Leven met een sexverslaafde partner

Hoe leef je met iemand die verslaafd is? En dan vooral met iemand waarvan je houdt een gezin hebt en voor jouw gevoel nog steeds niet genoeg aan je heeft en de spanning elders zoekt? Lees nu het verhaal van een partner van een sexverslaafde. En een aantal feiten over de verslaving op zich.

Het begin

"Het is voor de buitenwereld moeilijk te zien wat er in ons gelukkige gezin speelt. Niet zo verwonderlijk eigenlijk, je gaat niet aan de grote klok hangen dat je partner verslaafd is aan sex. Het is toch een taboe, iets waar je nog steeds net makkelijk over kan praten.

Zeven jaar geleden leerde ik mijn man kennen. Het klikte meteen tussen ons. We hielden van dezelfde dingen, we reden beide paard en we hadden dezelfde humor. Al snel woonde we samen en waren we in verwachting van ons eerste kindje. In de derde maand van de zwangerschap kwam er al het een en ander aan het licht. Ik kreeg vreemde smsjes op mijn gsm van vrouwen. Achteraf gezien weet ik dat dat nog maar het begin was. Maar ik kon me erover heen zetten, ik wist tenslotte dat zulke diensten niet eens echt zijn. Dus ik stopte het weg en leefde door.

Een aantal maanden later kreeg ik de telefoonrekening van over de 2000 euro. Ik schrok me dood en heb meteen een specificatie aangevraagd. Het bleek om betaalnummers te gaan. Als ik niet binnen de maand betaalde werd mijn telefoon afgesloten. Dit is dus ook gebeurd. Zeg nu zelf wie heeft er zomaar 2000 euro aan de kant liggen?

Maar ook nu vergaf ik het mijn man. Hij beloofde er iets aan te doen. Beloofde te werken, want werk heeft hij nooit kunnen volhouden, dus ik zorgde voor de inkomsten. Maar natuurlijk hield het niet op. Het heeft letterlijk zeven jaren geduurd voordat ik er genoeg van had. Ik was alles kwijt wat ik had. Mijn meubels, mijn twee paarden, mijn wagen maar wat nog het ergste was, mijn eigenwaarde was eraan onderdoor gegaan.

Ik raakte helemaal overspannen en heb therapie gevolgd. Daarbij kreeg ik anti-depressiva. Maar het probleem ging daarmee niet weg. Het werd alleen maar erger. Doordat ik mezelf zo rot voelde, voelde mijn man zich nog erger en dat uitte zich, natuurlijk, weer in hoge rekeningen. We zijn in die tijd een jaar uit mekaar geweest. Ikzelf richte mijn leven weer in. Betaalde mijn schulden af en probeerde normaal te leven samen met onze inmiddels twee kinderen.

Hij aan de andere kant, leefde op straat, kon nergens terecht. Maar het heeft acht maanden geduurd voordat hij zelf contact opnam. Al die tijd heb ik hem gemist. Want ik hield van hem en kon en wilde hem niet loslaten. Ik kon alleen niet met zijn probleem leven."

Feiten:

Volgens studie die uitgevoerd word door sexuologen, is het zeker dat er veel meer mensen zijn met een sexverslaving dan men denkt. Het is zelfs zo dat ongeveer 20% van de mannen aadwerkelijk een sexverslaving heeft en dan nog eens 25% wat op het randje leeft. Het grootste probleem voor de partner is de schaamte. Ondanks dat de maatschappij tegenwoordig veel vrijer is dan een aantal jaren geleden, blijft er toch een soort van taboe op rusten.

Vervolg

"Na die tijd zijn we langzaam aan een nieuw leven gestart. We zijn toen getrouwd, het ging tenslotte heel erg goed. We hadden plezier. Mijn man is een hele lieve zorgzame vader en vriend. Buiten zijn verslaving is hij de partner waar ieder jong meisje van droomt. Hij is attent een beetje prettig gestoord, maar vooral heel erg zorgzaam. We besloten voor een derde kindje te gaan. Dolgelukkig waren we toen we zwanger bleken te zijn.

Helaas was dat gevoel maar voor korte duur. De rekeningen begonnen weer binnen te stromen. Het gevoel wat ik toen kreeg kan ik niet beschrijven. Ik voelde me leeg, eenzaam en veraden door mijn eigen man. Hij had het zo beloofd! Maar ik was ook sterker geworden. Ik heb tegen hem gescholden, met dingen gegooid. Maar daarna gelukkig toch een rustig gesprek kunnen voeren. Ik bleef voor mezelf en mijn kinderen staan. Ik heb hem een keus gegeven. Hij moest er eerlijk over zijn, zowel tegen mij als tegen de familie en vrienden. Ik wilde geen smoesjes meer verzinnen waarom. Waarom ik niet mee kon, waarom ik niet met de kinderen naar de Efteling kon. Waarom we het zo zwaar hadden financieel terwijl ik toch een goed loon had. Ik had er schoon genoeg van hem en mezelf te beschermen tegen de reacties van anderen wanneer ze het zouden weten. Daarnaast wilde ik dat hij er mee ophield uiteraard. Maar ondertussen had ik genoeg gelezen over de veslaving en wist dat dat onmogelijk was zonder hulp. Wat me toen verbaasde was dat hij zelf voorstelde in therapie te gaan. Ik kon werkelijk mijn oren niet geloven. Zeven jaren problemen, zeven jaren verdriet, eenzaamheid en schulden. En dan ineens komt hij met zo een voorstel.

Normaliter gezien zou ik gelukkig moeten zijn dat hij er ook echt iets aan wilde doen. Want hij begon meteen, hij is naar mijn ouders gegaan waar hij vertelde dat hij een probleem had. Ook zijn familie heeft hij zelf ingelicht. De mensen reageerde beter dan ik had verwacht en dat was dan ook de enige opluchting die ik voelde. Binnen diezelfde maand regelde hij al een therapeut. En toch, het voelde niet goed. Ik voelde me zelf schuldig. Als ik die keus eerder had gesteld hadden we veel eerder de problemen uit de weg kunnen ruimen. Als ik van begin af aan verteld had aan de omgeving wat er speelde had het zover niet hoeven komen. Als als als. Ik ben ingestort en zag het niet meer zitten. Ineens draaide alles om de verslaving van mijn man, iedereen vroeg hoe het met hem ging, hoe zijn therapie vlotte en dat ze het zo knap vonden dat hij zelf hulp had ingeroepen.

Op dat moment voelde ik me eenzamer dan ooit. Gedachten vlogen door mijn hoofd. Waarom moet hij zoveel aandacht hebben? Kijk eens wat hij ons gezin ermee heeft aangedaan? Waarom doet hij dat allemaal? Ik wil mijn verhaal ook wel eens kunnen doen, maar ik was blijkbaar alleen maar goed voor alles te betalen? "

Feiten:

Wat hier beschreven wordt is heel typisch een voorbeeld van overleven en gewenning. Deze persoon was gewend geraakt aan de partner zijn verslaving en wanneer het probleem opgelost lijkt te gaan worden, komen er gevoelens vrij. Deze gevoelens zijn er niet zomaar. De hele tijd dat het probleem geheim gehouden werd, heeft de partner in schaamte en wroeging geleefd. Met andere woorden, ze deed maar alsof ze gelukkig was. Ze was nooit zichzelf. Nu het op tafel wordt gelegd komen alle negatieve gevoelens ineens naar boven. Het is eigenlijk een soort van opluchting, maar die niet direct geplaatst kan worden. Het is niet onwaarschijnlijk dat dit gebeurd. Tenslotte is het voor de partner een net zo moeilijke periode als voor de verslaafde zelf.

De bezinning

"Nu is hij al een aantal maanden bezig met de therapie en kan ik het beter relativeren. Natuurlijk krijgt hij alle aandacht, hij is tenslotte de persoon die de verslaving moet leren onderdrukken. Want ervanaf raken zal nooit lukken. Maar de gevoelens van wanhoop en verdriet voel ik nog dagelijks. Ik ben heel onzeker over mezelf geworden. De reacties van mensen om je heen komen hard aan. Veel vragen als, waarom heb je die nummers niet afgesloten? worden gesteld. Natuurlijk waren die afgesloten, maar als je even nadenkt weet je ook dat wanneer je getrouwd bent, de partner deze zelf ook weer kan aansluiten. Wat me het meest pijngedaan heeft is het gevoel dat ik niet goed genoeg was. Dat is nog steeds heel erg moeilijk voor me. Mijn eigen gevoel dacht op de slechte dagen altijd dat hij alleen aan zichzelf dacht, dat hij niks voor mij of de kinderen moest voelen. Als je ziet wat hij ons afgepakt en aangedaan heeft kan je op een gegeven moment ook niks anders meer zien. Maar in mijn achterhoofd wist ik altijd dat er meer achter moest zitten, dat dit niet normaal was en ik kon ook niet geloven dat hij op deze manier gelukkig was. Tenslotte weet hij heel goed wat de concequenties zijn en heeft hij er heel vaak verdriet over. Dat zijn dingen waar we nog aan moeten werken."

