Een Modern Gevaar: Oude en Terugkomende Ziekten

Bezorgde ambtenaren van de gezondheidsinspectie hebben de meest recente varkenspest bestempeld als een wereldwijde epidemie, alhoewel deze niet zo dodelijk bleek als eerst werd aangenomen. Is dit misschien een waarschuwing voor nog grotere toekomstige gevaren? Nu heerst er weer de Mexicaanse griep … Geven de Bijbelse profetieën ons nog meer informatie?

Overzicht

Overzicht van de verschillende hoofdlijnen:

• Varkenspest
  
• Opkomende en heropflakkerende ziekteverwekkers
  
• Dodelijke epidemieën voorzegd
  
• De pandemieën hebben meerdere oorzaken
  
• Bijbelse perspectieven
  

Varkenspest.

Toen er in april 2009 de eerste gevallen van de H1N1 varkenspest werden ontdekt in Mexico en de Verenigde Staten, sloegen de gezondheidsdiensten in de hele wereld alarm.
Er werden maatregelen genomen om het gehele ziekteverloop en -verspreiding op te volgen.
Farmaceutische bedrijven verhoogden hun productie van antivirale medicijnen.
In steden waar er ziektebeelden bevestigd werden als Varkenspest, werden de scholen gesloten; grote publieke manifestaties, zoals sportwedstrijden en concerten werden afgelast. Winkelcentra, restaurants en andere openbare plaatsen liepen leeg. De reacties waren vergelijkbaar met wat er in Azië gebeurde toen het SARS virus (dat door de lucht overgedragen kon worden) uitgebroken was enkele jaren terug.

Geholpen door onze moderne manier van transport, kon het virus zich snel verspreiden. Op 11 juni 2009, met meer dan 140.000 geregistreerde gevallen en 140 doden verspreid over 73 landen, benoemde de WHO dit onbekende virus als een pandemie - een wereldomvattende epidemie. De organisatie had lang geaarzeld om zulke uitspraak te doen (dit was de eerste keer in 41 jaar) om een wereldwijde paniekgolf te voorkomen.
Wat het uiteindelijke resultaat zal zijn, moeten we nog afwachten. Op dit moment schijnt de varkenspest onder controle te zijn, maar de Mexicaanse griep raast nog steeds rond, en er vallen nog regelmatig slachtoffers verspreid over de hele wereld. Vooral door de warmere temperaturen van afgelopen zomer in het noordelijk halfrond (de griep bacillen houden hier niet zo van) zijn het aantal gemelde gevallen drastisch gedaald. Ondanks de vele infectiehaarden schijnt het aantal mensen die er hinder van ondervinden te minderen. Gelukkig waren de verwachtingen van de ernst van deze ziekte te hoog ingeschat en is het totale slachtofferaantal beperkt gebleven.

Toch moeten we waakzaam blijven, verklaart dokter Richard Besser, waarnemend directeur in het CDC. Hij is bezorgd over wat er zal gebeuren in de herfst, wanneer het traditionele griepseizoen weer zal beginnen. "We hebben in het verleden ook gezien dat het griepvirus in de zomermaanden verdwijnt, maar zich gedurende de volgende winter zich beter kan verspreiden. Het is dus mogelijk, dat dit virus slechts tijdelijk verdwenen is."
Professor Christopher Ohl, stelt het als volgt: "Ik geloof niet dat deze griep uitgewoed is. Ik geloof dat dit virus nog lang zal rondwaren. Het kan nog muteren, besmettelijker worden, en dodelijker."
Natuurlijk is de verspreiding van de varkenspest niet de enige ziekte waar het WHO zich om bekommert. Er zijn nog andere gevaren die voor ons liggen. Laat ons eens kijken naar de oorzaken van deze ziektes en wat de Bijbel er over te zeggen heeft.

Opkomende en heropflakkerende ziekteverwekkers.

