InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Diversen > Aanranding en verkrachting: hulp

Aanranding en verkrachting: hulp

Aanranding en verkrachting: hulp Aanranding of verkrachting: het komt meer voor dan men zou denken. Wanneer je aangerand of verkracht bent, gaan er veel gevoelens door je heen. Je schaamt je, je voelt je vies, of je haat jezelf. Er komt vaak geweld of dwang bij een aanranding of verkrachting kijken. Dit zorgt ervoor dat er traumatische ervaringen worden opgedaan. Erover praten is vaak moeilijk. Uit de praktijk blijkt dat de dader vaak een bekende is. Hierdoor kan schaamte ontstaan. Maar ook angst om erover te praten zorgt ervoor dat de gebeurtenis niet verwerkt kan worden.

Begrip aanranding

Onder aanranding wordt verstaan wanneer iemand gedwongen wordt tot ontuchte handelingen. Meestal worden vrouwen hiertoe gedwongen, soms zijn het mannen maar dit komt minder vaak voor. Het dwingen vindt plaats onder geweld of bedreiging. Ontuchte handelingen zijn seksuele handelingen. Gedwongen geslachtsgemeenschap heet verkrachting. Verkrachting is het binnendringen in het lichaam met de penis, vinger of een voorwerp. Het binnendringen kan gebeuren via de vagina, anus of mond. Aanranding en verkrachting dienen daarom niet met elkaar verward te worden.

Ben jij aangerand?

Meisjes en vrouwen die aangerand of verkracht zijn, hebben vaak te maken met een bekende dader. Het kan gaan om een familielid, de partner, een buur, collega of vriend. Dit maakt het moeilijker om erover te praten. Je kan je schamen, omdat je het hebt toegelaten. Of je bent bang voor de reacties van je ouders, partner, vrienden of wie dan ook. Aanranding en verkrachting is een ernstig misdrijf. Alles wat buiten jouw wil om gebeurt, is strafbaar. Wanneer je geen toestemming hebt gegeven voor de seksuele handelingen waartoe de ander je gedwongen heeft, dan heet dit aanranding of verkrachting.

Hoe voel je je?

Wanneer je bent aangerand of verkracht, voel je schaamte en vernedering. Vaak voel je je ook erg vies, je wilt alles van je af wassen. Maar hoe vaak je je ook wast, je blijft jezelf vies vinden en je blijft eraan terug denken. Je denkt vaak dat het je eigen schuld is, dat je niet hard genoeg nee hebt gezegd of niet duidelijk genoeg bent geweest. Bedenk dat het niet jouw schuld is! Zelfs als jij nee hebt geschud, of de dader van je af hebt geduwd, hoe zacht ook, dan was dit een teken dat je geen toestemming gaf. Je wou dit niet! Voel je ook niet schuldig over hoe je je gekleed had. Want al liep je in een minirokje rond of iets uitdagends, een ander moet van je afblijven, want het is jouw lichaam! Soms voel je je helemaal niet meer veilig op straat. Je wil zoveel mogelijk binnen blijven en je bent bang om met andere mensen te praten. Ook kan je erg boos reageren op je omgeving. Soms wil je je zelf straffen, en ga je jezelf pijn doen en verwonden. Ook kan je ineens minder gaan eten of juist heel veel.

Zoek je hulp?

Je hoeft je niet te schamen en je hoeft jezelf niet te straffen. Blijf denken dat het niet jouw schuld was! Veel vrouwen en meisjes denken dat ze het na een aanranding of verkrachting zelf wel redden. Dat ze geen hulp nodig hebben. Maar je leven wordt erdoor getekend. Je kan minder goed functioneren. Je krijgt problemen op school of op je werk. Je vertrouwt niemand meer. En bovenal durf je er met niemand over te praten. Praten is belangrijk. Alleen zo krijg je die nare ervaring zoveel mogelijk uit je hoofd. Helemaal vergeten zal je het nooit, maar je leert het wel een plekje te geven. Schaam je niet om hulp te zoeken. Niemand zal jou hierop veroordelen, want jij bent het slachtoffer en je hebt helemaal niks fout gedaan. Hulp zoeken is heel sterk, voel je sterk en zoek hulp.

