InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Kinderen > Ouderverstoting: Een groter probleem dan we denken

Ouderverstoting: Een groter probleem dan we denken

Ouderverstoting: Een groter probleem dan we denken Kinderen hebben van nature een loyaliteitsband met beide ouders. Wanneer één van beide ouders het kind niet meer mag zien, of wanneer die ouder continu zwart wordt gemaakt bij het kind kan het kind een gespleten loyaliteit ontwikkelen genaamd: Parental Alienation Syndrome (PAS). PAS is zeer schadelijk voor kinderen en het kind kan hier ook op latere leeftijd veel problemen door ervaren.

Loyaliteitsband

Van nature hebben kinderen een loyaliteitsband naar beide ouders. Met adoptieouders en pleegouders kunnen kinderen ook een loyaliteitsband opbouwen maar dit is verworven loyaliteit. Deze ouders moeten veel meer moeite doen om die band tot stand te laten komen. Bij biologische ouders is deze band er al van nature.

Echtscheiding/vechtscheiding

Bij een echtscheiding kan het soms voor één of beide ouders lastig zijn om de liefdesrelatie en het ouderschap los van elkaar te zien. Dit kan resulteren in een vechtscheiding over het hoofd van kinderen. Wanneer een ouder zich in zo'n conflictsituatie onrechtvaardig behandeld voelt, het gevoel heeft overbodig te zijn voor de ex-partner is het belangrijk dat hij of zij hier erkenning voor krijgt van familie en vrienden. De gekwetste ouder vindt op die manier steun om verder te gaan met het leven en een leven op te bouwen met de kinderen zonder de ex-partner. Wanneer die ouder deze steun niet ervaart kan het gebeuren dat die ouder familie en vrienden tegen de ex-partner op gaat zetten en zelf in de slachtofferrol kruipt. Waar kan je een ouder het meest mee kwetsen? Door het weg houden van de kinderen!

Ouderverstoting

Bij ouderverstoting wordt één van beide ouders zwartgemaakt bij het kind, of weggehouden uit het leven van het kind. Wanneer hier niet wordt ingegrepen kan het kind PAS ontwikkelen en hier de rest van zijn leven last van houden. Ouderverstoting komt het meest voor bij vrouwen (90%) die de ex-partner (de man) zwart maakt en ervoor zorgt dat die ouder zijn kinderen niet meer mag zien (2013).

