InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Aandoeningen > Kinderpsychiatrie: Emotionele stoornissen

Kinderpsychiatrie: Emotionele stoornissen

Niet alleen volwassenen maar ook kinderen, kunnen psychiatrische aandoeningen hebben. Bij kinderen zijn de meest voorkomende psychiatrische aandoeningen anders dan de meest voorkomende aandoeningen bij volwassenen. Voorbeelden van psychiatrische aandoeningen die veel bij kinderen voorkomen zijn autisme, ADHD, PDD-NOS, slaapproblemen, eetproblemen, depressie en gedragsproblematiek. Dit artikel behandeld alle emotionele stoornissen die bij kinderen voor kunnen komen.

Inhoud


Emotionele stoornissen bij kinderen

Ook bij kinderen kunnen emotionele stoornissen voorkomen. Emotionele stoornissen zijn stoornissen waarbij de aandoening gekarakteriseerd wordt door angst of depressie, door lichamelijke symptomen welke een expressie zijn van angst of depressie of door herhaling- of compulsief gedrag. Emotionele stoornissen komen veel voor onder kinderen. Meestal nemen ze in de loop van de tijd af in ernst waarna ze zonder rest verschijnselen voorbij gaan. In sommige gevallen zijn de emotionele stoornissen blijvend, dit betreft dan meestal een angst- of affectieve stoornis. Hieronder volgt een overzicht van alle emotionele stoornissen die bij kinderen kunnen voorkomen.

Angststoornis bij kinderen

Bij een angststoornis passen verschillende symptomen. Zie hiervoor het onderstaande overzicht:
  • Angstgevoelens
  • Fobieën
  • Verlegenheid
  • Gestoorde concentratie
  • Gestoorde slaap
  • Lichamelijke symptomen:
    • Misselijkheid
    • Braken
    • Buikpijn
    • Hoofdpijn
    • Stoelgang problemen
    Buitensporige afhankelijkheid
    Verlatingsangst

Angstgevoelens bij kinderen komen veel voor. Er is een dunne lijn wat betreft normale angstgevoelens en abnormale angstgevoelens. Angstgevoelens zijn abnormaal wanneer ze voor een significant probleem zorgen wat betreft het sociale functioneren van een kind. Angstgevoelens tijdens bepaalde leeftijdsfases is normaal. Jonge kinderen laten vaak angst voor vreemden en verlatingsangst zien. Op latere leeftijd kunnen ze fobische angsten hebben voor bijvoorbeeld dieren of het donker of sociale angsten. Kinderen die te lijden hebben onder een angststoornis maken deze verschillende fases ook door waarbij verlatingsangst en fobieën zich eerder ontwikkelen dan sociale angsten. Oorzakelijke factoren moeten vooral gezocht worden in omgevingsfactoren. Om het kind te helpen van zijn angstgevoelens af te komen is het belangrijk mogelijke oorzakelijke factoren te vinden en deze stressvolle gebeurtenissen te verminderen. Het kan helpen het kind over zijn problemen te laten praten en hem gerust te stellen. Ouders moeten het kind helpen meer zelfvertrouwen te krijgen en zijn angsten te overwinnen. Medicamenteuze behandeling met anxiolytica is maar zelden nodig en mag dan per keer maar enkele dagen gebruikt worden.

Verlatingsangst bij kinderen

Kinderen die last hebben van verlatingsangst, klampen zich vast aan de ouders en ervaren veel stress wanneer zij worden verlaten door hun ouders. Kinderen hebben vaak zorgen over de ouders wanneer deze niet bij ze zijn bijvoorbeeld dat een ouder ziek wordt of een ongeluk krijgt. Deze verlatingsangst kan ontstaan nadat het kind een angstige ervaring heeft doorgemaakt bijvoorbeeld een opname in het ziekenhuis van een ouder of een onzekere situatie in het gezin bijvoorbeeld een scheiding van de ouders. Verlatingsangst wordt vaak door de ouders in stand te houden door overbeschermend gedrag naar het kind toe. De behandeling van verlatingsangst bestaat uit verandering van het overbeschermende gedrag naar het kind toe en uit geruststelling van het kind.