Op dit moment heeft het WHO toezicht op ongeveer 40 opkomende infectieziekten Deze zijn niet ouder dan enkele tientallen jaren.
De lijst omvat onder andere:

• AIDS
• ebola
• knokkelkoorts
• Lassa koorts
• Nipah
• Hendra
• hantavirus
• BSE (gekke koeien)
• Marburg
• apenpokken
• SARS
• West Nijl-virus
• de ziekte van Lyme
• de legionellabacterie
• Cyclospora parasiet

Deze ziekteverwekkers van biologische oorsprong (Pathogenen) zijn ofwel gemuteerd, of genetisch samengesteld door nieuwe bacteriën. Ook zijn er ziekten die reeds duizenden jaren bestaan, maar tot nog toe niet als zodanig erkend werden (te weinig onderzoek, te vage klachten). Volgens het WHO komt er minstens 1 nieuwe besmettelijke ziekte per jaar bij sinds 1980, waarvan er vele niet te bestrijden zijn met de traditionele vaccins of medicijnen. Klaus Stohr, de directeur van het influenza bestrijdingsteam voor de WHO te Genève, zegt:"Er zijn vandaag de dag veel meer besmettelijke, zeer moeilijk te behandelen infectieziekten dan pakweg 20 á 30 jaar geleden. En tegelijkertijd steken de oude bekenden, die we dachten onder controle te hebben, opnieuw de kop op in een gemuteerde agressievere vorm. Hierbij moeten we denken aan de nieuwe varianten van TBC, Stafylokokken, Cholera, Malaria, Hepatitis, griep en difterie.
Met zoveel dodelijke pathogenen die opduiken, verklaart dr. Stohr dat "infectieziekten opnieuw de belangrijkste doodsoorzaak in de wereld zijn, en dit is sinds het preantibiotica tijdperk van de vroege jaren 1900 niet meer voorgekomen.
Van de naar schatting 57 miljoen sterfgevallen die jaarlijks in de wereld plaatsvinden, zijn er volgens het WHO 15 miljoen rechtstreeks en miljoenen onrechtstreeks het gevolg van infectieziekten. Wetenschappers hebben bijna tweehonderd pathogenen in bacteriële, virale-, parasitaire- en schimmelvorm geïdentificeerd die te maken hebben met de nieuwe en heropflakkerende infecties onder de mensen. Volgens dr. Stohr kunnen er nog een duizendtal andere zijn. Deze laatsten hebben de mensen tot nog toe nog niet getroffen.

Ten minste 75 % van deze ziekteverwekkers worden zoönose genoemd, wat betekent dat ze overdraagbaar zijn tussen dieren en mensen. Dit maakt het probleem nog problematischer. Overdracht kan plaats vinden door direct contact met dierlijk bloed, speeksel, urine of uitwerpselen. Ook kan de overdracht plaatsvinden via een intermediaire vector (meestal een insect of knaagdier) dat het pathogeen van een besmet dier krijgt, en het vervolgens overdraagt naar de mens.
Dr. David Freeman, professor aan de Universiteit van Alabama, gespecialiseerd in de afdeling van de geografische geneeskunde zegt: "Zoönotische ziekten kunnen meestal niet worden uitgeroeid. Dit is te wijten aan het feit dat het onmogelijk is om alle dragers van de ziekte te behandelen. Zelfs wanneer er een vaccin ontwikkeld zou kunnen worden voor een bepaald zoönotische aandoening, en het zou mogelijk zijn om alle mensen tegelijkertijd te behandelen in de wereld, blijven er altijd dieren die de ziekte weer op de mens kan overdragen en de ziekteverwekker aldus verspreiden."

Dodelijke epidemieën voorzegd.

