InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Overwin liefdesverdriet

Overwin liefdesverdriet

Overwin liefdesverdriet Jij bent verliefd, of je houdt nog veel van je ex partner, maar de ander houdt niet meer van jou. Liefdesverdriet als gevolg. Het liefst kruip je weg van alles en iedereen, wil je met rust gelaten worden en alleen zijn met je gebroken hart en je verdriet. Treuren om je verloren liefde. Liefdesverdriet beïnvloed vaak negatief het dagelijks leven. Hoe kan je leren omgaan met liefdesverdriet? Beter nog, hoe kan je liefdesverdriet overwinnen en de grip op je leven terug krijgen?

Wat is liefdesverdriet?

Liefdesverdriet is treuren en verdriet hebben om een verloren liefde. Het gevoel is zo intens dat je gelooft dat de pijn van het verdriet van de verloren liefde nooit meer over gaat.

Gebroken hart

Een gebroken hart oplopen is bijzonder verdrietig en pijn vol. Iemand waarvan je veel van houdt, wil niet meer verder met je en verbreekt de relatie. Soms heb je de signalen kunnen opvangen van de ander dat hij/zij niet lekker in zijn/haar vel zat en twijfelde over jullie relatie. Vaak echter kwam de klap totaal onverwachts. De schok is groot: emoties overspoelen je: je hebt geen grip meer op de persoon waar je zo vreselijk veel van houdt en waarvan je dacht dat jullie samen een toekomst zouden hebben. Met een gebroken hart en liefdesverdriet al gevolg.

Afscheid nemen

Liefdesverdriet kan iets dragelijker zijn als je de gelegenheid hebt gehad om echt afscheid te kunnen nemen van diegene waar je zo vreselijk veel van houdt. Voor de meesten komt de breuk totaal onverwachts en is er geen gelegenheid om afscheid te kunnen nemen. Liefdesverdriet is vele malen erger en sterker als er geen ruimte was om afscheid te kunnen nemen van:
  • Jullie gezamenlijke relatie,
  • Jullie gezamenlijke toekomst,
  • Van elkaar als partner.

Overwin liefdesverdriet

Een paar dagen zwelgen van verdriet is prima, geef je tranen de ruimte en uit je emoties. Praat met vrienden en vriendinnen, dat lucht op. Als er echter na een aantal weken of maanden geen verbetering is opgetreden in het nare gevoel dat liefdesverdriet geeft, volg dan de volgende tips op om liefdesverdriet te overwinnen zodat je uiteindelijk weer kan gaan genieten van het leven.

Hardlopen en sporten

Liefdesverdriet hebben kunnen veel overeenkomsten hebben met een ware depressie. Als je het gevoel hebt dat je behalve met liefdesverdriet ook met een depressie hebt te maken, volg dan het volgende advies op:
  • Ga hardlopen,
  • Ga joggen,
  • Ga sporten,
  • Ga veel buiten (flink) bewegen in de frisse buitenlucht.
Waarom? Omdat bewegen en krachtsporten een bijzonder gunstige en positieve effecten hebben op mensen met depressies en met liefdesverdriet. De endorfine (het gelukshormoon) die bij geregelde beweging worden aangemaakt, verminderen de sombere en verdrietige gevoelens opzienbarend!

Afkicken van je ex

Verliefdheid is voor veel mensen een soort van “drug.” Je lichaam is gevuld met de heerlijke verliefdheids hormonen dat je zo´n fantastisch goed gevoel geeft. Mensen met liefdesverdriet moeten niets anders doen dan “afkicken” van hun verslaving: hun verliefdheid. Met andere woorden: zolang je jouw geliefde niet meer tegen komt,
  • Niet in het uitgaanscircuit,
  • Niet tijdens het boodschappen doen,
  • Niet tijdens het werk,
  • Maar ook niet in je telefoonlijst of in de contactenlijst.
kortom: je komt je ex geliefde echt nergens meer tegen, dan geef je je eigen lichaam de ruimte om af te kicken van alle verslavende hormonen tijdens een verliefdheid. Verban je ex geliefde uit je leven om liefdesverdriet te kunnen overwinnen.