Ouderverstoting herkennen

Doordat het in 90% van de gevallen de vader is die verstoten wordt, zal er hier daarom vanuit worden gegaan dat de vader verstoten wordt. Je kunt het dus ook andersom lezen wanneer het in jouw geval om de moeder gaat.
  • De moeder spreekt in het bijzijn van de kinderen negatief over de vader.
  • De moeder laat negatieve emoties ten opzichte van de vader duidelijk merken aan de kinderen.
  • De moeder vergroot de tekortkomingen van vader uit en vertelt hierover tegen iedereen die dit maar wilt horen, ook in bijzijn van de kinderen.
  • De moeder behandelt het kind als vriend of vriendin en spreekt hierbij over de problemen die ze ervaart met de vader.
  • De moeder zorgt ervoor dat vader niet betrokken is bij school en ouderavonden, sportclubs, medische informatie en overlegt niet bij belangrijke beslissingen. Vader wordt als nutteloos gezien in dit proces.
  • De moeder reageert niet enthousiast als de vader belt voor het kind en laat dit duidelijk merken.
  • Wanneer er visite is reageert ze ineens wel enthousiast wanneer de vader belt voor het kind.
  • De moeder gooit post, kaarten of e-mails die afkomstig zijn van de vader voor de kinderen perrongeluk weg.
  • Wanneer de vader belt zegt de moeder dat hij op een verkeerd moment belt en dat hij later maar terug moet bellen. De moeder of het kind zal niet zelf terug bellen.
  • De moeder opent soms de poststukken voordat de kinderen ze mogen ontvangen, of gooit ze weg voor de kinderen ze te zien krijgen.
  • De moeder wil niet meewerken aan een omgangsregeling die uitgaat van de rechten van het kind om beide ouders te mogen zien.
  • Wanneer er wel een goede omgangsregeling is houd moeder zich daar niet aan.
  • De moeder dreigt dat de vader zijn kind nooit meer mag zien wanneer de kinderen zijn nieuwe vriendin ontmoeten.
  • De moeder is bang dat de kinderen de nieuwe vriendin van vader aardiger vinden dan de moeder zelf.
  • De moeder spreekt negatief over de vader tegenover vrienden en familie, school, sportclubs.
  • De moeder spreekt negatief over de vader tegen advocaten, therapeuten en andere deskundigen zoals Veilig Thuis (algemeen meldpunt kindermishandeling), bureau jeugdzorg en de huisarts.
  • De moeder verwijt de vader dat hij niet aan het ideaal beeld als vader kan voldoen.
  • De moeder heeft keer op keer een excuus dat het kind niet naar de vader toe kan, of zegt dat het kind zelf niet wilt.
  • De moeder zorgt ervoor dat elke communicatie tussen vader en kind onmogelijk wordt gemaakt.
  • De moeder zal haar kinderen niet aansporen om vader te bellen met zijn verjaardag, Vaderdag of een ander belangrijk moment in zijn of hun leven.
  • De moeder koopt geen cadeautjes samen met de kinderen voor de vader.
  • De moeder hoort het kind uit na een bezoek aan vader en het kind voelt zich genoodzaakt de negatieve aspecten te vergroten van het bezoek. (loyaliteitsconflict bij het kind).
  • De moeder komt nooit of zelfde bij de vader thuis.
  • De moeder weet niet hoe de slaapkamer van het kind eruit zien bij de vader.
  • De moeder weet niet wat de kinderen leuk vinden als ze bij hun vader op bezoek zijn.
  • De kinderen mogen niet naar verjaardagsfeestjes van kinderen die ze kennen uit vaders omgeving.
  • De moeder keurt de cadeautjes die de kinderen van hun vader hebben gekregen af. (Waar de kinderen bij zijn).
  • De moeder laat duidelijk blijken dat ze niet blij is dat de kinderen naar hun vader gaan.
  • De moeder is niet blij wanneer kinderen familie van de vader bezoeken zoals opa en oma of ooms en tantes.
  • De moeder weet geen namen van vriendjes en vriendinnetjes die het kind heeft in de omgeving van vader.
  • De moeder wil liever niet dat het kind gaat logeren bij opa of oma, ooms of tantes van vaders kant.
  • De moeder zorgt ervoor dat ze onmisbaar is voor het kind en de ontwikkeling van het kind staat dit in de weg.
  • De moeder beschuldigt vader onterecht van incest, slechte behandeling, mishandeling, bedreiging (verhalen die niet hard te maken zijn). Het kind is er bang voor en gaat het voor waarheid aanzien.

Het kind

Het kind voelt zich genoodzaakt de negatieve aspecten van het bezoek aan vader uit te vergroten en durft niet te vertellen dat hij het leuk heeft gehad. Ook heeft het kind het gevoel dat er gekozen moet worden voor één van beide ouders.

Gevolgen voor het kind

Een kind met PAS kan hier kleine psychische klachten aan overhouden maar dit kunnen ook ergere klachten worden zoals:
  • Een laag zelfbeeld
  • Alcohol-drugs misbruik
  • Verwarring
  • Identiteitscrisis
  • Zelf geen relaties kunnen aangaan
  • Angsten
  • Depressie
© 2014 - 2019 Nice, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Kind wil niet naar vader: omgangsregelingKind wil niet naar vader: omgangsregelingDe omgangsregeling en het probleem dat het kind niet meer naar de vader wil (of de moeder). In de meeste gevallen is het…
Echtscheiding online: digitale echtscheiding is goedkoperEchtscheiding online: digitale echtscheiding is goedkoperEen snelle echtscheiding in 2019 is een echtscheiding online. Het bespaart kosten en tijd. Zo kunt u een echtscheiding e…
De vechtscheiding, een lange en meeslepende procedureDe vechtscheiding, een lange en meeslepende procedureHet zou zo maar eens in de top tien van je ergste nachtmerries kunnen staan. Scheiden van je partner. Nu is een echtsche…
Echtscheiding: verdeling pensioen en vechtscheidingEchtscheiding: verdeling pensioen en vechtscheidingEen echtscheiding in 2019 of wordt het een vechtscheiding, wat zijn de gevolgen voor het pensioen in 2019 en 2020? Hoe i…
Heffingskortingen en echtscheidingHeffingskortingen en echtscheidingEen echtscheiding heeft vele gevolgen, financieel en emotioneel. Financieel kunnen er grote veranderingen door een echts…
Bronnen en referenties
  • http://www.ouderverstoting.nl/content/checklist.htm
  • http://www.shantih.nl/blog/blog/98-gespleten-loyaliteit-en-pas-ouderverstoting-zeer-schadelijk-voor-een-kind
  • http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/home/default.htm

Reageer op het artikel "Ouderverstoting: Een groter probleem dan we denken"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Brouckaert Bjorn, 31-03-2019 16:29 #20
De moeder woont in Oekraïne met mijn dochter. zij verbiedt mij om mijn dochter nog te zien
zelfs niet via skype of dat ik eens naar daar zou afreizen mag ik haar niet zien. wat kan ik doen om mijn dochter te zien.