Wanneer degenen die bekend zijn met de Bijbelse profetieën uit de eindtijd, is niets van dit alles een verrassing. Wat hen dan onmiddellijk voor de geest zal komen zijn de vier ruiters van de Apocalyps, en meer specifiek de vierde,
De apostel Johannes beschrijft deze vierde ruiter als volgt:


Het laatste gedeelte van dit vers heeft betrekking op "om te doden ... door de wilde dieren op aarde". Gezien de enorme aantallen hier beschreven (1/4 van de wereldbevolking!), bestaat de mogelijkheid dat er een verband is tussen de epidemieën door dieren veroorzaakt en infectieziekten.
In de parallel profetie van Jezus Christus in Mattheus 24, wordt de ware identiteit van het lichtgroene paard onthuld in vers 7


De vierde ruiter symboliseert een climax, wereldomvattende plagen en pandemieën. Om de omvang hiervan te beseffen hoeven we alleen maar terug te blikken op de geschiedenis; met name de builenpest die in drie golven (1347-1351) , meer dan 75 miljoen mensen het leven hebben gekost.

De pandemieën hebben meerdere oorzaken.

Bovenstaande uitleg geeft echter maar een vereenvoudigde versie van de oorzaken weer. Er zijn meer factoren die het uitbreken van een pandemie en het in stand houden hiervan bewerken. Veel mensen denken dat de mensheid zelf (onbedoeld) aan de bron van de ziekten ligt. “In bijna elk geval is de mens een van de grootste factoren in de toename van nieuwe ziekten,” verklaart dr. Thomas Monath, “voorbeelden hiervan zijn het voederen van koeien met dierlijk weefsel (BSE), het eten van exotische dieren (ebola), of het verspreiden van de knokkelkoorts door het sneller reizen over de gehele wereld. We zijn niet alleen slachtoffers van deze nieuwe ziekten, maar ook de oorzaak van de opkomst en de verspreiding van deze ziekten door het veranderen van onze eigen leefomgeving en -stijl. De meeste veranderingen die zich hebben voorgedaan bestrijken een aantal belangrijke gebieden.”

Een onderverdeling voor een meer gedetailleerd overzicht ziet er zo uit:

• 1. Landbouw methodes en de consumptie van exotische dieren
• 2. Het inter-landelijke verkeer bevordert de besmettelijkheid
• 3. Het snelle transport maakt ook een snelle verspreiding mogelijk
• 4. Armoede en ziekte onlosmakelijk met elkaar verbonden
• 5. Verstedelijkte AIDS overdracht.
• 6. Gedwongen migratie ten gevolge van oorlog of burgeroorlog
• 7. De menselijke moraal en ziekten
• 8. Overmatig gebruik van antibiotica leidt tot dodelijke nieuwe resistente virussen

1. Landbouw methodes en de consumptie van exotische dieren.
“Één van de belangrijkste manieren die leiden tot het ontstaan van nieuwe ziekten is door middel van wat biologen ‘genetische herverdeling ‘. Dit kan gebeuren wanneer twee dieren met elkaar in contact komen, of wanneer er twee virussen in één vliegtuig samenkomen.” Vertelt Roy Anderson. Een landbouwcultuur die meer en meer opgang vindt in Azië is de volgende:
“Eenden en kippen worden gehouden in kooien, die boven de varkensstallen hangen. Deze bevinden zich op hun beurt weer boven visvijvers, waar ook allerhande gevogelte kan in rondzwemmen, en die vooral dienen om hun afval op de meest economische manier weg te werken,” verklaart Dr. Bruno Chomel. Boeren gebruiken deze methode om te besparen op de kosten van varkensvoer en hun inkomen te verhogen door de visvangst. De varkens voeden zich met onder andere de uitwerpselen van het gevogelte boven hen, terwijl de varkensmest de vijver weer vruchtbaar houd. Het probleem is dat het watergevogelte (zoals eenden) veelal de dragers zijn van het griepvirus - dat de vogels zelf niet besmet – in direct contact brengt met de varkens, die op hun beurt ook weer dragers hiervan kunnen worden. Een varken dat de uitwerpselen van de eend eet, kan hiermee zowel vogelgriep, als menselijke griepvirussen in zich opnemen. Deze kunnen zich dan weer combineren met de varkensgriepvirussen in de varkensmaag. Op deze manier is het H1N1 griepvirus ontstaan, dat een mengsel is van vogel-, varkens- en menselijke griepvirussen. Één van de redenen dat de wetenschappers zo bezorgd waren over de varkenspest in het begin van het jaar was dat het zich zou kunnen verbinden met een meer resistente vorm voordat het herfst zou worden in het noordelijke halfrond. “Wanneer een resistente vorm van vogel- of varkensgriep zich zou verbinden met een gemakkelijk overdraagbaar menselijk griepvirus, krijg de gevaarlijkste eigenschappen van de twee gecombineerd in één virus,” stelt dr. Chomel.