Feiten:

Een sexverslaving ontstaat niet zomaar. Meestal zijn deze personen zelf ooit sexueel misbruikt of hebben ze een moeilijke jeugd gehad. Ook komt het vaak voor dat ze al in een ander soort verslaving hebben gezeten zoals bijvoorbeeld drugs. Het is een moeilijke weg voor de verslaafde. Hij weet dat hij verkeerd bezig is, hij weet ook dat hij zijn leven overhoop haalt ermee. Maar de drang weegt zwaarder dan wat dan ook. Zoals elke verslaafde is ook de sexverslaafde egoistisch en kunnen ze hun probleem heel goed verbergen met leugens. Voor de buitenwereld zijn het gewone mensen met een normaal gezin.Een verslaafde kan ook heel goed manipuleren. Zeggen dat het allemaal niks uitmaakt, dat het gewoon voor de kick is, proberen alles zo te draaien dat op het eind van het gesprek jij diegene bent die zich schuldig voelt. Elke verslaafde doet zoiets. Dat is niet alleen bij een sexverslaafde zo, dit zie je bij de meeste verslavingen terugkomen.

Een voorbeeld van deze mevrouw:" Hij wilde vrijen met me, maar ik kon het gewoon niet. Voelde me de duizenste in rij en ik wilde dat niet meer. Ik heb hem dat uitgelegd en gezegd. Op dat moment werd hij een ander persoon. Hij zei me dat het voor hem echt niet leuk meer was zo, dat als ik dan toch niet meer wilde vrijen hij niet wist waarvoor hij de therapie zou moeten voortzetten. Hij zei ook letterlijk: " Als jij me dan toch als een of andere hoerenloper ziet, waarom blijf je dan nog hier? Ga maar op de bank slapen als je me zo walgelijk vindt."

Je kan je voorstellen dat zulke woorden de partner veel verdriet doen en dat je heel sterk in je schoenen moet staan om zulke dingen niet persoonlijk op te pakken.

Het blijkt nu door de therapie dus ook dat deze verslaafde een zware jeugd heeft gehad, drugsverslaafd is geweest en er zelfs voor opgepakt is geweest. Maar er kwam ook iets nieuws boven tafel en dat was misschien het schokkendst. Hij bleek inderdaad vroeger sexueel misbruikt. Hij heeft overigens in zijn eigen verslaving nooit fysiek contact gehad met andere vrouwen, maar natuurlijk zijn veel partners daar heel huiverig voor en niet geheel onterecht. De bevrediging moet steeds opwinender worden voor de verslaafde.

Slot

"Ik heb ervoor gekozen mijn man te steunen om ervanaf te raken, om controle over zijn eigen leven te hebben. Dat is niet de makkelijkste weg voor mij als partner, maar ik houd van hem en weet dat hij onder zijn verslaving een ontzettend goed mens is die voor iedereen klaarstaat. Hij is ook een geweldige vader voor zijn kinderen, ondanks dat hij zoveel geld uitgeeft zodat we ze minder kunnen geven dan we willen. De weg naar een beter leven is zwaar. Er komen veel emoties bij kijken en niet iedereen heeft begrip. En ja, helaas moet je jezelf ook wel eens aan de kant schuiven om begrip te tonen voor de verslaafde. Maar ondanks de moeilijke tijden gaat het nu na die zeven jaren eindelijk beter. Mijn man heeft nu een vaste baan en de therapie blijft nog een hele tijd duren. We hebben goede afspraken gemaakt en hij liegt er niet meer om. We hebben nog een hele lange weg te gaan, maar we komen er wel. De liefde in ons gezin is nog lang niet uitgeput."
© 2008 - 2020 Steffie, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
(Internet) Sex Verslaafd?Sinds jaar en dag zijn er al mensen die verslaafd zijn. Dat is algemeen bekend bij de meesten. Sinds de internettijd sch…
Afkicken - Hoe kom ik van mijn verslaving af?Afkicken - Hoe kom ik van mijn verslaving af?Verslaafd raken is één ding maar afkicken is vele malen lastiger. Als verslaafde kan je veel negatieve invloed hebben op…
Sexverslaafde vrouwen (Nymphomanie)Over mannen en een sexverslaving is vrij veel terug te vinden. Er worden ook regelmatig reportages op tv getoond. Er zij…
Wat is een gameverslaving?Wat is een gameverslaving?Een onderschatte verslaving is een gameverslaving. Spellen op de spelcomputers en op personal computers kunnen een te gr…
Slechte seks? Doe er wat aan!Maar liefst 62 procent van de Europeanen is niet gelukkig met zijn/haar sexleven,zo is gebleken uit een recent onderzoek…
Bronnen en referenties
  • Met dank aan: Cad Hasselt
  • Levenservaring, mijn man

Reageer op het artikel "Leven met een sexverslaafde partner"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Sander, 15-12-2015 20:05 #39
Hallo iedereen, met heel veel verbazing, maar met vertrouwen heb ik alles gelezen wat iedereen schrijft. In retroperspectief zie ik mijn verslaving ook en welke verweven impact het heeft op mijn leven, mijn omgeving, mijn relaties. Alles valt op zijn plek en is verklaarbaarder nu. Ik ga binnenkort in therapie gelukkig en ik wil dat ook graag. Ik zie mijn valkuilen en ik kan steeds meer voorkomen (andere vrouwen) maar ik kan het niet allemaal alleen. Sinds 5,5 jaar ben ik met mijn grote liefde van mijn leven en ik hoopte dat mijn liefde voor haar ook een einde zou maken aan mijn dwangmatige gedrag (contacten met andere vrouwen en het dominerende karakter). Ondanks dat ik alles met haar kan doen samen kon ik niet voorkomen dat ik een kleine 15 x toch weer vreemdgaan. Ik geloof ook niet dat het met houden van te maken heeft. Ik zie het als een vlucht dat dit gebeurt omdat ik niet kan omgaan met mijn eigen emoties in general en deze hoe te uiten. Het lezen van jullie stukken sterkt wel, wat ik mis zijn resultaten na behandeling? Kan iemand mij iets hierover zeggen?

Sophie, 09-09-2015 08:13 #38
Ik heb nu een relatie van 6,5 jaar. Gisteren ben ik met bewijzen geconfronteerd. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen. Zal bij het begin beginnen. hij is 27 en ik ben 22. Ben zijn eerste en enige sekspartner. Hij is heel verlegen maar via internet durft hij veel meer. Internet is zijn tweede wereld. Altijd spelletjes spelen (dacht ik) terwijl ik onder zat verder te werken. Heb 2 jaar geleden een foto ontdekt op zijn email van een meisje met BH. Heb hem hier ook direct mee geconfronteerd, eerst ontkende hij dat hij dit alleen gedaan had. Maar toen ik zei dat het uur van de foto er ook bij stond (3u 's nachts) kon hij niet anders dan het toe te geven. Ben een heel week kwaad geweest maar hem het uiteindelijk vergeven omdat mijn omgeving zei dat hij een gezonde jonge is en dat zolang hij er niet aankomt niks aan de hand is. Nu gisteren heeft mijn broer zijn harde schijf even geleend die we nooit mochten aanraken omdat er zogezegd van alles van 't werk op stond. Die harde schijf stond dus VOL met meisjes. Chatrooms, mensen in de stad, hij stopte zelfs 's morgens voor hij ging werken aan de kant om gewoon een meisje te filmen, en het ergste van alles het geen waar ik zo ziek van ben: mijn zus. Hij had een camera in de badkamer gezet. Ik weet ff niet meer wat ik moet doen. Ik weet dat hij een probleem heeft! Maar was het gebleven met die meisjes konden we er misschien nog over praten. Maar nu is mijn zus, mijn hele familie erbij betrokken. Zij gaat hem natuurlijk nooit meer willen zien. Ik sta op dit moment echt machteloos. Ik weet gewoon niet hoe verder. Ik hou zoveel van hem en het idee alleen al dat hij er niet meer gaat zijn doet zo pijn! We hebben verdomme een maand geleden een huis gekocht! Alles valt in elkaar. Ik ben er echt echt ziek van! Hij gaat nu in therapie, maar is dit genoeg? Zal ik ooit nog bij hem kunnen zitten in de zetel tv kijken? Of op familiefeestjes met mijn zus erbij. Dit is echt moeilijk.

