De ziekte van Lyme

Een beet van een teek is vaak zonder gevolgen, maar soms doen zich symptomen voor die sterk aan lyme doen denken. Wat zijn de symptomen, de diagnose en de behandeling hiervan? De ziekte van lyme: kenmerkend met de verlammingsverschijnselen, soms met dodelijke afloop. De ziekte wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi, en vooral overgedragen door de teek. Ook contact met bepaalde diersoorten die besmet zijn met deze bacterie, zouden de bacterie over kunnen dragen, maar komt in mindere mate voor.

Herkomst van de ziekte

Vanuit de VS werd in de jaren 70 de ziekte ontdekt en onderzocht. Dit gebeurde in het stadje Old Lyme. De ziekte werd vernoemd naar het stadje.

Symptomen

Bij een tekenbeet verschijnt na enkele dagen tot weken een rode kring om de beet heen: dit is meestal een goede diagnose voor de ziekte van Lyme. Slechts bij de helft van de gevallen is de rode ring te zien, bij de andere helft blijft het verschijnen
van deze typerende ring uit. Na enige tijd kunnen er griep-achtige verschijnselen optreden zoals hoofdpijn, misselijkheid, spierpijn ed. Deze klachten verdwijnen vaak ook weer, waardoor meestal gedacht wordt aan een gewone griep. Als de
bacterie zich door het lichaam verspreidt, ontstaan er vaak meerdere klachten tegelijk. Dit kunnen oa zijn:

• buikpijn; maagklachten, gebrek aan eetlust, obstipatie of diarree.
• pijnlijke keel, luchtweginfecties, kortademig, hoesten.
• sterke gewichtsveranderingen op korte tijd.
• haaruitval en huiduitslag op andere plaatsen dan bij de tekenbeet.
• plotselinge temperatuurverhoging, koorts en/of koude rillingen.
• oorsuizen, overgevoelig voor geluiden, jeuk of pijn in het oor.
• pijn in spieren, pezen of gewrichten, zwellingen in de gewrichten.
• hartkloppingen, overslaan van het hart.
• vergeetachtigheid, verwardheid, moeite met concentratie, oververmoeid.
• prikkelbaar, agressief, angstig, somberheid, stemmingswisselingen.
• spiertrekkingen, spierkrampen.
• duizeligheid, licht in het hoofd, evenwichtsstoornis.
• stotteren, slecht kunnen praten, woorden niet kunnen vinden.

De diagnose ziekte van Lyme wordt vastgesteld aan de hand van de ziektegeschiedenis en de symptomen. Daarnaast wordt er vaak een bloedtest afgenomen: echter is deze test niet altijd betrouwbaar. Wanneer de test negatief uitvalt, wil dit niet zeggen dat de patiënt geen ziekte van lyme heeft. De infectie is vrij moeilijk vast te stellen.

Behandeling

De behandeling moet zo snel mogelijk plaats vinden. Er wordt een anti-biotica kuur gegeven van maximaal 30 dagen. Toch kan het voorkomen dat na die dertig dagen de klachten niet verdwenen zijn of terug keren: men spreekt dan van chronische lyme. De lyme-bacterie is moeilijk klein te krijgen: hij is zeer sterk en dringt tot diep in het lichaam door. Hij kan zichzelf in een beschermend omhulsels zetten wat hem beschermt tegen het immuunsysteem van de mens en tegen anti-biotica. Verder is er ook nog een variatie van de bacterie die geen celwand heeft en daardoor niet herkend wordt door het immuunsysteem. Ook anti-biotica, die normaal op de celwand inwerken, hebben hierdoor geen effect.

Voorkomen is beter dan genezen

Bent U gebeten door een teek, verwijder deze dan binnen 24 uur! De teek heeft enige tijd nodig om zich vast te hechten aan de huid, daarna begint hij pas met het uitscheiden van speeksel en het uitwisselen van de eventuele bacterie. Houdt na het verwijderen van de teek de huid goed in de gaten.

Een rode ring om de beet heen of een rode vlek, geeft vaak al de diagnose lyme. In ongeveer de helft van de gevallen verschijnt deze vlek of ring, bij de andere helft doen zich vaak griep-achtige verschijnselen voor. Noteer altijd de datum van de beet: dit is van belang voor het vaststellen van de ziekte.

Lees verder

• De gevolgen van een tekenbeet
• De teek: een vreemde spin