InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Ziekten > Pathologische leugenaar

Pathologische leugenaar

Pathologische leugenaar Ze hebben een drang om te liegen en vaak weten ze niet meer of wat ze zeggen nou waar is of niet. Ze leven in een fantasiewereld. Dit zijn pathologische leugenaars, maar weet jij wat het precies is? En waarom liegen mensen eigenlijk? En hoe kom je van deze ziekte af??

Wat is het?

Als je een pathologische leugenaar bent heb je een onbedwingbare drang om te liegen, je leeft in een fantasiewereld. Op het moment dat het liegen de omgang tussen de leugenaar en zijn omgeving in ernstige problemen brengt, spreken we van pathologisch of ziekelijk gedrag.

Een moeilijk aspect bij pathologische leugenaars is de vraag of deze personen weten dat zij liegen of dat ze daadwerkelijk in hun eigen leugens geloven. Men weet daar niet echt een antwoord op. Toch zijn er wel sterke aanwijzingen dat de meeste pathologische leugenaars wel weten waarmee zij bezig zijn. Ze weten meestal wel dát ze liegen, maar niet waarom ze liegen.

Een checklist om pathologisch liegen vast te stellen kan zijn:
  • een ziekelijke neiging om te liegen
  • je verveelt je snel
  • gedragsproblemen in de kinderjaren
  • sterke overtuigingskracht
  • tegenstrijdige uitspraken
  • impulsief gedrag
  • manipulatief gedrag
  • onverantwoordelijk gedrag
  • geen medeleven

Hoezo doet men dit?

Waarom liegt men eigenlijk? Hier valt niet één antwoord op te geven, de één liegt omdat hij een gedragstoornis heeft, de ander omdat hij moeilijk de impulsen kan beheersen. Het kan ook zijn dat je persoonlijkheidsstoornis hebt, hierbij moet je dan denken aan ASPS. Dit staat voor Anti-Sociale Persoonlijkheidsstoornis, wie dit heeft ziet de consequenties van liegen niet in. Vaak zijn het hele charmante mensen en hebben geen schuldgevoel als ze liegen.

Hoe kom je er vanaf?

Het genezen van een pathologische leugenaar is erg lastig, het is meer dan een ziekte. Vaak moet er dieper in het karakter gegraven worden om de daadwerkelijke problemen boven water te halen. De leugenaar moet zelf willen dat hij behandeld word, maar omdat ze leven in een schijnwereld hebben ze vaak ook niet meer door wat waar is en wat niet.

Ook wordt er vaak gespeculeerd dat pathologische leugenaars zelf geen last hebben van de ziekte, maar dit is niet helemaal waar. Er zijn genoeg leugenaars die geholpen willen worden. Bij de behandeling worden vaak psychiaters ingeschakeld. In het ergste geval worden de pathologische leugenaars behandeld in een psychiatrische inrichting.
© 2008 - 2014 Roxan, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Liegen en leugens: pathologisch liegen of waanbeelden hebbenLiegen en leugens: pathologisch liegen of waanbeelden hebbenEen leugentje om je bestwil is gauw verteld, bijvoorbeeld als te laat bent op een afspraak. Dat er ook mensen zijn die h…
Waarom liegen mensen?Waarom liegen mensen?Mensen liegen om een reden, maar wat voor redenen? Dit kunnen er verschillende zijn. Iedereen liegt wel eens een keer om…
Strategie om een leugenaar te ontmaskeren en confronterenStrategie om een leugenaar te ontmaskeren en confronterenUit onderzoek is gebleken dat iedere volwassene dagelijks twee keer een leugen verteld. Dit varieert van een leugentje o…
De psychologie van het liegen: ontmasker de leugenaarDe psychologie van het liegen: ontmasker de leugenaarHoe zie je dat iemand liegt? Aan de ogen? Aan gedoe en gefrummel met handen en voeten? Dit zijn de overbekende standaard…
Liegen: Waaruit blijkt of iemand liegt?Liegen: Waaruit blijkt of iemand liegt?Het schijnt dat mensen zo'n twintig keer per dag liegen en dat is eigenlijk best veel als je erover nadenkt. Niet alle l…
Bronnen en referenties
  • http://nl.wikipedia.org/wiki/Pathologische_leugenaar
  • http://www.gratisadviseurs.nl/question.php?id=1367
  • http://www.gratisadviseurs.nl/question.php?id=13811
  • http://www.gratisadviseurs.nl/question.php?id=17333
  • http://www.vergeefmij.nl/blog/achtergronden-over-pathologisch-liegen

Reageer op het artikel "Pathologische leugenaar"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Sandra, 22-09-2014 21:44 #72
Sinds kort hebben wij een kennis die alles aan elkaar liegt en fantaseert, ik probeer er niet naar te luisteren maar mijn vriend word zo kwaad dat die hem onderhand gaat ondervragen, alles wat iemand mee heeft gemaakt is hem ook overkomen maar dan erger, hij vertelt dingen die niet eens mogelijk zijn, de sfeer is altijd heel geladen, want als hij weer liegt, ga ik proberen eroverheen te praten zodat ze niet door gaan met het gesprek omdat ik dan weet hoe mijn vriend reageert, soms gaat het twee dagen goed en dan begint het weer, hebben die mensen nou echt een ziekte of een tekort aan aandacht?

E., 20-09-2014 04:03 #71
Ik kom net tot de conclusie dat ik een pathologische leugenaar ben, ik ga al jaren naar een psycholoog maar iedere keer weer moet ik veranderen van psycholoog omdat ik opeens besef dat ik niet meer alle 'verzonnen' verhalen juist vertel. Ik ben al enkele keren door de mand gevallen met mijn leugens waardoor ik nog meer lieg om het te verdoezelen en zo blijft het maar door gaan. Ik geloof er ook echt in (In wat ik lieg tegen anderen) Ik kan er zo op ingaan. Ik heb het ergens altijd geweten dat er iets is maar nooit de kans gehad om te ontdekken. Dat dit het is. Ik wil hier dringend verandering in brengen, ik heb al genoeg dingen verpest met het liegen. Zijn er medische oplossingen? Wat moet ik doen?

L., 13-09-2014 19:07 #70
Ik werd verliefd op een pathologische leugenaar. Mensen in mijn omgeving hadden me gewaarschuwd voor hem maar ik dacht, hij zou nooit tegen me liegen. In het begin geloof ik echt alles wat hij zei. Ik was naïef. Maar steeds meer verhalen kloppen niet. Het enige wat ik kan zeggen. Liefde maakt blind. Nu is onze relatie teneinde. Ik geef nog heel veel om hem en wil hem graag helpen maar ik weet niet hoe.

Jongen, 26-07-2014 22:11 #69
Ik ben zelf ook zo en alles is uitgekomen. Ik zat en zit nog steeds heel diep. Maar beetje bij beetje bouw ik terug dingen op. Alles heeft mij zo erg geraakt dat ik op elk moment in mijn leven gefixeerd ben op de waarheid vertellen, en dat lukt mij met steun van een psycholoog. Ik vind het nog steeds heel erg dat ik mijn leven bij elkaar heb gelogen, en zeker omdat ik helemaal niet slecht wilde doen. Het ging vanzelf en beetje bij beetje werd het erger en kon ik niet meer terug. Het lukt me nu al 1,5 jaar om nieuwe dingen op te bouwen of te herstellen, maar elke dag denk ik nog terug aan de mensen die mij nu niet meer moeten. Ik begrijp het volledig! Maar ik heb heel vaak moeite met zelfs maar op straat te komen, bang zijnde dat ik iemand ga tegenkomen die me scheef zal bekijken en alles weer zal oprakelen. Ik hoop dat het ooit vergeten kan worden en dat mensen mij terug zien als wie ik echt ben en wil zijn. Voor alle mensen die dit ook meemaken of meegemaakt hebben, heb vooral de kracht om te blijven doorgaan. Ik kan zeggen dat het de moeite is omdat het zo mooi is als er dingen worden hersteld zoals ik ervaar. Aan de mensen die denken dat dit niet te genezen is of dat pathologische leugenaars zot zijn: zoek wat meer zaken over deze ziekte op en veroordeel niemand te snel. Het kan echt anders worden, maar je moet het zelf echt willen.

D. Wahrendorf, 04-07-2014 01:50 #68
Ik geloof dat mijn verloofde een pathalogische leugenaar is. Is daar hulp voor? Kan dat genezen worden, hij heeft het immers al aan mij bekend.

Wokje, 15-04-2014 12:13 #67
Ik heb ook gelogen tegen mij ouders en vrienden om me heen. Dit heeft veel beschadigd, ik mag van geluk spreken dat mijn beste vriendin mij nog een kans wil geven. Terwijl ik haar heb misbruikt. Om te zeggen dat ik naar haar ging terwijl ik bij iemand anders was. Ik heb tegen me ouders gelogen omdat zij er niet mee eens waren met de relatie die ik op dat moment had.

Kom op mensen. Als we zelf al inzien dat we over dingen liegen, dan kunnen we er ook wat aan veranderen. Ik heb er veel moeite mee om eerlijk te zijn, als ik eerlijk ben voel ik me een stuk beter. Dit ook omdat die mensen die jou nog vertrouwen je dan juist willen helpen.

Ik heb ook gemerkt dat ik me ouders ontzettend veel pijn aan heb gedaan. Voornamelijk mijn moeder die 1,5 jaar geleden een herseninfarct heeft gehad. Er gaat een lange tijd aan te pas zodat me ouders enigszins weer vertrouwen in mij kunnen hebben maar dit is het wel waard. Ik heb een broer die mij enorm steunt en die ik in vertrouwen heb genomen. Elke dag is het het waard om ervoor te vechten om eerlijk te zijn en te blijven. Doorzettingsvermogen is in zoiets super belangrijk.

Ik hoop dat mijn ouders mij nog niet hebben opgegeven en dat ze me op een dag weer gaan vertrouwen!

Jojo, 17-01-2014 13:22 #66
Ik heb het vermoeden dat mijn (ex) vriend een pathologische leugenaar is. Ik leerde hem kennen via een soort dating site. Zijn profiel was fake. De foto en leeftijd klopte niet. Toen ik hem in het echt ontmoete viel ik eigenlijk voor zijn charmes. Toen we een halfjaar bij elkaar waren kwam ik erachter dat hij 10 jaar ouder was dan hij had gezegd.
Later in de relatie ging ik steeds meer twijfelen aan de dingen die hij vertelde. Iedereen in mijn omgeving zei dat het van geen kant klopte, maar ik was naïef en verdedigde hem zelfs.
Uiteindelijk kwam ik erachter dat hij heel veel voor me verborgen heeft gehouden, zoals zijn kinderen en ex vrouw, waar hij toen nog getrouwd mee was… Uiteindelijk heb ik de stoute schoenen aangetrokken en zijn ex opgebeld en toen kwamen er heel wat apen uit de mouw!
Er was zoveel gelogen, bedrogen en verzwegen dat ik de relatie heb verbroken. Toen kwam ik er ook achter dat al zijn vrienden en familie voor hem hadden mee moeten liegen. Zelfs zijn kinderen mochten mij niks vertellen. Daardoor is hij heel veel mensen verloren

Toch kwamen we weer bij elkaar, omdat ik zijn liefde die mij wel oprecht leek vreselijk miste. Nu bijna een jaar verder is het weer uit, omdat ik me bij alles wat hij zegt afvraag of het wel waar is. Het vertrouwen is compleet verwoest. Mijn ex zegt van alles heel veel spijt te hebben, maar ik heb niet het idee dat dit waar is… Hij gaat namelijk gewoon door met liegen. Al is het maar een klein leugentje.

