Interstitiële nephritis, ziekte aan de nieren

Men spreekt van een interstitiële nephritis indien het nierweefsel dat tussen de nefronen ligt ontstoken is. De nefronen zelf (glomeruli en tubuli) raken of niet of laat ook ontstoken. Het ziektebeeld ontstaat meestal in aansluiting op een bacteriële urineweginfectie.

Symptomen van de interstitiële nephritis

De belangrijkste vorm van nephritis is de acute pyelonephritis. Deze gaat gepaard met hoge koorts, koude rillingen, pijn in de rug of in de flanken, freuente en moeilijke urinelozing, nachtelijke urinelozing (nycturie) en een algemeen ziektegevoel met misselijkheid en braken.

Een minder vaak voorkomende vorm is de chronische interstitiële nephritis. De verschijnselen hiervan zijn grotendeels gelijk aan die van de chronische nierinsufficiëntie (zie hiervoor mijn artikel over de chronische nierinsufficiëntie).
Een min of meer specifiek verschijnsel is dat al in een vroeg stadium van de ziekte het concentrerend vermogen van de nieren verloren gaat.
Hierdoor zullen patiënten veel urine moeten produceren om de afvalstoffen kwijt te kunnen raken.

Het Onderzoek

Het urinesediment vormt de belangrijkste onderzoeksmethode. De aanwezigheid van zogenaamde leukocytencilinders wijst op het bestaan van een pyelonephritis. Er zal bovendien een kweek worden ingezet om de aard van het veroorzakende micro-organisme op het spoor te komen.

De Behandeling.

De toestand van de patiënt met een acute pyelonephritis en de ernst en mogelijke complicaties van het ziektebeeld leiden er meestal toe dat de behandeling in het ziekenhuis plaatsvindt.
De patiënt krijgt in eerste instantie een infuus en een antibioticabehandeling. Aangezien het veroorzakende micro-organisme aanvankelijk nog niet bekend is, wordt er gestart met een breed-spectrumantibioticum (dit werkt tegen een groot aantal verschillende soorten ((micro-))organismen).
Zodra de uitslag van de kweek bekend is, past men de therapie aan.

In het beginstadium zal de patiënt frequent geobserveerd worden, omdat er een risico bestaat op de ontwikkeling van een septische shock. In dit geval breidt de infectie zich uit van de nieren naar de bloedbaan, waardoor de patiënt snel achteruit gaat. Wanneer niet voldoende snel en adequaat wordt ingegerepen, kan dit in korte tijd tot de dood leiden.

Zodra de toestand van de patiënt het toelaat, al men op zoek gaan naar een oorzaak. Dit betreft, zoals al eerder gezegd, meestal een urineweginfectie.
Er zijn echter ook andere oorzaken mogelijk. Hier moet gericht onderzoek naar gedaan worden.

De behandeling van een chronische pyelonephritis is vooral gericht op een therapie van de chronische nierinsufficiëntie (zie aldaar mijn artikel over de chronische nierinsufficiëntie). © 2007 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 22-02-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Niertransplantatie, een vreemde nier in jouw lichaam: Voor niertransplantaties zijn verschillende indicaties. De meest voorkomende is de terminale nierinsufficiëntie, bijvoorbeeld op basis van een chronische…
• Bobbeltjes, pukkeltjes, bultjes en ontstekingen: Er bestaan allerlei bobbeltjes, pukkeltjes, bultjes en ontstekingen van de huid. Ik behandel in dit artikel een aantal van deze dingen, waaronder de steenpuis…
• Geneeskundig methodiek: Chronische nierinsufficiëntie: Ik heb hier de ziekte chronische nierinsufficientie uitgewerkt. Nierinsufficiëntie is een aandoening waarbij de nieren hun normale werk: het filteren va…
• De ziekte van Weil: De ziekte van Weil, ook wel de rattenziekte genoemd, is een infectieziekte met als belangrijkste verspreider de bruine rat.
• Uitgelicht: Nierkanker: Wat voor soorten kanker zijn er allemaal? En wat is nierkanker dan precies? Hoe wordt een stadium vastgesteld? Wat zijn uitzaaiingen? Welke klachten komen vaak voor? En tot slot: welk…