Waar kan ik hulp vinden?

Je schaamt je of je bent bang. Het is daarom niet makkelijk om erover te praten. Via internet kan je anoniem chatten met mensen die er verstand van hebben en naar jou luisteren. Niemand weet jouw echte naam en je kiest er zelf voor of en wanneer je weer online komt.

Je kan ook bellen met hulpverleners:
  • Slachtofferhulp: 0900-0101 (lokaal tarief), van ma t/m vrij van 09.00 tot 17.00 uur.
  • Kindertelefoon: 0800-0432 (gratis), elke dag van 2 uur 's middags tot 8 uur 's avonds.
  • Korrelatie: 0900-1450, (15 ct. p.m.) , ma t/m vr 9:00 - 18:00

Je kan uiteraard ook naar je huisarts gaan of binnenlopen bij het RIAGG. Of praat erover met een goede vriend of een familielid die je vertrouwt. Dan sta je er niet alleen voor. Maar soms is het veel makkelijker om tegen wen vreemde te praten, iemand die je niet kent en waar je anoniem bij kunt zijn. En dat is heel begrijpelijk. Want het is jouw leven.

Wet Binnen het huwelijk

Sinds 1991 geldt aanranding en verkrachting binnen het huwelijk als een seksueel misdrijf. Voor die tijd kon de vrouw geen aangifte doen, het was iets wat de vrouw binnen het huwelijk diende te accepteren. Gelukkig voor alle vrouwen, is er sinds 1991 een einde gekomen aan deze bizarre wet. 1 op de 10 vrouwen wordt binnen een relatie mishandeld, zowel psychisch, lichamelijk of seksueel. 1 op de 15 vaders pleegt ontucht met 1 of meerdere kinderen. Hoge cijfers, waarvan veel mensen geen weet hebben. Want alles gebeurt binnen gesloten deuren.
© 2009 - 2019 Bibiana, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Aanranding en intimidatieAanranding en intimidatieHet komt vaak voor dat de eerste intieme ervaring van jonge meiden niet uit vrije wil is, maar een geval van aanranding.…
De kans op beroving of aanranding verkleinenHet kan iedereen overkomen: een beroving of aanranding. Toch zijn er bepaalde mensen die meer risico lopen dan anderen.…
Wat te doen na een verkrachting en seksueel geweld?Wat te doen na een verkrachting en seksueel geweld?Ongewenst seksueel gewelddadig contact veroorzaakt onder de slachtoffers - meestal jonge meisjes en vrouwen - lichamelij…
Agrafobie, angst voor seksueel misbruik: gevolgen, symptomenAgrafobie, angst voor seksueel misbruik: gevolgen, symptomenIemand die lijdt aan de psychische aandoening genaamd agrafobie is bang voor seksueel misbruik of seksueel geweld. Deze…
Zuid-Afrika: verkrachting en seksueel geweld vrouwen/meisjesZuid-Afrika: verkrachting en seksueel geweld vrouwen/meisjesIn het post-apartheidsera, na het grotendeels verdwijnen van politiek geweld, steken andere vormen van geweld meer de ko…

Reageer op het artikel "Aanranding en verkrachting: hulp"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Kira, 05-09-2018 11:18 #11
Het is vreselijk, zelfs eng om de school binnen te lopen om elke dag dezelfde jongen te zien, die je zoveel pijn heeft gedaan, vooral mentaal.
Het gebeurde twee jaar geleden, ik zat net in de tweede klas en vond het moeilijk om nieuwe vrienden te maken wegens moeite met mensen te vertrouwen. Er was toch een jongen met wie ik goed bevriend werd, tenminste dat dacht ik. Hij was de enige die ik vertrouwde na verloop van tijd. Op een dag vertelde hij dat hij gevoelens voor mij kreeg en zoende me, ik duwde hem van me af en vertelde dat ik de jongen alleen als een normale vriend zag. Voor onze eigen bestwil heb ik het contact voor 2 weken afgekapt. Daarna heb ik de vriendschap opnieuw geprobeerd, wat een vreselijke beslissing was. Toen we op een dag alleen waren om film te kijken, begon hij me uit het niks vast te pakken en hij liet mij niet los. Er gebeurden vreselijke dingen die ik liever niet deel.

