Medicijnen online bestellen: hoe herken je een legale aanbieder?

De IGJ kreeg in 2024 ongeveer 200 meldingen over illegaal online medicijnaanbod, ruwweg een verdubbeling ten opzichte van 2023. In 2025 liep dat aantal verder op. Het gaat vooral om afslankmiddelen en diabetesmedicatie, de GLP-1-injecties waar veel vraag naar is en te weinig aanbod.

Het lastige is dat een illegale website er tegenwoordig prima uitziet. Sommige zetten zelfs de logo's van de IGJ en het CBG op hun pagina, wat niet mag en wat niets zegt. Hieronder staat waar je wel op kunt controleren.

Stap 1: zoek het EU-logo

Sinds 2015 moet elke webwinkel die in de EU legaal medicijnen verkoopt een gemeenschappelijk Europees logo tonen. Dat logo is voor elk land net iets anders: het bevat de nationale vlag en de landsnaam. De vormgeving en de technische eisen liggen vast in Uitvoeringsverordening (EU) 699/2014.

Belangrijk is niet dat het logo er staat, maar waar het naartoe wijst. Een echt logo is klikbaar en brengt je naar de officiële nationale lijst. Voor Nederland is dat www.aanbiedersmedicijnen.nl, beheerd door het CIBG.

Een plaatje dat nergens naartoe linkt, of dat naar een pagina op de webshop zelf gaat, is een rode vlag.

Stap 2: zoek de aanbieder op in het register

Klik niet op het logo op de site zelf, maar ga rechtstreeks naar aanbiedersmedicijnen.nl en zoek de naam of het webadres daar op. Zo omzeil je een nagemaakte link.

Staat de aanbieder er niet tussen, dan mag die in Nederland geen medicijnen aan consumenten leveren. Zo simpel is het.

Voor receptgeneesmiddelen geldt een extra eis. Die mogen alleen door een apotheek worden verstrekt, en de verantwoordelijke apotheker moet in het BIG-register staan. Dat register is openbaar en gratis doorzoekbaar. Een aanbieder die geen apotheker bij naam noemt maar wel receptmedicatie verkoopt, klopt niet.

Stap 3: kijk hoe het recept tot stand komt

Dit is het onderdeel waar de meeste illegale sites door de mand vallen.

Een geneesmiddel op recept is op recept omdat er een arts naar je situatie moet kijken. Bij legale online aanbieders gebeurt dat via een medische vragenlijst die door een in de EU bevoegde arts wordt beoordeeld. Die arts kan de aanvraag afwijzen, om aanvullende informatie vragen, of doorverwijzen naar je eigen huisarts. Bij een apo365 online apotheek loopt de bestelling bijvoorbeeld via zo'n vragenlijst met een medische beoordeling voordat een aangesloten apotheek iets verstuurt. Het contact stopt daar ook niet: na het afronden van de bestelling stelt de arts via een beveiligde chat altijd nog een vraag aan de patiënt, zodat er naast de vragenlijst ook aantoonbaar rechtstreeks contact tussen arts en patiënt is.

Het verschil zit niet in de winkelwagen. Ook bij een legale aanbieder leg je een middel in je mandje en reken je online af; wat daarna gebeurt, bepaalt of het klopt. Daar gaat je aanvraag eerst langs een arts, die aanvullende vragen kan stellen of de aanvraag kan afwijzen, en pas daarna verstuurt de apotheek iets. Kom je nergens een medische vragenlijst tegen en hoor je na je bestelling van geen enkele arts of apotheker iets? Dan koop je van een illegale verkoper, ongeacht hoe professioneel de site oogt.

Let ook op het omgekeerde signaal: een "consult" dat uit drie vragen bestaat en waarbij nog nooit iemand is afgewezen, is geen beoordeling maar een formaliteit.

Stap 4: controleer de basisgegevens

Vier dingen die op elke legale site staan en op veel illegale niet:

Een fysiek vestigingsadres, geen postbus. Een KvK-nummer dat je kunt natrekken. Een bijsluiter of link naar de officiële productinformatie bij het CBG of het EMA. Een duidelijke naam van de leverende apotheek.

Ontbreekt dit, of staat er alleen een contactformulier en een gmail-adres, dan kun je stoppen met kijken.

Wat er misgaat als het misgaat

Het risico van een illegaal gekocht medicijn zit niet alleen in vervalsing. Vaak zit er wel een werkzame stof in, maar in een dosering die niet klopt, of in combinatie met stoffen die er niet horen. Bij middelen die je langdurig gebruikt of die met je bloeddruk of je hart te maken hebben, is dat gevaarlijk.

Daar komt bij dat je bij een illegale aanbieder geen bijwerking kunt melden, geen recall bereikt, en geen apotheker hebt die ziet dat het nieuwe middel botst met wat je al slikt. Die interactiecontrole is precies waar een apotheek voor bestaat, en het is het onderdeel dat je stilzwijgend weggooit als je buiten het systeem koopt.

In het kort

Zoek het EU-logo, maar vertrouw het niet op zicht. Zoek de aanbieder zelf op bij aanbiedersmedicijnen.nl. Controleer de apotheker in het BIG-register. En kijk of er echt een arts naar je aanvraag kijkt en of je die arts ook kunt bereiken.

Twijfel je nog steeds? Vraag het bij je eigen apotheek. Die kent de aanbieders in Nederland en zegt eerlijk of iets deugt.

Verdachte websites kun je melden bij het Landelijk Meldpunt Zorg.

Bronnen: CBG en IGJ, waarschuwing over illegaal online aanbod van medicijnen (september 2025); CIBG, aanbiedersmedicijnen.nl; Uitvoeringsverordening (EU) 699/2014.