Reacties
Martin, 23-09-2016
Ik wil iedereen een hart onder de riem steken tijdens de momenten van het heengaan van een dierbare. Ik ben het in grote lijnen eens met het bovenstaande artikel en het advies om te gaan met een stervende. Ik dacht daarbij aan het heengaan van mijn moeder… alweer een aantal jaren geleden. Wat kan ik als aanvulling van bovenstaande opmerkingen daarover zeggen. Natuurlijk voelde ik innerlijk verdriet bij het heengaan van mijn moeder en het gemis dat zij er niet meer is. Maar ondanks dat toch het onvergetelijke moment dat ik haar hand mocht vasthouden op het moment dat zij heenging. Het is mijn moeder die mij op de wereld bracht, en het is mijn moeder die het verdiende op een waardige manier heen te gaan. Natuurlijk was voor haar overlijden haar lijden. Maar in die laatste fase waren er degelijk mooie momenten waar ik geen spijt van heb. Mijn vriendin die haar mooiste lied voor mijn moeder zong. Ze zou naar Nederland komen om kennis te maken met mijn moeder. Het heeft helaas niet zo mogen zijn. Desondanks ontwaakte mijn moeder uit een diepe coma toen ze door de telefoon mijn vriendin hoorde zingen, en kon ze zowaar nog glimlachen voor ze naar een paar seconden weer wegzonk in haar coma. Het zijn de momenten geweest dat de priester aan haar bed kwam om haar de laatste sacramenten toe te dienen en ze naar afloop een zucht van verlichting slaakte. Een mirakel of niet… direct na haar overlijden begon het te sneeuwen, en heeft mijn vriendin toen ze de dag na de crematie naar Nederland kwam voor het eerst sneeuw meegemaakt… en hebben we ondanks de droefenis toch onze mooiste kerst beleeft (2009). Moeder… waar je ook bent of wat je bestemming ook is… we missen je, maar we weten dat je op dit moment gelukkig bent met vader die je zo lang hebt moeten missen. Ik ben dankbaar voor de jaren die ik met jullie heb gehad. Overlijden hoeft niet alleen maar het einde te zijn… maar ook een nieuw begin, en een nieuwe bestemming. Koester de momenten die je nog hebt met elkaar.Reactie infoteur, 27-09-2016
Prachtige woorden over het heengaan van je moeder. Ik heb ze met kippenvel gelezen en ben blij dat er naast het verdriet ook mooie momenten waren.
Veerle, 19-12-2012
Mijn mama is terminaal, heeft agressieve botkanker en wil thuis sterven. Voor haar is dit moeilijk, wij zorgen voor haar met alle liefde, dag en nacht samen met onze papa diezelf ook kanker, het is best ook moeilijk, voor haar dat wij haar pampers moeten veranderen! Lieve mama, ik zal dit nog eeuwig willen doen als je daardoor gezond kon blijven. Jouw oudste dochter VeerleReactie infoteur, 06-01-2013
Ben laat met mijn reactie omdat ik zelf ook ziek ben, sorry daarvoor. Ik wens u veel sterkte met deze nare situatie en hoop dat jullie het samen goed kunnen afsluiten.
De vraag:,,Wat zou je doen als je nog maar een paar weken te leven hebt’’ wordt vaak gesteld in situaties waarin mensen wordt gewezen op de betrekkelijkheid van veel zaken. Voor iemand die daadwerkelijk terminaal is nog maar een paar weken te leven heeft, zijn wereldreizen, avonden doorhalen of bezoeken aan een bijzonder evenement vaak helemaal niet realistisch. Wat kan in de laatste weken van een terminale patiënt wel gebeuren? En hoe zien die laatste weken van een terminale patiënt eruit?