Een verbinding kan ook gemaakt worden wanneer de mens wilde exotische dieren beginnen te eten. In China worden de civetkatten, koraalslangen, boom spitsmuizen, vliegende eekhoorns, dassen, marters en schubdieren als een delicatesse beschouwd. In Afrika zijn apen, mensapen aardvarkens en ratten populaire keuzes voor vleesgerechten. Cavia’s gordeldieren en capybara’s worden meestal voorgeschoteld in Centraal en Zuid Amerika. Wanneer mensen dit vlees eten, kunnen virussen die in dit dier zitten, zich verbinden met de menselijke virussen. Het resultaat kan een nieuwe ziekteverwekker zijn die andere mensen infecteert.
Blijkbaar ligt hierin de oorsprong van HIV, het virus dat AIDS veroorzaakt. HIV is gevormd uit het simian immunodeficientie virus (SIV), een virus dat vooral voorkomt bij apen en een menselijke variant. Dr. Freedman stelt dat de vorming van het HIV virus is ontstaan of door het nuttigen van het apenbloed, of doordat het bloed van de apen zich vermengde met het mensenbloed door sneden of wonden van de jagers.
“Het eindresultaat,” stelt dr. Chomel, “is dat de consumptie van wilde dieren een deur opent voor een veel breder scala van ziekteverwekkers (van wilde dieren) die in contact kunnen komen met de mensen en hierdoor ook een overdraagbaarheid ontwikkelen.

2. Het inter-landelijke verkeer bevordert de besmettelijkheidEcologische veranderingen veroorzaken vaak het ontstaan van nieuwe ziekten.”Er zijn omgevingen in de Derde Wereldlanden die vroeger quasi onbereikbaar waren, maar nu met een beetje moeite en geld voor iedereen bereikbaar zijn. Dit is het gevolg van de menselijke invloed in deze streken. Hierbij denk ik vooral aan ontbossing, het bouwen van dammen, irrigatie, wegenbouw, intensieve landbouw en moderne middelen van transport,” vertelt Dr. Jim Hughes. Deze afgelegen gebieden zijn de thuisbasis van een subcultuur van unieke microben, bacteriën en parasieten, die nergens anders gevonden worden. Wanneer de mensen in deze gebieden komen, stuiten zij voor het eerst op deze pathogenen. Het eerste contact met het ebola virus bv, was toen de mensen de regenwouden van de Democratische Republiek Congo in de zeventiger jaren begonnen te ontginnen.

De plaatselijke fauna kan ook bijdragen aan de verspreiding van dodelijke microben. Zodra de bossen worden ontgonnen, hebben de plaatselijk dieren geen andere keuze om hun leefwereld te verplaatsen, zodat zij ergens anders hun voedsel en habitat kunnen vinden. Veelal zullen zij hun habitat verleggen naar de buitenwijken en landbouwbedrijven die in de plaats van de bossen komen. Daar komen zij dan weer in contact met de mensen die nog geen weerstand hebben opgebouwd tegen de ziektes die zij met zich mee kunnen dragen.