Kathy, 01-07-2015 14:11 #37
Ik heb 9 jaar met een sexverslaafde samengewoond met mijn 2 kinderen.en heb er 4 jaar over gedaan om te beseffen dat hij verslaafd was aan sex toen ik wou vertrekken dreigde hij met zelfmoord hij leek dan zo hulpeloos en oprecht dat hij zich ging laten helpen dat ik toch gebleven ben om hem te steunen. De laatste 5 jaar er mij voor ingezet dat hij zijn probleem zou beseffen en dit was heel vermoeiend want loog en bedroog continu hij had echt twee persoonlijkheden. Vorig jaar kwam de zedenpolitie aan de deur. Was een klacht voor verkrachting van een minderjarig meisje hij werd meegenomen voor ondervraging en daarna belde hij mij om te zeggen dat hij met de politie op komst was om de computers mee te nemen. Ik had de laptop waarop hij zijn verslaving op uitleefde goed verstopt dus hebben ze njet gevonden. Hij heeft die daarna volledig uit mekaar gehaald en in nederland in het water gaan gooien.
Dit had mij ondertussen zo zwak gemaakt dat ik zelf niet meer nadacht voor mijzelf ik voelde mij zo verantwoordelijk voor zijn daden en wou hem tegenhouden was zo bang dat hij iemand ging kwaad doen en kon mijn verhaal nergens kwijt ben dan voor mezelf hulp gaan zoeken want dit woog enorm. Relatie stoppen werd mij gezegd… ja… maar wie ging hem dan bedwingen was de enige dat het wist. De beste is toen ik besloten heb om zijn familie in te lichten omdat ik besefte dat dit mij te zwaar was hij ineens wat kleren samengenomen heeft en vertrokken is… hij heeft mij onmiddelijk uit de zaak gezet dat we samen opgestart hadden en alle financiele middelen afgesneden. Autos komen weghalen enfin was geen pretje. Het huis was gezamelijk. Heb een bod gedaan om hem uit te kopen en heeft hij geweigerd. Kwam hij binnen te pas en ontepas. Hij had dat recht zei hij. Politie moeten bijhalen.hij kwam met zijn 13 jaar jongere vriendin in de voortuin staan en zij zat gewoon op mijn paard. Alles was goed om mij te kraken. Ben er nu eindelijk uit maar heb hieruit geleerd dat een sexverslaafde enkel aan zichzelf denkt en zijn partner gebruikt en misbruikt om zijn verslaving te kunnen uitleven en legt de schuld dan nog eens bij deze partner of zelf kinderen. Hij heeft nu een vriendin dat veel jonger is met 2 jonge kinderen en voel echt mee met hun alhoewel hij mij aftekend als de schuldige van zijn verslaving. Zo iemand heeft niet de vaardigheid om graag te zien en kennen de betekenis niet van liefde. Je bent heel vervangbaar als je je rol niet meer speelt en u verzet. Van zo iemand ben je beter vanaf en hou je beter weg van uw kinderen je bent gedoemd om heel ongelukkig te zijn als je blijft. Ik heb nu een nieuwe partner en het is zalig om rustig te slapen en u niet te moeten afvragen wat doet hij nu weer. Verlos uzelf van al die misserie.

Kathy

Cat, 15-10-2014 10:04 #36
Hallo allemaal,
Allereerst… ik vind het knap dat sommigen van jullie het volhouden.
Mijn inmiddels ex man was ook seksverslaafd, en ik heb het niet volgehouden zoals de benaming ex al zegt. Mijn ex man
ging ook vreemd en dan vooral met jongere collega's. Ik heb hem daarna nog 2 jaar de kans gegeven om er wat aan te doen maar helaas. Mijn ex man ging ook steeds verder zo ook door zich in een furry wereld ( google voor info) te storten. Mijn leven was een hel de laatste 2 a 3 jaar van ons huwelijk. Ook nu heeft hij ( binnen 4 weken nadat ik hem de deur heb gewezen) al een nieuwe vriendin. Weer een (13jaar) jongere collega. Ergens heb ik medelijden met dat meisje maar goed het is niet meer mijn probleem. Ik ben er van overtuigd dat je een seks verslaving alleen kunt genezen met heel veel hulp. Maar ook de persoon zelf moet het probleem inzien. Bij ons was het zo dat mijn man genoeg seks had en ik maanden zonder zat. Ik voelde me vies, waardeloos en een slechte vrouw. Maar dat komt ook omdat die van mij enorm goed en gemakkelijk kon liegen en me ook steeds heel duidelijk maakte dat ik een kenau was dat ik hem zo in de gaten hield op het laatst. Alles lag aan mij.Ik moest niet zo zeuren en ik had hem alles afgenomen enz enz. Mijn eigendunk heeft een enorme klap gehad en het heeft me voor altijd getekend want ik denk dat ale mannen liever een jongere vrouw hebben dan mij en dat ze er ooit vandoor zullen gaan met een ander.
Ik wens iedereen die te maken heeft met dit probleem heel veel succes en sterkte.
groetjes, Cat

Daisy, 05-09-2014 00:13 #35
Hallo, ik ben al 8jaar samen met mijn vriend en ik begin een vermoeden te krijgen dat hij sex verslaafd is. Hij kijkt stiekem naar sexfilms en download ze ook niet alleen op zijn pc maar ook op zijn Iphone. En ik geef eerlijk toe dat ik vroeger op mijn 18de wel af en toe mee keek. Maar nu ik al wat ouder ben, vindt ik dat maar niets! Ik kan het niet meer horen of zien, heel soms vraagt hij of ik nog eens wil meekijken en ik antwoord direct NEE ben geen 18 meer. Ik kan sex hebben zonder die vurte sexfilms. En hij heeft een maand geleden een dildo gekocht voor mij, en ik heb het zonder boe of ba in de vuilnisbak gesmeten! Daar moet hij zeker niet mee afkomen bij mij. Jakkes! En nu zet hij mijn privé foto's van vroeger op het internet. Wat of hoe moet ik dat wijsmaken dat ik er niet met gediend ben?! En dat hij moet stoppen om naar die sexfilms te kijken?!. Met vriendelijke bediening Daisy

Remie, 28-03-2014 18:21 #34
Na bijna 3 huwelijk, ben ik het zo zat. Altijd die porno, dag en nacht. Als ik aan het werk was, of op bed lag, zat hij zich te bevredigen met internet porno. Nu kan hij nergens meer bij, heb alles geblokt. Hij zegt dat hij er geen behoefte aan heeft. Ondertussen gaat hij s`nachts atlijd zijn bed uit. ben erachter gekomen dat hij dan naar die goedkope zenders die shows geven kijkt. Daarna komt hij in bed tegen mij aan rijen. Wordt er zo moe van! Eens verslaafd altijd verslaafd! blijkt wel. Wat doe ik met deze man, deze loser?

Ilse, 11-01-2014 20:55 #33
Ik zou graag mijn hartje ook eens willen luchten want ik zie het echt niet meer zitte. loop met mijn ziel onder de arm. Ben er gisteren weer maar eens achter gekomen dat ik door mijn man bedrogen ben met een prostituee. Hoeveel keer er aan vooraf gegaan zijn weet ik niet aangezien hij werkt als vertegenwoordiger op de baan. Tot gisteren toen ik een klant opgebeld heb en hij daar al twee uur weg was en hij beweerde daar nog was. In september heeft hij een affaire van drie weken gehad. Op moment heb ik zoveel vragen over de toekomst :-(:-(:-(

Myma, 28-10-2013 13:52 #32
Ik kende mijn man 2 jaar toen we trouwden. Van te voren nooit niks gemerkt na ons huwelijk bleek al snel dat er via tel. Computer contact was met andere vrouwen/ cybersex en dat hij er veel plezier mee had. Thuis speelde er echter niks. Hij had zelfs erectie problemen. Elke keer dat ik het merkte was er ruzie enz en werd er belooft dat het nooit zou gebeuren maar ergens wordt je erg achterdochtig. Inmiddels een dochter gekregen maar het hield nooit op na 7 jaar huwelijk en extreem veel problemen en altijd ruzie maakte ik een einde aan ons huwelijk wat hij nooit had gedacht omdat hij het loze kreten vond die al jaren werden gezegd. Nu 2 jaar later speelt het nog steeds in mijn hoofd waarom? Ligt het aan mij/hem!

Graag zou ik contact willen leggen met mensen die dit ook meemaken of hebben meegemaakt?

