medicijnen was vergeten. Ik voelde helemaal niks. Sterker nog ik kreeg mijn normale energie terug. Meestal ben ik altijd heel vermoeid en moet ik soms slapen. Ik merk dat ik nu geen behoefte daar aan heb. Wat ik doe is zo tegendraads. Heb het nu 4 dagen weer niet geslikt maar ik hoef geen middag dutjes meer te doen. Ik kan veel meer ben energieker ik wil er vanaf! Helemaal klaar ermee voor mijn gevoel. Voorheen was ik het ik het ook een keer 1 week vergeten te slikken en er gebeurde niks. ik ga dit echter wel maandag met mijn psychisch bespreken. Ik wil er vanaf zo graag ik mis mijn energie. Als ik zie hoe vermoeid ik was de afgelopen 2 jaar en nu niet meer. Ik sport ook graag ik eet gezond, maar goed ik houd er rekening mee mijn vraag is na hoeveel dagen merkte jullie dat het niet lekker ging?

Marjorie, 05-03-2013 10:40 #278
Hallo iedereen,

Ik zat bijna drie maanden aan de Venlafaxine retard 37, 5 mg. Psych zegt nu dat het eigenlijk niets doet bij mij en dat ik er net zo goed mee kan stoppen. Dat vind ik ook. Maar nu wil hij dat ik in een keer stop, want het is de laagste dosering. Nu heb ik het afgeleerd om in 1 keer te stoppen met medicijnen, ben er dus bang voor. Maar kan deze capsules ook niet door midden doen. Heeft iemand ervaring met het afbouwen door dan om de dag een capsule te nemen? En dan langzaam afbouwen. Of is het dan toch maar beter in één keer te stoppen, vanwege de lage dosering.

Sterkte allemaal,
Groeten, Marjorie

Marijke, 28-02-2013 08:37 #277
Ik heb 7 maanden aan de citalopram gezeten. De huisarts wilde me 40mg geven, maar ik vond 20mg genoeg. Nu wil ik er graag vanaf, het staat me zo tegen! Advies van huisarts: ga terug naar 10mg voor een week of 2 en stop er daarna maar mee. Echter, als de bijverschijnselen bij 10mg al erg voelbaar zijn, dan stop maar in zijn geheel want anders moet je dit met afbouwen 2x mee maken. Ik ben nu 1, 5 week gestopt, ik vind het heel heftig!
Heel duizelig, hartritmestoornissen, ene dag heel vrolijk en andere heel down. Gelukkig heb ik een fijne man en ouders die het begrijpen en waar ik terecht kan. Ik wordt iedere ochtend badend in het zweet wakker, en heel vermoeid. Hoe lang zal dit duren?

Max, 26-02-2013 20:56 #276
Dag iedereen,

Na 10 jaar pillen slikken, antidepressiva, antipsychotica, en lorazepam, Xanax en ik weet niet meer allemaal wat, ben sinds eind september 2012 helemaal clean. De ommekeer kwam in 2011 in de zomer, mijn lichaam trok het niet meer. In al die jaren van medicijngebruik kon ik op tien vingers tellen hoeveel goede dagen ik had. Vanaf dat moment, oktober 2011 t/m februari 2012 afgebouwd van de kalmeringsmiddelen m.b.v diazepam-> gelukt met pieken en dalletjes, het viel me reuze mee. Ter ondersteuning ook het Ashton Manuel (google maar eens) gebruikt maar ook mijn huisarts heeft me gesteund. Vanaf maart 2012 t/m eind september 2012 afgestapt in kleine etappes van de Fevarin(fluvoxamine) Dat ging ook prima totdat ik in november de telefoon weer bijna beet had om naar mijn psychiater toe te gaan. Ik heb dat niet gedaan, met in mijn achterhoofd hoeveel goede dagen ik met pillen had. Wel heb ik in die periode, een dag of 6, 7 een ondersteunend bezoek gedaan naar mijn huisarts. Die zei ook dat AD wel een jaar na de laatste pil nog in de diepste krochten van je hersenen kan blijven zitten. Nu eind februari 2013 gaat het goed en geen diep dal meer gehad sinds november 2012. Ik heb overal weer zin in en heb al veel meer en betere dagen gehad dan 10 jaar met allerlei pillen.

Ik wil een ieder graag een hart onder de riem steken die ook aan het afbouwen is of op het punt om daar aan te beginnen. Doe het langzaam, trek er een jaar vooruit, maar doe het langzaam. Het gaat niet allemaal van een leien dakje maar als je achterom kijkt mag je trots op jezelf zijn.

