InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Zwangerschap > De Belgische abortuswet

De Belgische abortuswet

De Belgische abortuswet Korte bespreking over de Belgische abortuswetgeving, met aandacht voor een aantal heikele discussiepunten.

De wet – geschiedenis

Sinds 1990 is abortus geliberaliseerd in België. De ‘minikoningskwestie’ van 30/03/1990 staat bij velen in het geheugen gegrift, koning Boudewijn I weigerde wegens gewetensbezwaren de ‘abortuswet’ (wet tot gedeeltelijke depenalisering van abortus). De koning werd daarop op 3 april 190 gedurende twee dagen “in de morele onmogelijkheid om te regeren” gesteld door de regering. Het wetsontwerp Lallemand-Michielssens werd door het parlement bij wisselmeerderheid goedgekeurd, vervolgens werd het door de ministerraad bekrachtigd en ondertekend .

Wet van 3 april 1990

Abortus bleef in het Belgisch strafwetboek staan. Sinds de wetswijziging van 1990 is het evenwel geen strafbaar feit meer als aan bepaalde voorwaarden, zoals hieronder uiteengezet, is voldaan.

De wet bepaalt dat eerste consultatie en ingreep uitgevoerd dienen te worden in een “inrichting voor gezondheidszorg” (een abortuscentrum of bepaalde ziekenhuizen die abortushulpverlening aanbieden). Zowel het abortuscentrum als het ziekenhuis moeten over een eigen voorlichtingsdienst beschikken. Daarenboven moeten ze een multidisciplinair team hebben dat de vrouw kan begeleiden en inlichten over alle wetten en decreten waar ze beroep kan op doen om haar noodsituatie desgewenst op te lossen.

De vrouw moet verklaren zich in een noodsituatie te bevinden en haar alleen komt het toe deze noodsituatie in te vullen. De wet geeft m.a.w. geen verdere omschrijving van het begrip noodsituatie, maar stelt duidelijk dat de beslissing bij de vrouw ligt. Zij alleen oordeelt over haar noodsituatie. Ook het minderjarige meisje kan autonoom beslissen of ze zwanger wil blijven of niet. De ouders of voogden dienen niet op de hoogte gebracht te worden.

Tijdens de eerste consultatie en het hiermee gepaard gaande gesprek wordt de situatie van de vrouw besproken en wordt zij ingelicht over de opvangmogelijkheden waarop zij een beroep kan doen indien zij beslist de zwangerschap uit te dragen. Men zal eveneens nagaan wat er is misgelopen met het anticonceptiegebruik en bespreken welk veilig voorbehoedmiddel de vrouw in de toekomst wenst te gebruiken. Op de dag van de zwangerschapsafbreking zal de arts de vrouw vragen haar aanvraag schriftelijk te bevestigen.

Er is een verplichte wachttijd van zes dagen tussen de eerste consultatie in het centrum en de abortus in datzelfde centrum. Daarom is het noodzakelijk om in ieder geval vóór het einde van de 11e zwangerschapsweek (of vóór het einde van de 13e week, als men telt vanaf de eerste dag van de laatste menstruatie) een afspraak vast te leggen in het abortuscentrum.

De ongepland zwangere vrouw kan dus een arts raadplegen met het verzoek haar door te verwijzen voor een mogelijke zwangerschapsafbreking. Deze arts kan om gewetensredenen weigeren om een vrouw verder te helpen, maar is verplicht haar dat tijdens het eerste gesprek mee te delen. De arts hoeft de vrouw evenwel niet door te verwijzen. Een vrouw heeft er dus alle belang bij om de arts vooraf te vragen of die bereid is haar te helpen. Als de arts weigert, is het raadzaam zo snel mogelijk contact op te nemen met een andere arts of rechtstreeks met één van de abortuscentra. Je hebt immers geen doorverwijsbrief van een arts nodig om een afspraak te kunnen maken in een abortuscentrum.

