Aangezichtsligging in de zwangerschap

De normale liggingspositie voor de babyvlak voor de bevalling is de hoofdligging. Soms komen er afwijkende liggingen voor, waardoor de bevalling moeilijker wordt of soms helemaal niet mogelijk is via de natuurlijke weg. Een van deze afwijkende liggingen is de aangezichtsligging. Deze komt voor bij 1 op de 400 baby.s

Normale ligging

Rond de 32e week van de zwangerschap begint de baby in de juiste positie te liggen voor de bevalling: met het hoofd naar beneden. Dit wordt een hoofdligging genoemd. Het hoofdje wordt als eerste geboren, tijdens de bevalling zijn in de schede de haartjes als eerste zichtbaar. Wanneer de baby wat meer ruimte in de baarmoeder heeft, bijvoorbeeld omdat het wat kleiner is dan normaal, dan kan het wat langer duren voordat de baby in de juiste positie ligt. De hoofdligging is de meest gunstige ligging voor de bevalling, omdat dit de smalste positie is. Rond de 36 weken, of bij een tweede zwangerschap vaak wat later, daalt de baby met het hoofdje in de bekken. Veranderen van positie is dan niet meer mogelijk.

Aangezichtsligging

Met een aangezichtsligging wordt bedoeld een liggingsafwijking van het kind in de baarmoeder, vlak voordat het geboren gaat worden. Bij 1 op de 400 geboortes komt deze ligging voor. De baby ligt met het achterhoofd vrijwel tussen de schouderbladen. Het gezicht wordt bij de bevalling het eerst zichtbaar in de schede. Oorzaak van een aangezichtsligging is vaak onbekend, soms is er een afwijking van de baby of een tumor in de hals. Maar dit komt zelden voor.

Bevallen met aangezichtsligging

Een normale bevalling met een aangezichtsligging is wel mogelijk. Meestal duurt een bevalling met een aangezichtsligging wel langer en is ook zwaarder voor de moeder. De baby ziet er na de geboorte tijdelijk wat anders uit, doordat er stuwing op het hoofd plaats vindt. Het gezicht is dan erg gezwollen en ziet er blauw uit. Dit trekt doorgaans na de eerste dag weer weg. Soms is er hulp nodig bij de bevalling, zoals een vacuümpomp, omdat de baby niet vanzelf door het geboortekanaal kan. De kans op inscheuren is ook groter, daarom zal men eerder tot inknippen overgaan. Dit komt omdat de doorsnede van het gezicht groter is dan de doorsnede bij een hoofdligging. Bij een eerste bevalling kan deze ligging de weeën tegenhouden, waardoor men weeën opwekkende medicijnen moet toedienen. Wanneer de bevalling te lang gaat duren of er gevaar dreigt voor de gezondheid van moeder of kind, dan kan er besloten worden over te gaan op een keizersnede.

Na de bevalling

Meestal trekt na de eerste dag de blauwe kleur en de zwelling in het gezicht weer weg. Soms is der zoveel druk op het gezicht komen te staan, dat de zwelling langer aan blijft houden. De lippen kunnen ook flink opgezwollen zijn, net als de neus. Soms ontstaat er bij de baby een voorkeursligging, dit betekent dat de baby tijdens het liggen in bedje steeds naar één kant kijkt. Dit kan het gevolg zijn van de bevalling met aangezichtsligging, maar ook voor een vacuümpomp of tangverlossing tijdens de bevalling. De schedel vervormt hierdoor. Er is dan hulp nodig van een fysiotherapeut om dit weer te verhelpen. Ouders moeten er goed op letten dat het hoofdje steeds weer wisselend een andere kant op ligt. Draait desnoods het hoofdje zelf steeds weer terug in de juiste positie.