De taalstoornis Afasie

Afasie is een taalstoornis, een stoornis in het uiten en begrijpen van taal ten gevolge van een hersenletsel. De persoon kan niet of niet meer met zijn omgeving communiceren, wat kan leiden tot veel onmachtgevoelens en gevoel van isolement.

Afasie

Apraxie: Handelingen die je niet meer kan uitvoeren (doordat je door de hersenbeschadiging nog meerdere problemen hebt).

Dysfasie: Afasie in lichte mate. Gebaren.

Expressieve afasie: Moeizaam, niet vloeiend spreken. Personen gebruiken veel pauzes en korte zinnen. Ook kunnen verschillende woorden verkeerd gebruikt worden of totaal vreemde woorden worden uitgesproken. Ze kunnen deze fouten niet of moeilijk verbeteren maar zijn zich er wel bewust van, wat een naar gevoel aan de persoon kan geven.
Woordvindingsproblemen: ze kunnen het woord niet zeggen maar wel omschrijven.

Receptieve afasie: Begrijpt niet wat wij zeggen of schrijven, weet zelf wel wat hij wil zeggen, maar kan de woorden niet vormen. Deze personen spreken vloeiend, maar wat hij/zij zegt is niet of moeilijk te begrijpen. Zelf hebben zij niet door dat zij zo moeilijk te begrijpen zijn en op een aparte manier praten.
Woordsalade: gebruikt echte woorden maar in een onlogische volgorde.

Globale afasie: Ernstige stoornis in taalgebruik en taalbegrip. De afasiepatiënt heeft problemen met spreken, schrijven,lezen en begrijpen. Deze personen herhalen bijv. steeds dezelfde woorden. Lezen en schrijven is vrijwel onmogelijk.

De verstandelijke vermogens hoeven niet aangedaan te zijn! Je kunt de Frustraties die ze hebben door dat ze hun gevoelens niet onder woorden kunnen brengen zien door:

• Lijdzaam verzet/niet meewerken met eten enz.
• Expres doen alsof ze je niet begrijpen.
• Lelijk doen (schreeuwen heel druk worden enz.)
• Kan zich geïsoleerd, machteloos of zelfs beschaamd voelen.

Hoe ga je met ze om:

• Volwaardig behandelen, niet betuttelen.
• De tijd nemen om te communiceren, stop als er irritaties ontstaan.
• Zorg voor een rustige omgeving tijdens het praten.
• Spreek zoveel mogelijk in korte eenvoudige zinnen en benadruk de belangrijkste woorden.
• Maak eventueel een tekening.
• Controleer of de boodschap begrepen is.
• Stimuleer degene met afasie te praten met handen en voeten.
• Maak zelf gebaren en wijs aan waarover je praat.
• Breng structuur aan in het gesprek.
• Dingen doen waar ze waarde aan kunnen ontleden.
• Opzeggen en meelaten spreken van andere veel gehoorde woorden en zinnen.