Aandoeningen: een sociale fobie
Een sociale fobie wordt ook wel een sociale angststoornis genoemd.Het is een psychische aandoening. De fobie is ingedeeld bij de angststoornissen. Wanneer je aan een sociale fobie lijdt, heb je angst, grote onzekerheid en verlegenheid voor alledaagse sociale interacties en gebeurtenissen, zoals feestjes, vergaderingen en soms zelfs telefoneren of boodschappen doen. Er is sprake van angst voor afwijzing, commentaar, kritiek, pesten en om uitgelachen te worden. Een sociale fobie is een angststoornis. Een sociale fobie kan lichamelijke klachten tot gevolg hebben. Ook kunnen bepaalde angstgedachten ontstaan. Er zijn verschillende typen sociale fobie en ook de behandeling kan verschillende zijn.Lichamelijke klachten bij sociale fobie
- Bevende handen bij samenwerken of supervisie
- Bang dat ze een kluns gevonden worden
- Vermijding andere mensen
- Blozen
- Zweten
Dit is vervelend omdat het zichtbaar is voor anderen. Je wil je onzekerheid verbergen, maar dit valt juist op. Men kan specifieke angstgedachten hierbij hebben:
- Trillen, blozen en zweten:
- Zien mensen dat ik tril/bloos/zweet?
- Merkt men dat ik onzeker/bang ben?
- Ik schaam me
- Ik moet niet trillen/zweten/blozen (maar dit verergert daardoor alleen)
- Zullen ze kritiek op me hebben?
Twee subtypen sociale fobie
- Sociale fobie, niet gegeneraliseerd
- Gegeneraliseerde sociale fobie: men is angstig in en vermijdt meer dan 4 sociale situaties
Veiligheidsgedrag
Om sociale situaties te vermijden vertonen mensen met een sociale fobie vaak veiligheidsgedrag. Hieronder volgen enkele voorbeelden van veiligheidsgedrag:- Niet naar feestjes gaan
- Openbaar vervoer vermijden
- Meer thuis blijven
- Geen honger hebben, betalen vermijden etc.
Veelvoorkomende co-morbiditeit bij sociale fobie
- Stemmingsstoornissen (depressie of dysthynie)
- Andere angststoornissen (paniekstoornis of agorafobie)
- Alcoholverslaving
Gesprek openen
Het hebben van een sociale fobie is erg belastend voor mensen. Dit is logisch omdat je nu eenmaal veel met andere mensen ze maken hebt in het leven. Mensen met een sociale fobie kunnen geholpen worden. Het is daarom erg belangrijk dat dit ook gebeurt. Wat hierbij wel erg lastig kan zijn is het openen van het gesprek bij onzekerheid en/of sociale angst. Om te voorkomen dat iemand dichtslaat is het belangrijk om te beginnen over de concrete klacht. Vragen die je kunt stellen:- Heb je zelf een idee waar het vandaan komt?
- Trillende handen buiten opleiding?
- Voel je je in verlegenheid gebracht wanneer mensen toekijken?
- Ervaar je het als kritiek als mensen meekijken?
- Hoe gaat het als niemand meekijkt?
Hoe kan psycho-educatie helpen?
- Zorgt voor inzicht in de problematiek
- Schaamte verminderen
- Aangeven dat pilletjes niet de aangewezen behandeling zijn
- Gesprekken kunnen goed helpen
Overige behandelingen
- Psychologische interventies:
- Exposure in vivo
- Cognitieve therapie
- Sociale vaardigheidstraining
- Taakconcentratietraining (nieuwst)
- Medicamenteus:
- SSRI’s, Maoi’s, benzodiazepines, beta-blokkers
- Cognitieve therapie: irrationele negatieve gedachten rationeler maken, zodat meer positieve nieuwe gedachten ontstaan
- Gedragstherapie: exposure en sociale vaardigheidstraining
Lees verder
Gerelateerde links
Hoewerktmijnlichaam en Zowerkthetlichaam.Gerelateerde artikelen
Relatie tussen angststoornis en drugsgebruik Er is een duidelijke relatie gevonden tussen het krijgen van een angststoorn…Aandoeningen: angststoornissen Een angststoornis is een veel voorkomende aandoening. Mensen die er aan lijden kunnen er e…
Sociale fobie (angst) De sociale fobie is één van de twaalf angststoornissen die door de DSM-IV worden onderscheiden. In…
Angst en depressie Angst en depressie gaan helaas vaak hand in hand. In dat geval is de depressie het gevolg van een angs…
Specifieke fobie (angst) De specifieke fobie is één van de twaalf angststoornissen die door de DSM-IV worden onderscheide…
Reageer op het artikel "Aandoeningen: een sociale fobie"
Gus, 16-08-2011 12:50
Beste Anoniem, (23-03-2010 15:31)
Een mogelijke oplossing van jouw sociale problemen:
Ga naar de website van de schrijver / relatietherapeut Andrew G. Marshall en lees de volgende artikelen (in volgorde - in Engels):
Titel: The benefits of helping others
Link: http://www.andrewgmarshall.com/2010/09/04/the-benefits-of-helping-others/
Titel: Ask Andrew – Help for shy women
http://www.andrewgmarshall.com/2011/08/09/ask-andrew-help-for-shy-women/
Veel succes!
