Prikkelbare blaas & Oorzaak en behandeling

De term 'prikkelbare blaas' is in feite een parapluterm voor iedere blijvende aandoening, die de spieren van de blaas onwillekeurig doen samentrekken, waardoor er plotseling een hevige aandrang (urine-incontinentie) ontstaat.

Prikkelbare blaas: algemene informatie

Vele prikkels kunnen de blaas doen irriteren en de bewuste pogingen om de lozingsreflex te stoppen overheersen. Hierdoor worden soms grote hoeveelheden urine geloosd. Het is soms moeilijk te bepalen welke mechanismen een prikkelbare blaas aanzetten.

De behandeling is vaak effectief, als er een onderliggende oorzaak is gevonden. Het betreft over het algemeen vrouwen die last hebben van een prikkelbare blaas.

Symptomen prikkelbare blaas

De volgende symptomen worden waargenomen:

• Urineverlies
• Plotselinge aandrang
• Zowel overdag als ’s nachts vaak urineren

Oorzaken prikkelbare blaas

Er zijn een aantal oorzaken bekend, maar vaak is de oorzaak onbekend. De volgende zaken kunnen de oorzaak zijn:

• Zwangerschap
• Blaasstenen
• Urineweginfecties

Ook kunnen beschadigingen van de zenuwen die de blaasfunctie regelen, tot prikkelbare blaas leiden. De blaas kan namelijk te sterk samentrekken. Ook als oorzaak kan worden aangemerkt is de afsluiting van de urineafvoer. Dit kan bijvoorbeeld door een tumor, urethravernauwing of prostaatvergroting. Het gebruik van een katheter kan ook de oorzaak zijn.

Preventie

Zoals net aangegeven is de oorzaak moeilijk te bepalen en is de aandoening daardoor moeilijk te voorkomen.

(Zelf)behandeling prikkelbare blaas

Wat is de behandeling van een prikkelbare blaas?

Medicatie
Als er sprake is van een bacteriële infectie, worden antibiotica voorgeschreven. Maak de hele kuur af, om resistentie en terugkeer te voorkomen. Middelen tegen kramp en verhoogde bloeddruk worden soms voorgeschreven, net als medicijnen tegen ongecontroleerde samentrekkingen van de blaas.

Blaastraining
Soms kan de controle over de blaas worden hersteld met ‘blaastraining’. Daarbij moet u volgens een schema iedere twee uur naar het toilet gaat, zonder of met aandrang. Na enige tijd wordt de tussenliggende periode steeds met een half uur verlengd, tot een maximum van vier (4) uur. De incontinentie kan hierdoor overgaan, als het lichaam zich aan dit schema aanpast.

Reclame incontinentieluiers
Vele middelen, zoals incontinentieluiers, worden in de reclame flink aangeprezen, maar kunnen complicaties veroorzaken. Let hier dus op. Ze moeten nooit te lang worden gebruikt en alleen als de dokter ze heeft voorgeschreven.

Wanneer naar de dokter

Het is aan te raden naar de dokter te gaan als u langdurig last heeft van urine-incontinentie. © 2008 Victorho, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 26-04-2008, laatst gewijzigd op 11-10-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Victorho is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Gerelateerde links

DokterOnline en Incontinentie & Blaas.

Verwante artikelen

• Catheteriseren, het kunstmatig legen van de blaas: Catheteriseren is het inbrengen van een slangetje (catheter) in de urineblaas zodat de blaas op een kunstmatige wijze geleegd kan worden. Waarom is catheter…
• Incontinentie, ongewild urineverlies: Je zult het maar hebben. Incontinentie. Je voelt je opgelaten, want zonder dat je er erg in hebt is je broek nat. Incontinentie, een vervelende aandoening. 1 op de 20 Ne…
• Blaasontsteking (urineweginfectie): Een blaasontsteking is een infectie in de blaas. De klachten die hier bij horen zijn pijn of branderig gevoel bij het plassen, vaker moeten plassen, elke keer maar kleine…
• Aandrangincontinentie: Aandrangincontinentie. Herhaaldelijk urineverlies voorafgegaan door een onverwachte sterke aandrang om de blaas te legen. Deze aandoening komt vaker voor bij het ouder worden. Ook komt…
• Naar de dokter met een blaasontsteking?: In principe kan je voor iedere vervelende kwaal naar de huisarts. Hij of zij zal je altijd willen helpen aan iets dat de symptomen tegengaat of de pijn verlicht. Maar…

Bronnen en/of referenties

• Bron: Geneeswijzer