H. V. D. Bosch, 18-12-2018 19:13 #19
De bovenstaande punten ( bij ouderverlating) komen mij erg bekend voor. Mijn ex schoondochter heeft heel veel van deze herkenbaren eigenschappen, inmiddels zijn deze eigenschappen bevestigd in en door medewerkers van de Raad van de Kinderbescherming afdeling Brabant/Zeeland. Alleen de rechter heeft de euvele moed gehad om tegen het advies van de RvdK de omgangsregeling tussen mijn zoon en zijn zoon te blokkeren. Er was in eerste instantie een tijdelijke regeling van 3 uu op zaterdag onder begeleiding van moeder afgesproken, na ruim 10 maanden ziet de rechter geen aanwijzingen om deze regeling uit te breiden wat een negatief effect gaat hebben voor onze kleinzoon. Het gevolg wordt nu dat hij last krijgt van de genoemde punten onder; Gevolgen voor het kind. En dit alles onder de motivatie dat de regeling 1x3 uur pwk goed is voor het kind. Helaas zijn wij machteloos (mijn zoon en wij als zijn ouders) nergens kunnen wij ons ongenoegen kwijt of ergens terecht waar we gehoord worden over deze handelwijzen en regeling. We voelen ons een roepende in de woestijn en zien geen oplossing op korte termijn, we wachten maar af tot het beroep dient bij de Hogenraad in Den Bosch.

Marcel, 26-09-2018 03:52 #18
Geachte,
Het bovenstaande is zeer herkenbaar. Mijn kinderen zijn nu 23 en 20 maar wat communicatie betreft is er nooit veel groei geweest. De moeder van de kinderen heeft geen empathie in het algemeen. Inleven in de kinderen wat betreft een verstoort beeld richting de vader is dan ook niet mogelijk. De eigenbelang (wil is wet) gaat boven ieder ander belang. Het vervelende is dat ik het zelf heb meegemaakt als kind, de moeder van de kinderen ook en nu overkomt het me zelf. Ik heb ook geen herinnering aan een moment dat ik het anders had kunnen doen om het te voorkomen. Achteraf blijkt dat het proces van zwart praten al in gaat, voordat je dit zelf in de gaten hebt. Terugdraaien is dan ook een onmogelijke klus omdat er niet wordt toegegeven met een groot gat in het geheugen. Ik heb destijds de kinderbescherming benaderd voor advies en zo. Het enige antwoord wat ik kreeg is dat zolang er een ouder bij de kinderen zit, doen ze niks. Veel zaken doen pijn en zijn teleurstellend maar wat me ook raakt is dat de kans is ontnomen het beter te willen voor mijn kinderen dat ik het zelf heb beleeft. Maar goed, dat is natuurlijk vanuit mijzelf bekeken. Mijn kinderen kunnen dit weer anders beleven. Je blijft je wel afvragen waarom dit tegenwoordig nog best vaak gebeurd, terwijl we al op veel gebieden vooruitgang boeken in communicatie.De ego is dan een duivel.

Marcel

Henk, 13-06-2018 13:24 #17
Het is te bizar,
Ik als bonusvader van een stel leuke kinderen zie hoe hun eigen vader ze keer op keer weigert en zich schuldig maakt aan de meeste van bovenstaande feiten. Voordeel is dat de kids altijd bij mijn vrouw zijn. Het bizarre is dat hij hiermee zelf veroorzaakt dat hij verstoten wordt door zijn kinderen.
Vervolgens klaagt hij wel over zijn slechte relatie met zijn kinderen en geeft moeder daar de schuld van.

De hulpverlening die vanaf dag 1 bij de vechtscheiding er bij betrokken is, is door vader de eerste paar jaren op het verkeerde been gezet. Heeft beschuldigingen geuit van slecht moederschap en ze heeft daardoor verschillende onderzoeken gehad.
Allemaal met de uitkomst dat ze een goede moeder is.

Inmiddels na een jarenlange strijd om jezelf te bewijzen ziet de hulpverlening waar het probleem hem zit.
De angst blijft echter wel dat ze ineens weer de pet anders hebben staan, het hangt namelijk erg van de hulpverlener af.