NA DE 14E ZWANGERSCHAPSWEEK kan abortus in België enkel nog uitgevoerd worden als het uitdragen van de zwangerschap een ernstig gevaar inhoudt voor het leven van de vrouw, of als blijkt dat het kind dat geboren moet worden zal lijden aan een bij de huidige stand van de wetenschap ongeneeslijke kwaal. In dat geval dient de behandeling verplicht te gebeuren in een ziekenhuis en dient een advies van een tweede geneesheer ingewonnen te worden.

Vrouwen die verder dan 14 weken zwanger zijn en omwille van hun persoonlijke noodsituatie een afbreking wensen, kunnen tot op dit ogenblik enkel in het buitenland geholpen worden .

Het debat

Het is een heikel debat. Tegenstanders poneren de stelling dat elke aanval op onschuldig leven misdadig is. Het is onmogelijk om deze stelling te weerleggen zonder als onvoorstelbare klootzak over te komen. Het is een discussie tussen goed en kwaad, tussen eigen moraal en die van de anderen.

Het schrijnende in deze ethische kwesties (denk ook aan debat euthanasie) is dat wanneer men in een wet zoveel mogelijk gevallen tracht te regelen, men onvermijdelijk een immens aantal over het hoofd ziet. Hoe specifieker de termen van de wet, hoe meer uitzonderingsgevallen de kop zullen opsteken.

Een lijstje maken met pro en contra is zeer moeilijk: het debat moet gevoerd worden op ethische gronden. Er zullen altijd mensen zijn die het een voordeel vinden dat de medische wereld een ongewenste zwangerschap kan afbreken, er zullen evenwel altijd mensen zijn die net dat de schande vinden.

Abortus bij financiële nood?

Stellen dat abortus de oplossing is voor de potentiële financiële problemen van de aanstaande ouders, is het failliet van de maatschappij aanvaarden. Er zijn meer dan voldoende mogelijkheden om deze noden op te vangen.

Zwangerschap na verkrachting?

Dit is een zeer uitzonderlijk fenomeen. Over het algemeen gebruiken verkrachters condooms, om geen DNA-spoor na te laten. Om het zeldzame geval van de onvooruitziende verkrachter toch op te vangen, zou abortus eventueel een oplossing kunnen bieden.

Ongewenst kind?

Hier duikt natuurlijk het immense belang van voorbehoedsmiddelen en informatiecampagnes daaromtrent de kop op.
Het is natuurlijk zo dat mensen verplichten om een ongewenst kind te krijgen, absurd is. Daar hebben de ouders niks aan, maar de kinderen nog veel minder. Maar is abortus dan de enige oplossing? Het kind kan zonder problemen geboren worden, er kan psychologische hulp aangeboden worden, en uiteindelijk kan het kind afgestaan worden voor adoptie.
© 2006 - 2018 Guggenheimer, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Abortuswet in NederlandAbortuswet in NederlandAbortus, in Nederland en veel andere landen is het legaal. In enkele landen is het bij wet verboden. Ook in Nederland mo…
Nummerplaat aanvragenVanaf 15 november 2010 is Belgiё overgestapt naar de nieuwe Europese nummerplaat. Daarmee volgt Belgiё het v…
Abortus met de abortuspil (RU486)Abortus met de abortuspil (RU486)Een abortus is altijd een aangrijpende ervaring. Gelukkig is er een alternatief voor de gebruikelijke zuigcurettage, de…
Abortus, moord of oplossing?Mensen kijken er tegenwoordig niet meer raar van op als 'dat meisje uit het dorp' verteld dat ze abortus heeft gepleegd.…
Ongewenst zwangerDoor falen van anticonceptie en andere redenen kan het voorkomen dat men ongewenst zwanger raakt. Dit is voor velen een…

Reageer op het artikel "De Belgische abortuswet"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Guggenheimer
Gepubliceerd: 08-12-2006
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Zwangerschap
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!