Hij kan ook niet zonder vrouw, zodra onze relatie uit is moet hij zo snel mogelijk contact hebben met andere vrouwen. Hij woonde zelfs binnen een maand bij een andere vrouw in en ik weet zeker dat hij haar ook leugens heeft vertelt.

Het probleem is dat ik nog steeds van hem hou en het heel moeilijk heb zonder hem. Ik blijf hopen dat het beter word, maar hij ziet zelf zijn probleem niet in en zoekt ook geen hulp.

Mischa, 12-09-2013 13:13 #65
Nu net weer een gesprek te hebben gehad met mijn ouders over mijn probleem vind ik nu op deze site de bevestiging dat ook ik een pathologische leugenaar ben. Ik ben nu 26 en ik weet van mezelf dat ik van kinds af aan niet over alles, maar wel over heel veel dingen aan elkaar heb gelogen tot op heden. De relatie met mijn ex-vriendin is hierdoor op stuk gelopen, en mijn ouders vertrouwen mij ook voor geen cent meer wat pijnlijk is. Het rare is dat ik op mijn werk wel gewoon de normale dingen doe, maar telkens word er vanuit huis gevraagd waar ik naar toe ga en hoe laat ik thuis ben (wat natuurlijk logisch is als men je niet vertrouwd). Ik wil hoe dan ook behandeld worden, en ik wil weten WAAROM ik steeds lieg? Ik heb een vermoeden dat dit met ervaringen te maken moet hebben vanuit mijn kindertijd. Heeft iemand misschien eventuele aanbevelingen of suggesties voor behandel plekken? Ik hoor het graag.

Wim, 11-09-2013 21:58 #64
Ik ben zelf een pathologische leugenaar en ik weet het zelf wel als ik lieg. Waarom doe ik dit? Ik vind mezelf niet interessant genoeg zonder die leugens. Dat is onzin want ik had 7 jaar geleden een nieuwe baan en kon fris beginnen en men vond mij zonder leugens goed genoeg. Ik moest van mezelf toch weer de boel soms mooier maken en verzon dingen: over vroeger, over nu. Heb jaren geleden ook mensen veel verdriet gedaan en walg soms van mezelf, echt! Kan er niet mee stoppen en zoek nu hulp want wordt er zelf gek van. Ook omdat ik wel degelijk besef dat ik er mensen ook mee verdriet heb gedaan en mezelf ook.
Heb vroeger een rottijd op lagere school gehad en weinig vrienden. Wie weet speelt het mee, geen idee. Voelde me altijd alleen sul en wilde toen al interessanter overkomen en ben toen wel begonnen met leugens te vertellen. Viel nooit zo op want we verhuisden veel ivm werk van mijn vader. Heb er nooit meer mee kunnen stoppen, wil het wel en er zijn periodes dat het niet of minder is. en dan toch weer ermee doorgaan. Bah!

Yvonne Pecoraro, 18-07-2013 22:32 #63
Mijn ex-man is een pathologische leugenaar en nou heeft mijn oudste dochter dezelfde neigingen. Waar en hoe kan ik hulp zoeken? Wie heeft er ervaring met een psycholoog of psychiater?

Lea, 04-06-2013 18:49 #62
Gisteren vertelde een hele goede vriend van me dat hij een pathologische leugenaar is. Ik weet niet echt hoe erg ik dit vind, ik lieg namelijk zelf ook meer dan gemiddeld. Maar hij heeft bijvoorbeeld verzonnen dat zijn ex zelfmoord heeft gepleegd, terwijl ik hem echt probeerde te steunen daarbij. En nu twijfel ik aan alles wat hij me heeft verteld, zoals zijn drugdeal verleden etc. Maar eigenlijk ben ik blij dat dit alles niet waar is, hij.heeft namelijk anders wel erg veel erge dingen meegemaakt. En hij gaat hulp zoeken. Dus misschien voor iedereen die een pathologische leugenaar kent, bedenk dat het misschien erg vervelend is, maar altijd erger kan.

Luni, 31-05-2013 08:19 #61
Mensen die denken dat ze pathologische leugenaars zijn, ik zou graag van jullie willen weten of jullie denken dat jullie kunnen veranderen? Ik heb zelf namelijk een vriend die pathologische leugenaar is en ik word er dood ongelukkig van. Ik wil geen leugens meer van hem maar ik ben bang dat hij nooit zal veranderen…

John, 28-05-2013 14:14 #60
Ik ben een pathologisch leugenaar, en ben er 99% zeker van. Ik loop vaak rond in mijn gedachtes, niet wetende wat ik moet doen. Soms noemen mensen mij een egoist, omdat ik mezelf verzin. Maar als ze vragen om bewijsmateriaal heb ik mezelf niet bij de hand en dan durf ik mezelf niet meer te uiten. Ik heb besloten om mezelf te laten behandelen omdat ik het zelf mentaal niet meer aankon. De mensen denken de hele tijd over mij het negatieve over mij (omdat dat voor hun logisch is), maar het enige wat ik wil is perfect zijn.

I., 19-05-2013 08:54 #59
Ik denk dat ik ook een pathologische leugenaar ben, ik ben 14 jaar en ik word in juni 15 en tegen iedereen verzin ik dingen, waarvan ik weet dat ze niet waar zijn. Ik ben een dromer, met een grote fantasie en veel mensen zien dat als iets goeds, maar in mijn hoofd verwar ik mijn dromen met de realiteit. Ergens in mijn hoofd zit wel een stemmetje dat zegt "Doe het niet, anderen hebben ook niet zo'n goed leven als jij wil hebben."

Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft, maar mijn opa zit nu al 7 maanden in een proces, met een tumor, hij overleeft het niet, zo zei de dokter het en alhoewel ze ook maar 6 weken voorspelde zitten we daar nu wel 5 en een halve maand overheen. Hierdoor is het ook een puinhoop emotioneel gezien in onze familie.

Wat moet ik doen, ik wil het sowieso er met mijn ouders overhebben, maar wat dan? Het lukt me niet alleen, dat merk ik zo ook wel.

Peter, 11-04-2013 08:05 #58
Ik heb een hoop mensen bedrogen en belogen, op het moment zelf is een leugentje snel verteld, maar die wordt steeds groter en groter, tot je niet meer terug kan. Heb ik er spijt van? Tuurlijk, maar op het moment van liegen voel je alsof je niet anders kan. Nu ben ik op een punt gekomen dat ik bijna mijn gezin kwijt ben geraakt, dit heeft me doen inzien wat voor een monster ik ben geweest en heeft me ook laten zien dat liegen je alleen maar ellende bezorgt in plaats van een leugen om "bestwil".

Janine, 25-03-2013 09:38 #57
Mijn vriend is een pathologische leugenaar. Overal wordt over gelogen. Hij verziekt de sfeer binnen ons gezin. We hebben twee dochters. Er wordt stiekem drugs gekocht en gebruikt. Keer op keer wordt hij betrapt en al zou hij het voor mijn neus nuttigen dan heb ik het verkeerd gezien. Het is zo gestoord. Ik ben al 3 jaar kans op kans op kans aan het geven omdat het perfecte plaatje toch is dat papa en mama bij elkaar zijn. Maar zelf ben ik al 3 jaar doodongelukkig. Terwijl ik me in m'n eentje zo'n sterke vrouw voelde. Alles heb ik geprobeerd, z'n ouders betrekken, praten, een psycholoog. Niks heeft geholpen. Er een streep doorheen halen vind ik een drastisch besluit. Maar ik denk echt dat dat de enige remedie is om weer gelukkig te worden. Heb het er ontzettend moeilijk mee.

Sandra, 01-03-2013 16:06 #56
Ik heb zojuist mijn relatie beeindigd met een pathalogische leugenaar. Vanaf dag een was alles een leugen. Hij heeft me ook financieel uitgebuit. Had idd geen vrienden of kennissen zijn familie mocht ikniet ontmoeten. De mobiele telefoon liet hij nooit ergens liggen. Hij werkte niet en verzon dat hij dagelijks naar zijn baan ging. Hij had altijd andere smoesjes envertelde tegenstrijdige verhalen. Kon heel goed praten en was heel zelfverzekerd. Heeft mij uitgezocht en bewerkt om me bij hem te krijgen… tot hij door de mand viel en helemaal niks meer zei. Alleen : het was allemaal goed bedoeld!

Desiree, 20-02-2013 17:06 #55
Mijn man is een pathologische leugenaar. Ik ben daar met de jaren achtergekomen. Eigenlijk heeft hij al tegen mij gelogen vanaf onze eerste afspraakje. Hij maakte zichzelf veel mooier dan dat hij is. Omdat hij geregeld tegen de lamp liep is hij in therapie gegaan. Hij wilde er ook vanaf. Al snel kwamen er behoorlijk wat problemen uit zijn jeugd naar boven. De therapie leek echt te helpen, althans, dat dacht ik. Het liegen leek echt te zijn verdwenen alleen kwam daar 'bedriegen' voor in de plaats. Het ligt natuurlijk heel dicht bij elkaar maar voor mij niet te verteren. Ik geloof niet dat het vertrouwen ooit meer is te herstellen. Hij lijkt nu oprecht zichzelf te willen veranderen omdat hij nu beseft wat hij mij heeft aangedaan en wat hij kwijtraakt (kinderen/huis etc). Nu volgen wij relatietherapie waarbij vooral aandacht wordt gegeven aan het pathologisch liegen van mijn partner. Ik moet het toch een kans geven. We hebben zo iets mooi's samen, zo iets bijzonders… Ik ben alleen wel bang dat een pathologische leugenaar nooit meer kan stoppen met liegen. Is iemand die ermee heeft kunnen ophouden? Is het niet na jaren toch weer opgedoken?

Ann, 12-02-2013 06:17 #54
Mijn dochter is 14 en ik denk dat zij de ziekte heeft. Wat kan ik doen?