Na dit was gebeurd, heb ik het tegen niemand verteld, pas na twee jaar begon ik het mijn vrienden en familie te vertellen. De angst dat het weer gebeurt is nog niet over. Wel heb ik sinds een tijdje een serieuze relatie, voor de relatie durfde ik steeds geen nee te zeggen. Mijn vriend heeft mij geleerd goed mijn grenzen te zeggen zonder bang te zijn. Dat doe ik nu steeds meer. Door alles wat er ooit gebeurd is ben ik A-seksueel geworden. Ik hoef het niet meer, het liefst nooit meer.

Ik hoop dat dit probleem wordt aangepakt, zodat er minder slachtoffers vallen. We moeten de vrouwen en mannen helpen die dit zijn overkomen. Ik wil er voor strijden, zodat het minder vaak gebeurd!

Sara, 02-06-2016 22:11 #10
Ik liep naast een jongen uit m'n klas en hij begon aan mijn borsten te voelen en te knijpen! Ben ik nu aangerand?!

Ik, 20-11-2015 18:18 #9
Ik woonde tot voor kort bij iemand in Delft ivm mn werk in Den Haag nu sloeg deze man een arm om me heen toen ik Zondag daar kwam en die hand ging steeds lager tot hij in mn borst kon knijpen gelijk aangegeven dat ik daar niet van gediend ben was laat dus dacht ik ga slapen moest de volgende dag vroeg in Den Haag zijn voor mijn contract en om te werken toen ik savonds weer terug kwam stond die man opeens naakt in de gang me op te wachten schrok me kapot maar (misschien dom van mezelf achteraf) negeerde het toen ik in de keuken ff snel nog een kop thee wilde maken kneep hij opeens in mn kont en ging heel kort achter me staan en maakte van die neukbewegingen (had gelukkig zelf mijn broek aan) ben me kapot geschrokken en gelijk naar mn kamer gegaan en iets voor de deur gezet nog nooit zo bang geweest en de kamer niet eerder uit gegaan dan de volgende morgen toen ik de deur dicht hoorde gaan en wist dat hij weg was daarna mn spullen versleept naar de kluis op den haag centraal en van daaruit mn spul weer moeten verslepen naar twente (waar ik oorsprokelijk vandaan kom) nu ben ik vrij open over wat er gebeurd is en vandaag aangifte gedaan. heb mijn verhaal ook op FB gedeeld krijg lieve reacties behalve 1 "vriendin"was behoorlijk bitcherig en zij dat ik gestoord was dat ik er zo open over is is het nou echt zo erg dat ik het van me af praat? als ik er mee blijf zitten draai ik door

Burowelzijn, 04-06-2014 11:59 #8
Dag d. Ik zie dat er niemand heeft gereageerd op je vraag van toen. Eigenlijk is het heel simpel. Je moeder gaat over je grenzen heen. Jij geeft dat aan en dit wordt vervolgens gebagettelliseerd. Ze houdt dus geen rekening met jou. Jij bepaald zelf of je je aangerand voelt. Niemand anders. En je hebt het recht om je moeder dat heel duidelijk te maken. Hoop dat dit ook is gelukt.

D., 26-12-2013 06:52 #7
Als je moeder in je kruis grijpt [ lachend zogenaamd om te voelen of de baby ingedaald is]
en je zegt dat je dat niet leuk vind, en ze doet het nog een keer is dat dan ook aanranding?
en als ze { voor de grap] in je borsten knijpt. en zegt ah joh mag ik effe aan je tietjes zitten.
vind het zelf iig helemaal niet tof.

Umm Abdillah, 23-12-2013 16:17 #6
''Voel je ook niet schuldig over hoe je je gekleed had. Want al liep je in een minirokje rond of iets uitdagends, een ander moet van je afblijven, want het is jouw lichaam''

Het is voor een deel waar.