Fantaseer over je toekomst

Het volgende advies zal van enkele het nodige doorzettingsvermogen vergen, maar werkt bijzonder goed om liefdesverdriet te kunnen overwinnen: fantaseer elke dag minimaal 20 minuten over jouw toekomst. Jouw gelukkige toekomst en over jouw gelukkige leven. Je lichaam reageert bijzonder positief over de leuke en fijne dingen die je fantaseert, hierdoor verwerkt iedereen het verdriet van een verloren liefde sneller.

Verander

Vaste gewoonten die creëert zijn tijdens de periode met de ex, moeten doorbroken worden. Verander ook de omgeving waar jullie samen vaak kwamen, vermijd de plekken waar jullie vaak samen waren. Door zowel de gewoonten als de omgeving te veranderen, worden alle associaties met de verloren liefde vermeden. Dus:
  • Fiets een andere route naar het werk,
  • Luister naar andere muziek,
  • Ga naar een ander café,
  • Loop niet meer door dat romantische park heen.
© 2010 - 2017 Roberta, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hoe liefdesverdriet verwerken? Tips bij liefdesverdrietHoe liefdesverdriet verwerken? Tips bij liefdesverdrietAls je relatie tot een einde is gekomen, blijf je met een triest gevoel achter. Tijdens je relatie had je er zelden of n…
Wat te doen met liefdesverdriet?Wat te doen met liefdesverdriet?Het leiden aan liefdesverdriet is alles behalve leuk. Het voelt alsof je hart in stukken is gescheurd en het is bijna ve…
Waarom gaat verliefdheid over?Waarom gaat verliefdheid over?Verliefdheid duurt niet eeuwig. Als je pas verliefd bent denk je echter dat het gevoel nooit minder zal worden. Stapelve…
Relatieproblemen? Relatietherapie!Relatieproblemen? Relatietherapie!Hulp nodig met je relatie? Zijn er relatieproblemen? Erger je vaak aan je partner? Twijfel je aan je relatie? Ga je liev…
Verliefd, wat verwacht jij van een nieuwe relatie?Verliefd, wat verwacht jij van een nieuwe relatie?Interessante vraag: je bent verliefd en je wilt je leven met de ander delen. Maar, wat verwacht jij eigenlijk van een re…
Bronnen en referenties
  • Psychologiemagazine Mei 2010 - Zo doe je dat: Zo kom je over liefdesverdriet heen - Manon Sikkel

Reageer op het artikel "Overwin liefdesverdriet"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Jantje, 05-12-2015 01:30 #19
Ik ga nooit meer mijn hart zomaar geven!
Die les heb ik wel geleerd! Ik weet ook de tijd heelt alle wonden, maar toch! Ooo, wat een klote gevoel!

John, 06-03-2015 11:41 #18
Hallo mensen, veel verhalen zeg besef nu dat ik niet de enigste ben, maar mijn verhaal is wel beetje anders, na 3 jaar gedaan te hebben om mijn scheiding te verwerken met mijn vrouw kwam ik een jongen tegen van 21 en ben er na wat intiem contact onbewust verliefd op geworden. heb hem in huis genomen en in het begin was alles goed, maar ineens wou hij geen intiem contact meer en zegt hij wil dan toch liever een meisje, erg zwaar om te accepteren omdat ik zielsveel van hem hou. en het ergste is dat hij gewoon nog bij me woont en ik hem ook niet wil wegsturen omdat hij het zowiezo al niet gemakkelijk heeft en hij is mijn beste maatje, maar kan zelf niet met mijn gevoel klaarkomen, ik word er gek van, wil hem uit mijn hoofd maar dit kan niet als ik hem elke dag zie. hij weet dit verder niet. ik weet me geen raad dan alleen maar door te gaan en de pijn te verdragen.soms wil ik gewoon niet meer verder in mijn leven.