3. Het snelle transport maakt ook een snelle verspreiding mogelijk.
Sinds het derde kwartaal van de 20ste eeuw zijn de mensen in staat geweest om grote afstanden in een kwestie van uren af te leggen. Deze tijd valt ruim binnen de incubatietijd van de vele besmettelijke ziekten. Vandaag de dag kan iedereen in een tijdsbestek van maximaal 36 uren naar de andere kant van de wereld reizen. De snelheid van de reis kunnen mensen, die op safari geweest is in een exotisch land, weer thuisbrengen zonder enige ziekteverschijnselen die door de douane of immigratiediensten opgemerkt zouden kunnen worden. Wanneer zij dan thuis zijn, en weer aan het werk, bestaat de mogelijkheid dat zij na enkele dagen pas ziek worden. Tijdens de incubatie tijd – het moment tussen de besmetting en het ziek worden – kan de persoon in kwestie al in contact geweest zijn met honderden personen, en de ziekte al weer verder verspreid hebben. Mensen kunnen op deze manier de ziekte verspreiden zonder dat ze zelf enig besef hebben dat zij drager zijn, of ziek.

Dit alles staat in scherp contrast met de tijd toen de mensen voor hun verre reizen nog gebruik maakten van boten of vervoer over land. Toen duurde de verre reis nog steeds minimaal twee weken. Wanneer iemand een virus had opgedaan, en aan boord van een schip ziek werd, zou hij misschien ook nog de andere passagiers en bemanning kunnen aansteken, maar bij aankomst in de haven van bestemming zouden de plaatselijke immigratie- en gezondheidsdiensten de nodige maatregelen kunnen nemen om de verspreiding van de ziekte tegen te gaan. Er werden o.a. maatregelen genomen zoals quarantaine, een afzondering waar zij geen verder contact mochten hebben tot de ziekte volledig bestreden of uitgewoed was. Zoals de snelle verspreiding van het H1N1 virus aantoonde, kan dit sneller gaan dan alle welgemeende preventieve maatregelen.

4. Armoede en ziekte onlosmakelijk met elkaar verbondenHet is niet verbazingwekkend dat de meeste ziekten voorkomen in de armere landen. Zij hebben de meeste problemen met besmettelijke ziekten en aandoeningen. Helaas blijken het aantal armen in de wereld nog steeds te stijgen. Volgens een VN rapport hadden net voor de millenniumwisseling meer dan 80 landen een lager inkomen dan in het begin van de negentiger jaren. (UNDP Human Development Report 1999; bron: www.iicd.org). Wanneer de armoede stijgt, vergroot ook het aantal ziektegevallen die te maken hebben met overdraagbare infecties. De armste mensen zijn vaak ondervoed, hebben geen goed begrip van hygiëne en blijven verstoken van goede medische verzorging.. Tegelijkertijd wonen ze in dichtbevolkte krottenwijken, waar de kans op besmetting veel groter is dan in de rijkere gebieden, waar de mensen verder van elkaar af wonen.

Één van de wanhopigste gebieden van de wereld is de sub-Sahara in Afrika. Een rapport van de Wereldbank (Bron: Dramatic Decline in Poverty) vermeldt dat meer dan de helft van de bevolking in deze streek in armoede leeft. De verwachting is dat deze armoede de komende jaren alleen maar zal toenemen. Maar dit is niet enkel een Afrikaans probleem. Net zoals de ziekten zich niet tot de arme delen van een streek beperken, zullen zij zich ook verspreiden over de overige bevolking. Veel van de ziekten waarmee we in de Westers landen worden geconfronteerd, hebben hun oorsprong in de Derde Wereld.

5. Verstedelijkte AIDS overdracht.
Steeds meer mensen, voornamelijk uit de armere landen, ruilen hun woonplaats in voor landen en streken met betere levensomstandigheden. Eerst komt de migratie van het platteland naar de steden, om vervolgens door te gaan op een internationaal vlak. Op deze manier kunnen besmettingen, die vroeger beperkt bleven tot dorpen met een kleine bevolkingsgroep overgaan naar steden met een hoge populatie. Eenmaal in de stad kan de besmettingshaard zich verder uitbreiden via het openbare vervoer, en zich verder internationaal ontwikkelen. Veel mensen belanden uiteindelijk in overbevolkte megasteden, waar meer dan 5 miljoen mensen wonen. Op wereldvlak zijn er 41 van zulke stadsagglomeraties, waarvan de meesten zich in minder ontwikkelde landen bevinden. Ter vergelijking, 50 jaar geleden waren er slechts acht Megasteden in de wereld, waarvan er slechts twee in de ontwikkelingslanden waren. Deskundigen voorspellen dat er 59 Megasteden in 2015 zullen zijn, waar er 48 van zich in de ontwikkelingslanden zullen bevinden.