Kobalt, 10-02-2013 22:21 #53
Ik ben een pathologische leugenaar… Ben uit de kast gekomen en heb niets meer. Mijn vriendin is weg, mijn trots, mijn eer… Ik heb niets meer… Mijn leven is een puinhoop geworden. Ik denk eraan om mij van het het leven te benemen. Ik walg van mezelf.

N. Anoniem, 04-02-2013 17:17 #52
Ik denk dat een vriendin van mijn ook een pathologisch leugenaar is. Ze liegt echt heel veel en gelooft er ook in ze liegt echt over de kleinste dingen. Ze heeft mij zelfs een keer van een leugen beschuldigd, terwijl zij de leugen had bedacht. Ze stond gewoon keihard te liegen in mijn gezicht. Ik ben daar nog steeds heel er boos over want ik kreeg al de problemen.

F-J, 21-01-2013 16:04 #51
Ik ben een pathologisch leugenaar. Het erge is ik ben al een keer door de mand gevallen toen ik een vriendengroep had verzonnen. Ik ben toen vergeven door mijn vrienden. Maar het erge was, er waren nog veel meer leugens en verzinsels alleen die durfde ik toen niet te vertellen omdat ik bang was dat mijn vrienden me nooit meer zouden willen aankijken dan. Gelukkig heb ik het heel lang niet over die verzinsels hoeven te hebben, maar pas was ik uiteten met wee vriendinnen en die begonnen weer over die verzinsels. Sindsdien heb ik geen rust meer ik voel me zo schuldig en wil zo graag de waarheid vertellen maar ik wil ook niet heel mijn omgeving kwijt raken, ik heb ene lijst gemaakt en in totaal geloven mijn vrienden nog in zo'n 16 a 18 leugens, ik ben hier erg van geschrokken, en gelukkig komen deze onderwerpen niet hele vaak aan bod, maar als ze het wel doen moet ik erover liegen en dat vind ik heel erg. Ik voel me echt vreselijk schuldig. Ik heb denk ik in totaal een jaar lang gelogen en dingen verzonnen, maar nu moet ik het volhouden en dat is kut, ik schaam me heel erg en voel me echt schuldig. Daarom vind ik het ook raar dat deze site zegt dat pathologisch leugenaars zich meestal niet schuldig voelen, en ik weet dat de enig en juiste straf is iedereen de waarheid te vertellen en en hun reacties en acties moeten ondergaan, maar als dat betekent dat hele je omgeving een hekel aan je krijgt en je ziet als een of andere loon, en als dat ook je toekomst en komende vriendschappen kan verpesten is dat het dan wel waard, hoezeer het mij pijn doet. Ik ben bang dat ik of moet blijven liegen en de onderwerpen zoveel mogelijk af poeieren, of gewoon het contact met mn vrienden moet laten verwateren dit doet me pijn maar ik zie niet hoe ze mij een tweede keer zouden kunnen vergeven. IK hoop eigenlijk iedere dag op een wonder en contempleer er de godganze tijd over.

Bnoniem, 13-01-2013 14:07 #50
Kiezen pathologische leugenaars hun slachtoffers uit? Weten pathologische leugenaar tegen wie ze zo kunnen liegen en voelen ze aan bij wie ze er niet mee weg komen, waardoor ze tegen die persoon erover zwijgen?

P., 24-12-2012 02:08 #49
Ik ben er nu zeker van dat ik een pathalogische leugenaar ben. Ik heb altijd een grote fantasie gehad en ook boeken geschreven. Als kind zijnde waren dat onschuldige leugentjes, toen was ik ook nog geen pathalogische leugenaar. Ik ben erg onzeker geworden door een nare gebeurtenis, waardoor ik altijd door iedereen leuker liever en beter gevonden wil worden dan ik ben.

Een half jaar geleden kwam ik mijn ex- vriend tegen in een club. Hij was een jongen van 21 en ik was pas 16. Ik vond het wel grappig en leuk dat een jongen zo veel intresse in mij toonde, omdat mijn vorige vriendje heel anders met mij om ging. Ik vond het spannend en eng om een eerste afspraakje met hem te hebben en ik was heel zenuwachtig. Op mijn eerste date merkte ik al aan mijzelf dat ik mij ontzettend aan het aan stellen was, en alles op alles zetten om maar leuk gevonden te worden door hem.
Ik dacht dat hij mij veel leuker zou vinden als ik deed alsof ik heel rijk was, niks om school gaf en onverschillig het leven door ging. Dat was al het moment dat het fout ging. Ik merkte namelijk dat de persoon (die ik niet was) veel intrressanter was dan ik zelf eigenlijk ben. Ik deed mij voor als een heel zeker leuk meisje, terwijl ik dat in werkelijk helemaal niet ben. Ik merkte dat het liegen mij heel makkelijk af ging. Op een gegeven moment dacht ik ook echt dat een mooie leugen beter was dan de harde waarheid. Ik heb gelogen waar ik woonde, waar ik naartoe op vakantie ben geweest, zelfs dat ik een hond heb en nog veeeel meer dingetjes. Waar iedereen zich vanaf vraagt.waarom zou je daar over liegen? Ik loog erover om leuker en intressanter gevonden te worden. En wilde echt niet door de mand vallen en vulde de ene leugen in de ander, tot dat ik verstrikt raakte in mijn eigen leugens en er geen weg terug meer was. Ik vraag mijzelf af. Waarom ben ik zo? Waarom heb ik niet door wat ik aanricht bij andere mensen en vooral mijn ouders. Het is niet zo dat ik niet om de mensen geef waar ik tegen lieg. Het is gewoon een soort ziekelijke drang waar ik mee om moet leren gaan. Je raakt zo veel mensen kwijt met dit gedrag en je komt je zelf keihard tegen.Ik heb soms zelfs bijna dat ik zo ver ga met een leugen, dat ik bijna vergeet dat ik keihard aan het liegen ben. De wereld en de mensen zijn eigenlijk veel beter af zonder mij. Ik zorg voor zo veel bullshit zonder reden, en ik moet daar gewoon mee stoppen. Het erge is dat ik er niet alleen mezelf ongelukkig mee maak maar vooral de mensen om me heen. Terwijl ik steeds denk, met een leugen vinden ze mij beter leuker slimmer. Wat eigenlijk ook een hele egoistische gedachten is.

Het ergste is dat de mensen van wie je houdt en die van jou houden het vertrouwen in jou compleet verloren zijn. Ze weten niet meer wanneer je liegt en wanner niet. Je staat zelf dan in een hele zwakke positie, omdat de mensen om je heen er niet van op aan kunnen dat je de waarheid spreekt. Ik ben laatst heel erg door de mand gevallen bij mijn ouders en mijn ex-vriendje. In het begin was het een complete nachtmerrie, schaamde mij verschrikkelijk, en wilde ook echt niet meer. Er gebeurde juist wat ik niet wilde. Namelijk dat iedereen teleurgesteld in mij was en helemaal niet meer zo leuk vond. Ook denken mensen meteen het ergste van je en dat is logisch. Maar je bent natuurlijk dan niet meer in de positie om ze te overtuigen van het feit dat je over ' dat' wel de waarheid spreekt, want daar kunnen ze niet meer van op aan.

Aan de andere kant is het gek genoeg een hele grote opluchting dat ik door de mand ben gevallen. En ik begin nu eindelijk te beseffen dat waarheid inderdaad het langst duurt. En dat een leugen nog zo veel mooier kan zijn dan de waarheid, de mensen om je heen zullen de waarheid altijd altijd mooier vinden. Doordat alles is uitgekomen, hebben ik en mijn ouders besloten mij te laten behandelen. Het is een grote stap en schaam mij er natuurlijk ook wel voor. Het enige wat ik wil is gewoon perfect zijn. En dat ben ik niet dus wilde ik perfect lijken voor de buiten wereld. Maar leugens maken zoveel kapot, dat ik beter eerlijk ben en de saaie beetje ongelukkige ik toon, dan een soort fantasie leven van mij, waarin alles gaat zoals ik wil en waar ik de controle over heb

Bram, 06-12-2012 22:35 #48
Sommige verhalen die ik hier lees sluiten naadloos aan bij het leven dat ik de afgelopen jaren heb geleefd. Een aantal weken geleden is bij mij het besef gekomen wat ik de afgelopen jaren allemaal gedaan heb, juist niet gedaan heb en wat ik gezegd heb dat ik gedaan heb. Ik heb iedereen voor de gek gehouden, m'n vriendin, m'n ouders, vrienden, familie en bovenal mezelf. Voor mij is het allemaal begonnen toen ik aan het afstuderen was van mijn HBO opleiding. Ik was net samen gaan wonen met mijn vriendin toen onze relatie stuk liep. Ik was hier zo kapot van dat ik niet meer naar mijn afstudeerstage ging, afspraken met mijn mentor niet na kwam en loog tegen mijn ouders over dat het allemaal wel goed ging.
Ondanks dat mensen tijd en energie in mij staken kon ik het niet opbrengen de dingen te doen die ik moest doen. Met alle hulp vanuit school en mijn afstudeerstage ben ik uiteindelijk afgestudeerd. Dit was in april 2010.
Ik moest alleen nog een aantal tentamens doen maar die zou ik in het schooljaar 2010-2011 afronden. Het nieuwe schooljaar brak aan, ik had me ingeschreven, maar ben uiteindelijk nooit naar school gegaan. Waarom? Ik heb geen idee, ik kan er niets zinnigs over zeggen, ik was zwak, leeg, emotieloos, werkte bijna fulltime en had nergens zin in. Het ergste van alles is dat mijn vriendin (weer bij elkaar gekomen), vrienden en familie allemaal dacht en denken dat ik mijn opleiding heb afgerond. Mooi niet dus. Sindsdien is mijn leven eigenlijk een rollercoaster geweest waarvan ik me geeneens meer bewust ben van wat er allemaal gebeurd is, waarover ik allemaal heb gelogen, heb verzonnen, verdrongen en bedrogen. Ik weet het niet meer. Ik heb in maart met mijn vriendin een huis gekocht, ben gesetteld, tot rust gekomen en nu begint het door te dringen wat er allemaal gebeurd is. Ik wil dat dit stopt, het begin is er, ik heb alles opgebiecht tegen m'n vriendin die nu zit te huilen bij haar moeder thuis. Voor mij geen geheimen meer, geen leugens, geen bedrog. Enkel de waarheid. Ik wil dit niet meer, ik wil dit niet meer zijn, dit moet stoppen. Ik had kunnen zeggen ik sluit dit af, maar dat kan ik niet zonder open kaart te spelen met iedereen die mij dierbaar is.

Bibi, 03-12-2012 23:24 #47
Is een pathologische leugenaar gevaarlijk?