Anoniem, 18-09-2013 22:54 #31
Mijn vriend waar ik nu bijna 5 jaar mee ga kijkt al vanaf dag 1 dat ik met hem ga porno.
Seks hebben met mij dat ik daar de eerste dag sliep ho maar… Hij was om 7 uur 's ochtends al op, om vervolgens zichzelf af te trekken. maanden lang porno kijken… eerst was het 5 keer per week… daarna iedere ochtend als ik nog in bed lag of nog even voordat hij de deur uitging. vaak over gepraat, maar gaat dan meteen in de aanval… En raakt helemaal gespannen… alsof ik speelgoed afpak van een klein kind. praten werkte dus niet… Seks hebben ho maar in het begin mocht ik blij zijn met 1 keer per week, laatste jaar 1 keer in de 3-4 weken. maar elke dag wel porno kijken… ik werd er gek van ik miste de seks. ik droomde zelfs over seks, en vreemdgaan… hoe vaak wij wel ruzie hebben gehad over dat porno kijken. Hij zocht zelfs sekspoppen op internet, omdat hij wist dat ik weer bij mijn moeder ging wonen… en zelfs hoeren werden opgezocht op internet… ik dacht jeetje hoe ver gaat dit… En toen ik thuis woonde werden de seksfimpjes alleen maar meer 4 keer per dag! Iedere keer een uur kijken… Zoek een hobby zou je zeggen, maar dit gedrag komt door zijn onzekerheid, zijn opvoeding van zijn ouders, zijn jeugd, en liever lui dan moe. Ik heb het opgegeven… ik heb hier geen zin meer in, en laat hem los. Laat hem maar lekker geile op die meiden die onbereikbaar zijn. die hij toch niet kan krijgen en hij zal eenzaam oud worden. hoe zal dit verder gaan… dierenseks, kinderporno, of meisjes van 14, verkrachtingsfilmpjes…? De porno werd wel steeds harder ook af en toe een filmpje dat er iemand verkracht werd, wel gespeeld natuurlijk… neppe zooi. het verpest je relatie!

Lyn, 16-07-2013 00:23 #30
Hoi Allen,
Ik ben hier terecht gekomen omdat ik ontdekt heb dat mijn kers verse vriend (6mnd) cybersex verslaafd is. daarnaast ook een chat gezien op een sexdatingsite. Na de confrontatie geeft hij een erg geschrokken reactie en geeft toe dat hij al 30 jaar porno sites bekijkt en afgelopen maart 1 enkele chat heeft gehad (met natuurlijk een jonge strakke dame) maar er nooit een daadwerkelijk fysiek contact is geweest. Hij er in eerste instantie totaal geen kwaad in zag maar na mijn reactie inziet dat het een "gewoonte" was geworden en de behoefte om porno te kijken een verslaving is geworden. spanning en nieuwsgierigheid in het het sexchatten. Ik herken veel in de geplaatste reacties o.a. het bedrogen gevoel, me zelf niet meer aantrekkelijke vinden etc. maar het ergste mijn wantrouwen in alles wat mij vriend zegt en doet. Kan het niet geloven dat er er nooit fysiek contact is geweest. Kan iemand mij vertellen dat wanneer een man zwaar verliefd is toch sex chats contact kan hebben, via het net en/of fysiek? Is dit echt het venus/mars verschil?
Hij heeft na de confrontatie gelijk stappen ondernomen en een afspraak gemaakt bij een verslavings hulp organisatie en heeft a.s. donderdag de intake. Dit is natuurlijk een hele moedige stap van hem. Ik kan het echter niet loslaten en wantrouw hem in alles en heb de neiging om alles te controleren, maar zo wil ik helemaal niet zijn! Toch vandaag zijn Pc gecontroleerd en zie wederom een aantal verdachte sites in de geschiedenis van de afgelopen week staan. Volgens zijn zeggen heeft hij beslist de afgelopen week geen sites bezocht, de PC liegt toch niet? Hij heeft geen zin in "welles /nietes spelletjes", ik ook niet!?
Na het lezen van de reacties hieronder ben ik vreselijk bang. Ik geloof dat hij om mij geeft maar ben vreselijk bang dat mijn vriend een dubbel leven heeft. Iemand tips hoe hier mee om te gaan?

Anyway, iedereen veel succes en sterkte met de strijd tegen deze verslaving.

Groet, Lyn

M. Weber, 05-07-2013 11:47 #29
Mijn man kijkt niet naar porno (zegt hij) maar heeft ons hele huwelijk lang seksuele fantasieën over collega's, vriendinnen van mijn dochters en hij "moet" masturberen. Hij zegt dat dit normaal is, maar ik voel me (we zijn 28 jaar samen) steeds meer met een vreemde leven. Weg gaan is natuurlijk altijd mogelijk, maar ik houd van mijn man en hij is de beste vriend die je hebben kan. Maar ik ben wel mezelf aan het verliezen. O ja, onze sex. relatie is soms heel goed, soms, omdat ik dan niet kan verkroppen dat hij aan anderen moet denken, minder. Hij zegt dat hij er nu mee stopt. Tja…

A3, 23-05-2013 21:46 #28
Hallo ik ben A3, en ik ben in tegenstelling tot de meeste mensen hier een man.
Ik wou graag reageren op de advertentie van Smet. Rare naam eigenlijke Smet, of jij wat aan de situatie kan doen. Maar om maar gelijk aan wal te steken, stoppen. Nu is de ene relatie wel niet gelijk aan een ander, maar toch. Ik heb nu zelf een relatie met een hele lieve vrouw die denk ik een vergelijkbare verleden heeft gehad. Ik weet een ding je weet niet wat je allemaal te wachten staat en wat je allemaal zal ondergaan. STOPPEN ik wens dit geen ene vrouw toe.

Smet, 25-04-2013 12:07 #27
Mijn man is seksverslaafd. Eigenlijk al heel lang, maar zolang hij werkte viel dat minder op. Seks was voor hem wel de manier om zijn stress af te reageren. Zolang ik bereid was om met hem seks te hebben als hij het nodig had was er niets aan de hand. We zijn ondertussen 68. Sinds hij 13 jaar geleden gestopt is met zijn zaak is hij ongeveer altijd bezig met seks Pornofilms, internetporno, chatten, seksclubs enz zijn zijn bijzonderste bezigheden. Soms stopt het voor een paar maanden en dan keert de rust wel terug, maar het vertrouwen komt niet terug. Hij is ook niet van plan om er iets aan te doen, nu dat is zijn zaak maar ik kan er niet meer mee leven. Scheiden is tot hiertoe niet gelukt, hij komt dan weer met allerlei goede voornemens, maar houdt het nooit vol. Hij wil er ook niets aan doen want het is een deel van zijn persoonlijkheid meent hij. Gevolgen van zijn seksverslaving zijn voor mij ook zijn absolute luiheid en zijn nors zijn thuis. Als hij uitgaat speelt hij wel altijd de grote charmeur. Hij is verliefd op alle vrouwen beweert hij. Ik wil deze relatie stoppen maar de praktische kant is dikwijls onoplosbaar.

Geheimpje, 17-04-2013 07:21 #26
Hallo ik wil even mijn verhaal kwijt. mijn man is sexverslaafd. hij is nog maar 28 en samen hebben we 4 kindjes. hij dwingt me tot sex als ik slaap betast hij mij en gebruikt hij zijn geslachtsdeel in mij. Hij smst whatsappt enz vaak ook met me vriendinnen die het weer tegen mij zeggen. Hij maakt mijn leven steeds kleiner en kleiner niemand begrijpt het. hij gaat als het goed is nu hulp zoeken maar dat duurt nog even voor hij daar terecht kan. Hij slikt nu kalmeringspillen maar nog kan hij flink tekeer gaan. Zijn jullie mannen ook zo als ze 5 dagen geen sex hebben ze boos worden en sex moeten hebben en geven jullie daar aan toe of? Momenteel ben ik even op maar wil wel doorgaan en hem niet in de steek laten, maar moet ook aan me kiddies denken. Is het bij jullie ook voor wat hoort wat dus hij stofzuigt en daarvoor moet hij als beloning sex? Hopelijk krijg ik antwoord.

Simone, 10-04-2013 09:33 #25
Hallo, mijn naam is Simone.
ik weet sinds een half jaar dat mijn vriend een cybersexverslaving heeft. dit heeft zich geuit door o.a. erotische chatgesprekken (uiteindelijk heeft hij dit ook geprobeerd bij mijn vriendinnen die het mij hebben verteld). Toen ik hem hiermee confronteerde, begon hij te huilen en heeft hij gezegd dat hij wilde proberen er zelf af te komen voordat hij het me wou vertellen. Ik heb inmiddels 3 jaar een relatie met hem, en ik heb het in deze tijd ontzettend moeilijk gehad. De liefde die ik voor hem voelde (en nog steeds voel) werd op dat moment duidelijk getest. In die tijd heb ik in dubio gezeten over mijn gevoelens, en veel met hem hierover gepraat. Hij gaf aan nooit in het echt iets gedaan te hebben, maar wel dat cybercontact en porno kijken. Ik heb hem duidelijke grenzen gesteld. Ik mocht op elk moment op zijn laptop/telefoon kijken onaangekondigd, of hij had zitten chatten. Hij mocht wel porno kijken (daar heb ik niet zoveel problemen mee, dat doet iedereen wel eens in mijn beleving). Zijn liefde voor mij heeft zijn verslaving flink onderdrukt. Momenteel kijkt hij alleen nog porno af en toe maar chatten doet hij niet meer. Ik ben blij dat ik dit heel even kan delen, aangezien ik er met niemand over heb kunnen praten door de schaamte die ik heb gevoeld, en het gevoel heb gehad dat ik niet goed genoeg was voor hem. Op dit moment is ons seksleven weer beter en we experimenteren met nieuwe dingen. Ik merk ook dat mijn vriend hierdoor zijn verslaving bij mij kwijt kan en internet minder nodig heeft!

