Münchhausensyndroom

Münchhausensyndroom is een aandoening waarbij herhaaldelijk medische hulp wordt gezocht voor niet bestaande of zelfveroorzaakte lichamelijke symptomen. Het Münchhausen-syndroom (ook nagebootste stoornis genoemd) is een zeldzame aandoening waarbij de patiënt beweert ziek te zijn en herhaaldelijk behandeling in verschillende ziekenhuizen zoekt. Symptomen waarover veel wordt geklaagd, zijn buikpijn, wegrakingen en koorts.

Münchhausensyndroom

Dit onverklaarbare verlangen de roll van patiënt aan te nemen, lijkt een poging te zijn om aan het dagelijkse leven te ontsnappen en te worden verzorgd en beschermd. Het syndroom ontstaat meestal in de vroege volwassenheid en komt bij mannen meer voor. De lijders hebben vaak enige kennis van de symptomen en ziekenhuisprocedures, vaak doordat ze in de gezondheidszorg werken. Hierdoor kan onopgemerkt blijven fantaseren, totdat tests negatief blijken te zijn of operaties zijn uitgevoerd. mensen met de aandoening proberen vaak persoonlijke details te verbergen of overdrijven hun toestand. Als er aan ze wordt getwijfeld, kunnen ze tegen de artsen klachten indienen en het ziekenhuis verlaten. Het Münchhausen-syndroom is eigenlijk een variant van de nagebootste stoornis, waarbij iemand een lichamelijke ziekte of psychiatrische stoornis voorwendt, overdrijft of zichzelf opzettelijk verwondt. Deze stoornis komt het meest voor bij gezondheidswerkers (de tandarts die zelf zijn vinger verwijdert om een uitkering te krijgen). Bij het Münchhausen-by-proxy-syndroom beweert een ouder, meestal de moeder, dat haar kind ziek is en behandeling behoeft, terwijl de ouder de symptomen veroorzaakt.

De symptomen

Bij het Münchhausen-syndroom en varianten treden de volgende gedragspatronen op:

• dramatische voorstelling van symptomen en hun geschiedenis;
• theatraal en ruzieachtig gedrag naar het medisch personeel;
• kennis van medische termen en procedures.

De 'patiënt'kan sporen van operaties hebben. De patiënt kan zware pijnstillers eisen, mogelijk omdat er sprake is van verslaving. Bij het Münchhausen-by-proxy-sundroom kan een ouder een valse beschrijving van de symptomen geven of ze zelf opwekken. Het kind kan herhaaqldelijk nodeloos in het ziekenhuis worden opgenomen en zelfs nodeloos operaties ondergaan.

De behandeling

De behandeling is moeilijk, want zodra artsen en/of verplegend personeel argwaan krijgen, pakt de patiënt zijn biezen. Vaak beseft het medisch personeel pas achteraf dat het Münchhausen-syndroom in het spel was. Loochenen is een symptoom van de aandoening. Mensen met de aandoening snappen niet waarom ze dit doen, namelijk om de rol van ziekte te verwerven. Dit in tegen stelling tot stimulatie, waarbij men bewust de zaak oplicht voor eigen gewin. De arts zal proberen een rustige en steunende relatie met de patiënt op te bouwen. Bij Münchhausen-by-proxy-syndroom moet het kind voor zijn eigen veiligheid soms uit het gezin worden geplaatst.