Voor mij een nieuwe uitdaging, stoppen met roken, ook dat zal me lukken.

Groet,

Max

Marleen, 26-02-2013 11:32 #275
Na 1, 5 jaar antidepressiva ben ik nu aan het afbouwen. Ik wilde dit te snel doen.In 1 keer naar de helft. Dit raad ik niemand aan. Ik sliep slecht, en werd innerlijk zo kwaad. Na een gesprek met de huisarts ben ik nu het stilaan aan het afbouwen. Dit gaat goed. Wat zo'n pilletje toch met uw lichaam kan doen. Ik probeer altijd positief te denken want stoppen is moeilijk. Er is altijd wel een probleempje in je leven dat de kop opsteekt. Hoe moeilijk het leven ook is opgeven doe ik niet. Van de antidepressiva zal ik afgeraken hier ben ik zeker van.

Kim, 13-02-2013 15:07 #274
Christa, het gaat bij mij ook nog steeds met ups en downs maar heb het afgelopen jaar beter met die angsten om leren gaan. Heb af en toe ook weer even een dipje en denk ik weer, zal ik toch maar weer beginnen? Lukt het me wel? Maar door beweging en positief te denken kom ik weer een stukje verder. Ik wil het graag op eigen kracht doen en die weg is een stukje zwaarder en moeilijker.

Christa, 10-02-2013 16:21 #273
Dank je kim voor je reactie. Doe jij het helemaal op eigen kracht en gaan die angsten echt weer over? T voelt nu of het nooit meer weggaat en soms twijfel ik of ik weer niet zal beginnen maar ik ben nu eigenlijk al zo ver dat dat toch zonde zou zijn.

Kimmie, 10-02-2013 12:27 #272
Nou, alweer een paar weken verder zonder medicatie. Ik herken die identiteitscrisis wel een beetje, dat je niet meer weet wie je eigenlijk bent en of je wel op jezelf kan vertrouwen. Dat is heel lastig. Maar afgelopen week ben ik weer bij de psychiater geweest en ik ben gewoon geheel mezelf met alle reacties die ik geef, de medicatie is uit mijn lijf en alles wat er met me gebeurt en wat ik voel dat ben ik helemaal zelf zegt zij. Tja, dat was op zich wel een opluchting, maar toch moet ik nog altijd veel moeite doen om te accepteren dat ik op dit moment niet zo opgewekt en onbezorgd happy ben als ik altijd geweest ben voor mijn laatste zwangerschap. Toch neem ik de dag gewoon zoals ie komt en ben ik er bij gebaat om zoveel mogelijk rustmomenten in mijn dag te hebben met een kopje thee op de bank afgewisseld met er even uit gaan en leuke dingen opzoeken. Je moet denk ik ook echt de tijd nemen voor het herstel na de medicatie. Elke keer als ik denk dat het te lang duurt of sneller wil dan kan raak ik gefrustreerd en heb ik een slechte dag. Ik probeer dat dus niet meer te doen en alles te nemen zoals het komt. Met Elly voel ik erg mee. Ik maak hetzelfde mee in mijn huwelijk en dat frustreert enorm. Je raakt jezelf stukje bij beetje kwijt in zo'n relatie. Ik ben alleen nog geen 42 jaar maar pas 7 jaar getrouwd en twijfel er ook ernstig aan of ik dit wel langer kan accepteren. Het is een wezenlijk onderdeel van mijn depressie dat mijn man ook zo dominant is en precies doet wat hij zelf wil. Wanneer je hem niet volgt in zijn ideeën gaat het hier ook fout. Ik ben nu wel op een punt aangekomen dat ik me na deze depressie niet meer door hem wil laten overrulen en daarom reageer ik nu wat fel. Maar dat is nog altijd beter dan over me heen laten lopen. Ik wens iedereen weer sterkte en succes de komende tijd.

Kim, 09-02-2013 11:50 #271
Hoi Christa,
Ik herken je verhaal zeker, ik ben nu precies een jaar gestopt met antidepressiva (heb het 5 jaar geslikt) en heb ook heel veel vreselijke momenten gehad. Ik moet zeggen dat ik het er nog vaak moeilijk mee heb, maar kan er beter mee omgaan nu. En het heeft bij mij heel veel tijd gekost en het ging er langzaam, wou zo graag verder zonder medicijnen en helaas is die weg wat moeilijker. Heb vertrouwen in jezelf!

