Tumoren van de huid

De huid is het meest omvangrijke orgaan van ons lichaam. Aandoeningen van de huid vormen dan ook een belangrijk onderdeel in de geneeskunde.

Goedaardige afwijkingen.

Eelt. Eelt is een plaatselijke, overmatige verdikking van de hoornlaag die ontstaat door een chronisch verhoogde druk of een overdreven wrijving op de huid. Het heeft een beschermende functie. De behandeling bestaat uit het wegnemen van de oorzaak, indien nodig gecombineerd met chirurgische verwijdering, of 'oplossen' door toepassing van salicylzuurzalf. Deze zalf verweekt de hoornlaag waardoor verwijdering eenvoudiger of niet eens meer noodzakelijk is.

Likdoorn. Een likdoorn is een spijkervormige, harde verhoorning die tot in de diepere lagen van de huid kan dringen, wat gepaard gaat met pijn. Net als bij eelt ontstaan likdoorns op plaatsen met verhoogde druk. Te nauwe schoenen zijn vaak de oorzaak. Operatieve behandeling bestaat uit excisie (uitsnijden) of curettage (afschrapen).

Wrat. De wrat is een van de meest voorkomende huidtumoren. De oorzaak is een virusinfectie. Voorkeurslocaties zijn handen, vingers en voetzool. Wratten kunnen maanden tot jaren aanwezig blijven, ondanks alle mogelijke vormen van behandling die worden toegepast: aanstippen met speciale vloeistoffen die de wrat 'verbranden', cryotherapie (bevriezing) met stikstof, chirurgische verwijdering enzovoort. Wratten kunnen plotseling verdwijnen, al dan niet na behandeling, en even plotseling weer terugkomen.
Door dit alles is de behandeling dan ook moeilijk. Het lijkt alsof het lichaam zelf eerst de virusinfectie moet overwinnen alvorens de wrat verdwijnt.

Naevus. Een naevus (moedervlek) is een ophoping van pigmentcellen op de grens van de epidermis (opperhuid) en de dermis (lederhuid). Het is een 'aandoening' die bij vrijwel alle mensen voorkomt. Behandeling is niet noodzakelijk. Veranderingen in moedervlekken, bijvoorbeeld in kleur, moeten altijd gecontroleerd worden. Ze kunnen wijzen op de ontwikkeling van een malignitiet (kwaadaardig gezwel).

Kwaadaardige afwijkingen.

Er zijn verschillende vormen van malinge huidafwijkingen, er worden er hier slechts twee behandeld.

Basocellulair carcinoom (basalioom, basale-cellen-carcinoom).
Het basocellulaire carcinoom is de meest voorkomende vorm van huidkanker. Het ontwikkelt zich bij voorkeur op een huidgedeelte dat is blootgesteld aan chronische irritatie, vooral door zonlicht. Het komt daarom nogal eens voor bij bepaalde beroepsgroepen, zoals landbouwers en zeelieden.
De kleine tumoren zien eruit als pareltjes, bij grotere tumoren komen zweren voor. Dit type huidtumor geeft zelden metastasen (uitzaaiingen). Na te zuinige chirurgische behandeling treden vaak wel recidieven op. Volledige verwijdering is de voorkeursbehandeling.
De tumor is zeer gevoelig voor bestraling. Deze vorm van behandeling biedt zodoende ook goede mogelijkheden. De prognose is goed, de levensverwachtingen zijn vrijwel gelijk aan die van de rest van de bevolking.

Melanoom.
Het melanoom is een tumor die zich ontwikkelt uit ontaarde pigmentcellen. Het is een zeldzame vorm van kanker, mar zeer kwaadaardig.
Blootstelling aan zonlicht schijnt de ontwikkeling van deze vorm van kanker te stimuleren. In Nederland komt deze vorm van kanker steeds vaker voor. Vandar dat er steeds meer gewezen wordt op de gevaren van (onbeschermd) zonnebaden.
Het melanoom ontwikkelt zich vaak uit een moedervlek, is lichtbruin tot diepzpwart van kleur en vertoont tekenen van celactiviteit (groei, kleurverandering, jeuk, bloeding, ontsteking, ulceratie ofwel zweervorming).
Het melanoom geeft een wijdverspreide metastasering. Alle organen kunnen worden aangetast. Metastasering is zowel lymfogeen (via lymfeklieren) naar regionale klieren als hematogeen (via bloedvaten) op afstand. Kenmerkend voor het melanoom is de vorming van satellietmetastasen. Dit zijn huidmetastasen die in de directe omgeving van de primaire tumor gelegen zijn.
De behandeling bestaat meestal uit excisie van de tumor met rondom een ruime marge. Na een nie tal te grote excisie zal men de wond bij voorkeur hechten. Bij grotere ingrepen moet de wond met huidtransplantaten worden opgevuld. Melanomen op vingers en tenen worden bij voorkeur behandeld met (gedeeltelijke) amputatie. Verdachte lymfeklieren zullen altijd worden verwijderd en onderzocht worden.
Tegenwoordig worden melanomen ook wel behandeld met cytostatische behandeling door middel van geïsoleerde regionale perfusie met cytostatica. Het melanoom moet dan wel op een van de ledematen gelokaliseerd zijn. Op andere plaatsen van het lichaam is deze vorm van therapie niet mogelijk.
Deze therapie wordt vooral toegepast als er satelliettumoren en metastasen in de nabijheid van de primaire tumor zijn.

Geïsoleerde regionale perfusie van de arm.
Via de vena en arteria axillaris (okselader en okselslagader) wordt een canule ingebracht. De arm wordt zo hoog mogelijk met een rubberen elastische band afgebonden, zodat bloed niet via de andere vaten de arm kan verlaten. De canules worden aangesloten op een hart-longmachine. Deze zorgt ervoor dat het bloed wordt voorzien van zuurstof, dat de temperatuur constant blijft en dat het bloed wordt rondgepompt.
Hieraan wordt tegelijkertijd ook een cytostaticum toegevoegd (medicatie tegen kanker). Gedurende een uur wordt de arm met dit bloed doorstroomd. Daarna wordt hij "schoongespoeld" met een vloeistof die geen schadelijke, maar ook geen geneeskrachtige werking bezit. Vervolgens worden de canules verwijderd en de gaatjes in de vaten worden gehecht.

Op een dergelijke manier kan ook perfusie van een been plaatsvinden. © 2007 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 11-01-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Aard van de tumor: Bij tumoren valt er een verschil te maken tussen goedaardige tumoren en kwaadaardige tumoren. Goedaardige tumoren zijn in principe niet levensbedreigend, kwaadaardige tumoren daarentegen l…
• Bottumoren, goedaardig en kwaadaardig: Men onderscheidt primaire bottumoren en secundaire bottumoren (metastasen). Primaire tumoren kunnen zowel goed- als kwaadaardig zijn. De secundaire zijn uiteraard altij…
• Goedaardige tumoren kunnen ook gevaarlijk zijn: Gelukkig hoeft een tumor niet altijd kwaadaardig te zijn en daarmee ook niet levensbedreigend. Een voorbeeld van zo'n goedaardige tumor is een vetknobbel. Ook…
• Aandoeningen: een knobbeltje in de borst: Waarschijnlijk heb je het al eens om je heen gehoord of zelf meegemaakt, het vinden van een knobbeltje in de borst. Vaak zijn mensen die een knobbel in de borst vind…
• Goedaardige tumoren; kanker: Zoals U misschien al zult weten, is kanker onder te verdelen in goedaardig en slechtaardige kanker. In dit artikel zal het uitsluitend gaan over goedaardige tumoren, ofwel goedaa…