Ze zetten nu in (gelukkig) in om ouderverstoting te voorkomen.
We zijn echter al wel bang dat het te laat is. We blijven de kinderen stimuleren om wel naar hem toe te gaan (als hij weer omgang wilt) maar inmiddels is dat erg lastig geworden. Ze willen zelf al niet meer gaan. Soms vraag ik mij af wat beter is, helemaal stoppen met de omgang om verdere problemen te voorkomen of door gaan in de hoop dat dit zich ooit nog herstelt.
We weten inmiddels niet meer wat meer schade aanricht.

Geke, 22-05-2018 15:04 #16
Ik zie mijn zoon (13 jaar) nu al twee jaar niet omdat zijn moeder met haar business 'Feminine Capital' hem van alles heeft wijsgemaakt waardoor hij niets meer van zijn vader wil weten. De eerste maanden zei hij nog 'rust' te willen maar na een paar maanden was hij definitief afwijzend tegenover elke poging van jeugdzorg of anderen. Zijn moeder komt uit Tunesië en vertelde de rechter dat "familie heilig is" maar "kon hem niet dwingen als hij zelf niet wil"… Loyaliteitsproblematiek wordt door jeugdzorg en de RvdK wel geconstateerd maar er wordt niets tegen gedaan, laat staan onderzocht. Het is een schande voor Nederland dat ouders hiermee kunnen wegkomen, in andere landen wordt het kind (tegen haar zin) de andere ouder overgedragen om de loyaliteitsproblematiek te bestrijden en hiermee de aanzettende ouder buiten spel te zetten. Ouderverstoting (PAS) zou strafrechtelijk moeten worden vervolgd. De schade voor een kind is ernstige kindermishandeling!

Ruud, 31-12-2017 15:06 #15
Ik woon 13 jaar samen met de moeder van 3 uitwonende kinderen die allen op hun manier een vorm van ouderverstoting hebben waarbij de loyaliteit naar hun moeder ver te zoeken is. Hun vader is in 1992 gescheiden en is er nog steeds niet overheen.

Ik ben veel gewend maar deze kinderen vertonen ook geen enkel gevoel voor hun moeder, alle contact wordt door hun geblokt en goede raad wordt afgedaan ''als je dat zegt ga ik het juist doen''. In gesprek komen lukt niet alleen al door het roepen van kreten; dat is iets tussen jullie, wat denk je zelf, en ga maar weer in die slachtofferrol en schreeuwen.

Nu is mijn vraag; deze kinderen hebben allen een relatie waarbij ze in mijn ogen erg afhankelijk zijn van een dominante partner en daar alles voor over hebben en hun eigen IK als persoon totaal niet aanwezig is.

Wie kan mij hier iets meer over vertellen,

gr Ruud

Cindy, 27-07-2017 20:43 #14
Lieve mensen,
Ik ga het zelfde door, na 13 jaar samen te zijn geweest met de meemoeder van mijn 2 kinderen… Verlies ik mijn kids door de manipulatie van mijn ex. Mijn strijd duurt nu 3 jaar, mijn dochter van 8 keert zich nu al tegen me, zover dat ze liever bij haar meemoeder blijft, dan bij mij. Woonde 2 jaar samen met mijn nieuwe partner in een nieuw samengesteld gezin. Wij hebben zelfs terug een stap achter uit gezet, en apart gaan wonen, om mijn dochter ruimte te geven. En nog baat het niet. Mijn zoontje van 4 is zo ver nog niet, maar toch zit de angst er in, dat hij dat ook gaat doen. Moe gestreden en het ergste van al is, toen ik vroeg tijdens een bemiddeling, tussen mij en mijn ex, kijk als mijn dochter echt wilt bij jou wonen, wil ik haar die kans geven… En laten proberen met een evaluatie na 6 maand door haar psycholoog. Maar in de week dat ze bij mij hoort te zijn, pik ik haar op na schooltijd, doen we nog iets fijn en om 18 uur zet ik haar bij jou af. Antwoord van ex, wat verwacht je van mij dat ik ze constant hou dan, heb ook een leven. Daar komt dan de kat uit de mouw… Is het om de kinderen te doen of het eeuwig pesten en pijn van je ex partner?