Christa, 08-02-2013 16:12 #270
Nou ik ben nu 4 maanden gestopt met de prozac en heb me nog nooit zo vreselijk slecht gevoeld, angst voor alles ook om gek te worden. Ik pieker de hele dag maar door en lijk geen rustpunt meer te kunnen hebben. Op aanraden van huisarts ook gestopt met sint janskruid. Pfff zie het echt niet meer zitten. Moet ik nou doorknokken… Hoop dat iemand dit herkend. Heb 18 jaar aan die pillen gezeten. Hoelang zou ik hier voor uit moeten trekken?
Graag reactie

Elly, 04-02-2013 14:43 #269
Ik ben een vrouw van 61 jaar. Na ongeveer 15 jaar gestopt met prozac, woon samen met mijn man in een nieuwe omgeving en huisarts snapt niet waarom ik dit zo lang gebruikt hebt. Heeft een arts nooit eens gedacht aan overgangsverschijnselen? Zij is er helemaal niet voor, alleen voor een korte periode kun je dit gebruiken. Ik wil niet beschuldigend zijn, maar met prozac (vond mijn man) was ik makkelijker in de omgang. Hij vond mijn emoties te heftig. Ik kon mijn eigen mening niet ventileren, hij had altijd gelijk, kan nog steeds niet luisteren. Hij vindt dat ik een stofje in mijn hoofd mis, hij denkt dat hij alles weet. Kan en mag mezelf niet zijn. Ik kan alleen proberen om wat minder fel te reageren. Ik ondervind dat hij niet in zichzelf kijkt, hoe kan ik het anders doen. We zijn al 42 jaar getrouwd. Het is natuurlijk niet alleen kommer en kwel, hebben ook goede momenten, mits ik me maar gedraag zoals hij wil en zijn plannen niet dwarsbom.
En nu heb ik er genoeg van, mijn zelfvertrouwen en eigenwaarde waren nul, nul.
Ik durf hem niet te zeggen dat ik gestopt ben, hij licht anders gelijk de kinderen in, maar ik word prima begeleid door de huisarts. Mijn man slaat me bij de eerstvolgende ruzie/meningsverschil/discussie, die hij niet kan winnen met de prozac om de oren. Ik vind mijn man behoorlijk dominant en emotioneel mishandelend. Ik ben absoluut geen depressief iemand, volgens de huisarts heb ik verdriet om een ongelukkig huwelijk. Ik hou van het leven en tel mijn zegeningen, maar nooit geen prozac meer. Ik volg nu een assertivitetscursus voor boven de 55+ en leer beter voor mezelf op te komen. zonder agressie, is een moeilijke weg, maar ik kom er wel, ik blijf volhouden.
Soms word ik wel overvallen door heftig verdriet of boosheid, maar mijn vriendin, zuster en zwager steunen mij hierin, daar ben ik ze heel dankbaar voor en verder geniet ik van alles wat er is, tel mijn zegeningen, huil, loop naar buiten met de hond in de storm en voel me dan een stuk beter.

Christa, 02-02-2013 19:22 #268
Voor twijfelaartje

Ook ik heb van alles geprobeerd, ook toen ik nog aan de prozac zat. Ben nu na 18 jaar gestopt. Geloof me het was zeker niet makkelijk en soms nog niet maar ik slik nu sinds 1 januari sint janskruid en het werkt… heb natuurlijk nog wel eems een terugval maar ben toch blij dat ik vande chemische troep af ben. Misschien voor jou ook idee. Ik heb het wel in overleg met de huisarts gedaan.
Sterkte gewenst

Christa, 02-02-2013 18:32 #267
Zit nu een maand aan het sint janskruid na gestopt te zijn met de fluoxitine. Ging heel erg goed maar van de week zo een mega paniek aanval gehad, belande zelfs bij de huisartsenpost. Alles trillde kon amper spreken echt vreselijk. Herkent iemand van jullie dit misschien? Oja het begon met heel misselijk worden.

Roos, 29-01-2013 04:31 #266
Beste Marilyn,

Ik ben nu om precies te zijn bijna acht weken gestopt met mijn antidepressiva. Ik moet heel eerlijk zijn, ik heb er zeven weken bijna niks van gemerkt dat ik gestopt was. Alles ging goed, nog steeds leuke dingen aan het doen. Tot afgelopen weekend. Ik merkte dat ik me alles heel erg persoonlijk aantrok, en ik 'huilde om een scheet.'
Wat bij mij heel erg helpt ik terug denken aan het feit dat ik al zo ver ben gekomen, en dat ik me niet door een stofje in mijn hersenen mezelf weer gek laat maken. Dus doe ik dingen die ik leuk vind. Ik spreek af met vriendinnen, kijk een vreselijk flauwe lachfilm, of ik zet een lekker muziekje op en ga lekker tutten. Klinkt misschien suf maar het helpt wel.
Wat betreft de huilbuien, gewoon laten gaan. Wat ik dan doe is onder de douche staan en gewoon huilen, gewoon door 'het putje heen spoelen'.

Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt. Ik probeer er niet te veel aan te denken dát ik me rot voel, maar waardóór ik me rot voel. En dat komt niet omdat alles in mijn leven weer een puinhoop is, maar omdat een stofje in mijn hersenen gewoon loopt te rotzooien. Die wij heus aankunnen!

Marilyn, 28-01-2013 17:00 #265
Beste Dominique,

pff wat heb ik het zwaar. ik heb na 4 maanden gestopt te zijn alle verschijnselen van een depressie, ik zie tegen de dag op, kom verschrikkelijk moeilijk op gang, ben moe, minjder eetlust, veel afgevallen. huilbuien, minderwaardig gevoel etc.
is het dan echt zo dat dit afkickverschijnselen zijn of heb ik een terugval, ik wil zo graag weet je… iemand advies?

ik ga kijken op de weg terug. het phoenix traject had ik ook gevonden maar ja die zit in groningen, veel te ver. en toch fijn om iemnad te spreken/zien.

wil zo graag door, maar krijg mezelf niet opgang s ochtends en heb huilbuien. slecht voor mijn kindereen om dit te zien. en rot voor mijn ouders om dat te zien. waar doe ik nu goed aan?

jullie advies?

xx Marilyn

Christina, 28-01-2013 11:50 #264
Estelle,
Ik ben ervan overtuigd dat het bij vrouwen vaak een disbalans van de hormoonhuishouding is (in combinatie met 'verkeerde' denkpatronen).
Jammer, dat hier (nog) te weinig naar gekeken wordt door artsen…

Christina, 27-01-2013 21:09 #263
Hallo Twijfelaartje,
Ik heb tegen angst/paniek, niet meer kunnen slapen/eten, Cymbalta gekregen. Dit is er alleen in capsules van minimaal 30mg. De 'standaard' dosis is 60mg. Dat kreeg ik dus ook. Het maakte me destijds weer rustig.
Ik heb in een maand afgebouwd met behulp van het programma ' de weg terug'. Dit kwam ik toevallig tegen op Internet en het programma geeft oa tips over het gebruik van vitamines tijdens het afbouwen, zodat je zo min mogelijk nawerkingen (als brainzaps) hebt.
Maar daar zit het ' probleem ' voor mij niet eens. Het klopt dat AD je kan helpen als ondersteuning, maar het echte werk is toch het leren omgaan met omstandigheden en oude gedachtenpatronen doorbreken. Op het moment van AD gebruik, ben je wat vlakker. Als je stopt, wordt je vroeg of laat toch weer met jezelf geconfronteerd. En dat laatste zie ik nu dan maar als een groeiproces. Ik houd me voor dat ik zelf 'beter' kan worden en daar horen de ups en downs bij…
Nogmaals veel sterkte en ik hoop dat je goed kunt praten met je psychiater, dat is heel belangrijk en lucht op!
Groetjes!

Estelle, 27-01-2013 19:50 #262
Hallo allemaal, wat fijn dat mensen hier nog steeds hun verhaal doen. Ik ben nu 3 maanden van de AD af, en heb nu weer even een wat mindere week. Wegens hormonale problemen loop ik bij een gynaecoloog, die mij vertelde dat vrouwen eigenlijk te snel aan AD worden gezet, omdat het vaak een hormonale disbalans is, en niets te maken heeft met serotonine. Sinds een week zit ik (door omstandigheden) weer aan de anticonceptiepil na 3 jaar zonder, en merk gelijk de invloed weer van de hormonen: emotioneler, stemmingswisselingen, e.d. Dit zou moeten stabiliseren zodra mijn hormoonspiegel gestabiliseerd is…

Mijn vriend steunt me heel erg met alles. Ik kamp al met deze problemen sinds wij samen zijn, en hij wijkt geen moment van mijn zijde, al geeft hij toe dat hij het nooit helemaal snapt. Denk ook idd niet dat dat kan als je zelf nooit iets soortgelijks meegemaakt hebt…

Twijfelaartje, 26-01-2013 19:15 #261
Christina,

Jouw verhaal is heel herkenbaar voor mij. Dat zoeken put op den duur ook uit…
Ik ben nog steeds niet terug begonnen met AD maar heb wel afspraak bij psychiater. Ik heb zo het idee dat hij meteen gaat schrijven als ik m'n verhaal ga vertellen.