Dokter Bart, 30-06-2012 19:58 #46
De mensen dat zich te zwak voelen voor het leven aan te kunnen stop met drugs gebruiken en denken dat je het nodig hebt want daar zal veel zwakte van komen. De mensen die weten dat ze liegen en weten dat ze het doen. Simpel. Karakter tonen en stoppen. De oplossingen zeggen jullie allemaal zelf. Jullie weten de weg maar toch niet willen bewandelen? Wel karakter moet je kweken en er zijn mensen dat hardere tegenslagen hebben. Haal het hoofd uit de stront en leer meer te zien. vb: Kinderen in Afrika dat sterven aan diarree omdat ze geen water hebben. Toon karakter en iedereen komt er!

H., 31-05-2012 23:14 #45
Ik heb het gevoel dat een vriend van mij ook pathologisch leugenaar is. Hij liegt over de kleinste dingen naar mij en z'n vrienden over dingen waar hij helemaal niet over hoeft te liegen. Bijvoorbeeld als die ziek is op de dag dat wij een toets, of vaak meerdere, hebben, (en dat gebeurt vaak) confronteren wij hem ermee dat hij tegen ons gewoon kan zeggen dat hij niet ziek is, maar ook dat wil hij niet toegeven, terwijl wij genoeg bewijs hebben dat hij niet ziek was. Ik ken hem dus redelijk goed en heb het gewoon door als die liegt, maar hij wil dit niet toegeven. Ik probeer de feiten vaak rustig te brengen, maar krijg antwoorden als: 'Boeit me echt niet als je me niet gelooft.' Is hij dus een pathologisch leugenaar of niet?

Marit, 29-05-2012 16:45 #44
Ik heb een vraagje over pathologisch leugenaar. Ik wil een verslag maken hierover. Ik kan alleen nergens vinden wanneer de pathologisch leugenaar is ontdekt. Wanneer is de naam gegeven aan een pathologisch leugenaar. En is er een stukje geschiedenis over te vinden?

Graag een reactie en alvast bedankt!

Michael, 03-05-2012 13:01 #43
@douchebag. Ik hoop dat je dit leest want ik kan je via geen andere weg bereiken maar ik zit in hetzelfde schuitje en zou er graag met jou over praten

Det S., 19-02-2012 19:58 #42
Ik heb mijn schoonzus (van de kant van mijn verloofde) erop betrapt dat ze liegt! Extreem liegt! Ik wist vanaf moment 1 dat ze mij belde dat ze zwanger was dat ze loog! Deze leugen heeft ze 10maanden volgehouden (wie is er 10maanden zwanger?) Op een maandagmiddag in januari 2012 kreeg ik een telefoontje van een vriendin van mij dat mn schoonzus maandag zou worden ingeleid en dus mee zou rijden naar het ziekenhuis (dit was haar verteld). Dus ik sms J (mn schoonzus) of ze inderdaad mee rijd naar het ziekenhuis (waar ik werk) en of T(mn zwager) mee rijd? Ik krijg een sms terug dat ze om 16.00uur een afspraak heeft (precies de tijd dat ik moet werken die dag) en dat zij en T meerijden. ik sms terug dat ik ze rond 15.15 kom ophalen en dat ze de koffer niet moet vergeten. ik rij naar het huis waar alles dicht is gemaakt en niemand de deur opent. Ook neemt J de telefoon niet op. Ik stap in de auto en rij weg en bedenk me ineens dat ik T ook kan bellen. Die blijkt nog op zn werk te zijn en heeft helemaal niet vernomen van zn vriendin. Hij wist dus nergens van. Nadat we hem dinsdag met zn alle hebben geconfronteerd dat ze liegt over de zwangerschap is hij naar huis gegaan enheeft haar gevraagd naar de baby. Ze heeft verklaard dat de baby maandagavond doodgeboren was in het ziekenhuis. Hij heeft er verder niet over nagedacht en was kapot van verdriet. Als hij even logisch nadacht over de feiten kon hij zo zien dat ze loog! Namelijk die maandagavond was ze gewoon thuis heeft ze boodschappen gedaan bij de jumbo en heeft ze nog gekookt en tv gekeken met hem! Zaterdag zijn ze met n alle naar hun teogegaan en heeft ze met een glimlach op dr gezicht het hele verhaal opgehange dat ze het kindje kwijt zijn. Het kindje dat hij nooit op een echo heeft gezien en ook nooit in het echt! Volgens haar mocht dat niet van het ziekenhuis! Na alle leugens die ze ons heeft verteld ben ik wat verder in haar verleden gaan graven en waren er 'vriendinnen' van haar die maar al te graag hun verhaal wilde doen bij mij! Zo kwam ik erachter dat ze meerdere keren heeft beweert zwanger te zijn (zo'n eens per jaar) gaat ze meermaals vreemd staat ze op elke website nog single en op zoek en reageert ze werkelijk waar nog op mensen die haar benaderen, Ze heeft vorig jaar tegen mensen uit dr oude buurt verklaard dat ze kanker had en dat het mogelijk niet meer te genezen is. Ze heeft iemand bedreigd die achter de waarheid kwam. Ze wilt niet toegeven en hij is TE blind om haar leugens door te prikken zelfs niet nadat wij met de feiten kwamen. Helaas hebben we geen tastbaar bewijs en wilt hij het daarom niet geloven wat wij te zeggen hebben. Ik vind dat zij hulp nodig heeft. Dringend hulp nodig heeft! Hoe kan ik er nou voor zorgen dat zij de hulp krijgt die ze zo dringend nodig heeft want het gaat nu van kwaad tot erger! Ze houd hem weg bij iedereen die hem lief heeft hij mag zelfs zn eigen telefoon niet meer opnemen! het word echt TE gek! Ik zoek hulp voor haar en hem! Iemand die ons deze hulp kan en wilt aanbieden? ik hoor het graag!

Douchebag, 02-02-2012 23:20 #41
Ik heb de hele buitenwereld bedrogen. En dat niet voor de eerste keer.

Op de middelbare school vertelde ik nooit slechte cijfers etc. Ondertussen voerde ik geen flikker uit. Ik was me er van bewust dat slecht nieuws uiteindelijk altijd bij je ouders en anderen terecht komt. Keer op keer ontstond er dan ook grote chaos wanneer aan het licht kwam dat ik er weer niks van had gebakken. Met de hakken over de sloot heb ik de Havo uiteindelijk gehaald, waarna ik een opleiding ging volgen. In deze periode leerde ik ook m'n vriendin kennen. Tijdens deze opleiding kwam ik tot de conclusie dat ik het maar niks vond en stopte met leren (zonder medeweten van de mensen om me heen). Gevolg: Geen studiepunten. Ik keek niet naar de toekomst, stak mijn kop in het zand en ja hoor… Na een tijdje kwam ook DIT aan het licht. Mijn vriendin gaf me, ondanks mijn leugen, weer een kans. Ook mijn ouders deden dit. Nu ben ik dit schooljaar begonnen met een andere opleiding. Je raadt het al, dit ging ook verkeerd. Ik ben al verscheidene maanden niet op college geweest en dat is zojuist aan het licht gekomen door een studiegenoot die belde. Ik vind mijn studie (niet de colleges, wel het vak) nog leuk ook dit keer, dat maakt het alleen maar achterlijker.

Ik doe IEDEREEN pijn.
De kans is 99% dat mijn relatie met mijn vriendin wegvalt. Ik verniel eveneens de relatie met mn ouders.

Maar komop, dat heeft geen flikker met 'pathologische leugenaar' te maken. Ik ben gewoon zwak. Dit is ook geen fantasiewereldje oid, ik ben me ten volle bewust wat ik verkeerd doe. Tegelijk begrijp ik er zelf geen ruk van. Waarom doe ik dit, terwijl ik van mijn vriendin hou, haar NIET kwijtwil en niet wil dat men pijn lijdt door mij?

Waarschijnlijk druipt dit verhaaltje van het zelfmedelijden, maar ik ben te laat om nog daadkracht te tonen, te knokken en alles goed te maken. Hiermee is teveel kapot gegaan. Ik zou zeggen, de wereld is beter zonder mij, maar ik ben te laf om er een einde aan te maken.

G. Jeske, 22-01-2012 12:51 #40
Mijn volwassen zoon is een pathologische leugenaar. Wie kan ons helpen met informatie,
hoe moeten wij met hem verder omgaan en bestaan mogelijkheiden voor een therapie? Weten niet meer verder… Bedankt voor alle hulp, alvast

M. Verhagen, 19-01-2012 05:55 #39
Ik denk dat ik ook een pathlogisch leugenaar aan het worden ben, en ik zoek hulp hiervoor.ik verwoest mijn leven met dit gedrag en ik wil dit niet.is er iemand die weet waar ik mijn hulp kan vinden?ik woon in alphen a/d rijn

Femke, 01-11-2011 22:24 #38
IK ben een van die leugenaars. Ik ben nog geen half jaar 18 en had al meerdere maanden het idee dat ik steeds meer begon te liegen. En als ik keek naar de jaren ervoor en eigenlijk al mijn hele leven. Begon ik me te realiseren dat ik het altijd al heb gedaan. Al werd het vroeg met een grapje afgedaan, is het tegenwoordig toch echt een serieus probleem.

Het drong me vandaag pas echt goed tot me door. Ik woon sinds twee maanden in een heel vreemd land, waar je zonder credit begint en alles moet opbouwen. Vanuit Nederland was ik gewent dat dit me altijd wel goed lukte, geen moeite niks. Er is ontzettende ruzie geweest tussen twee mensen die heel erg veel houden van elkaar, door iets wat ik zei toen de ander weg was. Ik had het zelf niet eens door. Pas toen vandaag mij de vraag werd gesteld ‘hou jij van drama in je leven ofzo’. Begon het pas door mij door te dringen dat ik een serieus probleem heb waar ik zonder hulp niet vanaf ga komen. Na een moeilijk en lang skype gesprek met mijn moeder, heb ik besloten om binnen nu en een aantal maanden terug te keren naar Nederland. Het voelt nu in ieder geval alsof er een hele last van mijn schouders is afgevallen. De drang om de waarheid te gaan vertellen werd steeds groter en vandaag is alles er uitgekomen. Ik ga zo snel mogelijk hulp zoeken. Ik ben er echter nog niet over uit of ik dat hier ga doen of in Nederland. Dat moet ter zijn de tijd nog uit wijzen.

Marijke, 29-10-2011 01:55 #37
IK ben een pathologisch leugenaar! Ik ben met twee benen op de grond gezet door familie en mijn vriend. Nu ja nu moet ik mijn probleem onder ogen zien dat was stap 1 dat is gelukt ik ben bezig om via de huisarts de juiste persoon met ervaring te vinden die mij gaat helpen en begeleiden maar ik moet het doen. Ik wil mijn dierbaren laten zien dat ik wil veranderen en ontzettend hard ga vechten om alles wat ik kapot heb gemaakt en geloof me dat is veel beetje bij beetje "goed" te maken. Ik ben mijn gezin erdoor kwijt geraakt en dat is het ergste wat me nu kon gebeuren. Voor mezelf en voor hun ga ik er tegenaan en het gaat me lukken al kost het jaren!