Ziele-Hartpijn, 30-10-2014 00:36 #17
In een wetenschappelijk tijdschrift gelezen dat je kunt sterven aan een gebroken hart.
Scheiden is zeer ingrijpend, een traumatische ervaring (gelukkig niet voor iedereen), je kunt door emotionele overprikkeling sterven. Ik heb het gevoel dat ik aan sterven ben sinds ik vorig jaar november van de één op de andere seconde met zoiets afschuwelijks geconfronteerd ben. Ik heb mijn lief nooit meer gezien en gesproken, 20 jr relatie heeft hij radicaal afgehakt, na zijn werk is hij niet meer thuis gekomen. hij wil mij niet zien, wil niet met mij praten, heeft mij totaal afgesneden van hem.Hij heeft een onbekend adres in Amsterdam. Ik weet niet of hij iemand heeft. ik kan er niet mee omgaan, ik ben nog steeds in zware shock. De totale non communicatie, hem niet zien, hem niet meer ruiken, niet vasthouden, vooral het WAAROM; dit intense dagelijkse lijden is onmenselijk. De pijn is niet te dragen. ik loop nu bij een psycholoog die trauma's stabiliseert. hij heeft mij die dag vermoord, alleen is er geen lijk. Had hij dat maar gedaan, dan was dit alles mij bespaard gebleven. Ook zal ik nooit meer iemand kunnen vertrouwen.
' Een mooie vrouw als jij, je hebt zo een ander, jij blijft nooit lang alleen' zegt de wereld, alsof ik hier op zit te wachten of dat het mij zou helpen. Ik zal nooit meer herstellen en mezelf vinden.

Patrick, 10-10-2014 16:45 #16
Ja, de liefde kan pijn doen. Tussen mijn vriendin en ik ging het eerst heel goed: eerste indruk, oogcontact, graag bij elkaar zijn. Tot de seksuele kant van de relatie aan bod begon te komen… Dan was 't al heelwat minder. Zij had enige maanden vooraf een reis geboekt voor zichzelf, we leerden elkaar kennen en zij nodigde mij uit om mee te gaan. Vlak voor de reis liep het niet meer zo goed tussen ons. Zij stelde voor om beste vrienden te zijn.
Tijdens de reis had ik bitter weinig aan haar, ze bezag mij haast niet meer. Er kwam ruzie van en 't was uit.
De pijn is wat aan het over gaan, maar toch. En het ging zo goed in het begin.
Na mijn huwelijk van 23j heb ik in die 3j dat ik alleen ben tot mijn spijt moeten ondervinden dat het echt niet zo gemakkelijk is om een nieuwe relatie op te bouwen.
Soms vraag ik mij af: wat gebeurt er toch met ons mensen?

Idril, 14-07-2014 22:30 #15
Liefdesverdriet… Alsof er een mes in je hart is gestoken. Je borstkas trekt bij mekaar, bent misselijk en komt niet meer stil met huilen. Na dik 2 maanden wordt het huilen minder. Alleen als je je gezamenlijke muziek hoort of zijn aftershave ruikt, ben je weer van slag. Zeker ook als je weet, dat de ander, mijn ex- vriend, van me houdt. Alleen dat hij zijn leven niet op de rails krijgt na een scheiding. Hij heeft bindingsangst en een heel laag zelfbeeld, terwijl het de zorgzaamste man is die ik ooit heb ontmoet. Dat maakt het nog moeilijker. Omdat er wederzijds nog gevoelens zijn, lijkt het niet af. Hij wil nu geen emoties en wil niet voelen. Daarom lijken me sporten en plekken vermijden waar je samen kwam met je vriend, niet zo'n goed idee. Naar mijn idee zijn het tijdelijke manieren om je goed te voelen. Ze vallen in het rijtje van emo-eten, alcohol drinken enz. Vermijdingsgedrag, daarbij stel je het moment uit van de GROTE ontmoeting. Je maakt het mooier dan het is, lijkt het wel… Ik ben hiervoor in therapie en ik hoop dat ik andere mensen een hart onder de riem kan steken…