De Wree Werner, 15-05-2017 09:46 #13
Ouder van stiefmoeder.
Mijn schoonzoon is gescheiden van zijn eerste vrouw en 10 jaar getrouwd met mijn dochter. Hij heeft een dochtertje (3jaar) van zijn eerste huwelijk (nu 14 jaar) Na een harde vechtscheiding kan hij zijn dochtertje om de 14 dagen eens een weekend zien. Hij trouwt met mijn dochter en kan via de rechtbank stilaan meerdere dagen bekomen. Het gezin breidt uit met een dochtertje en een zoontje (nu 7 en 5 jaar). 2 Jaar geleden heeft hij door mijn aandringen het gedaan gekregen om een co ouderschap van 10 dagen op 10 dagen te verkrijgen. Wij als grootouders hebben onze oudste dochter als onze kleindochter volledig opgenomen in ons gezin. We zien haar heel graag. Ex-moeder heeft altijd moeten inbinden en is niet tevreden. Op een gegeven moment kan hij zijn dochter niet meer zien. Politie, school, rechter(nog in behandeling) dit duurt nu +- 6maanden, hij mag zijn dochter nog niet zien. (wij natuurlijk ook niet) Psycholoog van moeder is ook van de dochter (partijdig). hij heeft een brief ontvangen van onze kleindochter. (wil niet meer komen is bang van vader, deze is slecht enz… (uw artikel gelezen, zeer herkenbaar) Wat kunnen wij en wat mogen wij doen?

Ingeborg, 23-04-2017 08:48 #12
Hallo allemaal,

Ik heb in twee jaar mijn dochter nauwelijks "mogen" zien waarvan ruim een jaar helemaal niet. De ouders die verstoten zijn, betalen zich scheel aan advocaat- en gerechtskosten. Het emotionele deel van de "scheiding" van de kinderen doet de verstoten ouder enorm veel pijn maar hij/zij kan er geen kant mee op.
Wanneer hulpverleners proberen iets te betekenen in het hele verhaal kun je snel zien dat de verstotende ouder alles frustreert. Alle bovenstaande "truuks" worden uit de kast getrokken. Ik heb er veel van gezien en meegekregen.
Afgelopen week was er een sportevenement waar mijn dochter aan meedeed. Ik mag van de hulpverlener niet erg veel richting mijn dochter. Ze reageert tenslotte toch nergens op. De ouders van mijn ex waren natuurlijk ook komen kijken en zowaar mijn ex en de nieuwe partner ook. Schrijnend is het dan ook dat je dochter naderhand snel richting de ex en nieuwe partner gaat en jou volledig negeert. Ze heeft me tussen de massa zien staan en keek zelfs toen ik een foto maakte toen ze voorbij kwam. Door de manier van hoe ze kijkt op de foto kan ik opmaken dat ze stevig in de war is en worstelt met de loyaliteit. Ik ben erg triest op het moment en moet bijkomen van de knock-out die ik deze week weer mocht incasseren tijdens dit grote "gevecht" dat ik nooit winnen kan.
Ik heb al erg veel gelezen over ouderverstoting maar ben nergens iets tegen gekomen waar ik iets mee kan om er iets aan te doen. Juridisch ben ik nergens en niemand die me kan helpen wanneer mijn ex niets wil. Ik ben bezig me neer te leggen bij het feit dat ik mijn dochter niet weer zal gaan zien. Opbeurende aanmoedigingen van "ze komt wel weer" doen me meer pijn dan menigeen kan denken. Als dat zo zou zijn was ze toch allang een keer teruggekomen zijn?
Ik ben moedeloos van het gevecht en ga het opgeven. Ik kan alle ellende niet meer aan en moet om mezelf te beschermen de deur gaan sluiten.

Marie, 21-04-2017 12:58 #11
Is er ook een artikel dat uitgebreid omschrijft hoe je als andere ouder (stiefouder) hier mee om kan gaan? En hoe je je kinderen kan steunen, helpen?

Papa4ever, 11-04-2017 19:20 #10
Ouderverstoting = kindermishandeling

Huisarts, leraar, intern begeleider, maatschappelijk werk, jeugdzorg, advocaat en rechter. Ze eten er allemaal van, de ellende van anderen. Iedereen weet dat kinderen loyaal zijn aan beide ouders, maar niemand gebruikt de meldcode om OV in een vroeg stadium te stoppen. Een wassen neus, de verstotende ouder komt er in Nederland gewoon mee weg. Uiteindelijk wordt de omgang en opvoedingsrelatie kapot gemaakt. 3x raden wie de dupe is? Hint: Het is niet de verstoten ouder.

