InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Kinderen > De bemoeizucht van ouders

De bemoeizucht van ouders

Niet dat alle ouders zo zijn, gelukkig niet , maar je hebt ouders. Die laten geen gelegenheid voorbij gaan om je te vertellen hoe je je zaakjes moet regelen, dat je dit niet mag en dat juist moet. Zij zullen jouw leven wel even voor je regelen! Ouders. Ze zijn de oorzaak van je bestaan, en ze bemoeien zich met dat bestaan. Soms een beetje, soms zelfs misschien te weinig, maar heel vaak veel te veel tegen je zin. Waarom laten ze je niet vrij? Er is eigenlijk niets in je leven te verzinnen of ouders willen er zich, in meer of mindere mate, wel moee bemoeien. “Die jongen is te oud voor je”,”Die discotheek deugt niet, je mag er niet heen”. Of het tegenovergestelde: “Ga toch eens uit, je hebt toch wel een vriendin”.

Hoop en verwachting

Je vraag je soms af wat ouders nou eigenlijk van hun kinderen willen. Vanuit het standpunt van het kind gezien lijkt het er vaak op dat ouders altijd precies dát willen wat het kind niet wil. Vanuit het standpunt van de ouders klinkt het verhaal natuurlijk net andersom. Terwijl andere kinderen kennelijk altijd dingen doen die jouw ouders als voorbeeld stellen, zie jij andere ouders zich gedragen als de perfecte, tolerante, belangstellende volwassenen waarbij je als een vis in het water zou voelen.

Natuurlijk zijn er (gelukkig) ouders en kinderen die vinden dat ze het met elkaar best getroffen hebben. Maar zelfs daar komt het voor dat je je afvraagt: wat verwàchten ze nou eigenlijk van me?

Op het moment dat de meeste kinderen naar de middelbare school gaan, belangstelling voor vrijen en uitgaan krijgen en zich beginnen te ontwikkelen tot zelfstandige wezens met een eigen kijk, hebben veel ouders juist de leeftijd bereikt waarop hun bestaan een vaste koers heeft genomen.

Ze kunnen zowel vooruit als achterom kijken en hebben het idee dat ze naar beide kanten toe weten wat ze daar hebben. Veel ouders denken, dat ze eigenlijk niet zoveel nieuws meer van het leven hebben te verwachten. Maar: ze hebben hun kinderen, die nog helemaal aan het begin staan. Die hebben alle kansen nog voor zich, als ze maar niet zo dom zijn om dezelfde fouten te maken als pa en ma, als ze maar willen luisteren naar de ervaring van hun ouders...

Dat is één factor die ervoor kan zorgen dat je ouders steeds achter je vodden zitten met kreten als: “Leer goed, zorg dat je diploma's hebt, neem niet te vroeg verkering.”

Verlengstuk of individu

Iets anders is dat heel veel mensen eigenlijk niet goed door hebben dat andere mensen ook werkelijke anders in elkaar zitten.
Ouders hebben daarbij een extra 'handicap': hun kinderen vertonen uiteraard trekken die ze herkennen van zichzelf. Voor je het weet hebben sommige ouders alleen nog maar oog voor dat, wat hun kinderen “hetzelfde” hebben. Ze zien ze als een soort verlengstuk van zichzelf. Als ze hun kinderen dingen zien doen, waar ze zelf spijt hebben of die ze van zichzelf onhandig vinden, dan denken ze al gauw: “Oh nee, maak nou niet dezelfde fout!” en ze gaan er bovenop zitten om te zorgen dat dàt niet gebeurt. Maar ook andersom: op gebieden waar de kinderen verschillen van de ouders, kijken ze daar makkelijk overheen.

Zoals die ouders die willen dat hun kinderen “hobby's” hebben. Of als heel vroeg op vrijersvoeten gaan. Dat iemand met een andere opvatting toch heel gelukkig kan zijn is soms voor ouders en beetje moeilijk te aanvaarden, als het om hun eigen kinderen gaat. En ze willen hun kinderen toch meestal graag gelukkig zien.