Verpleegkundige, 28-10-2011 09:55 #36
@ Ella,
Hoe kom je erbij dat dit GEEN ziekte is? Dit is wel degelijk een psychiatrische aandoening en DUS een ziekte… En waar slaat die vergelijking op met van een brug springen? Er zijn ook mensen die WEL van een brug springen en die hebben (meestal) ook een psychiatrische aandoening. En het is absoluut niet makkelijk te genezen, want de patient zal zelf eerst moeten erkennen dat hij/zij in een fantasiewereld leeft, alvorens te kunnen erkennen dat hij liegt. Meestal liegen deze mensen om onder problemen uit te komen, omdat in hun wereld (meestal) geen of weinig problemen bestaan (heerlijk toch zo'n leven). Dus de uitspraak get a life slaat ook al nergens op. Deze mensen hebben een leven en in hun fantasie misschien nog wel een geweldig leven ook! Balen voor je dat je (misschien) 2x met deze personen in aanraking bent geweest, maar bied deze mensen liever hulp aan in plaats van dit berichtje te posten en ze zwart te maken!

Ella, 26-10-2011 14:34 #35
Pathologisch liegen is GEEN ziekte. Het is gewoon een slechte, nare, zwarte eigenschap dat mensen levert wat ze willen en daarom gaan ze er ook mee door. Een ziekte? Waarom springt men niet van een brug; omdat men weet dat het tot de dood leidt. Ze gaan niet voor dingen waar ze zelf last van hebben. Pathologische leugenaars hebben geen schuldgevoel. (Schuld)gevoel is wat normale mensen ervan weerhoudt om uberhaupt nare dingen te doen. Ooh wat heeft men het zwaar; wel eens gedacht aan degene die je gebruikt achter laat? Het is eigenlijk "makkelijk"te gezenen.
1. Maak de BEWUSTE keus om volwassen te worden; ja GROW UP. Stap uit la-la-land en betreed de echte wereld, alleen kinderen leven in een fantasie en pathologische leugenaars ook. Kinderachtig gedrag, schreeuwen om aandacht, allemaal kinderlijk gedrag.
2. Get a life! dan hoef je niet te liegen. In plaats van maar in la-la-land te fantaseren over wat anderen hebben, sta van je luie kont en ga er net als anderen hard voor werken. ja, de rest fantaseert niet, die werkt ervoor. Wil je die dure auto wat je buren hebben? Sta op en neem nog een baan en werk. Wil je interessant zijn, doe vrijwilligerswerk, ga helpen bij een voedbalclub, geef huiswerkbegeleiding, ga werken bij de voedselbank, ga bij oude mensen op bezoek. Geef je leven zin en houd op met zeiken, dan hoef je niet te liegen. Dan heb je ook een leven en hoef je niet te liegen. Interesseert mij geen ene r**t wat er gebeurd is toen men wel of geen kind was. Je kunt nooit terug in de tijd; je kiest er nu voor om erin te blijven hangen. Wel eens aan gedacht dat het zo in de echte wereld werkt? Weet dat het hard overkomt, maar het is de waarheid, ik heb al twee keer te maken gehad met energiedieven die je mentaal uitzuigen en al je bloed op drinken. Mijn leven moet ik ook zelf leiden en ik sterf ooit ook alleen. Het leven is te kort en te mooi en er is zoveel te doen en te zien om met deze mensen te dealen. Nooit weer! Succes met volwassen worden.

Twee Vingers, 06-10-2011 14:26 #34
Ik heb vele jaren in een huwelijk geleefd waarin ik niet open was. De opening kwam bij mij pas heel langzaam en niet eens uit mezelf, maar door iemand die me heel dierbaar is, namelijk D. D opende mijn ogen en toen zag ik pas waarvoor ik al die jaren ben weggelopen. Namelijk voor mezelf. Ik denk niet goed genoeg over mezelf, heb een minderwaardigheidscomplex en neem mijn verantwoordelijkheid niet. Ik zocht altijd vluchtwegen en vertelde eigenlijk nooit mijn ware gevoel en loog over veel dingen. Ik dronk, rookte als een ketter en ging moeilijke gesprekken uit de weg. Raakte mijn baan kwijt, verliet het huis en moest noodgedwongen mijn twee zonnetjes achterlaten. Het werken aan mezelf valt me zwaar. Vooral in het begin veel ik vaak terug in liegen of niet de hele waarheid vertellen. Toen er rond de jaarwisseling een knop omging en ik langzaam over alles eerlijk werd, viel er een enorme last van me af. Ik kon weer leven, en eigenlijk voor het eerst in mijn leven een emotionele band met iemand aangaan. Omdat het voor mijn gevoel veel beter ging zocht ik ook niet meer naar mezelf, en deed het eigenlijk op de automatische piloot. Deze zomer kreeg ik echter weer een enorme teleurstelling en ik klapte weer dicht. Durfde mijn teleurstelling niet te delen omdat ik bang was. Bang om niet goed genoeg te zijn. Mijn psychologe denkt dat ik een cluster B type ben. Ik probeer daar open voor te staan, maar vindt het eng en heftig.

Waarom verval ik zodra ik iets heel moeilijk vind in liegen en waarom kwets ik de mensen van wie ik hou zo erg, terwijl ik dat juist niet wil?

Ik wil hier wanhopig graag uitkomen, maar weet niet goed hoe. Ik weet ook wel dat niet alles met 1 draai aan de knop klaar is, en ondanks dat ik op vele gebieden al heel eerlijk ben, vind ik het lastig om het laatste stapje te zetten.

Verborgen Tranen, 29-09-2011 13:13 #33
Als ik alle verhalen hieronder bij elkaar op tel, en er 2 kleine kindjes bij tel, leef ik ongeveer al 8 jaar in zo'n situatie… En ik ga er nooit meer uitkomen, hij zal mij altijd weten te vinden, altijd wel een excuus weten om contact te maken, me op te zoeken of door mn straat te rijden. Ik leef inmiddels ruim 2 jaar met mn kinderen alleen, de vader vd kleintjes (wat niet eens de noemer 'vader' zou mogen hebben) zit inmiddels 'gezellig' ook nog aan de coke, dealt met alles wat maar Oostblok genoemd kan worden en kent alle sex clubs in Nederland en Duitsland en heeft er diverse relaties naast gehad. Alles wat ik jaren vermoedde, is inmiddels als bewijs naar boven gekomen, maar hij gaat er gewoon aan voorbij als ik hem er mee confronteer, HIJ is de enige die zielig is, HIJ is de enige waar het om draait, HIJ is de enige die zich een bult werkt (rondjes rijden om te kijken wat ik doe), HIJ is degene die het allemaal zo goed bedoeld, en na confrontatie van alle waarheden komt het door MIJN toedoen waarom HIJ zo is geworden. Heerlijk toch, een leven als pathologisch leugenaar, je hoeft nooit naar je eigen gebreken te kijken, het is ALTIJD een ander zijn schuld. Het woord sorry kent hij niet laat staan dat-ie weet WAAR hij sorry voor zegt ALS hij het al zegt. 8 jaar met zo'n man in mijn leven en krijg 'm er met geen mogelijkheid uit… en dat is wrang. Deze mensen zijn zelfs in staat de meeest gekwalificeerde hulpverlener om de tuin te leiden.Een eigen leven zit er niet in, en gelukkig maar dat ik (nog) geen behoefte heb in een man in mijn leven, maar ik ben er van overtuigd dat hij me af zal maken als ik ook maar iets met een ander zou proberen op te bouwen. Mijn taak is de situatie rustig houden, onder controle houden en hopen dat hij ooit een misstap begaat wat het einde voor hem zal betekenen… maar het valt allemaal niet mee.

Peter Hammer, 24-08-2011 21:41 #32
Ik ken iemand die vanaf dat ik hem leerde kennen, hij was toen 18, allerlei zielige verhalen vertelde over zijn jeugd, pesterijen op school, slechte relatie met zijn moeder, enz. Het raakte mij diep en we raakten bevriend, want ik wilde hem helpen. Hij vroeg veel aandacht en was nogal materialistich ingesteld, wilde veel (dure) dingen hebben zodat hij zich beter zou voelen. Geleidelijk troggelde hij mij steeds meer dure spullen en geld af. Hij was zeer charmant en gezellig in de omgang en uiteindelijk leende ik hem veel geld. Hij is intelligent, spreekt zijn talen goed en is een expert op computergebied. Later zou hij mij alles terug betalen. Toen hij 23 jaar was, werd mij steeds duidelijker dat hij vanalles aan elkaar loog en bedroog en in een schijnwereld leefde. Ik heb lange gesprekken met hem gevoerd, we zijn naar een mediator geweest om erover te praten, maar hij toonde geen enkel schuldgevoel.
Sterker nog, het liegen ging maar door en werd zo erg dat hij er zelf in geloofde. Daarna begn hij mij zwart te maken tegen zijn ouders. In het verleden heb ik vaak geprobeerd om de band met hem te verbreken maar hij verzinde steeds iets anders waardoor ik weer overstag ging. Uireindelijk ben ik een civiele procedure tegen hem gestart en hij is vorig jaar (hij was toen 24) veroordeeld om zijn schuld, die was opgelopen tot 40.000 euro, aan mij terug te betalen. Van terug betalen is nog niets terecht gekomen, hij is nu 25 en ik zit met het probleem hoe ik mij zo in de luren heb laten leggen. Een vriend waarmee ik over de situatie sprak, zei mij dat hij waarschijnlijk een pathologische leugenaar is. Toen ben ik gaan zoeken op internet en wat ik hier lees, past precies in hele verhaal wat ik met hem heb meegemaakt. In de sociale media toonde hij zich als de succesvolle jongen die "het heeft gemaakt". Ja over mijn rug en met mijn geld. Door de schijnwereld waarin hij leefde, heeft hij ook bij anderen schulden gemaakt, hij is door de bank uit zijn dure appartement gegooid en moest zijn BMW 7-serie teruggeven aan de leasemaatschappij. Het is allemaal te gek voor woorden, maar voor mij ook om gek van te worden.
Pathologische leugenaars kunnen veel schade berokkenen. Hij zwerft nu rond zonder bekend woonadres, mede omdat mijn deurwaarde achter hem aanzit, maar ik de sociale media hangt hij nog steeds de leuke charmante jongen uit. Hij gaat maar door met zijn leugens en mooie verhalen.

