Hernia Nuclei Pulposi (HNP)

En tegenstelling tot een aantal andere aandoeningen aan de hersenen en/of zenuwen die ik in een aantal artikelen beschreven heb, ontstaat deze aandoening - hernia nuclei pulposi - niet door een ziekte van het centrale zenuwstelsel zelf. Lees hier verder over de aandoening en wat voor ziekte dit dan wel is...

De oorzaak van HNP is een uitstulping van een tussenwervelschijf in het wervelkanaal, waardoor de zenuwen bekneld raken. Deze uitstulping kan ontstaan door een plaatselijke verzwakking in de vezelige ring om de watterrijke, pulpachtige kern (nucleus pulposus) van de tussenwervelschijf.

De meest voorkomende lokalisatie van een HNP is tussen de vierde en de vijfde lendenwervel, omdat de inwerkende krachten daar het grootst zijn. Deze lumbale hernia gaat gepaard met een typische uitstralende pijn in de bil en het been, soms tot in de voet, gepaard gaand met prikkelingen. Deze pijnklachten nemen toe bij drukverhoging zoals hoesten, niezen en persen. In ernstige gevallen treedt een gestoorde functie van rectum en blaas op, met gevoelsstoornissen in billen en benen (rijbroekanesthesie). Soms gaat dit gepaard met verlammingsverschijnselen van de voeten.

Onderzoek

Bij de HNP kan de diagnose vaak al op grond van de anamnese en lichamelijk onderzoek worden gesteld. Als de proeven van Lasèque en Kemp positief zijn, is een HNP zeer waarschijnlijk. Bij de proef van Lasèque wordt het been aan de zieke kant van een liggende patiënt opgetild. Bij een HNP leidt dit tot ontstaan of verergering van uitstralende pijnklachten. Bij de proef van Kemp buigt men de staande patiënt achterover, naar de kant waar de vermoedelijke hernia is gelokaliseerd. Ook hierbij zal de uitstralende pijn optreden.

Specieel onderzoek bestaat voornamelijk uit een MRI. Dit is op dit moment zeker de beste methode om een HNP te diagnosticeren en bovendien te lokaliseren.

Behandeling

Conservatieve behandeling
In eerste instantie wordt getracht de klachten te doen verminderen door een periode van bedrust van twee tot drie weken, indien nodig gecombineerd met pijnstillers en eventueel kalmeringsmiddelen. Als dit voldoende helpt, is een andere therapie niet meer nodig.

Operatieve behandeling
Als de klachten ondanks de conservatieve behandeling te ernstig blijven, kan een hernia operatief behandeld worden. Bij mictiestoornissen, gevoelsstoornissen in het rijbroekgebied en krachtsvermindering van de voeten moet deze operatie zelfs met spoed worden uitgevoerd.
De operatie bestaat uit het verwijderen van het uitstulpende deel van de tussenwervelschijf.

Chemonucleolyse
Een andere, niet operatieve behandelingsmethode is de chemonucleolyse. Hierbij wordt het wateraantrekkende vermogen van de nucleus verminderd door inspuiting van een enzym in de aangedane tussenwervelschijf. De kern neemt dan in volume af, waardoor (waarschijnlijk) de druk op de wortels afneemt, evenals de klachten. De wijze waarop de symptoomverlichting precies tot stand komt, is (nog) niet duidelijk. Mede hierdoor wordt deze therapie niet standaard toegepast, ook al lijkt het redelijk goede resultaten te hebben.

PLDD
PLDD staat voor Percutane Laser DiscusDecompressie.
Percutane Laser Discusdecompressie (PLDD) is één van de zogenaamde 'minimaal-invasieve' behandelmethodes voor HNP’s, waardoor de patiënt mogelijk geen operatie hoeft te ondergaan. De behandeling word poliklinisch gedaan, waarbij U dus niet opgenomen hoeft te worden in het ziekenhuis.

Voordeel van deze behandelingsmethode is dat patiénten minder rugpijn lijken te hebben en sneller hun oude werkzaamheden en/of hobby's/sporten weer te kunnen hervatten, dan bij de patiënten die geopereerd worden aan HNP.
Echter is het nog niet wetenschappelijk bewezen dat PLDD even effectief is als de gangbare operatie.