Ook in de huidige kerkgemeenschappen in de protestante kringen maakt men zich zorgen over de verbreiding van de Mexicaanse griep. Getuige hiervan een artikel in Visie, het maandblad van de EO (nr 37, 12-18 september 2009): “Kerkelijke maatregelen tegen de Mexicaanse griep: paniekvoetbal.” Ter verduidelijking, in sommige kerkgemeenten bestaat de gewoonte om op gezette tijden ‘het avondmaal’ te vieren, waarbij het laatste avondmaal van Jezus Christus met zijn discipelen herdacht wordt. De symbolische betekenis van het delen van brood en wijn, als teken van het vlees en bloed van Jezus Christus, wordt herhaald binnen deze gemeentes. Hierbij gaat het brood en de wijn in een gemeenschappelijke beker rond. De aanzet tot bovengenoemde publicatie was een artikel van 16 juni in het Nederlands Dagblad, waarin Kim Vogel van de GGD te Amsterdam het gebruik van één beker bij het avondmaal om gezondheidsredenen afraadde.

Ziekteverwekkers gedijen goed in dichtbevolkte gebieden, omdat zij makkelijk van persoon naar persoon kunnen overspringen. Door de explosieve groei van de Megasteden, zijn de meeste van deze steden niet voorbereid op deze aantallen mensen, en ook hun medische infrastructuur is niet voorzien op deze infectieziekten. Ook zijn de lokale economieën nog niet zodanig gegroeid, dat zij genoeg kunnen investeren in verbetering van de leefomstandigheden van de plaatselijke bevolking. Riolering en watersystemen zijn vaak ontoereikend voor de grote massa, waardoor deze makkelijk besmet kunnen worden met bacteriën. Er zijn niet genoeg ziekenhuizen, apothekers, medisch personeel, dus als de mensen ziek worden is het moeilijk om afdoende medische hulp te krijgen. Daarenboven liggen de meeste van die megasteden ook nog eens in de tropische en subtropische gebieden, waar de bacteriën goede klimaatomstandigheden hebben om zich te vermeerderen.

6. Gedwongen migratie ten gevolge van oorlog of burgeroorlog
De vluchtelingenafdeling van de VN (UNHCR) verklaarde in haar rapport van 16 juni 2009 een vluchtelingenaantal van 42 miljoen (UNHCR annual report shows 42 million people uproot) waaronder 26 miljoen asielzoekers. 80% hiervan leven in ontwikkelingslanden. Meer dan twee miljoen hiervan zijn plaatselijk gemigreerd door burgeroorlogen en oorlogen. Door interne conflicten werden deze mensen gedwongen om haard en huis te verlaten om vervolging te ontvluchten. Het merendeel zijn streken in de sub-Sahara, het midden Oosten, Zuid-Azië en Latijns Amerika. In de afgelopen jaren is de ontheemding sterk toegenomen door het toenemende aantal conflicten. Deze trend heeft een rechtstreekse invloed op het verspreiden van besmettelijke ziekten. Vluchtelingen zijn vaak in slecht gezondheid en erg vatbaar voor ziekteverwekkers. Elke ziekte die zij met zich meedragen wordt door hen meegevoerd naar een verzamelplaats van andere vluchtelingen, en verder verspreid naar hun uiteindelijke bestemming. De kampen waar zij zich in bevinden zijn meestal overvol, hebben slechte of rudimentaire voorzieningen, hebben last van ziektedragers als knaagdieren en insecten (luizen en vlooien) en het voedsel en water kan makkelijk besmet zijn; een plaats waar bacteriën dol op zijn.
Een voorbeeld hiervan zijn de 800.000 Rwandese vluchtelingen die moesten migreren in Zaïre in 1994. Cholera en dysenterie raasde door de kampen, waardoor er de eerste maanden alleen 50.000 mensen de dood vonden.