Ex, 14-07-2011 22:27 #31
Mijn relatie van 11 jaar is voorbij, omdat ik er achter ben gekomen dat hij vreemd ging en de jaren daarvoor ook vreemd ging. Ik voelde altijd wel dat er iets niet klopte, maar als hij het weg wimpelde, dacht ik van het zal dan wel, totdat ik de laatste keer alles ging controleren, van wat hij zei. Van daaruit merkte ik gewoon dat er dingen niet klopten en als ik er achter kwam had hij wel een makkelijke smoes, dat was niet zo of het was nooit zo bedoeld. Of het was anders gezegd of nooit gezegd, dan ging mijn fantasie op hol zei hij. Wij willen co-ouderschap voor de kinderen, maar vraag me af of dit wel verstandig is. In hoeverre krijgen kinderen hier wat van mee? Hij is gewoon een staalharde leugenaar.
Is er wat mis gegaan tijdens zijn dienstjaren (oorlog) of ten tijde van onze relatie, ik weet het niet. Hij lult zich overal uit en tegen mensen zegt hij van, dat ik teveel negatieve ervaringen uit het verleden mee gekregen heb. En daardoor te wantrouwig ben.
Hij manipuleerd en vernield mijn eigenwaarde en nu heb ik hem (tijdelijk)de deur uit gezet. En hij heeft geen medeleven met mij, terwijl de kilo's er afvliegen van de stress.

Dochter, 04-07-2011 23:10 #30
Ik denk dat mijn vader een pathologische leugenaar is. Hij liegt alles aan elkaar. Mijn ouders zijn daarom ook gescheiden. Maar zelfs na 20 jaar blijft hij liegen en bedriegen. Het doet me heel erg veel pijn en dat zeg ik ook tegen hem, maar hij leeft zich absoluut niet in. Tegen de buitenwereld verteld hij dat zijn dochter een vwodiploma met geweldige cijfers heeft gehaald en nu gaat studeren en een superstudent is. terwijl ik eenvwo diploma met 6en heb gehaald. Hoe kan ik er precies achter komen dat mijn vader een pathologische leugenaar is? En wat kan ik verder doen?

Maud, 29-06-2011 11:52 #29
Hoi, ik ken iemand nou 3,5 jaar. We hebben een tijdje wat gehad maar door een domme actie van mij is dat uitgegaan. ik kreeg een nieuwe vriend en hij kreeg een nieuwe vriendin. Ondanks dat zijn we altijd contact blijven houden. Het ging uit met mijn vriend en hij verzekerde mij ervan dat het ook uit was met zijn vriendin. We probeerden het samen weer leuk te hebben. Ik ben er sinds 2 weken achter dat dat niet zo is. Dat meisje woont boven aan mij straat. Ik hoorde wel eens wat maar als ik ernaar vroeg werd hij boos en zei hij dat ik iedereen geloofde en hem telkens wantrouwde. Ik ben nogal achterdochtig aangelegd dus er waren vaak discussies. Elke x verzekerde hij mij ervan dat er niets aan de was. Zelfs nu ik met dat meisje gepraat heb en alles heb verteld en zij er ook niets vanaf wist, blijft hij liegen. Ik heb msn gesprekken, smsjes, en nog veel meer. Zij weet alles, ik weet alles.en nog altijd onkent hij tegen haar glas hard en zegt tegen mij dat ik degene ben die levens vernielt, terwijl hij vorige week zei dat hij het allemaal zo erg vond en dit nooit gewild heeft en er nog aan dacht dat ik er met hem samen zou uitkomen. hoe ziek in je hoofd kun je zijn?

James, 26-05-2011 17:17 #28
Ik merk nu zelf ook wel dat ik heb en ben 13 ( dit gesprek zal ik niet liegen ik wil er zelf vanaf komen, heel graag!)
Ik had ook een keer gezegd dat een hele goede vriend van mij was overleden aan drugs. en ik wist niet waarom ik dat deed en op goeievraag.nl zag ik iemand die kende iemand die ongeveer ook zoiets had gezegd! en daarbij zag ik dat iemand dat een pathologische leugenaar noemde dus nu ben ik op deze pagina uitgekomen, maar ik durf dit echt voor geen miljoen aan me ouders te vertellen hoe ik er ben achtergekomen.

E., 04-05-2011 20:43 #27
Ik heb een heel groot probleem want ik heb heel veel leugens vertelt, ik heb namelijk tegen iedereen gezegd dat ik thuis wordt mishandeld. ik heb daar heel erg spijt van en heb ook tegen iedereen gezegd dat ik heb gelogen. tegen mijn vriendinnnen, tegen de scouting enz. alleen heeft iemand toch een aanklacht ingediend bij de kinderbescherming tegen mijn ouders! en nu komt er dus een rechtzaak. ik vind dit allemaal heel vervelend en ik had het allemaal niet zo bedoeld. en de reden dat ik leugens ging vertellen was omdat mijn ouders erg veel bezig waren met mijn broerje om bepaalde redenen (die redenen hou ik liever voor mezelf.) en ik wou gewoon ook wat meer aandacht. toen mijn ouders erg achter kwamen dat ik loog hebben ze me toegesproken maar ik ging gewoon door met liegen want ik durfde niet te zeggen dat ik had gelogen. want ik wou mijn vriendinnen niet kwijt raken. maar ik vraag me dus af of ik misschien een Pathologische leugenaar ben, alleen toen ben ik naar de checklist gaan kijken en ik heb wel een paar dingen van die lijst maar niet alles! maar ben ik dan een Pathologische leugenaar of niet? gelukkig ben ik wel gestopt met liegen. alleen denken mijn ouders dat het op school heel goed gaat en dat mijn vriendinnen niet zo boos op me zijn ook al heb ik gelogen, alleen het gaat helemaal niet goed. maar ik wil het hun niet vertellen want ze hebben het al druk genoeg met mijn broertjes en met de rechtzaak. en alles is mijn schuld dus ik durf ook niet zo goed nu om hun hulp en steun te vragen.

Patrick, 13-03-2011 21:24 #26
Helaas hebben wij een zoon die alles aan elkaar liegt. zegt tegen mensen dat hij een vreselijke jeugd heeft gehad, terwijl hem niets maar dan ook niets ontbraK hij is zeer lievdevol opgevoed. toch durft hij mensen te vertelen dat zijn moeder hem aan zijn lot heeft overgelaten! en zelfs mishandeld zou hebben. hij kickt dat hij dan die aandacht krijgt maar ons ouders maakt hij hier mee kapot! een boek over schrijven? we kunnen er wel een paar over schrijven. nog een voorbeeldje hij vind een mooi meisje leuk hij zal dan altijd het meisje met een grote leugen benaderen zodat hij bij haar door een zielig verhaal een open deur krijgt, ook al moet hij bv de ergste dingen over zijn lieve moeder vertellen het maakt hem niets uit. ik zie het verdriet van mijn vrouw steeds groter worden! keer op keer lukt het hem weer niemand maar ook niemand doorziet zijn sterke leugens behalve zijn veelste lieve moeder. toch hoop ik ook al is het mijn zoon dat hij zijn sterken thuis krijgt. en de pijn zal voelen die hij zijn auders aandoet. soms word mijn vrouw opeens met de nek aangekeken dan is er dus wederom een leugen gelanseerd bah bah.

Linda Adam, 08-11-2010 18:22 #25
Geef je dochter eens een paar weken hier! Ik zal er wel achterkomen of ze liegt door bijvoorbeeld. Als ze bijvoorbeeld ik geef nu ffen een heel stom voorbeeld hoor. Streepje op de drank fles zetten. Je geld iedere dag tellen. Niet door de stempel bijv. borderline laten leiden. Maar zorg ervoor dat ze er zelf wat aan doet. Huisarest werkt toch niet. Minder zakgeld pinpas in beslag nemen. snoep wegsteken. Allemaal hele kleine simpele dingetjes.

Wanhoop, 01-11-2010 09:01 #24
Door Wanhoop.
Heeft iemand enig idee wat je met een dochter moet van bijna 21 die alles aan elkaar liegt en bedriegt?We hebben al veel met haar gepraat zegt dan dat ze beter haar best doet maar gaat vrolijk door met al het liegen, bedriegen en spullen weg halen, als je er naar vraagt weet ze van niets.Ik kaner wel een boek over schrijven zo veel is er gebeurd.Kan iemand ons helpen wat er moet gebeuren wij zijn de wanhoop nabij.

Linda Adam, 18-10-2010 21:05 #23
Wat zijn psychologische ziekte?
Ik ben 30 jaar diagnose borderline. Nou ik ben nu twee jaar verder en goed over alles aan het nadenken. En ik begin steeds vaker te denken. Ach lul niet wat nou psychische ziekte.
Mijn opa heeft de oorlog meegemaakt hij heeft zijn vader zien verhangen.
Hij heeft altijd gewerkt nooit een psychiater gezien.
En er word zo makkelijk een stempel gegeven. En er word misbruik van gemaakt. Oh ik heb borderline ik kan niet werken.
Nee je kan ook denken ZE ZEGGEN dat ik borderline heb. Maar die lijst is zo lang dat heel de wereld die stempel krijgt.
JE kan ook gaan nadenken van wat nou borderline. Echt niet ik ben gewoon ffen mezelf niet maar geef jezelf die schop onder je reet. En bewijs dat je het wel kunt.
Begrijp me ik heb alle fases gekend van emoties. Ik ben 30 maar ik had al een leven van 55 achter de rug.
En daar kan je heel moeilijk over doen dat is waar maar ik denk maar zo ik heb hoop ik de ellende al gehad. En ik kan nu mijn ervaring delen met andere. En daar wat mee gaan doen qua werk ervaringsdeskundige enzo.
Een stempel drukken is de makkelijkste weg. KNOKKEN is hard maar je word er sterk door en het geeft je nieuwe energie.

Jayden, 12-10-2010 18:16 #22
Ik ben ook zo'n iemand, ik lieg bedrieg en steel al sinds kleinsaf. Ik geloof niet in me eigen leugens en heb geen medeleven of schuldgevoel als ik tegen iemand lieg. Ik lieg en manipuleer voor eigen belang en denk niet aan andermans gevoelens. Ik ben soms erg onzeker en heb een gebrek aan zelfvertrouwen. Ik kom terughoudend en verlegen over en ben bang negatief beoordeelt te worden en ga daarom situaties met veel mensen uit de weg. Ik ben snel geirriteerd. En mijd intieme relaties snel, ik heb een paar jaar geleden een vriendin gehad en was eerst paar maanden gek op haar, maar na een tijdje begon ze me te irriteren en hield ik er niet van dat ik iedere keer aan haar belangen moest denken. Dus zet ik het gewoon van me af. Ik denk dat ik misschien een negatief zelfbeeld heb en handel vaak impulsief. Ik geef weinig om andermans leven en om me eigen leven. (niet in die zin dat ik zelfmoord plegen) Maar het kan me niet schelen of ik morgen word dood gereden en dat andere mensen verdriet daarom hebben.