Esther, 24-01-2014 01:27 #14
Mijn ex is nu iets meer dan een jaar geleden er vandoor gegaan met mijn beste vriendin na 12 jaar relatie en 5 jaar huwelijk. Ik ben nog steeds kapot er van. Ik slaap niet meer (2 uurtjes per nacht ongeveer), eet bijna niets en blijf de hele dag in huis. De tips boven zijn leuk bedacht, maar werken helaas niet. Wanneer ik fantaseer over mijn toekomst dan word ik alleen maar depressiever. Zie dan een leven lang alleen voor me. Ik word gek van de huilbuien die maar niet over gaan. Zie het gewoon allemaal niet meer zitten en denk vaak word maar niet meer wakker… Ik voel mij zo belazerd!

Anoniem, 24-10-2013 12:03 #13
Hallo,

Heel veel herkenbare reacties te lezen hier. Ik ben een 27 jarige vrouw en heb een relatie achter de rug van 8 maanden. Ik weet dat dit eigenlijk niet zo lang was. Maar ik zag en zie hem nog dood graag. De relatie was wel kort maar zeer intens. We hadden zoveel plannen samen, in november gingen we drie weken trekken in Thailand en daarna gingen we samen wonen. Het is nu sinds twee maanden gedaan tussen ons. De reden is een aantal in mijn ogen banale ruzies. Ik neem de schuld daarvan ook grotendeels op mij, ook al ben ik wel van het principe dat je altijd met twee bent. Hij schuift echter alles nogal op mij vind ik. Kamp dan ook met serieuze schuldgevoelens. Ik had hiervoor al eens een relatie gehad van negen jaar, ik woonde toen ook enkele weken samen met die persoon. Die relatie is dan beëindigd en toen had ik veel verdriet maar had ik voldoende draagkracht om er mee om te gaan. Nu kan ik er precies totaal niet mee om, ik kan het niet aanvaarden dat het voorbij is. Het moeilijkste van alles is nu dat mijn ex twijfelt. Hij kan nog niet zeggen dat onze relatie definitief voorbij is en houd de mogelijkheid open dat het terug in orde kan komen. Die onzekerheid is echt ondragelijk voor me. Aan de ene kant zegt hij dat het misschien terug goed kan komen maar aan de andere kant merk ik dat hij contact probeert uit de weg te gaan… Zeer lastig allemaal. Weet niet hoe ik hier mee moet omgaan. Ben één blok stress en ga kapot van verdriet. De gedachte dat ik hem ooit voorgoed kwijt zou zijn is echt zo pijnlijk. Hij was één uit de duizend…

Annick, 05-07-2013 10:21 #12
Hoi,
Ik zie hier tamelijk mannelijke reacties, dus blijkbaar komen er steeds meer mannen met hun gevoelens naar buiten, daar ben ik blij om. Ikzelf ben mijn vriend verloren vorig jaar, die is plots gestorven, raar en misschien zal ik mensen choqueren maar ik was er vrij vlug bovenop, eigenlijk was deze relatie al stuk, natuurlijk moest het niet zo eindigen maar we hebben de dingen nu eenmaal niet in de hand. Ik ben verhuisd naar een totaal andere streek, kende niemand, totdat ik daar een lieve man leerde kennen, ik werd terug verliefd! Was blij, had terug die "vlinders", mijn geluk was zo groot, en blijkbaar was het wederzijds, tot over enkele weken mijn vriend het gedaan heeft gemaakt, met als reden "bindingsangst", en hij zit het niet zitten om een relatie aan te gaan. Ik voel mij terug zo ellendig, ik heb geprobeerd met hem te praten, maar hij heeft het ontzettend moeilijk om zijn gevoelens bloot te leggen. Ik heb nog steeds contact met hem, maar ik geloof niet dat het nog goed komt tussen ons, ik zie ook wel dat hij terug zijn oude leventje opgenomen heeft, zijn vrijgezellenleven! Ik voel mij terug alleen en vooral eenzaam…