Richard, 09-02-2017 08:33 #9
Ik ben een gescheiden vader en herken wel erg veel. op hoeveel vinkjes moet ik ja antwoorden. wil niet te negatief over mijn ex doen. al weet ik wel beter diep van binnen. mijn kleine kinderen vinden het steeds moeilijker om te komen. terwijl als ze er zijn het heel erg naar hun zin hebben

Siep, 26-10-2016 19:06 #8
Ik ken ook 2 schrijnende gevallen waarbij de vaders zijn verstoten. Probleem is dat PAS in Nederland niet erkend wordt. In omliggende landen overigens wel.
Maar zolang het hier niet erkend wordt, valt deze manier van geestelijke mishandeling niet onder kindermishandeling.

Maar wat nu? Ik lees er veel over. Dat het bestaat is dus wel duidelijk. Maar wanneer wordt het dan ook werkelijk erkend en wordt er ingegrepen in het belang van het kind!?

Sven Palmer, 25-04-2016 14:57 #7
Aangezien ouderverstoting in de DSM 5 onder dezelfde noemer valt als Munchhaussen by proxy, is dit een vorm van kindermishandeling Onjuist. Ouderverstoting cq vervreemding staat NIET in de DSM 5. Ik heb navraag gedaan bij de uitgever van…

Peter, 20-02-2016 12:47 #6
Mijn broer wordt al 10 maanden bij zijn dochter weggehouden. Ik herken bijna 100% in het bovenstaande. Tijdens het huwelijk, maar ook daarna was het mijn broer die de grootste zorg voor het kind op zich nam. Vader en dochter hadden altijd een geweldige band. Mijn nichtje begint te puberen en krijgt niet overal haar zin in bij vader. Ze is naar moeder gegaan en niet meer terug gekomen. Moeder greep dit dankbaar aan in haar persoonlijke vete naar haar ex. De moeder had in die eerste weken nadat dit probleem speelde een vakantie geboekt met een van haar minnaars. In plaats van sturend op te treden en haar dochter te corrigeren liet ze haar dochter logeren bij een vage kennis. Mijn broer was het daar niet mee eens, maar kreeg zijn dochter niet mee. Hulpinstanties zijn soft en gingen daarin mee waardoor ze impliciet meewerken aan de vorming van ouderverstoting. Inmiddels 10 maanden en meerdere hulpverleners verder ligt de zaak nu weer bij beschermplein. In het VTO verslag lees ik tot mijn grote verbazing dat er geen rapportages zijn. Wat hebben die mensren al die tijd gedaan?Zelf heb ik in die beginperiode ook aan de bel geyrokken. Als eerste reactie van de raad van kinderbescherming (Mark Goossens) kreeg ik dat ik geen betrokkene was en dat mijn mail vernietigd zou worden. Ik moest maar bij veilig thuis aankloppen. Daar reageerde de behandelende (Charlotte van de Eerthwegh) pas na drie keer aandringen en een week later. Enkel met de mededeling dat mijn mail was ontvangen. Melding maken van deze situaties lijkt dus weinig zin te hebben. Het lijkt erop dat deze instanties nig nooit met een opstandige puber hebben gewerkt. Ook hier wordt alles wat een geindoctrineerde en opstandige puber zegt, klakkeloos geloofd. Mijn vertrouwen in deze instanties was al niet groot, maar is nog verder gedaald. Zo diep onder nul dat de rayonhoofden in Friesland al bij elkaar worden geroepen. Mijn nichtje en ik waren altijd dikke maatjes. Maar ik heb haar al bijna een jaar niet meer gezien of kunnen spreken. Telefoonnummer gewijzigd, ik (maar ook mijn moeder' haar oma) verwijderd als facebook vriend… In VTO wordt expliciet melding gemaakt van de negatieve invloed van de moeder, maar er wordt niet ingegrepen. Ik zou nog uren door kunnen typen. Maar hier laat ik het bij.

Antoinette, 27-09-2015 12:17 #5
De rechtspraak faalt in deze, net als de jeugdbescherming en de Raad van kinderbescherming. Er wordt niet aan waarheidsbevinding gedaan. Wat het kind zegt is waarheid en als dit dus ingegeven is door de verstotende ouder, heb je een probleem, namelijk dat je je kinderen niet meer ziet.
Op gegeven moment is de hersenspoeling zo ver dat de vestoten ouder niets meer hoeft te doen aan indoctrinering want het beeld dat is geschetst van de ouder die ze niet meer zien is voor hen een waarheid geworden. Vandaar dat het ook in de meeste gevallen onomkeerbaar is.
Het is heel tragisch en heel pijnlijk. Ik wist niet dat er zoiets als dit bestond tot je er zelf mee te maken krijgt.
Het gaat ook steeds over het belang van de kinderen bij de jeugdbescherming, raad vd k en rechtbank. en dat is heel belangrijk, waar ze niet naar kijken is dat de ouder die verstoten word kapot word gemaakt en de kinderen deze ouder dus kwijt zijn. Ook al zou je ze weer zien na jaren, de vervreemding is voltooid en je zult elkaar als kennissen tegemoet treden.