Fobieën bij kinderen

Fobieën komen veel voor onder kinderen. Ze betreffen meestal insecten, dieren, het donker of de dood. Kinderen durven soms ook niet naar school te gaan. Fobieën bij kinderen gaan meestal vanzelf over wanneer ouders het kind op een geruststellende manier benaderen. Wanneer de fobieën niet vanzelf over gaan is gedragstherapie noodzakelijk.

Sociale angst bij kinderen

Er is sprake van sociale angst bij kinderen wanneer ze een abnormale angst vertonen bij vreemden.

Onverklaarde lichamelijke klachten bij kinderen

Lichamelijk onverklaarde klachten zijn lichamelijke klachten waarbij geen lichamelijke oorzaak wordt gevonden. Deze klachten worden vaak geassocieerd met stress en angst. Lichamelijke klachten die veel gezien worden zijn; buikpijn, hoofdpijn, pijn in de benen en misselijkheid. Klachten kunnen afnemen door uit te leggen dat de lichamelijke klachten echt zijn maar dat de oorzaak psychologische is, door stress te verminderen, het kind te stimuleren over de klachten te praten en wanneer de klachten erger of juist minder zijn en door het over gerelateerde problemen te laten praten. Bij pijnklachten is het belangrijk dat het kind afleiding heeft.

Herhalingsgedrag en compulsief gedrag bij kinderen

Herhalingsgedrag van kinderen kan bijvoorbeeld tellen van zijn of handelingen die telkens herhaald worden. Kinderen ervaren in tegenstelling tot volwassenen geen worsteling tegen het herhalingsgedrag. Herhalingsgedrag gaat meestal over zonder behandeling. Compulsief gedrag komt zelden voor bij kinderen. Wanneer het wel voorkomt is het vaak een onderdeel van een angststoornis of depressie. Om het compulsief gedrag te behandelen dienen de angststoornis of de depressie behandeld te worden.

Depressie bij kinderen

Het is normaal dat kinderen op bepaalde gebeurtenissen reageren met depressieve gevoelens. Ze voelen zich verdrietig en kunnen een gestoord eet- en/of slaappatroon hebben. Oudere kinderen kunnen, hoewel zelden, een depressieve stoornis ontwikkelen. Ze hebben hier een verhoogd risico op wanneer ze een 1e graads familielid met een depressie hebben. Kinderen met een depressieve stoornis, hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van een depressieve stoornis op volwassen leeftijd. De symptomen van een depressieve stoornissen zijn:
  • Nergens zin in hebben
  • Verminderde interesse en plezier in activiteiten die dat normaal wel opleveren
  • Schuldgevoelens
  • Verstoord eetpatroon
  • Verstoord slaappatroon

Het is belangrijk de ouders goed te informeren over de stoornis. De ouders dienen het kind goed te ondersteunen. Stress bij het kind dient zoveel mogelijk vermeden te worden. Het kind moet gestimuleerd worden over zijn gevoelens te praten. Met deze maatregelen verdwijnt de depressieve stoornis meestal in de loop van de tijd. Is dit niet het geval, dan dient het gebruik van antidepressiva overwogen te worden. Na 9 maanden is 50% van de kinderen nog depressief.

Lees verder

© 2009 - 2019 Wieschrijft, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Psychische stoornissen - Soorten van geestesziektePsychische stoornissen - Soorten van geestesziekteVolgens de moderne indeling zijn de meest voorkomende vormen van mentale ziekten angststoornissen, stemmingsstoornissen,…
De gevolgen van psychische mishandeling en verwaarlozingDe gevolgen van psychische mishandeling en verwaarlozingKinderen die in hun jeugd psychisch mishandeld zijn of emotioneel verwaarloosd kunnen voor het leven getekend zijn. Zij…
MCDD: de symptomenMCDD, er is nog te weinig over bekend. Het is een stoornis in de hersenen die valt binnen het autismespectrum. De inform…
Omgaan met depressieEen depressie is een veelvoorkomend psychologische ziekte. Een depressie is een unipolaire stoornis (één emotionele rich…
Basisemoties: beleving en gedragsbeïnvloedingBasisemoties: beleving en gedragsbeïnvloedingHet beleven van basisemoties zegt veel over onze emotionele gesteldheid. Wanneer je deze op een positieve manier ervaart…
Bronnen en referenties
  • Michael Gelder, Richard Mayou and John Geddes, Psychiatry,2003, Oxford University Press, Oxford