Miss, 07-10-2010 22:46 #21
Nou mensen het zou jullie vast niet verbazen maar ik ben ook zo'n meid. ik lieg een hoop maar ik geloof nooit in mijn leugens. Ik lieg tegen mijn man, schoonouders en me eigen ouders. Ik heb in het verleden een hele hoop mee gemaakt en nooit kunnen praten hier over mijn vader was er eigenlijk nooit echt (was veeel te druk met zijn werk en nooit thuis) mijn moeder was altijd te druk met me zusje die vroeg toen al veel aandacht en nu nog. Op school had ik ook nooit echt vrienden ik voelde me dus heel alleen ik ben dan ook om die reden gaan liegen. achteraf natuurlijk erg stom maar goed helaas is dat achteraf.

Maar nu heb ik hulp gezocht bij me man, schoonouders, coaching, psycholoog en de huisarts. het is een hoop maar hopelijk werkt het nu voor me want alleen lukt het me niet. Soms komt er wel een leugen uit maar dan zeg ik meteen erna sorry.

N., 24-09-2010 15:50 #20
Ik ben zo iemand, die jullie hieronder beschrijven. Ik vertel ook vaak leugens, zomaar. Soms heb ik niet eens door dat ik het doe. De laatste maanden ben ik mijn leven aan het beteren, maar moeilijk blijft het om niet te liegen. Soms betrap ik mezelf op een leugen en ik probeer het dan meteen recht te zetten door de waarheid te vertellen. Het blijft confronterend dat je zo aan iets gewend kan zijn. Ik snap dat het voor jullie niet te begrijpen is dat iemand liegt, maar bij mij (en blijkbaar bij vele anderen) zit het ja, min of meer ingebakken. Mijn liegen is ontstaan door iets uit het verleden, heb ik ontdekt. (dat is geen excuus maar een verklaring)

Ik heb nooit leugens in de trand van verkrachtingen of overleden familieleden vertelt, nee, de kans dat dat uitkomt is veel te groot! Maar toch heb ik ook zeker een riant aandeel van leugens de wereld in gesleept en ik voel me hier nog elke dag schuldig over. Van de andere kant probeer ik het te relativeren: Iedereen maakt soms fouten en je kan niet je hele leven blijven piekeren over je fouten.

Wat ik me eigenlijk afvroeg is of iemand een stichting of praatgroep weet voor mensen, die net als ik, proberen hun lieggedrag aan te pakken. Ik probeer aan mijzelf te werken, maar ik denk dat zo'n groep voor mij en vele anderen in mijn schuitje een goede invloed op me zou hebben. Want als ik reacties als die van Maria D lees denk ik bij mijzelf: Ben ik ook zo'n vreselijk disturbed en triest persoon? Is dat de manier waarop iedereen mij ziet? Het nekt me.

L., 25-07-2010 19:08 #19
Al maanden ga ik met een jongen om die naar mijn idee een pathalogische leugenaar is.
Verteld mij dat zijn moeder & broertje overleden zijn, deze 2 blijken springlevend te zijn.
Ligt zelf in het ziekenhuis, maar als ik dit navraag is hier ook niks van waar. Ik kan hier nog wel uren doorgaan, maar waar het op neerkomt is dat hij hulp nodig heeft.

Meerdere malen heb ik geprobeerd hem te laten gaan, maar op de 1 of andere manier voel ik me toch verantwoordelijk voor hem en wil ik hem helpen. Gisteren heeft hij zelf toegegeven dat hij een probleem heeft en hulp nodig heeft (of zal dit ook weer een leugen zijn?!) Echter kan ik vrij weinig op internet vinden over instanties die hem eventueel met zijn probleem zouden kunnen helpen? Heeft er iemand tips? Adressen (omgeving Rotterdam) zodat hij geholpen kan worden en niet verder kan gaan met zijn eigen leven verpesten maar ook de levens van anderen?

Maria D., 14-06-2010 14:32 #18
Mijn schoondochter is een pathologische leugenaar en geloof me ze weet het echt niet dat ze dit doet. Steeds weer een ander verhaal verteld ze en echt ze geloofd het allemaal zelf. Ik kan het er niet kwalijk nemen, ze blijkt niet te kunnen inzien wat ze doet. Heel triest!

Marleen, 13-06-2010 20:35 #17
Ook mij klinkt het bekend in de oren. Het is alweer een tijd geleden. Ik heb helemaal geen contact meer met hem en wil dat ook niet. Jayant, ik snap dat je je zus wil helpen en haar helemaal wil laten inzien dat die man niet deugt en haar in de maling neemt. Mijn zus probeerde mij ook op die manier te helpen en net als jouw zus waren er dingen waar ik aan twijfelde maar hij kon praten als brugman en liegen met een stalen gezicht. Dat wat hij met jou doet, herken ik ook. Dat deed hij ook met mijn zus. De pathologische leugenaar waar ik mee te maken had, werd door mijn zus geconfronteerd met zijn leugens. Wanneer zij liet doorschemeren dat ze hem niet geloofde of wanneer ze hem confronteerde met zijn leugens, volgde er altijd zwartmakerij van haar door hem. Het staat hierboven al: pathologische leugenaars zijn manipulatief. Het zou me niets verbazen als hij hartklachten veinst wanneer ze hem vraagt of het waar is wat hij haar vertelt of wanneer ze hem op de één of andere manier laat merken te twijfelen aan zijn eerlijkheid. Hij weet het dan misschien zo te brengen dat hij die hartklachten krijgt omdat het hem pijn en verdriet doet dat ze hem niet gelooft… en wie weet wat voor zielige verhalen nog meer worden opgehangen. Dat heeft allemaal tot doel dat zij zich schuldig gaat voelen over het feit dat ze aan hem twijfelt, hem confronteert. Dat wil ze voorkomen en ze zal, ook al twijfelt ze, hem niet meer daarover aanspreken. Want stel dat het toch waar is…
Hoe meer jij hem dan confronteert, hoe zwarter hij jou zal gaan maken. Het zal hem geen moer interesseren als jij en je zus dan enorme ruzie met elkaar krijgen. Het zou hem best goed uitkomen zelfs als jullie heel weinig of het liefst helemaal geen contact meer met elkaar hebben. Dat doen pathologische leugenaars ook: mensen die zij benadeeld hebben, die hun leugens hebben ontdekt bij hun (nieuwe) slachtoffer weg houden. Daar hebben zij alle belang bij. Ik denk dat je het subtieler moet aanpakken. Gooi het op het hartinfarct. Op internet kun je een heleboel informatie vinden daarover. Vraag haar bijvoorbeeld of het moeilijk voor haar was het leven van haar en hem aan te passen na zijn infarct omdat je op internet hebt gelezen dat hij zich zal moeten houden aan bepaalde voedingsvoorschriften, hij medicatie moet gebruiken, een revalidatieprogramma moet volgen en vraag bijvoorbeeld eens of zij de nitroglycerine weel weet te liggen voor het geval hij pijn op de borst krijgt en zij hem een tabletje voor onder de tong moet geven (nitroglycerine wordt alleen maar voorgeschreven door een arts). Zij zal dan -misschien niet meteen- op een gegeven moment zelf wel gaan lezen op internet over herstel na een hartinfarct en ontdekken dat hij gelogen heeft. Ze zal vaker gaan twijfelen en dingen uitzoeken. Er komt echt een moment dat ze het niet meer pikt en met hem breekt. Het werkt pas als zij zelf, zoals Ylon deed, de touwtjes in handen neemt. Niet als anderen hem confronteren of als anderen haar wijzen op zijn leugens. Dat kan hij altijd goedpraten. Pathologische leugenaars zijn daarin goed getraind.

Het wordt gezien als een ziekte, al is het kennelijk moeilijk te behandelen. Pathologische leugenaars weten heel goed welke leugens zij vertellen. Meestal zijn het ook leugens over zaken die niet te controleren zijn door iemand anders. Over bankzaken, uitkering, ziekenhuisbezoeken of -opnames bijvoorbeeld. Ze gaan heel berekenend te werk.
Ik zie het niet als een ziekte maar als een hele slechte eigenschap van een persoon. Het bestempelen als een ziekte geeft een pathologisch leugenaar een reden om medelijden met hem of haar te hebben of om te proberen de ander begrip op te laten brengen voor zijn of haar gedrag.

Ylon Schaeffer, 12-06-2010 20:53 #16
Wat klinkt dit allemaal bekent in mijn oren… Ik heb een relatie achter de rug waarbij mijn ex-vriendin volop tegen me loog zelfs nadat ik met bewijzen aankwam. Pas toen ik zelf de touwtjes in handen nam biechtte ze "alles" op. ja tussen haakjes want er was natuurlijk nog veel meer wat ik niet mocht weten… We hadden alles goed uitgepraat en daarna wou en zou ze nooit meer liegen, wat ze dus wel heeft gedaan (kwam ik pas achter toen de relatie uitging). Zij heeft op het eind de relatie uitmaakte omdat ik haar niet kon vertrouwen en haar controleerde, vanwege het feit dat ze nog steeds hetzelfde gedrag vertoonde en alles wat ze vertelde gewoon geen logica in zat (pas na 2 week kwam ik erachter wat de echte reden was dat het uitging). En zelfs nu heeft ze geen eens door waar ze allemaal over gelogen heeft…

Niet dat ik zo trots ben op mijn eigen daden, maar wou dat ze zelf inzag waar ze allemaal over loog misschien stopte ze dan met het wijzen naar een ander. ze liet me zelfs zo erg geloven dat alles meer van mij kwam de problemen dan van haar. Maar ja ik zal het waarschijnlijk nooit haar kunnen laten geloven of haar laten inzien waar ze allemaal over loog…

"Heerlijk zo'n relatie met zo iemand"

Jayant, 11-05-2010 12:21 #15
Mijn zus gaat met een man welke ik meerderemalen betrapt heb op liegen. Hij doet zich wel eens zielig voor en zegt hij dat hij heel erg ziek is. Hij zegt dan dat hij opgenomen is in het ziekenhuis omdat hij een hartinfarct heeft gehad, in de avond zit hij gewoon weer thuis. Er zijn nergen op zijn lichaam sporen dat hij in het ziekenhuis zat. Geen infuus, er is geen bloed afgenomen, je ziet nergens sporen van de plakkers en zijn gedrag is gewoon heel vreemd. Ik heb het laten doorschijnen dat ik door heb dat het niet waar is waarop hij zegt dat als zijn zus welke een ziekenhuismedewerkster is prive gegevens heeft doorgegeven dan zorgt hij er voor dat ze ontslagen wordt. Dat is voor mij een bevestiging. Daarna ben ik aan meer dingen gaan twijfelen en tot de conclussie gekomen dat hij over bijna alles heeft gelogen. Het frustrerende is dat mijn zus het voor een deel wel inziet maar ondanks dat toch van hem houdt. Hij houdt niet van haar, dat zie ik misschien van een afstand beter. Zij is zijn laatste kans voor een normaal leven, verder heeft hij het bij iedereen wie hij kent al verpest. Nu ik heb door heb probeert hij mij zwart te maken met leugens. Hij heeft een crimineel verleden en hij beweert dat ik hem ergens voor aangegeven heb. Dat is niet het geval omdat ik niet weet waar ik hem voor kan aangeven. Als ik wist waarvoor ik hem zou kunnen aangeven had ik het wel gedaan. Maar dit houd wel in dat hij ergens mee bezig is wat niet pluis is. Ik weet niet of hij een pathologische leugenaar is of een ordinaire crimineel.