Ken, 26-06-2013 02:45 #11
Hallo;
ik ben zopas uiteen met mijn vrouw en ik kan dit niet goed verwerken. Na een mislukte eerste huwelijk van 14 jaar samenzijn, door teveel werken, ben ik mijn 2de vrouw tegen gekomen en ze gaf me echt een gewild gevoel. Ik deed alles voor haar maar toch heb ik ook mijn gebreken. Hoe verwerk je een 2de scheiding? De eerste heb ik verwerkt door losse scharrels en cafe maar dit wil ik echt niet meer doen, ik weet wel dat ik mij beter voel dat ik mij omring met andere vrouwen maar toch wil ik dit niet. Ik mis haar en wil haar. met haar praten, het liefste nog knuffelen en zeggen dat ik van haar hou.
Het verwerkproces voor mij denk ik is een vriendin die je elke dag ziet na u werk, waar je mee praat, waar je je goed bij voelt maar ook niks meer. Respectloos ben ik niet. Ik hoop ook nog steeds dat ze me ooit terug contacteert maar ik vrees dat alle hoop verloren is en dat doet pijn.

Anonieme Man, 24-06-2013 12:46 #10
Hoi Paul, geen idee of je hier na een jaar nog meeleest, maar ik ben benieuwd hoe het nu met je is. Mijn relatie van 9 jaar is ook recent gestand en ik heb het daar heel erg moeilijk mee, gelukkig hebben wij geen kinderen en er is ook niet echt sprake van een ander, maar ik ga er wel aan kapot van verdriet en pijn, wat haar vervolgens weer verdriet en pijn doet en haar een schuldgevoel geeft en dat alles wil ik ook helemaal niet, want ik hou zielsveel van dr… ik hoop (vermoedelijk tegen beter weten in) nog steeds heel erg dat het nog goed komt tussen ons, maar ik ben bang dat het voorgoed voorbij is en dat is ondragelijk, daarom ben ik erg benieuwd hoe het jou verder vergaan is, misschien kan ik daar wat hoop uit putten.

Anoniem, 11-06-2013 15:04 #9
Ik was/ben sinds mijn 15e verliefde op een vriendin van mij. Dan op mijn negentien proberen alle contact te verbreken omdat die liefde toch nooit beantwoord ging worden, en met mij ging het van kwaad naar erger. Ben inmiddels 21 en hoe ik het ook draai of keer ik krijg haar gewoon niet uit mijn leven gebannen. Mijn beste vrienden komen nog allemaal overeen met haar, dus ik word nog veel te veel naar mijn zin met haar geconfronteerd. Zijn er mensen die tips voor mij hebben, want ik begin er zo stilletjesaan genoeg van te krijgen.

Puk, 07-12-2012 14:32 #8
Heel herkenbaar wat ik lees Paul. Ik zit nu in een relatie crisis afgelopen vrijdag zei ze opeens verliefd te zijn op een ander. Mijn wereld stortte in. Ik kan het nu nog steeds niet bevatten. Hoewel we wel veel praten komen we er niet echt uit. Van mijn kant voelt ze druk omdat ze een keuze moet maken en bij de ander vindt ze rust omdat ze daar verliefd op is. Ik wil wel vechten voor ons. Maar is er nog wel een ons? Ik ben zo kwaad op haar dat ze het zover heeft laten komen. Ach ik weet het gewoon niet meer. Het scheelt wel dat wij geen kinderen hebben. Ik denk dat ik gewoon mijn spullen ga pakken en gewoon wegga. Moet toch ook weer verder gaan. Moet proberen dit te verwerken. Ik weet niet waar het verkeerd is gegaan. We waren maatjes. Dacht ik.

