Acute Lymfatische Leukemie (ALL)

ALL is een acute vorm van leukemie. Hierbij ontstaat er een woekering van lymfatische cellen in het bloed en beenmerg. De oorzaak van ALL is helaas nog niet bekend. Wel zijn er een aantal risico factoren bekend die een leukemie kunnen laten ontstaan. Hieronder vallen: roken, blootstelling aan straling, bepaalde medicijnen en chemotherapeutica.

ALL

Onder een acute leukemie verstaan we een levensbedreigende ziekte waarbij in korte tijd een snelle woekering van kwaadaardige leukemiecellen (blasten) de plaats inneemt van de normale bloedcellen. Deze leukemiecellen zijn van dezelfde lijn als lymfocyten. Lymfocyten zijn witte bloedcellen die erg belangrijk zijn voor de afweer. Ze herkennen lichaamsvreemde micro-organismen en zullen na herkenning antistoffen (ook wel antilichamen) produceren. Deze antistoffen zullen op hun beurt het onbekende micro-organisme aanvallen en proberen te doden. Ook helpen antistoffen met het fagocyteren (het opeten van lichaamsvreemde organismen door witte bloedcellen). De antistoffen gaan op het organisme zitten en werken daardoor als marker voor de witte bloedcellen. De witte bloedcellen herkennen de markers en vallen daardoor het organisme aan.
ALL kent twee types. De acute T-cel lymfatische leukemie en de acute B-cel lymfatische leukemie.

Diagnose

Het is nog niet bekend hoe een acute leukemie ontstaat. Wel denkt men dat het ontstaat in de vroegste ontwikkeling van de normale bloedcellen. Bloedcellen ontstaan uit stamcellen. Ergens in de deling van de bloedstamcellen gaat iets mis, waardoor de cellen harder gaan delen en ook niet meer kunnen uitrijpen. Er ontstaat dus een ophoping van hele jonge, ongerijpte cellen.
De patiënt zal bij de arts komen met wat vage klachten die ontstaan door een teveel aan leukemiecellen en het tekort aan normale cellen. Over het algemeen voelen de patiënten zich wat moe, krijgen ze snel infecties en bloeden ze ook wat langer door als ze een wondje hebben. Dit komt omdat door de woekering van de leukemiecellen, de andere cellen verdrukt worden.
Vervolgens zal de huisarts bloed en beenmergonderzoek aanvragen. Bij een ALL zijn er veel witte bloedcellen in het bloed en worden er onder de microscoop veel (en soms alleen maar) blasten gezien. Blasten zijn ongerijpte bloedstamcellen. Ook zal het materiaal bewerkt moeten worden met speciale kleuringen om de leukemie beter te kunnen classificeren. Dit is nodig om de behandeling hier op af te stemmen en om een duidelijkere prognose te kunnen stellen.

Behandeling

Om de kwaadaardige cellen te vernietigen wordt er chemotherapie gegeven. Dit is een erg zware behandeling waarbij de leukemiecellen gedood worden. Maar naast alleen de leukemie cellen zullen ook de gezonde cellen uit het beenmerg aangetast worden. Dit komt omdat de leukemie cellen nog steeds erg op de gezonde cellen lijken. Doordat deze ook stuk zullen gaan, zal het immuunsysteem van de patiënt sterk dalen tijdens de chemo. De patiënten zijn vaak al zwak, maar tijdens de behandeling zal de patiënt nog meer aftakelen. Ze zullen daarom vaak behandeld moeten worden in een aparte, beschermde ruimte waar de kans op een infectie bovenop de leukemie minimaal is.
Gelukkig zijn de gezonde cellen wel sterker dan de leukemie cellen en zullen deze de chemo eerder overleven. Deze gezonde cellen zullen dus nog wel uitrijpen tot bloedcellen waardoor het bloed uiteindelijk weer gezond wordt.
Aan het begin van de behandeling wordt eerst onderzocht of de patiënt nog infecties heeft die tijdens de behandeling problemen kunnen geven. Als deze door de verlaagde weerstand oplaaien kan de patiënt aan deze infectie overlijden. Het gaat hier vooral om infecties van uit de neus, keel, longen en het gebit. Tijdens de behandeling wordt vaak nog antibiotica gegeven om de weerstand nog wat hulp te bieden en eventuele infecties de kop in te drukken. Eventueel kan er nog een transfusie gegeven worden om het tekort aan rode bloedcellen en bloedplaatjes weer aan te vullen.