Reageer op het artikel "Kinderpsychiatrie: Emotionele stoornissen"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Susanne, 11-04-2011 23:36 #4
Mijn dochter van bijna 4 klampt zich aan mij vast als ik de deur uit loop. Zolang ik thuis ben gaat het goed. Maar zodra ik mijn jas pak kan ik geen stap meer zetten. Zelfs haar vader kan haar dan niet troosten. Ook het naar bed gaan gaat regelmatig op de zelfde manier. Is dit iets wat bij de leeftijd hoort of niet? Ook naar het kinderdagverblijf en mijn schoonmoeder wil ze niet. Alleen mijn moeder kan haar op zo'n moment redelijk troosten. Ik weet me hier momenteel geen raad mee. Heeft u een tip?

Susanne, 10-04-2011 14:01 #3
Mijn dochter van bijna 4 klampt zich aan mij vast als ik de deur uit loop. Zolang ik thuis ben gaat het goed. Maar zodra ik mijn jas pak kan ik geen stap meer zetten. Zelfs haar vader kan haar dan niet troosten. Ook het naar bed gaan gaat regelmatig op de zelfde manier. Is dit iets wat bij de leeftijd hoort of niet? Ook naar het kinderdagverblijf en mijn schoonmoeder wil ze niet. Alleen mijn moeder kan haar op zo'n moment redelijk troosten. Ik weet me hier momenteel geen raad mee. Heeft u een tip? Reactie infoteur, 11-04-2011
Beste Susanne,
Het is onmogelijk om digitaal adviezen en tips te geven. Ik raad u aan om via de reguliere kanalen (huisarts, schoolarts) hulp te zoeken.
Vriendelijke groet.

Susanne, 10-04-2011 13:59 #2
Mijn dochter van bijna 4 klampt zich aan mij vast als ik de deur uit loop. Zolang ik thuis ben gaat het goed. Maar zodra ik mijn jas pak kan ik geen stap meer zetten. Zelfs haar vader kan haar dan niet troosten. Ook het naar bed gaan gaat regelmatig op de zelfde manier. Is dit iets wat bij de leeftijd hoort of niet? Ook naar het kinderdagverblijf en mijn schoonmoeder wil ze niet. Alleen mijn moeder kan haar op zo'n moment redelijk troosten. Ik weet me hier momenteel geen raad mee. Heeft u een tip?

Monique, 17-03-2011 20:51 #1
Ik heb een vraag, onze zoon van 6 jaar heeft durft niet alleen naar de wc, wil niet alleen naar bed ook al ligt zijn zus ook al in bed, we blijven al boven totdat hij in slaap valt, wat al binnen een paar minuten zo is, maar slaapt niet de hele nacht door. `s nachts komt hij naar ons toe, wil niet alleen in zijn kamer zijn, wel tot 5x per nacht. Hij lijkt ergens bang voor te zijn, maar kan zelf niet zeggen waardoor (hij zegt wel dat hij aan enge dingen denkt, bv van een film die hij gezien heeft), heeft u een idee hoe dit komt, of tips hoe te handelen? Reactie infoteur, 18-03-2011
Geachte Monique,
Het is onmogelijk om via het internet het probleem duidelijk te inventariseren. Het beste kunt u met uw vraag naar uw huisarts gaan.

Infoteur: Wieschrijft
Laatste update: 08-02-2012
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Aandoeningen
Special: Kinderpsychiatrie
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 4
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!