Teleurstelling en afgunst

Soms stellen ouders zulke hoge eisen aan hun kinderen dat niemand daar ooit aan zou kunnen voldoen. Of ze vertellen hun kinderen op sombere toon, dat ze er maar niet aan moeten beginnen, wat er komt toch niets van terecht. Die ouders zijn vaak zelf heel erg teleurgesteld in hun eigen leven. Soms denken ze echt dat niemand zijn ideaal kan bereiken, dat het onbegonnen werk is. En soms zijn ze eigenlijk jaloers. Ouders zijn ook maar mensen, en sommige ouders kunnen de gedachte niet goed verdragen dat hun kinderen hen kunnen tonen dat het ook anders kan.

Gewone liefde en zorg

Maar de meeste ouders zijn gewoon bezorgd over hun kinderen en houden gewoon van ze. Alleen moeten ze dan toch vaak nog wennen aan hun opgroeiende kinderen, die ze zo lang als tamelijk onmondige, afhankelijke wezen bezig hebben gezien. En, laten we eerlijk wezen, je gedraagt je ook niet altijd even verantwoordelijk. Wie doet dat nou uiteindelijk wel voor de volle honderd procent?

De beste raad die je als kind kunt krijgen is: Bekijk eerst eens of ze gelijk hebben en in welk opzicht. Verwijten ze je dat je nooit op tijd thuis komt en kom je inderdaad op de meest ongeregelde tijden midden in de nacht aanzwalken, incasseer dat verwijt dan. Heb je steeds onvoldoendes en maak je je huiswerk ook niet, begin dan niet te roepen dat je toch zo vreselijk je best doet.

Met kinderachtigheden kom je geen steek verder, zeker niet bij die ouders van je die je ervan wilt doordringen dat je oud en wijs genoeg bent om je eigen boontjes te doppen. Dop dus je eigen boontjes zo goed mogelijk. Lukt je dat niet, wees dan niet koppig, schaam je niet en vraag hulp.

Praat met je ouders. Kies er momenten voor uit dat ze niet net kwaad op je zijn (laat die bui overwaaien, een woedeaanval is niet bepaald het beste moment om je vader of moeder redelijk te benaderen). Leg ze uit hoe jij in elkaar zit, hoe jij je dingen aanpakt, in welk opzicht jij van hen verschilt. Maar vooral: vraag ze waarom ze willen dat je dit of dat doet. Hoe zij dat vroeger deden. Probeer ze te laten praten over wat het met henzelf te maken heeft. Zodat ze tenslotte misschien zelf in de gaten krijgen dat ze hun eigen gemiste kansen door jou willen laten overdoen, hun eigen teleurstellingen in jouw schoenen schuiven, of hun eigen ego door jouw prestaties willen laten opkrikken. Bij sommige ouders kun je dat misschien beter doen door het eerst eens ter sprake te brengen als er een familielid of kennis bij is, van wie je kunt verwachten dat die een beetje partij voor jou zal kiezen of op z'n minst partijdig is. Maar veel ouders zullen er niet zo'n “tolk” bij nodig hebben. Want veel ouders zijn gewoon heel redelijke mensen, die niets liever zouden willen dan de verstandhouding met hun kinderen zo goed mogelijk te hebben. En die het op prijs stellen als jij belangstelling hebt voor hen en ze vertelt wat jij van hun zou willen. Want het is waarschijnlijk wel een van de beste manieren om je ouders ervan te overtuigen dat jij ook een redelijk mens bent die recht heeft op een eigen leven en een eigen manier van doen!
© 2008 - 2019 Dutchy, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Joodse opvoeding: opvoeden moeilijk opvoedbare kinderenJoodse opvoeding: opvoeden moeilijk opvoedbare kinderenSommige kinderen zijn heel makkelijk op te voeden. Ze werken mee, zijn gelukkig, flexibel en genieten. Ouders worden gep…
PDD-NOS Boeken voor ouders, leerkrachten en hulpverlenersPDD-NOS Boeken voor ouders, leerkrachten en hulpverlenersPDD-NOS is een autistische stoornis, hierover zijn enkele boeken geschreven. In deze lijst worden ook een aantal boeken…
Taken van de pedagoogDe pedagogiek houdt zich bezig met de opvoeding. Een andere naam voor pedagogiek is opvoedingsleer, opvoedkunde of opvoe…
Ouderlijk gezag: wat is ouderlijk gezag?Wat betekent ouderlijk gezag en wie hebben er ouderlijk gezag over een kind? En is het ook belangrijk of een stel getrou…
OpvoedingsstijlenAls opvoeder voed je je kind op op de manier waarop je denkt dat het goed is. Maar je hebt verschillende stijlen van opv…