7. De menselijke moraal en ziekten.De zestiger jaren brachten ingrijpende veranderingen in de menselijke moraal, met name op het gebied van seksueel gedrag. In het begin van de twintigste eeuw was het nog onaanvaardbaar om meerdere seksuele partners op hetzelfde moment te hebben. In de zeventiger jaren was dit reeds een norm geworden in veel samenlevingen. Niet alleen was “casual sex” in heteroseksuele relaties aanvaardbaar, ook homoseksualiteit onder mannen werd meer en meer getolereerd. Tegelijkertijd werd het intraveneus druggebruik, waarbij de drugs door middel van injectienaalden rechtstreeks in de bloedbaan gespoten wordt, hoewel niet legaal, toch veelvuldig toegepast.
De combinatie van dit alles was als olie op een vuur voor de verspreiding van ziekten als AIDS, hepatitis C, herpes genitalis en andere seksueel overdraagbare aandoeningen.

8. Overmatig gebruik van antibiotica leidt tot dodelijke nieuwe resistente virussen.
Het wijdverbreide gebruik van antibiotica – zelfs wanneer het niet echt nodig was – heeft tot de ontwikkeling van bacteriën geleid die de aanvallen van de antibiotica kunnen weerstaan. Patiënten vragen steeds meer zelf om antibiotica bij een eenvoudige verkoudheid of griep, terwijl deze ziekten hier niet mee te bestrijden zijn. Het spreekwoord ‘baat het niet, schaad het niet’ is hier zeker niet van toepassing. Ook de verkoop van medicijnen op de zwarte markt – tengevolge van de armoede – heeft hier zeker een rol in gespeeld.

Volgens het CDC wordt 40% van de antibiotica door dokters voorgeschreven bij virale infecties. Dit is niet altijd te wijten aan onwil, of onkunde van de geneesheren, maar soms zijn de klachten van de patiënten zo vaag, en langdurig, dat er ook wel antibiotica wordt voorgeschreven ‘in het mogelijke geval van de aanwezigheid van bacteriën’. Met zoveel antibiotica in omloop zijn we druk bezig om nog meer resistente bacteriën ‘aan te maken’ . Wanneer we een bepaald geneesmiddel in zo grote omvang in de wereld brengen zal de bacterie op een bepaald moment een middel vinden om in die omgeving te overleven. Op dat moment wordt het geneesmiddel niet meer effectief tegen de bacterie in kwestie. Elke groep van organismen, inclusief de bacteriën hebben varianten met ongebruikelijke kenmerken, in dit geval, om een antibiotica aanval te weerstaan. Wanneer mensen antibiotica nemen, worden de weerloze bacteriën gedood en degenen die weerstand kunnen bieden blijven over. Men zou kunnen stellen dat de bacteriën met een weerstand tegen de antibiotica ‘geselecteerd’ worden. Vervolgens vermeerderen die sterke bacteriën zich weer en worden de dominerende micro-organismen.

Het probleem werd nog groter toen de Noord Amerikaanse veeboeren onnodig antibiotica aan hun vee begonnen te voeren om de groei te bevorderen en als een preventieve maatregel tegen ziektes. Hierdoor werd het vee als het ware een broed- en opslagplaats voor resistente ziektekiemen. Wanneer de mensen vervolgens onvoldoende gekookt of gebraden vlees eten dat niet genoeg verhit is geweest, kunnen ze besmet raken met deze resistente bacteriën. De dag van vandaag zijn er al ‘superbacteriën bekend van malaria, tbc, streptokokken en salmonella, die de laatste jaren zijn ontstaan. Omdat ze het antibiotica resistente gen in zich meedragen worden ze als een genetisch nieuwe bacterie gezien. Sommige infecties hebben al zoveel weerstand opgebouwd tegen de ons bekende medicijnen, dat zij op dit moment vrijwel onbehandelbaar zijn.
De beruchte ‘vleesetende’ bacteriën van de familie van de streptokokken MRSA (methicilline-resistente Staphylococcus aureus;) is één van die resistente bacteriën, en af en toe duikt hierover nog een krantenkop op.