Paul, 21-09-2012 11:57 #7
Jeemig, wat voel ik me klote.
Na bijna 8 jaar samen, twee kinderen die erg ziek zijn geweest, heeft ze na (zonder mijn weten) twee jaar wikken en wegen omdat het "gevoel" er niet meer was de knoop doorgehakt. Ik voelde het laatste half jaar wel dat het minder was, en wilde eraan werken samen. Maar toen ik vroeg hoe het zat gaf ze me te kennen dat het over was. Zonder er nog samen aan te werken. Dat was klap 1. Kort daarna vertelde ze me dat ze gevoelens voor een ander had. Dat was klap twee. Ze wilde graag nog samenleven, een jaar of twee, en dan op zichzelf gaan. En dat kan ik niet. We leven nog steeds (nu zo'n dikke drie maanden) onder 1 dak. En ze heeft zelf aangegeven uiterlijk in juni/juli 2013 weg te zijn.
Ik hou van haar, zielsveel. Ik heb altijd gedacht en zelf vertelde ze me vaak genoeg dat we echt bij elkaar horen, de liefde van ons leven. Helaas het mag niet zo zijn. Ondertussen ben ik kapot aan het gaan. Soms voel ik me goed naar omstandigheden en dan opeens overvalt me het gevoel van intens verdriet. Ik verlies de liefde van mijn leven. En nu begint het me steeds meer op te fokken. Ik krijg agressieve gedachtes, haar hardhandig het huis uit zetten, maar dat wil ik niet. Anders ben ik zo verdrietig dat ik echt denk, ik heb gefaald, ik ben tekort geschoten. Wat is het me dan nog waard om te leven…
De kinderen hebben nog niks in de gaten, en ik maak me daar ook heel veel zorgen over. Krijgen ze nog wel de aandacht en ze verdienen. Ben ik wel geschikt voor ze? Ik weet dat ik hier doorheen moet. Maar het valt me heel erg zwaar. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld! Dit van me af schrijven helpt voor nu wel moet ik zeggen. Ik hoop echt op een mooie nieuwe toekomst met mijn kinderen. Maar dan moet ik wel mentaal weer aansterken. En ik krijg nu het gevoel dat me dat nooit meer gaat lukken.

Dankjewel voor het lezen van mijn bericht. Als je wilt reageren, heel graag!

Kaalkopje, 15-09-2012 12:14 #6
Na een relatie van 3jaar is mijn vriendin te weten gekomen dat ik terug heb gegokt, voor we de relatie begonnen wist ze van mijn gokverleden. Probeer contact met haar te hebben maar ze wil me niet zien en spreken, ze wil minstens 2 weken met rust gelaten worden en na 2 weken wordt deze periode steeds met 2 weken verlengd. Ik zie ze dolgraag en kan niet meer rationeel nadenken en zie het momenteel niet meer zitten. Heb al verschillende sites gelezen ivm omgaan met een relatiebreuk maar kan ik het totaal niet aan

Andrea, 16-08-2012 20:11 #5
Ja, goede tips. En ik heb ze allemaal gedaan, en ik ben nog steeds kapot. Na 27 jaar ben ik aan de kant gezet, zonder ook maar enige uitleg.
Het heeft mijn leven erg veranderd… Ik ben nu sinds 2 jaar alleen. Ook merk ik dat doordat je nog steeds van je ex houdt het onmogelijk is om een andere relatie in je leven toe te staan.

Ooit heb ik een blog geschreven over sterven van liefdesverdriet, en het bestaat echt!
Mijn liefdesverdriet heeft me letterlijk ziek gemaakt. Door veranderingen in de hormoonhuishouding (niet eten, niet slapen, in korte tijd veel afvallen) kan je lichamelijk ziek worden. Bij mij resulteerde dat in een herseninfarct, diverse hart aanvallen en epilepsie.
Ik hou nog innig veel van die man, maar als ik hem niet meer haat kan ik pas verder leven.
D.

Ottie, 05-06-2012 11:38 #4
Jeetje goede tips veelal gaat het over vrouwen die een relatie hebben voelen stranden.
Ook mannen kunnen behoorlijk naar de kl… n zijn zelfs als er geen kinderen in het spel zijn. Het is allemaal echt pijn lijden, maar blijf werken aan je sociale omgeving en hebt geduld allemaal, ik probeer het zo en het valt niet mee moet ik zeggen. Maar altijd een maar voor iedereen zijn er meer mensen die bij je passen of je nu jong of ouder bent.

