Inenting of vaccinatie

Bij een inenting, of vaccinatie, wordt een dode of zwakke stof ingebracht om de immuniteit omhoog te brengen. De meeste inentingen geven geen complicaties. Het inenten van het kind is geen verplichting. Ouders bepalen zelf wat het beste voor hun kind is.

Zwakke stof

Bij een inenting, of vaccinatie, wordt een dode of zwakke stof ingebracht om de immuniteit omhoog te brengen. Bij een inenting wordt er dus een smetstof in het lichaam ingebracht. Doordat deze smetstof verzwakt of dood is, kan deze op zich niet veel schade aan richten in het lichaam. Het lichaam echter herkent een vreemde stof als indringer en gaat hier antistoffen tegen aanmaken. Deze antistoffen blijven zeer lang in het lichaam aanwezig. Wanneer de persoon een volgende keer daadwerkelijk met een infectie ziekte in aanraking komt waarvoor hij of zijn is ingeënt, dan zijn er al antistoffen in het lichaam aanwezig.

De kans dat de persoon dan ernstig ziek wordt van de infectieziekte, is dan zeer klein. Om die reden worden baby's en kinderen vaak ingeënt met verschillende verzwakte smetstoffen. Het inenten gebeurt met een naald, maar het kan ook via de mond worden ingenomen. Inenten geeft meestal een volledige bescherming tegen de infectieziekte. Maar vaak niet het hele leven lang.

Entschema

In Nederland en België wordt een entschema gebruikt van infectieziekte waartegen baby's en kinderen worden ingeënt. Dit zijn doorgaans de volgende infectieziekten:

• DKTP in Nederland: Difterie, Kinkhoest, Tetanus, Polio
• DiTe Per in België: Difterie, Kinkhoest, Tetanus, Polio
• BMR (Bof, Mazelen, Rode Hond)

Verder wordt in ieder Europees land weer anders ingeënt Vaak wordt ook tegen HIB ingeënt, dit is een hersenvliesontsteking, en Meningokokkenziekte C en pneumokokken (voor kinderen geboren na 1 april 2006). Maar ook niet inheemse ziekten zoals gele koorts, tyfus, cholera etc. Vooral bij reizen naar de tropen is het verstandig om in te enten, ook voor volwassenen.

De eerste enting begint met 0 maanden en eindigt met 9 jaar. In deze periode heeft het kind ongeveer twaalf entingen gehad volgens de standaard entingprogramma's. Soms treedt er tussendoor een infectieziekte op, zoals de Mexicaanse griep in 2009, waarvoor kinderen dan extra worden ingeënt

Complicaties

De meeste inentingen geven geen complicaties. Het pokkenvaccin en de enting tegen kinkhoest wil soms wel eens een hersenontsteking veroorzaken. De plaats van de enting kan rood gaan kleuren en de arm of het been kan stijf worden. Soms treedt er na twee dagen koorts op. Ook kan het branderig of stekend aanvoelen op de plaats van de enting. Over het algemeen verloopt een enting zonder verdere problemen. Wanneer de koorts boven de 40 graden komt of wanneer er zich vreemde dingen voordoen, is het raadzaam om een arts te raadplegen.

Enten verplicht?

Het inenten van het kind is geen verplichting. Ouders bepalen zelf wat het beste voor hun kind is. Kinderen met een afweerziekte zoals leukemie, kunnen beter geen inenting krijgen, omdat zelfs de zwakke smetstof al ernstig kan verlopen. Doordat kinderen veel worden ingeënt,komen bepaalde infectieziekten bijna niet meer voor. Wanneer kinderen niet meer worden ingeënt, krijgen deze infectieziekten de overhand. Iemand die besluit zijn kind niet in te enten, moet er dus bij stil staan dat zijn of haar kind weinig risico loopt juist omdat andere kinderen wel ingeënt worden. Met het inenten bescherm je dus niet alleen je eigen kind, maar ook andere kinderen.

Risico

Het systeem van inenten is niet waterdicht en geeft geen volledige garantie dat de infectieziekte ook nooit meer terug komt. De infectieziekte kan altijd weer de kop opsteken, vaak in een iets andere vorm, waardoor het lichaam verrast wordt en hier ook geen afweerstoffen voor heeft. Virussen zullen altijd een nieuw weg vinden, omdat een virus ook wil overleven.