Helma Beukhof, 21-02-2013 17:30 #24
Beste lezers,

Ik heb een vraag aan jullie. Ik ben derdejaars psychologiestudente en erg begaan met dit onderwerp. Ik hoop in de toekomst ook hierin de hulpverlening in te gaan. Nu volg ik een vak waarbij ik een kort interview moet afnemen bij een aan internetseks verslaafde persoon of partner. De gegevens worden verder anoniem verwerkt. Is er iemand van jullie die daarvoor openstaat, of die iemand kent en mij daarmee in contact zou willen brengen? Ik zou hier heel erg mee geholpen zijn, het is namelijk lastig iemand te vinden. Ik begrijp dit, want het is een moeilijk en persoonlijk onderwerp, maar ik hoop dat er hier iemand voor open staat.

Met vriendelijke groet,

Helma Beukhof

Anoniem, 28-01-2013 13:14 #23
Beste mensen,
Ik wil graag mijn verhaal met jullie delen! Gelukkig duurde mijn relatie kort 5 maanden(eigenlijk nog te lang). Het begon leuk en aardig. Hij was erg charmant, attent, het kon allemaal niet op! Hij deed alles voor mij en mijn kids, gaf erg veel cadeaus! Totdat na een maand trok hij zowat bij me in terwijl hij had zijn huis en ik de mijne. Al snel kwam ik erachter wat er mis was met die man. Sexverslaafd en fetisj voor latex! Eerst deden we het 3 keer per week, al gauw werd het 3 keer per dag. En tijdens de sex moest ik hem maar vertellen wat ik in mijn vorige relaties deed tijdens de sex met hen (Vaag of niet?). Keek in zijn eigen huis porno op internet van sm tot gangbangs de gekste dingen. En dat wilde hij het liefst ook werkelijkheid laten worden. Die plannen had hij in elk geval al. Ik ging zelf ook over mijn grenzen heen tot het gewoon genoeg was! Hij heeft gewoon sex met me gehad terwijl ik totaal niet wou! Echt onder dwang dus… en ondertussen zeggen dat hij zoveel voor me deed, dus ik heb recht op! Met als dieptepunt zat hij 's morgens vroeg al achter de laptop porno te kijken terwijl mijn kids rond liepen! Heb hem eruit getrapt, hij heeft alle cadeaus meegenomen zelfs spullen van mij zelf! Voel me echt verslagen, het is niet te geloven dat een man een vrouw zo kan misbruiken! En dan zeggen hield echt van jou!ECHT EXTREEM ZIEK!

Monique, 03-01-2013 05:34 #22
Had ook een vreemde ervaring met iemand die aandacht/seksverslaafde is maar tegelijkertijd mij stalkte. Controleren, vernederen, de huisdeur in willen trappen.
Ook terwijl hij na mij (tijdens ook) bij iemand anders hokte. Iemand met weinig geld
en zo waarschijnlijk een kudde vrouwen erbij wou houden. Ook het manipuleren was
meesterlijk. Maar inderdaad, jezelf vertrouwen wordt ondermijnt. Zou dit puur een seksverslaving zijn? Heeft een egoïstisch karakter en ook nog slecht in zijn uh verslaving?

Fr, 29-11-2012 23:53 #21
Ik leef al 23 jaar met zo 'n man. Ben idd ook al zolang aan t madderen hij is 20 jaar ouder, bijna 65, maar begin t nu welletjes te vinden. Ga voor mezelf en me drie kinderen kiezen, ben er klaar mee, kijkt idd ook naar vieze porno sites en wil en is heel de dag sexist, walg ook, vraag me af of t wel echt houden van is. Hij ontkent alles en ik heb bewijzen genoeg nu, wens me geluk, gaat zware tijd worden ook financieel wordt het bijstandniveau, maar geld maakt niet gelukkig zeggen ze… Ken echt letterlijk en figuurlijk een boek schrijven wat mijn nu nog huidige man acteur wel niet doet om smoezen te verzinnen en het is altijd mijn schuld volgens hem en hij wordt agressief als ik hem confronteer hiermee. Het is eng maar het is nu echt mijn tijd…

Liesbeth, 24-10-2012 09:24 #20
Wat herkenbaar allemaal, mijn vriend is 25 en ik 22, deze week is er een online chatroom voor sexverslaafde olv een deskundige, waar hij zich voor heeft aangemeld. 2 jaar terug ben ik er eens achter gekomen, maar hij had beloofd het nooit meer te doen. Was, omdat ik het wilde, naar een psychiater gegaan. Vertelde me dat hij er van heeft geleerd en nooit meer zijn relatie op het spel wilde zetten. Vorige week ben ik er weer achtergekomen, eerst ontkende hij het, we hebben een huis gekocht dus waarom zou het dat allemaal op spel zetten, maar ik ging verder op onderzoek uit. De smoesjes zijn: veel klussen, veel werken (onregelmatige diensten) weinig tijd (?) voor elkaar, maar wel tijd om achter de laptop te kruipen (?) en van die vieze sites bekijken. Geld hebben we momenteel hard nodig voor de verbouwing! Mij bekritiseren dat ik minder moest gaan shoppen, mijn auto is verkocht omdat ie veel geld kostte. Nu wil hij 'gelukkig' er alles aan doen om hier van af te komen. Eerst dacht ik bij mezelf dat ik me aanstelde want ja, iedere man zal vast wel eens sex kijken, maar nu ik het zo lees allemaal voel ik me naief. We hebben een serieus probleem, en ik zal er alles aan doen om hem te steunen! Toch denk ik ondanks onze ellende dat zijn sexverslaving meevalt als ik het zo mag uitdrukken, hij is niet agressief of boos, geeft mij ruimte om boos op hem te zijn. Maar het is zo dubbel, want aan de andere kant voel ik me naief, dat er dingen zijn die ik niet wil zien, dat ik me weer eens laat ompraten door die mooie praatjes van hem. (hellup) Ik heb gezien dat er ook therapieën zijn voor partners, dus ik ga me daar voor aanmelden.
Iedereen heel veel sterkte voor iedereen die hetzelfde mee maakt. Je bent nooit alleen, God is altijd bij je!

Margot, 29-08-2012 16:35 #19
Lieve mensen,
Ik zie ook dat dit een aardig oud forum is maar eerlijk is eerlijk wat een verhalen! ik heb ook een man die aan sex verslaving lijd. Dit was hij al voor ik hem heb leren kennen ( 6, 5 jaar geleden) maar ik weet het nu sinds een paar maanden. ik ben heel eerlijk, ik ben nog steeds bij mijn man maar denk niet dat ik zo sterk ben om dat vol te houden. Mijn man heeft pornografishe chats met jongere vrouwelijke collega's. We hebben er in de afgelopen maanden veel ruzie om gehad en ik heb hem veel vergeven maar 1, 5 week geleden kwam er een mail naar mij toe van een boze aanstaande echtgenoot van een collega van mijn man. Niet leuk! en eerlijk gezegd ook niet erg slim van mijn man. Dit verhaal is ook bij zijn baas gekomen, vooralsnog zonder gevolgen) Mijn man heeft er ook een handje van om steeds alle schuld bij mij neer te leggen. Gisteren nog een gesprek gehad waarin hij zei dat hij al zoveel heeft laten vallen voor mij. waarop ik antwoord ow vertel eens wat heb je laten vallen voor mij? weinig respons. Mijn vriendschap met X oa zei hij. Nee schat die heeft jou laten vallen. Nou dan mijn vriendshpa met Y. nee schat ook die heeft jou laten vallen vanwege dat sex gebeuren. Zo gemakkelijk om mij altijd maar de schuld te geven en toen wist hij even niets meer te zeggen en kon hij me niet meer vertellen wat hij allemaal heeft moeten opgeven voor MIJ… Nee alles draait om hem! Ik kan er niet meer tegen en ben blij eve hier mijn verhaal te kunnen doen. En ik snap ook niets van die verslaving want ondanks dat ons sexleven werkelijk geweldig was is er nu niets meer van over. Dus wel ouwehoeren met andere jonge dames en in huis achter de laptop gaan zitten met een heaset op en vervolgens komt hij een uur na mij in bed en gaat slapen.
ik snap er helemaal niets van en in mijn hoofd is het al zo'n rotzooi want buiten dit om heb ik ook nog een Borderline (redelijk onder controle tot nu toe iig). Zo verwarrend allemaal.
Ik wens een ieder die dit leest en er mee te maken heeft veel wijsheid, geduld en liefde.
x Margot