Tom, 30-05-2012 15:53 #3
Ik maak momenteel juist hetzelfde mee. Had iemand leren kennen, het heeft in totaal 2.5 maanden geduurd. Zij was ook heel intens en ik was ook meer het afwachtende type. Naar het einde toe vergeleek ze wel eens met haar ex maar moest mij daar helemaal geen zorgen inmaken waren haar worden. Gedaan is gedaan en moet hem helemaal niet terug. Een aantal weken geleden ging de tel, wat heel normaal was wantt we belden soms wel tot 10 maal per dag naar elkaar. Maar toen was het om te zeggen dat ze het niet meer zag zitten en dat was het dan. Daarna nog een keertje afsproken omdat ik met vragen zat. Haar antwoorden waren als volgt, ik zie je nog graag, ik vind je leuk, we passen bij elkaar, vind je aantrekkelijk maar kan geen relatie met je hebben. Omdat ze nog te veel aan haar ex dacht. Wekelijks stuurt ze nog mailtjes om te vragen hoe het met mij gaat. Zo is het wel moeilijk alles een plaats te geven.

Geknakt, 18-05-2012 22:48 #2
Ik leerde een man kennen, we whatsappten voor een dikke maand, toen een date, hij wilde meteen dat weekend nog een date, we zoenden, vrijden, hij zei: liefje, schatje, lekkerding… stuurde in de whatsapp elke dag verliefde smileys en kusjes, hartjes… hij zocht steeds contact, ik was in eerste instantie iets terughoudender.
Toen een hotel (we wonen ver uit elkaar) halverwege onze reisroute naar elkaar… een prachtige avond, hij noemde het zweven, we beleefden intieme momenten, hij praatte openlijk over van alles en nog wat en zijn leven in het bijzonder, babbel momentjes, intense momenten… hij vond het fantastisch, we waren een match, hij voelde een klik, hij noemde het zweven, ik maakte hem gelukkig… telkens zocht hij mij op, begon hij de gesprekken, af ent oe begon ik, of stuurde ik hem iets. Van gewoon dagelijkse dingen tot pikante erotische berichtjes.
En toen opeens ging het mis, er gebeurde aan zijn kant iets, ruzie met zijn zoon… en toen was hij weg, bleef weg, tot ik weer contact zocht, om te vragen hoe of wat: hij wilde nadenken, problemen thuis met zijn zoon, veel van vroeger kwam los, hij moest in het reine komen, wilde mij niet aan het lijntje houden vind me leuk, noemt me 'lieve'… is niet blij dat hij me moet laten gaan, maar het kan niet anders, hij heeft tijd nodig en weet niet hoeveel… en weg was hij… van alle lieve woorden was niets meer over, ik stond/sta met 100 vragen in de zijlijn, krijg er geen antwoord op, hij negeert mijn mail hierover. Gewoon helemaal weg, alsof we nooit bestaan hebben… was het allemaal gelogen? Was het echt? ik zal het nooit weten. het was kort en intens, het afkicken van de whatsapp momenten valt me het meest zwaar, elke dag wel 4x soms vaker even een babbeltje van een paar regels.

Ik huil vertwijfeld, niet zozeer om hem, ik ken hem niet goed genoeg om hem te missen, nee ik neem afscheid van hoop… hoop dat ik wellicht een leuke man had gevonden die helemaal gek van me was, ik neem afscheid van woorden, van beloften, en ik vraag me af of ik ooit weer mijn intuïtie durf te vertrouwen, want het lijkt er op dat die mij behoorlijk voor de gek heeft gehouden in dit verhaal: kun je zomaar een knop omzetten? Ik kan het niet… ik heb liefdesverdriet. Ik voel me vertwijfeld en verscheurd over de radicale ommezwaai…

Ccl, 16-01-2012 11:11 #1
Beste,
Gemakkelijk gezegd, overwin, probeer het contact en volledig te verbreken. Dit gaat niet wanneer er kindjes zijn in co-ouderschap. Je ziet dus elke week je ex-partner terug, soms nog met de nieuwe aanhang. Hoe moet je dan erover geraken,
ccl

Infoteur: Roberta
Laatste update: 11-05-2011
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 19
Schrijf mee!