Diana, 28-05-2015 23:48 #4
Naar de huisarts van het gezin toe gaan heeft geen enkel nut. Het enige wat de huisarts zegt is dat het allemaal wel niet zo'n vaart zal lopen. Het AMK bellen is nutteloos, het antwoord van hun is dat je als familie teveel betrokken bent. Het komt vanzelf wel goed zegt het AMK… Vandaar dat mijn zwager nu al 4 1/2 jaar zijn kinderen niet heeft gezien. Het enige dat in mijn ogen dat helpt is een dwangsom voor de ouder die zijn/haar kind niet meegeeft aan de andere ouder. Of geen alimentatie meer laten betalen door de verstoten ouder. Als de vaders/moeders die hun kinderen weghouden bij de ander het in hun portemonnee voelen, dan piepen ze wel anders. In het geval van mijn zwager 257 euro per maand betalen voor een dochter die hij al 4 1/2 jaar niet ziet, en die zelfs haar naam veranderd heeft in de achternaam van haar moeder… ik heb mijn twijfels over het Nederlandse recht en de hele gerechtelijke molen.

Idreg, 05-05-2015 21:34 #3
Ook ik heb dit als vrouw meegemaakt. Bij onze scheiding werd er een keurig convenant opgemaakt. De kleinste kinderen gingen met mij mee, de pubers bleven bij hun vader. Aanvankelijk ging alles redelijk, zij het, dat de scheiding vooral mij in de schoenen geschoven werd. Toen ik echter een vriend kreeg, veranderde de zaken. De kinderen, die bij hun vader woonden, hielden zich niet meer aan de bezoekregeling om vele redenen. De scheiding werd plotseling vooral als mijn falen gezien. En mijn vriend werd gezien als de oorzaak van de breuk tussen hun vader en mij, omdat die vriend al een vriend was tijdens het huwelijk tussen hun papa en mij. Inmiddels zijn wij 7 jaar verder. Het contact tussen de oudste zoon en dochter is er niet. Ik heb zelfs mijn oudste kleindochter alleen 1 x bij toeval gezien. Nu mijn oudste dochter trouwt, ben ik niet welkom. Mijn tweede dochter vertelt mij, dat ik wel oké ben, maar dat zij mij niet echt als haar moeder ziet. Ondertussen heeft vader twee van de drie kleintjes die bij mij woonden en die nu puber zijn, ook naar zich toegehaald, omdat het bij hem, bij de andere kinderen toch veel beter toeven is. Ondertussen begint een van die twee mij ook als een egoist te betitelen, omdat ik getrouwd ben met mijn toenmalige vriend en verhuisd ben naar zijn woonplaats. Van degenen waar ik nog wel contact mee heb, hoor ik dat hun vader steeds wil, dat zij zich tegen mij uitspreken, of mijn doen en laten veroordelen. Ik dacht hier stuk aan te gaan.heb momenten gehad, waarop ik mij afvroeg, waarom ik in Godsnaam nog verder moet leven. Maar ik heb gekozen voor het leven. Dit is wat mijn ex-man wil. Ik moet lijden, omdat hij wraak wil. Wraak, omdat ik mij niet meer voegde naar zijn wensen, maar wegging. Ik weiger dat. Ik zal leven.zij het met veel pijn. ik hoop, bid, dat de kinderen op een dag gaan beseffen hoe de vork werkelijk in de steel zit.mdat ik niet weggegaan ben, omdat er een ander was. Maar dat ik weggegaan ben, omdat ik marionet was. Angstig voor de passieve agressie van hun vader. Dat ik in die afschuwelijke tijd in de man die nu mijn man is, een tegenover vond. En ja, wij zijn getrouwd.men dat doet hun vader pijn. Hij heeft geen zeggenschap meer over mij. Maar ik wil hun vader niet zwartmaken. niet met modder naar hem gooien. Ik wil hem hoog houden als hun vader. Dat is wat wij elkaar beloofden tijdens de scheiding: dat wij elkaar, als ouders zijn de hoog zouden houden naar de kinderen. Dat hij zich daar niet aan houdt, is zijn keuze. Ik weiger mij in die positie te laten dwingen door hem. En daar betaal ik mijn prijs voor. Een hoge prijs.

