Ziekte van Pfeiffer

De ziekte van Pfeiffer of klierkoorts, die volar kinderen, pubers en jongvolwassenen treft, wordt overgebracht via speeksel en wordt daarom wel 'Kissing disease"genoemd. De medische term is mononucleosis infectiosa. De voornaamste symptomen zijn opgezette klieren (lymfklieren) en koorts. In het begin wordt de ziekte van Pfeiffer wel aangezien voor een ontsteking van de keelamandelen, maar de ziekte duurt langer.

De oorzaken

De ziekte van Pfeiffer wordt veroorzaakt door het Epstein-Barrivirus (EBV), dat de lymfocyten (witte bloedcellen die infecties bestrijden), aanvalt. Een infectie met EBV is heel algemeen en rond het vijftigste levensjaar is vrijwel iedereen met het virus in aanraking geweest. Meer dan de helft van de geïnfecteerde mensen krijgt echter geen symptomen en is zich dus van de infectie niet bewust. Complicaties zijn zeldzaam; de meest bekende gevaarlijke complicaties zijn een gescheurde milt, een verstopping van de luchtwegen (doot vergrote lymfklieren) en een ontsteking van hersenen (encephalitis) en hersenvliezen (meningitis).

De symptomen

Bij kinderen verloopt de infectie vaak zonder verschijnselen. De symptomen van de ziekte van Pfeiffer treden meestal pas vier tot zes weken na de besmetting op en bestaan uit:

• (hoge) koorts en transpiratie;
• Hevige keerlpijn en slikproblemen;
• Opgezette keelamandelen, vaak bedekt met een grijswitte aanslag;
• Opgezette , gevoelige lymfklieren in de hals, oksels en liezen;
• Gevoelige buik door opzetting van de milt.

Deze kenmerkende symptomen gaan meestal gepaard met slechte eetlust, gewichtsverlies, hoofdpijn en vermoeidheid. Soms nemen de keelpijn en koorts snel af en verdwijnen de andere symptomen binnen een maand. Andere mensen blijven langer ziek en voelen zich nog maanden na de besmetting lusteloos.

De behandeling

De arts stelt de diagnose op grond van de opgezette lymfklieren, keelpijn en koorts. De diagnose kan bevestigd worden door bloedonderzoek, waarbij men kijkt naar de aanwezigheid van bepaalde antistoffen (monospot-test of Paul Bunnel-test).

Er is geen speciale behandeling van de ziekte van Pfeiffer, maar de symptomen zijn eenvoudig te verlichten. Drink veel en neem eventueel een gewone pijnstiller, bijvoorbeeld paracetamol, tegen de koorts en de pijn. Zolang de milt opgezet is, kunt u contactsporten beter vermijden om de kans op scheuring van de milt te voorkomen. Dit veroorzaakt ernstige inwendige bloedingen en kan dodelijk zijn.

De prognose

Vrijwel elke Pfeifferpatiënt herstelt volledig, maar het kan veel tijd vergen en de extreme vermoeidheid kan soms nog weken of maanden na de besmetting aanhouden. Na de besmetting, met of zonder symptomen, bent u levenslang immuun. © 2007 - 2009 Yasmijn, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 22-09-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Yasmijn is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Infectieziekten bij kinderen – De ziekte van Pfeiffer: Iedereen heeft wel eens wat over de Ziekte van Pfeiffer gehoord. Kinderen kunnen deze ziekte ook hebben. Wat houd het in, wat zijn de verschijnselen en…
• Epstein-Barr geen onschuldig virus: Het Epstein-Barr virus is wereldwijd een veel voorkomend herpesvirus. Ongeveer 80-90% van de wereldbevolking is drager van het Epstein-Barr virus. De afkorting EBV wordt d…
• Virus verwant aan de ziekte van Pfeiffer: De ziekteverschijnselen van de ziekte van Pfeiffer, veroorzaakt door het Epstein-Barr virus, zijn vrijwel gelijk aan de ziekteverschijnselen na een infectie met het…
• De ziekte van pfeiffer: De ziekte van Pfeiffer is een ziekte die je gemakelijk kunt oplopen en niet zomaar weer kwijtraakt. In dit artikel kunt u vinden hoe je de ziekte van pfeiffer kunt oplopen en wat je e…
• Mislukte uitvinding: Zoenschermpje: Dit is een belachelijke uitvinding. Toch is hij serieus bedoelt. De uitvinder moet gedacht hebben dat hier een markt voor was. Hij vroeg patent aan.