Xxxx, 08-08-2012 22:14 #18
Ben met de liefste man van de wereld getrouwd, al 27 jaar, en ben er sinds een jaar achter dat hij zich een paar keer per week bevredigd op collega's die zijn dochters kunnen zijn. Hij heeft dit al die jaren bij me weg kunnen houden, en zegt dat alle mannen dit doen en er helemaal geen kwaad achter zit, maar ik ben vreselijk van streek en voel me minderwaardig en bedrogen. Toen we 25 jaar getrouwd waren was hij verliefd op een collega van 28 jaar en dacht dat zij dit ook op hem was. Ik merkte dat hij elke dag masturbeerde en hij noemde ook haar naam wel in bed.
Toen ik vertelde dat ik dit wist heeft hij nog een jaar lang geroepen dat ik gek was, maar uiteindelijk heeft hij verteld dat hij dit altijd zo oploste. Er is een hoop gedoe geweest en uiteindelijk moest hij overgeplaatst worden op zijn werk.
Hij doet nu alle moeite om het leven samen met mij weer op te pakken, maar er is iets stuk. Ik kan niet meer naar hem kijken zoals ik deed, voel me oud en verschrikkelijk. Ik ben 61 en de vrouwen waar hij op kickt kunnen onze dochters zijn, maar hij is de beste vriend die je kunt hebben en ik wil hem ook niet kwijt. Maar hoe leef je verder na zoiets?

Gerda, 19-06-2012 22:59 #17
Voor mij, helaas, een bekend verhaal. Ook ik zit in een relatie met man die sexverslaafd is, met dit verschil dat hij het nooit heeft toegegeven. waarschijnlijk heeft dit te maken met het feit dat hij dominee is. Hij lijkt 2 levens te leven. Hij is 11 jaar ouder als ik en met pensioen en ik werk nog fulltime, (waarin in wisselende diensten als verpleegkundige) dus hij heeft alle tijd en ruimte. Maar ik heb een keer een uitdraai van de pc gevonden waarop een vrouw zich aan bood met door hem tijd en plaats erbij geschreven. Ook heb ik in zijn auto diverse sexspeeltjes gevonden, tevens condooms terwijl hij met mij al 3 jaar niet meer vrijt. In het begin vroeg ik steeds waarom hij niet meer wilde vrijen, dan kreeg als antwoord moe. Ik houd van hem en probeer het bespreekbaar te maken maar dan loopt hij weg. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Gerda

Suzan, 17-06-2011 15:27 #16
Sorry, nog een aanvulling op mijn vorige bericht. Ik durf hem ook niet te vertellen dat ik het weet omdat hij erg agressief kan worden in dit soort situaties (ik heb al eens meerdere keren meegemaakt, bijv. dat ik hem confronteerde met het feit dat ik had gelezen dat hij naar zijn oude sex-partner ging terwijl hij tegen mij zei dat hij moest werken…)

Groetjes

Suzan, 17-06-2011 15:25 #15
Hoi,

ik hoop dat er nog wel eens op deze forum wordt gekeken…
Ik kom er de laatste weken steeds meer achter dat mijn vriend sexberichten mailt naar vrouwen en lid is van sexsites. Ook ben ik er in het eerste jaar van onze relatie achtergekomen dat hij een grote schuld had voor het sms en bellen naar sexlijnen. Omdat dit, dacht ik, al was gebeurd voordat wij een relatie kregen heb ik hier nooit echt aandacht aan gegeven. Ook laten vertellen zijn exen (een aantal zitten in onze vriendengroep) dat hij tijdens hun relaties ook steeds vreemd is gegaan… Ik weet niet in hoeverre dit nu een sexverslaving is maar ik heb ook totaal geen idee wat ik moet doen… Alle informatie en tips heb ik op 'illegale' manieren verkregen (zoals illegaal in zijn telefoon en op zijn mail en hyves kijken etc.)…
Iemand tips?

Groetjes, Suzan

Tam, 19-05-2011 23:27 #14
Hoi allemaal, ben sinds 7 februari de liefde van mijn leven kwijt… die ochtend storrte onze dochter van 12 in, papa deed al lange tijd vieze dingen met haar, ik zal jullie de smerige details besparen, ben er nu nog van in shock.toen haar bekentenis kwam, begon hij te huilen, manipuleren, vergiffenis te vragen, met zelfmoord te dreigen.zijn hoofd deed dat, hij smeekte ons om hulp, blablabla… sexverslaving… anderhalf jaar lang misbruikte hij haar regelmatig. vele mooie normale jaren gehad, maar de afgelopen 4 jaren veel kenbare stukken van de verhalen hier meegemaakt.alleen had mijn ex de obsessie dat ik bisexueel moest zijn.had ie in zijn hoofd zei hij.trio's met vrouwen.hij wilde vanalles waar ik niet voor open stond… hij begon er juist over als ik een borreltje teveel op had… om een lang verhaal kort te houden, manipuleren dus… en sorry, ik meende het niet, jij bent de enige voor mij, het was maar een fantasie enz.het gekke is dat het dan weer een paar maanden stil was en dan kwam hij ineens weer met vreemde voorstellen… ik bleef met hem praten, of ie verslaafd was enzo, maar altijd bleef ie maar ontkennen… Ik kreeg die ochtendmaar 1 keus, ik heb mijn dochter bij de hand gepakt en ik heb hem aangegeven. ben er nog dagelijks misselijk van. mijn dochter en ik hebben allebei gezamelijk en afzonderlijk therapie.dit heeft zo'n spoor van ellende achtergelaten, dat is met geen pen te beschrijven. Helaas heeft hij de keuze gemaakt voor de buitenwereld om zijn gezicht niet te verliezen, en mij als leugenaar en dochter in de war… zo neer te zetten.heeft wel in zijn verklaring gemeld zwaar sexverslaafd te zijn en daar is ie trots op, maar zijn dochter heeft ie niet aangeraakt. hij ontkent dus… na al jullie verhalen te hebben gelezen denk ik stilletjes… als hij mij de eerste keer dat hij opgewonden werd van zijn kind, bij mij aan de alarmbel had getrokken, had ik een keuze gehad, had ik hem misschien ook kunnen helpen.maar aan een kind gaan zitten en zo'n lange tijd?na aangifte gaat de nachtmerrie verder.huisverbod, contactverbod, straatverbod… en hij verloochent ons en blijft ontkennen.tja, zijn goede baan en zijn reputatie zijn belangrijker dan zijn gezin.Grenzen had ie blijkbaar niet… een kind van 12… en mannen ook.hij woont nu bij 2 homo's… is onder schorsende voorwaarden vrij… ontkent zijn ziekte en gaat gewoon vrolijk verder.weigert psychiatrische hulp, want er is niks mis met hem, hij is gewoon goed potent… hoe ziek kun je zijn? wij hebben levenslang, emotioneel en financieel helemaal stuk… als afsluiter… porno/sex maakt meer kapot dan je lief is… Reactie infoteur, 11-08-2011
Ik schrik hier enorm van daarom dat ik ook niet eerder heb gereageerd. Ik was erdoor uit het veld geslagen.
Helaas komt het inderdaad voor op deze manier. Wat niets goedpraat! Dat zou voor mij ook dodelijk zijn.
Ik wil jou bedanken dat je dit deelt! Dat je dit hebt durven opschrijven voor ons.
Heel veel sterkte voor jou en je dochter!

Natasja Vercauteren, 10-05-2011 00:42 #13
Hallo,
ik ben natasja,
dankzij jouw verhaal, en de steun van mijn huisdokter, heb ik besloten om een einde te maken aan mijn relatie van 8 jaar.en ook verder te gaan met mijn 3prachtige zonen, die het beu zijn hun mama ongelukkig te zien.mijn vriend kan het niet laten van porno op te zoeken op internet en filmen te bezien of te bestellen.als hij daarna dronken in bed komt, en ik hem afwijs blijft hij me lastig vallen, houd hij me uit mijn slaap, en als ik dan van moeite besloten heb om uit bed te stappen en in de zetel te gaan slapen, word ik uitgescholden vernederd en word hij agressief.de dag erna doet hij of er niets is gebeurd, en als ik hem ermee confronteer, ben ik de ruziemaker.of als ik dan heel verdrietig ben, doet hij beloften, dat het niet meer zal gebeuren.het is zover gekomen, dat ik hem totaal niet meer geloof en vertrouw.dit is nog maar een fragement van ons leven samen.ik kan er al een boek over schrijven.