Petra, 12-04-2015 11:47 #2
Ook ik, moeder van drie kinderen, ben vanaf begin scheiding verstoten door eerst mijn zoon, daarna ook mijn dochter. Kinderen waren inmiddels het huis uit en hadden allen een relatie. Eerste jaren heb ik nog verjaardags- kerstkaarten gestuurd en getracht te bellen. Zonder resultaat. Na geboorte kleinkinderen opnieuw geprobeerd zonder resultaat. Mijn ex had hiermee al gedreigd dat ik mijn kinderen nooit meer zou zien en dacht toendestijds: ze zijn volwassen het komt wel goed. Niet dus. Inmiddels 6 kleinkinderen waarvan ik er maar 2 ken. Mijn ex vroeg me eens hoe het voelde mijn kleinkinderen nooit te zien. Dar dat toch zeer morder done en ik Zoudtlandtkazerne mienten missen. Mijo antwoord was "wat je niet kent kun je ook niet missen". Nu hoor ik dat vooral mijn zoon zeer ongepast grof gedrag vertoont naar zijn kinderen (meisjes) toe. Mijn dochter waarmee ik nog wel contact heb zei laatst nog wat enorm pijn deed "ik krijg zelfs geen blaren als ik mijn handen in het vuur steek, je zoon wil niets met je ge maken hebben. Verafschuwt en haat je". Gegeven is dat mijn ex wel ieder jaar Sinterklaas en Kerst viert met de hele familie. Gelukkig zijn de kinderen onderling wel goed met elkaar. Oudste dochter, geen contact. 40 jaar. Tweede dochter wel contact 39 en zoon nu 35 jaar. Voilà resultaat na 10 jaar gescheiden te zijn. Heb er me in moeten vinden en kinda afgesloten. Het is zoals het is.

Jolanda Hoek, 27-02-2015 18:05 #1
Wat ik hier allemaal lees dat komt mij erg bekend voor, ik ben zelf moeder maar heb als kind in de puber het als lijdend ervaren dat mijn moeder negatief sprak nadat ze mijn vertelde dat mijn echte vader in mijn optiek al 13 jaar niet mijn echte vader was, per slot werd er achter aan gezegd jou vader is een man zonder ruggengraat hij laat zich alles zeggen, nu daar ging mijn onzekerheid die ik al had naar een lager peil, soms denk ik zal ik een boek schrijven, waarschuwing voor ouders en buitenstaanders als je van kinderen houd dan lees je dit en past het toe, omdat dit een belangrijk aspect is voor de ontwikkeling naar relaties na de gebeurtenissen die dus niet goed zijn opgepakt.

Het is al moeilijk om alleen een kind op te voeden maar het is ook moeilijk om een gezin achter te laten, en de vader van mijn dochter heeft dit drie keer gedaan, wij waren het tweede gezin, ik geloof zeker dat als wij goed waren begeleid dan hadden wij het kunnen redden maar dat door neutraliteit, al doet de vader of moeder verkeerde dingen, kraak ze nooit af bij de kinderen, nee dit kan hele nare gevolgen hebben en dat hebben ze bij mijn gehad ik kan er zeker over mee praten, ik vind het ook een vreselijk gehoor als een ouder nog in een kind rol zit omdat de opvoeding niet heeft kunnen slagen vanwege een vicieuze cirkel, ik geloof dat die zeker doorbroken kan worden maar dan zou je op een liefdevolle eerlijke manier de ouder die dit nodig heeft inderdaad niet mogen aanvallen al is er wel een reden voor, ik begeleid een gezin die uit elkaar is maar niet zonder elkaar kan, en dit is voor hun een moeilijke situatie, te lang bij elkaar irritatie en te kort ook, en gemis van elkaar, dus wat ze missen dat is de woordenschat om de open communicatie te houden waardoor de plannen die ze zouden willen maken beter zouden afgestemd kunnen worden, dit klinkt natuurlijk erg mooi maar het is mogelijk met de juiste dirigent waar een wil is daar is een weg, sorry misschien schrijf ik dit terwijl het niet aan de reglementen volstaat sorry, ik ga denk ik toch een ankertje schrijven hoor met alles wat in het voordeel van ouders kunnen zijn groet Jolanda

Infoteur: Nice
Laatste update: 29-04-2016
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Kinderen
Bronnen en referenties: 3
Reacties: 20
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!