Anoniem, 23-03-2010 15:31
Ik volg de opleiding Sociaal Pedagogisch Hulpverlening en ik heb sterk het gevoel dat ik een sociale fobie heb. Ik moet nu een stage vinden, maar vind het eng om er één te zoeken. Ook solliciteren vind ik eng en heb dus nu ook geen werk. Ik ben bang dat mensen op mij letten, daar word ik onzeker van en denk ik dat ze mij raar vinden. Rollenspellen is ook iets waar ik heel slecht in ben. Ik weet hoe het moet, maar het lukt niet! Ik haal op school vrijwel al mijn tentamens, maar voor mijn mondeling van communicatie heb ik voor de tweede keer al niet gehaald. Vroeger ben ik op de basisschool gepest en als ik ergens ben (bijv. verjaardag) beoordeel ik eerst de mensen die er zijn en kijk ik die mensen een gevaar voor mij kunnen vormen. Als ik denk dat het mensen zijn die mij niet mogen of raar vinden vermijd ik die. Ik heb nog nooit een vriendin gehad, omdat het gewoon niet lukt terwijl ik wel graag een vriendin zou willen hebben. Intiem contact vind ik moeilijk. Vooral om mensen bij een ontmoeting drie zoenen te geven (probeer ik te vermijden) en dicht op elkaar staan in de bus is ook geen pretje. Overigens vermijd ik geen verjaardagen, openbaar vervoer, uitgaansleven. Uitgaan enz. vind ik geen probleem. Ik blijf bij mijn vrienden staan en voel me prettig. Aan de ene kant ben ik dus bang dat mensen mij niet accepteren, vreemd vinden maar aan de andere kant interesseerd het mij niet wat ze van mij vinden. Als iemand tegen mij zou zeggen dat ik lelijk ben dan hecht ik daar geen waarde aan, omdat ik dat zelf helemaal niet vind. Ze moeten eerst maar eens naar zichzelf kijken! Ik voel me overigens snel depressief (eenzaam) en heb het niet graag over mezelf. Als ik alcohol op heb gaat het naar mijn mening wel een stuk beter. Al kijk ik er wel mee uit, omdat ik later geen alcohol probleem wil hebben :-p Er zijn vast wel meer dingen die ik als vervelend ervaar, maar daar kom ik op dit moment niet op. Zou iemand mij kunnen vertellen of ik misschien een sociale fobie heb of misschien wel een vermijdende persoonlijkheidsstoornis? En wat kan ik er aan doen? Naar de huisarts gaan doe ik liever niet:-p
Bert Oosting, 08-03-2010 21:52
Ook ik heb trillende handen.Van de huisarts heb ik als proef symmetrel capsule (15 stuks) deze helpen helemaal niet. 9 maart voor controle terug naar de huisarts.
Vraenanbo, 05-06-2008 15:55
:-(mijn vraag is of je met een soc fobie je gevoelens voor je fam geheel over je heen laat komen:bijv:moeder is ziek dochter met soc fobie?? komt alleen als ze gehaald wordt. doet verder niets helpt niet geeft geen blijk van verantwoordelijkheid. kan ik dit ook verwachten bij mijn jongste zoon die een goede baan heeft alles gaat goed maar ik mis iets(hij vertoont egoisme)niet bedoeld maar gaat weg ook als er nood binnen het gezin is. naar mijn inzien heeft dan een soc fobie hoofdzakelijk te maken met het achterwege laten door ik als ouder het verplichten tot meedenken in het gezin wat leidt tot deze afgrijselijke toestanden.toen ik ziek lag ernstig waren mijn kinderen niet aanwezig alleen om te eten en voor hun eigen spulletjes comp playstations. ik ben zelf opgevoed met een behoorlijke tucht en toch heb ik de kracht en de moed om hulp te bieden waar dat maar nodig is. is het dan wel eerlijk om de mensen met deze soc fobie nog te steunen en de jongste die nog thuis woont wat zou ik daar nog mee kunnen mijn vorige huwelijk was heel slecht ik heb voor vader en moeder gefunctioneert nooit geen soc dienst maar werken en zorgen wie kan mij vertellen wat ik hier van moet denken hartelijk dank vraenanbo.
Bronnen en referenties
- Edward P. Sarafino, Health Psychology (2002), John Wiley & Sons, New York
- Michael Gelder, Richard Mayou, John Geddes, Psychiatry (2003), Oxford University Press, New York