Dionne, 08-03-2011 14:48 #12
Ja, het leven met een sex-verslaafde gaat over bergen en dalen en het is verdomde moeilijk om uit zo'n dal te komen en weer de moed bij elkaar te verzamelen om door te gaan. Vaak vraag je je af: "hoe lang houd ik dit nog vol en komt er ooit een einde aan."
Ik en mijn man zijn nu bijna 5 jaar samen en na het eerste jaar ontdekte ik dat hij met vreemde zaken op de computer bezig was. Hij had zelf niet in de gaten dat hij verslaafd was en is dat pas gaan beseffen nadat ik hem daar keer op keer mee confronteerde. Toen hijzelf erkende dat hij internet sex-verslaafd was, is hij langzaamaan stappen gaan zetten en na een hele heftige ruzie heeft hij besloten om zich te laten opnemen bij Solutions. Ambulante behandeling was voor hem niet toereikend en na 4 weken van opname werd hij ontslagen. We hebben vooral samen nog bijna 7 maanden aftercare gehad en dan wordt je toch wel aan je eigen lot overgelaten. Er zijn wel praatgroepen voor mensen met een sexverslaving maar dat is minimaal en meer dan een uur rijden enkele reis.
Maar dan vooral wat het met jezelf doet, het tast je aan in je vrouw zijn en in je sociale leven. Lange tijd heb ik gedacht dat het aan mijzelf lag en dat ik niet goed genoeg was. Na verloop van tijd kom je er wel achter dat dat niet het geval is. Heel veel dingen die je in je verhaal benoemd zijn zo herkenbaar en het geeft me weer moed dat het allemaal kan veranderen. Wat voor soort therapeut bezoekt jouw man, mijn man worsteld nog teveel met zijn verleden en zijn behandeling is denk ik nog niet af. Hij en ik hebben al hele stappen gezet, hij heeft zelfvertrouwen gekregen, is assertief geworden etc maar ook wij zijn er nog niet. Bedankt voor je verhaal.

Ans, 28-11-2010 00:00 #11
Ik herken zoveel in deze verhalen ik ben 28jaar getrouwd ben keer op keer voorgelogen.
Twee kinderen die begrijpen het heel goed moeten niets meer van hun vader hebben.
Zwaar in de de schuld ik ben er nu mee klaar ik heb gezegd je hoeft niet meer terug tekomen echtscheiding aangevraagt en nu maar proberen er nog wat van temaken met mijn kinderen.

Anja, 15-11-2010 11:15 #10
Beste Didi

Graag wil ik reageren op je bericht op deze site.
Je schrijft dat je met een sexverslaafde man leeft.
Ik heb je verhaal wel 5x gelezen en kan je vertellen dat jij NIET met een sexverslaafde leeft.
Ik ben 22 jaar met een sexverslaafde getrouwd geweest. Een sexverslaafde geneest niet zelf, en al zeker niet met een psycholoog.
Een sexverslaafde denkt niet in de term fantasieen. Een sexverslaafde wil meer en meer om in zijn verslaving te kunnen voorzien.
Jij kunt hem alle fantasieen geven die hij vertelt, het zal nooit genoeg zijn, als hij niet erkend dat hij verslaafd is.Een sexverslaafde leid eendubbel leven, manipuleert en liegt.
Als jij wilt vechten voor een stabiele en eerlijke relatie kan dat alleen als je man hulp zoekt voor zijn verslaving(SLAA).
Jij kunt hem niet helpen, alleen steunen.
Je man moet zelf het probleem inzien en hulp vragen. NOgmaals spanning en kick hebben niets te maken met sexverslaving.
Ik hoop dat je mijn advies om via SLAA informatie en hulp te vragen ter harte neemt, want alleen dan kun je je relatie redden.

Vriendelijke groeten, Anja

Didi, 08-11-2010 18:45 #9
Hey Albert. Ik ben geen man maar een vrouw die met een sexverslaafde man leeft en ik kan je vrouw heel goed begrijpen en ik begrijp jou ook hoe raar het klinkt. Ik had altijd gezegt als hij vreemd zou gaan alleen voor sex verlaat ik hem en mag dan zijn kinderen niet zien enz enz. maar wanneer puntje bij paaltje kwam kon ik het niet ik heb wekenlang verdriet gehad en uiteindelijk ben ik maar met hem gaan praten over zijn verslaving en ben erachter gekomen dat een sexverslaving bij een partner niet zomaar is het komt van 2 kanten de enen kant is dat ik als vrouw teveel bezig ben met de daglijkse dingen, kinderen, werken, huishouden, rekeningen noem maar op en als hij dan zin heeft dan zou het op de standaard manier gebeuren en zo ben ik erachter gekomen dat mijn partner inderdaad de spanning en de kick die jij ook mist mist. Het was geen pretje om te horen dat een ander dat hem wel kan geven maar ik niet want hij is bang om me te kwetsen en ik denk eerlijk gezegt dat jij je vrouw hierdoor buiten gesloten heb en dat je het op een ander manier heb gedaan wat heel kwetsend is voor haar ik denk dat het beter is om het toe toe te geven dat je een probleem heb en dat je haar hulp hard nodig heb, maar vraag haar ook wat haar fantasieen zijn op de sexualgebied mischien heeft zij dat ook maar dat het ook moeilijk toe te geven is van haar kant en mischien kunnen jullie daardoor prettiger met elkaar omgaan en dat jullie van beide kanten weten wat jullie van elkaar willen doen dat is voor haar bevrijdend maar ook een opluchting voor jou want dan hoef je het niet buiten te zoeken en het kan zijn dat jullie realtie hierdoor sterker word dan ooit want je hebt je vrouw en jullie kunnen elkaar aanvullen op de sexuelegebied. Dit is een advies dat ik zelf heb overwonnen en ik moet zeggen dat ik nu een hele fijne rel;atie heb ik ga volgend jaar verloven door dit is mijn relatie op de sexuele gebied ook uitgebreid want wat ik me jaren voorhield krijg ik van mijn partner en hij van mij. je moet je nergens voor schamen, maar je moet je vrouw zelf ook vragen wat haar behoeftes zijn en hoe kan jij die voor invullen en ook andersom en dan zal je niet dat je het je beter afgaat dan buiten>

Ik hoop dat ik je hiermee heb kunnen steunen en dat je erover zal denken om je huwelijk/relatie te redden want geloof mij sex is niet de moeite waard om je gezin te verliezen.

Vriendelijke gtrt Didi

Albert, 18-09-2010 22:43 #8
Ik ben denk ik een verslaafde. Ik zie dat dit een oud forum is maar misschien leest dit nog iemand. Ik zie in dat ik er zonder hulp niet van af kom. Mijn vrouw is er nu voor de 3e keer achter gekomen en is er helemaal klaar me en wil er echt een punt achter zetten. Het speelt alles bij elkaar al 15 jaar. Ik ben altijd op zoek naar spanning, geef er gelukkig niet veel geld aan uit omdat we dat ook niet hebben. 8 jaar geleden ben ik en wij ook samen naar een psygoloog en seksuooloog geweest mijn vrouw is daar niet veel wijzer van geworden en ik achteraf ook niet.
Nu ben ik naar de huisarts geweest en die heeft me prima opgevangen en loop weer bij een seksuoloog. Hopelijk kunnen ze me nu wel helpen want ik wil er vanaf aangezien mijn vrouw er ZWAAR onder lijdt en ook mijn werk lijdt er onder. Ik probeer, merk ik af en toe, ook de schuld gedeeltelijk bij haar neer te leggen omdat we 2 tegenpolen zijn op sex gebied, maar weet ook donders goed dat ze een fantastische vrouw is. Ben echter wel bang dat het deze keer echt te laat is. Hoe vaak kan je het vertrouwen van een vrouw breken. Ik ga de weg van de therapie in ieder geval doorlopen want wil er toch van af. Maar vindt het wel verschrikkelijk moeilijk. Ik mis vreselijk een stevige liefdevolle knuffel. Ik slaap in een andere kamer mag de badkamer niet meer in als zij er is en contact is er 0%. Dat maakt het wel heel erg moeilijk voor me maar kwalijk nemen kan ik het haar ook niet meer. Een reactie zou fijn zijn in welke vorm dan ook. Reactie infoteur, 19-09-2010
Ik weet natuurlijk niet hoe sterk je vrouw is maar bij mij was liefde veel sterker. Ik heb het zes jaren volgehouden en nu eindelijk met resultaat. Het is een mega lange weg, maar ook je vrouw moet hierbij hulp hebben! Niet enkel de verslaafde moet ermee leren omgaan, de partner dient ook steun te krijgen en inzicht te krijgen. Het is tenslotte geen keuze die de verslaafde maakt… daar denken veel mensen verkeerd.
Ik wil je super veel succes wensen!