Bijbelse perspectieven

Voor Bijbelse studenten zijn al de bovengenoemde factoren duidelijk een overtreding van Bijbelse instructies. Veel van de voormelde zoönotische infecties zouden zich niet ontwikkeld hebben, wanneer de mensen de Bijbelse richtlijnen over het consumeren van ‘reine en onreine’ dieren zouden volgen. Onreine dieren dragen in vergelijking met de reine dieren veel meer bacteriën met zich mee. In Leviticus 11 en Deuteronimium 14 wordt beschreven welke typen van dieren aangeraden en welke er afgeraden worden om te eten. Veel mensen in de overvolle vluchtelingenkampen en Megasteden worden geconfronteerd met onvoldoende sanitaire voorzieningen, afvalverwijdering, wat uitvloeit in een verhoogd risico voor voedsel en drinkwaterbesmetting. Hier komt een ander gebied uit de Bijbel aan bod, dat te maken heeft met de sociale hygiëne. De raadgevingen in Deuteronomium 23:9-14 geven aan dat menselijk afval buiten de gemeenschap (leefwereld) moet begraven worden, ver weg van de mensen.

De Bijbel is ook duidelijk over seksueel immoreel gedrag, dat één van de hoofdoorzaken is van de verspreiding van AIDS en andere Seksueel Overdraagbare Aandoeningen (SOA’s) die onze planeet teisteren. In de hoofdstukken 18 en 20 van het boek Leviticus verbiedt God incest, seks voor het huwelijk, homoseksualiteit en onnatuurlijke seks met dieren. De volgende passages richten zich specifiek op het onderwerp van homoseksualiteit:


Uiteindelijk draait het er om dat de uitbraken van deze ziekten en aandoeningen en pandemieën het resultaat zijn van de verbroken relatie tussen God en de mens.
Toen God de Israelieten uit Egypte leidde gaf Hij hen bij monde van Mozes de volgende richtlijn:


De plagen en ziekten die over Egypte kwamen waren ook grote epidemieën, die de hele Egyptische bevolking troffen, en wetenschappelijk gezien ook met elkaar in verband kunnen gebracht worden doordat de vermelde dieren hierin ook de dragers kunnen zijn van allerlei ziektekiemen.
Aan de andere kant waarschuwde God ook voor de gevolgen van ongehoorzaamheid, waaronder het uitbreken van ziekten:


Ondanks deze waarschuwingen werden en bleven de Israëlieten ongehoorzaam aan God. Zo is elk volk en natie in het verleden ongehoorzaam geweest en blijven de volken en landen van vandaag de dag in dezelfde slechte gewoonte voortgaan. Dus moeten wij in onze hedendaagse maatschappij ook de gevolgen van deze ongehoorzaamheid dragen. De enige echte oplossing om deze wereldomvattende problemen uit uw eigen leven te bannen is U oprecht te wenden tot God in berouw, al zoekende en met de bereidheid om de volledige weg te gaan. Als individu is het mogelijk om deze weg te gaan, met Gods hulp, en Hij zal u door de komende moeilijke tijden begeleiden. Deze moeilijke tijden houden ook de vernoemde en nog andere, tot op dit moment onbekende, pandemieën in, omdat de wereld, in het algemeen gesproken, nog niet klaar is om zich te richten op Gods Woord. Vandaag de dag, is het overgrote deel van de mensheid nog afgesneden van God, heeft zij nog geen levende relatie met Hem. Zijn belofte om ons te beschermen tegen deze ziekte is er op dit moment nog niet, maar zal er in de toekomst wel zijn:


Jezus Christus zal terugkeren op aarde:


Dit artikel maakt deel uit van de Special Orde of wanorde in de wereld