Want de mannen zijn anders dan de vrouwen. De man kan verleid worden door de stem, de ogen, haren van de vrouw etc.
Als een vrouw een minirokje draagt, opent zij de deuren van verkrachtingen, seksueel misbruik etc.

De vrouw is een vrouw, en geen obeject die bekeken dient te worden door alle mannen. Is het niet te veel gevraagd aan de mannen dat zij zichzelf in bedwang moeten houden, als de vrouw te veel van zichzelf laat zien?

Het moet van beide kanten komen.

In de Quran staat:

Zeg (O Moehammad) tegen de gelovige mannen dat zij hun ogen neerslaan en hun kuisheid bewaken, dat is reiner voor hen. Voorwaar, Allah is Alwetend over wat zij bedrijven.

En de vers die er precies na komt

En zeg tegen de gelovige vrouwen, dat zij hun ogen neerslaan en hun kuisheid bewaken, en hun sieraad niet tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En zij moeten hun sluiers over hun boezems dragen en hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve aan hun echtgenoten, of hun vadem of de vaders van hun echtgenoten, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broeders, of de zonen van hun broeders, of de zonen van hun zusters, of hun vrouwen, of slavinnen waarover zij beschikken, of mannelijke helpers die geen begeerte meer hebben, of de kinderen die nog niet op de 'Aurât as van vrouwen letten. En laten zij niet met hun voeten stampen om hun sieraden die zij verbergen te laten kennen. En keert jullie allen berouwvol ten Allah, O gelovigen. Hopelijk zullen jullie welslagen. (hoofdstuk 24: 30 & 31)

Een vrouw is bijzonder. Door zichzelf te bedekken beschermt en respecteert ze zichzelf.

Voormalige bosker Muhammad Ali zei:
Alles wat God (Allah) kostbaar gemaakt heeft, heeft de natuur verborgen. Je kunt diamanten niet gemakkelijk vinden, je moet graven, graven, graven en ze reinigen. Luister, ook goud kun je niet gemakkelijk vinden. Al het kostbare dat God gemaakt heeft is moeilijk te verkrijgen. parels, robijnen, olie, je moet graven, dat is zo met alles dat waarde heeft. Alles wat waardevol is heeft hij zo gemaakt. Is mijn vrouw dan niet belangrijker dan parels, diamanten, olie en goud terwijl zij me mijn zonen en dochters gegeven heeft. Waarom zou zij naakt rondstappen in al deze design kleren met een blote bovenlijf…

Vogel, 03-12-2013 11:01 #5
Mijn dochter van 14 jaar geeft nu 2 jaar signalen af, waarvan het 1e jaar schoolverzuim, depressieve symptomen, buikpijn, misselijk en zich sociaal volledig terugtrekken, zich continue openkrabben. Toen heeft zij op een bepaald moment besloten opnieuw te beginnen. Zij heeft heel veel bezittingen van zichzelf weggegooid, haalde veel herinneringen op en daarna was er een start op een nieuwe school met nieuwe kinderen. Maar nu de laatste weken ben ik erachter gekomen dat zij seksueel doorslaat, met drank, vriendjes etc. Ook is zij een eetprobleem aan het ontwikkelen (zij slaat ontbijt en lunch dikwijls over) Nu zijn wij er achter gekomen via iemand anders dat zij aan diegene onlangs heeft bekend seksueel misbruikt te zijn op 12 jarige leeftijd. Al 2 jaar proberen wij en verschillende professionele instanties bij haar een opening te vinden voor haar al haar problemen, maar het bleef bij gissen omdat zij geen openheid van zaken (kon) geven. Nu ben ik zover dat ze ook (weliswaar heel boos) heeft aangegeven dat er op 12-jarige leeftijd sprake van seks is geweest (tegen een ander heeft ze gezegd onder dwang) tegen mij zegt ze nu niets meer. Hoe moet ik hiermee om gaan? Ik weet inmiddels dat de betreffende jongen nu 18 jaar moet zijn, dus ten tijde van het misbruik was mijn dochter 12 en hij 16, dat is nu het vermoeden? Wat nu? Ik ben wel in gesprek met de instantie (psychologen) waar mijn dochter al een half jaar onder behandeling is geweest maar zij niet heel ver met haar zijn gekomen. Mijn angst is nu dus ook dat er geen opening bij haar gevonden wordt. Het schoolverzuim begint inmiddels weer toe te nemen, terwijl ze zo graag naar school wil. Ik heb zo met haar te doen. Wat moet ik beginnen?