Welke nawerkingen had jij zoal na afkicken? En hoeveel nam je nog?
Groetjes

Christina, 26-01-2013 15:02 #260
Hallo allemaal,
Ik vind jullie verhalen heel herkenbaar. Ik ben in augustus 2012 (voor de 2e keer) gestopt met AD. De 1e twee maanden ging het eigenlijk nog wel goed. Ik had natuurlijk de vervelende nawerkingen van die AD, maar kon daar redelijk goed mee omgaan.
Rond november begon ik me opnieuw wat meer zorgen te maken, waardoor ik weer in de spiraal van negatieve gedachten en gevoelens terecht kwam. December was voor mij een dieptepunt en het leek alsof ik weer terug bij af was.
Juist omdat ik AD heb gebruikt, lijkt het alsof ik nu niet meer weet wie ik ben en of ik mezelf wel kan vertrouwen. Eind december kon ik gelukkig bij een psycholoog terecht en daar ben ik nu mee aan het praten.
Ik vind het niet makkelijk allemaal, denk soms ook: ik ga weer aan de AD, maar diep van mij zegt een stem dat ik er dan nooit meer vanaf kom… Ooit was ik vrolijk en positief, die persoon zou ik zo graag terug willen vinden. Het voelt als een lange weg…
Net als sommigen van jullie zoek ik een beetje naar alternatieven: goede vitamines en magnesium, sporten, toch dingen blijven doen… maar… het is pittig. Wat is wijsheid?
Kimmie: je vroeg hoe onze partners ermee omgaan? Pas sinds kort heeft mijn man wat meer begrip voor mijn situatie, maar echt voelen wat ik voel, dat kan hij natuurlijk niet… Ook wij hebben een druk gezin met 3 kids en ik voel me ook altijd schuldig als ik te weinig geniet. Het schijnt belangrijk te zijn om jezelf te accepteren hoe je dan ook bent: fit/energiek/lusteloos enz… maar dit laatste is voor mij heel lastig. Ik moet echt gedachtengangen van jaren omturnen naar positief denken en meer zelfacceptatie. Dat valt niet mee!
Maar net als jullie, zet ik nog even door en blijf hopen op betere tijden! Wat dat betreft hoop ik dat we elkaar via deze site wat positieve energie kunnen zenden!
Sterkte iedereen!

Kimmie, 21-01-2013 21:23 #259
Hoi allemaal,
Ben vandaag weer naar de psychiater geweest, want ik wilde wel eens weten of
het allemaal normaal is wat ik doormaak de laatste paar weken. Dat korte lontje en snel geïrriteerd zijn. Helemaal geen positief gebeuren. Heb weer even mijn ei kunnen leggen ha ha. Ach dat aanmodderen is me zo herkenbaar. De ene dag gaat het redelijk en de andere dag is alles me teveel en loop ik alleen maar te klagen en janken als iedereen niet meteen doet wat ik vraag. Heel vervelend.
Maar over een ding ben ik wel heel zeker en dat is dat ik die rommel niet meer ga slikken. Ik vraag me wel af hoe lang dit nog gaat duren. Ik dacht dat je na een postnatale depressie gewoon weer na een tijd stopte met medicatie en dat het dan gewoon over was… Maar dat duurt dus langer dan ik dacht.
Ik herken het ook dat je vanalles doet om je goed te voelen, leuke dingen doen enzo en dat je dan de dag erna jezelf weer heel rot kan voelen, alsof je helemaal niks leuks gedaan hebt. Eigenlijk wil ik rust hebben en veel tijd voor mezelf, maar dat lijkt niet te kunnen met twee kleine kinderen en een man die veel van huis is. Ik heb echt elke dag het gevoel alsof ik totaal geleefd wordt. Ik ervaar alles als een enorme opgave terwijl ik toch ook van de kinderen zou moeten kunnen genieten, maar ik ben altijd zo blij als ik ze in bed heb liggen. En dan voel ik me daar weer schuldig over. Eigenlijk ben ik zo benieuwd naar hoe jullie partners ermee omgaan en hoe jullie in je relatie staan.
Nou, succes allemaal.
Groetjes Kimmie

Infoteur: Dominique2008
Laatste update: 02-01-2009
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Verslaving
Reacties: 558
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!