Noor, 08-05-2010 00:29 #7
Hoi steffie,
Ik wil je allereerst heel veel sterkte wensen, ik weet zelf ook uit ervaring wat het is om met deze vorm van verslaving te leven. Mijn man is ook verslaaft en geeft dit ook wel toe nu eindelijk na 10 jaar, maar er echt iets aan doen wil hij niet. Hij vind dathet zeggen van het spijt me en ik zal het niet meer doen genoeg is. Alleen voel ik me net als jij zo verschrikkelijk gebruikt vernederd en in de grond getrapt. Ik weet zelf ook niet meer wat ik nu nog kan doen, ik kan hem immers niet dwingen om hulp te zoeken, en als hij dat zelf niet wil houdt het een heel eind op. Ik houd verschrikkelijk veel van mijn man en ik zou niet weten hoe ik zonder hem zou moeten leven, maar ik weet niet of ik dit zelf nog veel langer aan kan. Ik wil wel voor hem vechten en hem blijven steunen, maar op het ogenblik vind ik dit heel moeilijk. Dit is voor mij ook de eerste keer dat ik hier zelf over durf te schrijven met iemand anders, maar ik heb het idee dat als ik het niet doe ik zelf ook in moeilijkheden ga komen. heel veel sterkte en gelluk voor de toekomst noor Reactie infoteur, 12-05-2010
Hoi,

Super goed dat je er over durft te praten. De meesten blijven zwijgen. Mensen begrijpen dan helemaal niet wat er in je afspeelt. Heel moeilijk!
Als je wilt mag je me wel eens mailen. Heb speciaal een mailadres aangemaakt maite1980@hotmail.be

Susanne, 03-08-2009 23:07 #6
Ik vindt jou heel dapper dat je even goed de liefde voor jou man ondanks alles nog steeds kan vinden. Ik zit zelf met precies hetzelfe probleem, na 3.5 jaar huwelijk en ik de wanhoop na bij was en melde dat ik wou scheiden kwam hij eindelijk met zijn "probleem" op de proppen. Hij gaat nu naar de breider stiching, maar ik vindt het zo moeilijk allemaal er wordt van mij verwacht hem nu te steunen bij hem te blijven niemand helemaal niemand vraagt zich af hoe het met mij gaat hoe het is om met zoiemand te leven, want het is zo knap dat hij eindelijk hulp zoekt!
Ik voel me na al die jaren beledigt uitgescholden vernederd verkracht helemaal naar beneden gehaald er is niets meer van mij over. Het enige wat ik op dit moment wil doen is rennen heel hard weg rennen ik heb 2 kinderen de jongste is nog een baby, ik heb toch ook recht op een leuk leven? Ik vindt het zo moeilijk alles te vergeten en bij mn man te staan hopen op een beter leven ik denk dat ik het niet meer trek ik kan gewoon nu niet weer al mn energie in hem steken het is bij mij op. Reactie infoteur, 16-08-2009
Hoi Susanne

Het is niet erg als je op bent! Geloof me… dat was ik ook en ook ik heb verschillende keren op het punt gestaan de handdoek in de ring te gooien.
Het draaide alleen maar om hem… hoe het met hem ging en of het luktte ervanaf te komen, dus ik begrijp je heel goed!
Als jullie beide heel veel liefde voor elkaar hebben en elkaar begrip kunnen geven en zeker ook respect dan komen jullie er ook wel! Hij heeft jou niet verraden, zo moet je het niet zien… het is werkelijk een verslaving die veel dieper ligt. Misschien nog wel dieper dan hij ooit heeft durven zeggen!
Maar het is niet erg als jij het niet meer aankan. Er zijn grenzen en wanneer voor jou de grens bereikt is moet je dit aangeven. Misschien zelf ook hulp zoeken, dit heb ik ook gedaan.

succes en met heel veel liefde!
steffie

Ali, 15-12-2008 22:02 #5
Ik vind je een hele sterke, moedige en dappere vrouw. Na alles wat hij heeft gedaan nog steeds hem blijven steunen. Ik hoop echt dat ie van deze verslaving afkomt. Of beter gezegd hij moet er vanaf komen. Ik wens je heel erg veel sterkte en geluk. Reactie infoteur, 24-01-2009
Dank je Ali. Ik ben allang blij dat ik het positieve van mijn man belangrijker vond.
In ziekte en gezondheid zeggen ze toch? we zijn beste maatjes en ik ben blij dat ik hem gesteund heb.

Riek, 25-11-2008 13:29 #4
Ik heb je verhaal gelezen indrukwekkend. Sinds gistermiddag 12 uur is mijn leven volledig op z'n kop gezet toen mijn man telefonisch aan me opbiechte dat hij verslaafd is aan het bellen van sexlijnen. Je bent met stomheid geslagen! Hoe ga je verder, kom je hier ooit overheen en kun je zo iemand ooit weer vertouwen? Reactie infoteur, 24-01-2009
Hoi riek,
dat is inderdaad heel zwaar te horen, maar wel fijn dat hij het zelf verteld heeft. Dat is al een hele goede stap.
Ik wens je veel succes en sterkte en als er iets is mag je me atijd even iets laten weten en evt. mijn msn wel hebben.
gr steffie

Marjo, 21-06-2008 16:15 #3
Hallo mijn vriend is hier ook aan verslaafd en hij wil hulp hebben maar waar kan hij terecht? Reactie infoteur, 23-06-2008
Hoi,
Allereerst knap van hem dat hij het zelf inziet en ervanaf wilt. En van jou dat jij deze vraag stelt
Om je vraag te beantwoorden:

In Nederland kan je naar de huisarts gaan, hij kan precies zeggen waar dat je heen moet, het kan een psycholoog zijn maar ook een sexuoloog of zelfs een verslavingsdeskundige op een praatgroep.


In Belgie hadden we het moeilijker hulp te vinden, via de huisarts kwamen we bij maastschappelijk werk, deze stuurde ons weer door naar een psycholoog. Niemand wist wat ermee aan te vangen.
Na lang zoeken kwam mijn man bij CAD deze deskundige helpen mensen met een drugsverslaving, maar zijn nu ook heel druk bezig met de sexverslaving daar dit steeds vaker voorkomt.
Hij (en ik ook) is hier heel tevreden over. Het is voornamelijk de oorzaak zoeken naar wat de verslaving in de hand heeft geholpen en hoe het zo ver heeft kunnen komen. Het is een moeilijke zware weg.

Ikzelf had eerst het idee dat het helemaal niks uitmaakte en alleen maar slechter ging, ook tussen ons. Maar het is een zware therapie en mijn man kwam zichzelf op alle fronten tegen. Nu zijn we al een hele tijd bezig en het gaat steeds beter en beter. Het is zelden nog te zien dat hij een verslaving had. (en dit na 7 jaren vol met togenhoge schulden.)

Ik wens jullie heel veel succes, en als je wilt mag je me altijd even een berichtje achter laten om contact te houden.

Melod (infoteur), 03-06-2008 22:19 #2
Wat een sterke vrouw ben jij! Je man boft enorm met een vrouw als jij. Veel sterkte met de weg die jullie nog te gaan hebben :) Reactie infoteur, 08-06-2008
Hallo,
dank je voor de reactie, stukje bij beetje gaat het steeds beter, we komen er wel! daar ben ik van overtuigd. Hij moest het alleen eerst zelf onder ogen zien en gelukkig beseft die nu dat het zonder zijn verslaving veel leuker is! en hij een veel relaxeder leven heeft (net als dat bij mij nu ook steeds meer vertrouwen geeft)

Sila (infoteur), 18-02-2008 22:03 #1
Goh Steffie, wat een indrukwekkend artikel is dit. En wat goed van je dat je bent blijven vechten en het niet opgegeven hebt. En bovenal dat je de moed hebt om er zo open en integer over te schrijven. Knap hoor! Nog veel sterkte toegewenst voor de komende tijd!

Groetjes van Sila Reactie infoteur, 21-02-2008
Dank je :)
maar we zijn er nog niet hoor, het gaat wel al veel beter
houden van is sterk en ben blij dat ik de moed niet opgegeven heb
uit iets negatiefs komt vaak iets positiefs en al kan ik er een persoon mee helpen is het genoeg he

Infoteur: Steffie
Gepubliceerd: 11-02-2008
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Seksualiteit
Bronnen en referenties: 2
Reacties: 39
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!