Justme, 12-04-2010 20:28 #14
Hoi.

Ik herken het helemaal.
Ik weet niet of mijn vriend deze ziekte heeft. want soms lijkt het gewoon liegen uit Angst.
Ik ben nu 26 wk zwanger van hem. en hij heeft heel veel gelogen.
In de gehele relatie., maar elke keer kwam ik erachter. hij heeft net alsof gedaan dat hij werk had,
terwijl hij gewoon telkens ergens anders heen ging. maar wel net alsof doen of hij gewerkt heeft.
Hij gaat niet vreemd. dat is wel zeker.
Maar hij durft dingen niet te zeggen, om ang te zijn mij kwijt te raken etc ( zegt hij)
Hij laat zn gevoelens op t moment van "betrappen" wel echt zien.
maar of dat zelfs ècht is… zucht. ik weet 't niet meer.
Hij blijkt nu wèèr gelogen te hebben over 1 werkdag… ( niet is geweest )
En na het betrappen houd hij nog steeds vol dat hij ziek naar huis is gegaan.
terwijl hij een email gestuurd heeft met een smoes dat hij met mij naar t ziekenhuis moest want ik was
onwel geraakt etc.
Hoe kan je hiermee omgaan…

Nicegirl, 19-02-2010 12:04 #13
Ik herken dit ook… mijn vriend heeft de afgelopen 8 maanden zoveel tegen me gelogen zit er totaal door heen, en vraag me echt af of hij wel van me houdt.hij zei bijvoorbeeld dat hij heeveel geld verdiende maar bleek achteraf dat hij al 3 jaar geld gestolen had op zijn werk waardoor hij ontslagen is. maar hij zei dat hij dat niet had gedaan.
hij zit nog in een koophuis wat verkocht moet worden waar hij geen cent aan betaald en zei tegen mijn dat hij dat wel deed.en het ergste vindt ik nog dat hij wil trouwen met mijn en kind wil met mijn, terwijl hij niks had.ik was zwanger van hem maar gelukkig achteraf heb ik een miskraam gekregen.hij zegt ook dat alles wel goed komt en dat hij wel alles voor me betaalde.ik weet gewoon niet wat ik moet doen zit er totaal door heen wat hou echt veel van hem.hij liegt om de kleinste en grootste dingen…

Jopie, 13-02-2010 00:02 #12
Ik herken het. en het gaat niet eens bewust, ik geloof wat ik zeg, ik zie het verschil niet meer goe tussen echt en nep… maar ik weet zeker dat ik over deze ziekte heen ga komen, ik ga ervoor vechten & niet alleen voor mezelf. Dit heeft zoveel vrienden van me pijn gedaan. zo erg dat sommige me niet meer willen zien. ik ga winnen van deze ziekte.

Brigitte, 23-01-2010 21:00 #11
Beste Me ik als ex partner van vind het echt moeilijk je moet echt in behandeling, maar wil je dat zelf ook?
Wil jij zo doorleven het is een hel voor je vrouw ook al denk je mischien van niet ze gaat eraan kapot, wees er snel bij red wat je redden moet en hoop voor jou dat het goed gaat komen, alhoewel ik in mij situatie denkt van niet, het is jammer dat jullie nooit een schuldgevoel hebben of heb ik dat soms mis?
Wil je hierop reageren bedankt Brigitte

Krekel, 21-01-2010 02:34 #10
De vriend van mijn dochter heeft de ziekte. Ze wonen in bij ons en ons leven is het laatste jaar in een rollercoaster veranderd.Veel verdriet en spanningen en tottaal geen emotie bij die vriend. Sinds kort gediagnotiseerd met de ziekte Pathologisch leugenaar en al maanden werkloos en doet totaal niets. Maar ze blijft voor hem kiezen, gewoonweg onbegrijpelijk.

Me, 13-01-2010 16:17 #9
Nou hier dan een reactie van een pathologisch leugenaar.
Ja, ik ben er één en ik kan jullie vertellen dat het destreuze gevolgen heeft, of kan hebben. Ik lieg en bedrieg echt alles en iedereen aan elkaar. Ik weet niet waarom, maar ik sta ergens te luisteren naar een verhaal en binnen een minuut of 10 schud ik een verhaal uit de mouwen wat nog mooier is. Het is inmiddels al zo ver dat mijn vrouw (mijn 2de vrouw) gewoon de relatie niet meer wil voortzetten en we alleen nog bij elkaar blijven voor onze kinderen en de financiële sorus die anders zou ontstaan. Ik zou hier echt voor goed van af willen, maar heb al diverse therapien gevolgd, maar helaas zonder enig resultaat. Ik ben bij psycholoog geweest, ook bij een haptonoom en beide hulpverleners binnen twee gesprekken volledig om de tuin geleid. Ik naar mijn vrouw weer een prachtig verhaal vertellen, maar echt alles helemaal uit de duim gezogen. Wie mij kan helpen, ik sta echt overal voor open.

Moeder, 23-11-2009 10:37 #8
Ik heb een dochter die ook niet weet van ophouden en ze wordt steeds slimmer je trapt er iedere keer weer in, en toch blijf je van haar houden tewijl ze je steeds weer onderuit haald.

Sandra, 05-10-2009 15:26 #7
Mijn ex is er ook zo 1, 14 jaar zijn we samen geweest, en alles berust op 1 groot leugen. Tot hij op een gegeven moment een vriendinnetje er bij hield en ik daar na 9 mnd (gelukkig niet zwanger) achter kwam, en het leugen groter en groter werd, heb ik hem het huis uitgegooid. Nu bijna een jaar later is hij nog of weer bij zijn mokkeltje, terwijl hij een jaar probeerd terug te komen bij mij, en zo ook weer liegt tegen zijn vriendin! Zij ziet het nog niet, zij loopt er met open ogen in, maar moet zij weten.

Alleen die leugenaar maakt mij dus nu zwart, ik had een ander en daarom gooide ik hem eruit? logica? Dit geloofd zijn vriendin, zijn ouders en wie hem maar horen wil. Zijn ouders hebben mij als een baksteen laten vallen, kop in het zand steken heet zoiets.

Nou ik ben ff wat frustraties kwijt.

Muts, 19-09-2009 15:55 #6
Ik ken een kind van 9 die alles aan elkaar liegt. Haalt het bloed bij een ander onder de nagels vandaan en als deze fisiek reageert rent ze naar mammie, waardoor hij zware straf krijgt. Nu zegt hij maar niks meer want hij krijgt toch altijd straf en zij staat erbij met een valse lach waar je misselijk van wordt. Zal wel erfelijk zijn want haar moeder weet het verschil tussen echt en fantasie ook niet meer. Ze doet het nu alleen ook bij mijn zoon… waardoor deze over straat gaat als smerig rotventje… En asl hij nu naar buiten gaat wordt hij gewoon naar binnen gepest door moederlief en de buurtkinderen die haar allemaal geloven. Zielig verhaal. Kan er weinig begrip voor opbrengen. :-(

Zwart Schaapje, 18-06-2009 14:51 #5
Mijn broer is een hele echte! Z'n hele leven al liegt en bedriegt hij de boel. Met name in relaties, meerdere vriendinnen tegelijk. Gewoon walgelijk. En zijn geluk? Zijn ouders blijven hem steunen en geloven alles, over overtuigingskracht gesproken… Als het je steeds weer je relatie kost, je kinderen, je zus en ten slotte je werk zul je je toch écht eens verder moeten laten onderzoeken. Als ik de checklist zo bekijk, kan ik er 8 van de 9 aanstrepen. Als dat niet genoeg zegt! Ach, familie krijg je en vrienden zoek je je zelf uit.

Miep, 21-05-2009 14:44 #4
Ik heb 20 jaar een vriendin gehad, k'heb haar wel eens betrapt op een leugentje maar er niet direct iets achter gezocht, totdat er een derde vriendin bij kwam, via haar, en ik daar ook een leuk contact mee op heb gebouwd, wij weten beiden niet wat ons over komt, tegen de één verteld ze dit en tegen de ander verteld ze dat, het zijn kleine leugentjes die een wereld van verschil maken in het juiste verhaal, of ze liegt, of ze verteld een halve waarheid, of zegt helemaal niets over iets belangrijks.
Liever wil ze ons niet tegelijker tijd ontmoeten, wij weten nu dat dat voor haar te veel stress geeft, een behandeling? hoe maak je dat duidelijk!
Het is echt erg dat ik hier na 20 jaar achter moet komen.
De symthomen die hier beschreven worden kloppen exact!:-(

W. M. H. van der Valk, 10-03-2009 12:31 #3
Ik heb een adoptiedochter die een pathologische leugenaar is. In het begin hebben wij dat nog niet zo door gehad, want zij is op 22jarige leeftijd begonnen met het eetprobleem boulimia en daar is al onze aandacht naar uitgegaan. Inmiddels zijn we ongeveer 8 jaar verder en worden we geconfronteerd met de ene leugen na de andere. Ook haar eetprobleem is niet opgelost, terwijl ze toch al 7 jaren onder behandeling van psychotherapeuten is. Van ons eens zo'n harmonisch gezin is niet veel meer over. De pijn en verdriet is over ons hele gezin uitgespreid en dat gaat nooit meer over. Wie kan ons helpen?

Melissa, 09-12-2008 21:45 #2
Mijn ex vriendje voldoet aan al deze dingen, we hebben samen een kindje en hij wou dit niet. Tijdens de rechtbank wilt hij ineens week om week om onderdak te behouden bij zijn moeder (ingewikkelde situatie) maar hij liegt zich eruit en wint dit. Mag ik voor de rechtbank eisen dat dit onderzocht word en hoe onderzoek je dit?

?., 15-10-2008 07:03 #1
Ik ben ook een pathologisch leugenaar, ik zou heel graag meer info willen ontvangen, wat je er zelf aan kunt doen om hier vanaf te komen.

Infoteur: Roxan
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Ziekten
Bronnen en referenties: 5
Reacties: 72
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!