Voor wie is PLDD geschikt Van alle patiënten met een HNP komt maar slechts 25 % van de mensen in aanmerking voor een behandeling als PLDD. De discus moet allereerst namelijk goed bereikbaar te zijn met de naald, waardoor aandoeningen die gepaard gaan met obstructie van het naaldtraject een contra-indicatie vormen.
Ten tweede moeten de spleten tussen de tussenwervels (tussenwervelspleetruimte) voldoende ruim zijn, om zo de te hoge warmte van de aangrenzende lichamen te voorkomen.

Contra-indicaties voor PLDD

• eerdere operatie op hetzelfde discusniveau;
• caudasyndroom;
• lytische of degeneratieve spondylolisthesis;
• aanwijzing voor sequestraat;
• spinaal- of laterale recessus stenose;
• zwangerschap;
• ernstige comorbide somatische of psychiatrische aandoening.
• Vernauwde tussenwervelspleetruimte (minder dan 7 mm)

IDET
InterDiscus-Electrothermische Therapie (warmtetherapie), waarvan de afkorting luidt: IDET.

IDEt is een minimaal invasieve procedure, die wordt uitgevoerd om de lage rugpijn te verminderen. De lage rugpijnen worden veroorzaakt door kleine uitstulpingen of andere afwijkingen van de tussenwervelschijven. De IDET wordt, net als de PLDD, vaak poliklinisch uitgevoerd, dus zonder verdere opname in het ziekenhuis.

De IDET wordt in een paar stappen uitgevoerd, welke voor U hieronder behandeld zullen worden.

1. Wanneer de zieke tussenwervelschijf is gelokaliseerd (bijvoorbeeld via een MRI), wordt onder röntgendoorlichting door de chirurg een holle naald in de tussenwervelschijf geplaatst. Dit moet met uiterste precicie gebeuren, aangezien het grote risico's kan hebben, wanneer de naald verkeerd geplaatst kan worden.
2. Via de holle naald wordt een elektrothermische katheter (warmte-draad) ingebracht, tot het bij het zieke deel van de tussenwervelschijf beland is.
3. De temperatuur wordt na verloop van tijd (langzaam) opgevoerd tor ruim 90 graden Celcius. Als gevolg hiervan, wordt de rand van de tussenwervelschijf warmer en de temperatuur stijgt.
4. Dankzij deze enorme hitte van ongeveer 90 graden Celcius, slinkt de tussenwervelschijf. De scheurtjes die in de tussenwervelschijf zitten, zullen hierbij afnemen. Ook de kleine zenuwuiteinden die zich hier bevinden worden verhit (en verbrand), waardoor de rugpijn minder word, ze worden minder pijn-gevoelig. (Tijdens dit deel van de behandeling kan de patiënt enige pijn voelen).
5. Aan het einde van de operatie zullen de katheter en de naald verwijderd worden, en de prikplaats (ingang van de naald) zal bedekt worden met een klein verband.

Voor het laatst bijgewerkt op: 10 juni 2007 © 2007 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 01-03-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Aandoeningen: cervicale hernia nuclei pulposi: De belangrijkste klacht van een cervicale hernia pulposi is uitstralende pijn in een arm. De ernst van de pijn kan erg verschillen. Bij de een is de pijn maar m…
• Aandoeningen: lumbale hernia nuclei pulposi: Een lumbale hernia nuclei pulposi (lumbale HNP) is een aandoening die veel voorkomt. Het wordt veroorzaakt door een uitpuilende tussenwervelschijf. Bij 25 tot 30…
• Aandoeningen: liesbreuken: Wanneer iemand een zwelling heeft in de lies, is de oorzaak vaak gelegen in een liesbreuk. Er zijn verschillende soorten liesbreuken. Je hebt liesbreuken waarbij de breukpoort bove…
• Skelet: Beenderen van de romp: Het skelet. Iedereen heeft ermee te maken, de mens, zoogdieren, vogels, enkele vissoorten en enkele amfibiën. Maak kennis met het indrukwekkende skelet van de mens, welke is on…
• Last van een nekhernia?: De officiële naam voor een nekhernia is cervicale hernia. Hernia staat voor breuk of uitpuiling. Bij een nekhernia is er spraken van een uitpuilende tussenwervelschijf tussen twee ne…