Anoniem, 09-01-2013 11:00 #4
Zet eens wat hulp instantie erbij.

Lily, 29-09-2012 17:04 #3
Ik ben door meerdere jongens en een leraar aangerand en het is kennelijk zichtbaar, want meerdere mannen proberen het nu ook in de trein of in winkels. Ik ben laatst naar een magazijn gelokt, en de deur was al bijna dicht voordat ik merkte dat hij helemaal niet op zoek ging naar mijn product en toen zat hij al aan mijn borsten. Iedere keer is er weer iemand, en zo naïef ben ik helemaal niet. Zodra ik het aangeef aan vrienden vinden ze me een aansteller, vinden ze dat ik bij verkrachtingsscènes op tv maar even weg moet kijken, of als iemand me bedreigd, dat het vast een grapje was. Ze denken dat ik nu alles veel te serieus neem, maar de dingen die ik merk zijn niet normaal, als iemand zegt dat hij in mijn borsten zal knijpen tot ze kapotgaan, is dat geen grapje, ook niet als er daarna om gelachen wordt, dat maakt het alleen enger.

Weegschaal1970 (infoteur), 26-03-2010 14:47 #2
Ik zit met een probleempje. Ik heb zelf heel wat ellende meegemaakt misbruik enzo maar nu kwam een vriendin van mij laatst naar mij toe en ze vertelde me dat ze verkracht was door de broer van haar vriend. Ze weet van mijn ervaringen maar ik weet niet of ik hier hetzelfde advies moet gevendie ik zelf gekregen hebt want ik heb zelf amper hulp gehad voor mijn problemen dus ik weet niet goed wat en hoe ik haar moet helpen. Reactie infoteur, 26-03-2010
Het verschil tussen aanranding en verkrachting zit hem in het feit dat bij verkrachting sprake is van het binnendringen in het lichaam, door middel van een vinger, voorwerp of de penis, zonder dat je dit zelf wilt. Aanranding is het sexuele handelingen verrichten zonder dat jij dit zelf wilt. Die vriendin moet dus onmiddelijk aangifte van verkrachting doen. Doet ze dit niet, dan zal die broer gewoon ermee door gaan. Mischien bij die vriendin, of bij andere meisjes. Mischien kan je je vriendin steunen en met haar mee gaan.

Weegschaal1970 (infoteur), 26-03-2010 14:20 #1
Ik heb een vraag een tijdje geleden ben ik van achteren aangevallen in mijn borsten geknepen en in mijn kruis bettast ik weet niet goed wat ik hiermee moet. Ik weet niet wie het was maar ik voelde me heel bedreigd door de situatie. Was dit een aanranding of een sexuele intinidatie. Ik voel er heel onprettig onder en durf mezelf amper aan te raken. Reactie infoteur, 26-03-2010
Dit valt onder aanranding. Je kan hiervan aangifte doen op het politiebureau. Deze aangifte moet je zelf ondertekeken. Vervolgens gaat de politie verhaal halen bij de dader. Je hebt twaalf jaar de tijd om aangifte te doen, amar het beste is om dit zo snel mogelijk te doen, want hoe langer je wavht, hoe groter de kans dat je het blijft uitstellen EN de dader andere meisjes aanrandt. Bedank dat je geen toestemming hebt gegeven dat diegene aan je borsten of je kruis zat. Sterkte!

Infoteur: Bibiana
Laatste update: 09-06-2015
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Diversen
Reacties: 11
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!