Reageer op het artikel "De bemoeizucht van ouders"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Vincent, 07-03-2015 21:36 #2
Ik ben dus 15 en heb het leven wat mijn ouders gewild hadden, ik zit op VWO en heb een sport en veel vrienden, dit klinkt dan nog niet zo erg maar mijn ouders bemoeizucht met school maakt het al dat ik terug naar de HAVO ga, ik kan niet leren, heb slapeloze nachten van de ruzies die overdag met mijn ouders komen omdat ik een ander leven voor mij zie dan zij willen dat ik krijg.
Daarnaast heb ik mijn "altijd" perfecte broertje, hij leert goed en haalt altijd een 8,9 of 10.
Daardoor willen mijn ouders dat ik net zoals hem leer en sta op het rapport.
Ik ben ook een redelijke gamer, ik ben zojuist een eigen YT-channel gestart en doe er veel voor, mijn ouders vinden dit niet leuk, als ik een video maak met facecam aan dan is dat slecht, als ik mijn naam + achternaam vertel is dat slecht.
als ik dan zeg tegen ze als ze naar de stad gaan en de een roept keihard de ander zijn naam op even te komen, iedereen ziet je gezicht en iedereen hoort die naam en nobody cares.
ik mag ook echt niks, ze vertrouwen mij niet met een eigen bankrekening en als ik vraag waarom dan is dit mijn antwoord:
"Je gaat je blut kopen aan dat minecraft".
Dit is hun enige argument, een spel waar je op openbare servers (gehost door gamers bij een bedrijf dat geld wil verdienen) is een keer een hoge rank koopt voor 5 euro denken ze gelijk dat ik dat dan overal wil doen, als ik ze dan ongelijk geef dan krijg ik weer straf en mag ik een week mijn pc niet zien.

mijn leven is hierdoor echt een puinhoop, ik wil nu ook 2 armbandjes voor 4,50 euro kopen maar dat mag niet want ik sta er slecht voor op school, maar als ik is een keer naar de AH even is een keer wat ga kopen en ik geef 10 euro uit aan eten en drinken (broodjes, snoep, cola of dr pepper) dan is het goed en mag ik het in principe elke dag doen tot we blut zijn.

daarnaast de volwassen oplossen methode, al geprobeerd en wat er dan gebeurt, hou je vast.
ze praten me als een klein kind na en gaan vervolgens nog een week verder roddelen als ze in bed liggen en denken dat ik slaap -_-
het zijn eigenlijk 2 grote babies die mij onverantwoordelijk en onserieus vinden, alleen omdat ik alles op de volwassen manier en gewoon goede argumenten geef en vraag waarom ze iets vinden.

My life's becomes shit today

Evelien, 14-05-2009 16:28 #1
Ik heb zoal een 7 maanden een vaste relatie. Het is nog nooit een stabiele relatie geweest, zowel ik als hij én mijn ouders hebben twijfels over ons. Meestal zit het goed, maar dan gaat het een paar dagen er weer slechter aan toe. Vroeger heb ik zowel met mama en papa een serieuze sterke band gehad maar sinds ik verkering heb bemoeien ze zich echt waar te veel. Hhet is al vaak gebeurd dat mama sms'jes stuurt naar mijn lief zonder dat ik het weet, om hem te zeggen dat hij het toch wel moet menen met mij enzo. ik word daar stekezot van. van s'morgenstot s'avonds vragen ze wat we gedaan hebben als we weggegeweest zijn en dan denken ze meteen da we ergens naar een daghotel geweest zijn terwijl het cinema was. ook, ik mag mijn rug nog niet keren als ik aan het bellen of aan het sms"en ben, of ze denken al snel dat het over hun gaat. Heb ik dan echt geen privé? akkoord, ik woon nog thuis en dan is het normaal dat ze alles willen weten. maar ik ben een jongvolwassen vrouw die weet waar ze met bezig is. wel, het is de eerste relatie die ik heb, en ze zijn waarschijnlijk bang dat ik ga gekwetst worden enzo maar ik zie er vaak bemoeizucht in en stokerij. soms weet ik met mijzelf geen blijf.

Infoteur: Dutchy
Gepubliceerd: 10-10-2008
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Kinderen
Reacties: 2
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!