InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Kinderen > Kinderen met ADD

Kinderen met ADD

Een kind dat nooit kan stil zitten en hierdoor zich niet kan concentreren of zijn aandacht er bij houden. Bij een flinke groep van deze kinderen wordt de diagnose ADHD gesteld. Bij ADHD staan echter de gedragsproblemen op de voorgrond en bij ADD vooral de problemen met de concentratie en het aanleren van vaardigheden. ADD kinderen vertonen in tegenstelling tot ADHD kinderen juist eerder passief gedrag.

Wat is Attention Deficit Disorder (ADD)

Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat ADD een biologisch gebaseerde stoornis is. ADD is voor 80% genetisch bepaald aangezien erfelijkheidsfactoren een grote rol spelen en wordt veroorzaakt door de manier waarop de hersens met elkaar in verbinding staan. Alleen bij enkele ADDers kan alcohol misbruik bij de zwangerschap, een zwaar ongeluk of een te vroege geboorte hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van ADD. Een teveel aan suiker veroorzaakt geen ADD. ADD heeft te maken met kleine verschillen in de hersenen. Het lijkt er op dat het te maken heeft met twee stofjes die meewerken bij het versturen van informatie tussen verschillende cellen in de hersenen, specifiek in het gebied dat verantwoordelijk is voor aandacht / concentratie en het aanzetten tot activiteit. In 60% van de gevallen heeft een ADD-kind een specifieke lees- of rekenstoornis.

Vaak zijn personen met een ADD als baby erg rustig (te rustig) geweest en maken zij een trage indruk. Ze zitten bijvoorbeeld graag voor de tv, maar blijken bij navraag waar ze naar keken helemaal niet gevolgd te hebben. ADD lijkt vaker bij meisjes of vrouwen op te treden. Dit is mogelijk het gevolg van het feit dat meisjes van nature meer internaliserend (naar binnen toe/in zichzelf gekeerd) gedrag vertonen en jongens externaliserend (naar buiten toe gericht gedrag). Doordat er bij personen met een ADD geen of nauwelijks sprake is van hyperactiviteit worden zij niet opgemerkt of gediagnosticeerd, terwijl er wel degelijk sprake is van een stoornis.

Kinderen met ADD

Kinderen met ADD vallen niet zo snel op omdat ze geen druk gedrag vertonen. In tegenstelling tot ADHD kinderen vertonen kinderen met ADD juist eerder passief gedrag. ADD kinderen zijn wat rustiger, dromerig en worden vaak bestempeld als lui. Net als ADHD´ers kunnen ADD kinderen zich niet concentreren op een onderwerp. Deze kinderen zijn snel afgeleid, en zijn simpelweg niet in staat de vereiste motivatie op te brengen om iets te doen waar hun interesse niet naar uitgaat. De verveling slaat bij deze kinderen snel toe en het kind gaat op zoek naar iets leukers, spannenders of iets wat interessanter is.

Vooral ADD meisjes lijken wat meer op de achtergrond te blijven, ze zijn verlegen en afwezig. Kinderen met ADD zijn weinig sociaal, ze hebben vaak weinig vrienden, zijn erg gevoelig, erg chaotisch en trekken zich vaak terug op hun kamer. Ook kunnen deze kinderen er slecht tegen wanneer hen een of ander onrecht wordt aangedaan. Deze kinderen voelen zich regelmatig eenzaam en onbegrepen. Bijzonder is het doorzettingsvermogen van ADD kinderen, net als de intelligentie en het gevoel voor humor, dat de beste manier is om onzekerheid te verbergen.

Volwassenen zijn zich vaak niet van bewust van hun innerlijke onrust, zelfkritiek en de grote hoeveelheid energie die het dit kind kost om voor zijn/haar "onoplettendheid" te compenseren. Hierdoor ontsnapt deze groep ADDers vaak aan een diagnose totdat ze puber zijn, volwassen of zelf (AD(H)D) kinderen krijgen.

Kenmerken van ADD kinderen

In het internationale handboek voor psychiatrische stoornissen, de DSM, wordt ADD als volgt omschreven: in ieder geval zes van de volgende negen punten moeten voor een periode van ten minste een half jaar zijn waargenomen in een mate die niet bij het ontwikkelingsniveau van het kind past:
  • niet voldoende aandacht voor details, veel achteloze slordigheidsfouten in werk
  • moeite aandacht bij taken te houden
  • lijkt vaak niet te luisteren als direct aangesproken wordt
  • volgt aanwijzingen niet op en maakt taak vaak niet af
  • moeite met het organiseren van activiteiten
  • vermijden van activiteiten die om een langdurige geestelijke inspanning vragen
  • raakt vaak dingen kwijt
  • gemakkelijk afgeleid door uitwendige prikkels
  • vergeetachtig bij dagelijkse bezigheden

Binnen de groep kinderen met ADD zien we een normale intelligentie-verdeling, wat dus inhoudt dat deze zowel gemiddeld, lager dan gemiddeld maar ook hoger dan gemiddeld kan zijn. We zien alleen dat kinderen met ADD meer moeite hebben informatie terug te vinden in hun geheugen, waardoor hun intelligentie soms lager ingeschat wordt dan dat deze is.

Beperkingen van ADD kinderen

De klassieke symptomen van AD/HD kinderen bestaan uit onoplettendheid, impulsiviteit, overbeweeglijkheid en rusteloos zijn. De kenmerken van ADD kinderen liggen net even anders. ADD kinderen vallen vaak niet op omdat niemand last van hen heeft. Er is ook geen sprake van overbeweeglijkheid of hyperactief gedrag. Zoals gezegd hebben kinderen met ADD ontzettend veel moeite met taakgericht werken. Het aanleren van dagelijkse routines en vooral het automatiseren kost ze veel moeite. ADD kinderen zijn kinderen die stil, teruggetrokken en dromerig zijn. Hun leertempo ligt laag, ze hebben weinig zelfcontrole, lijken vergeetachtig en weinig nieuwsgierig. Omdat deze kinderen zich moeilijk kunnen concentreren gaat het kind wegdromen, nagelbijten, staren, frunniken om zich maar niet met de taak te hoeven bezighouden zoals we ook bij andere kinderen zien die zich niet goed kunnen concentreren. Toch worden hun problemen vaak toegedicht aan niet willen, terwijl er sprake is van niet kunnen.

De gevolgen van ADD

Kinderen met ADD slagen er niet in voldoende aandacht te geven aan details. Ze maken vaak fouten in hun schoolwerk of in andere activiteiten. Ze hebben moeite om hun aandacht bij werktaken of spelletjes te houden. Ze lijken vaak niet te luisteren als ze worden aangesproken. Kinderen met ADD volgen vaak aanwijzingen niet op en vinden het moeilijk om hun taken en karweitjes af te maken of verplichtingen na te komen. ADD kinderen raken vaak dingen kwijt die ze nodig hebben voor taken en bezigheden en ze worden gemakkelijk afgeleid door diverse prikkels om zich heen. Vergeetachtigheid komt vaak voor bij deze kinderen. Alledaagse taken en routines vormen een struikelblok voor deze kinderen.

Kinderen met ADD vinden het vaak heel moeilijk om te moeten wachten, hierdoor lijken ze soms veeleisend of egocentrisch. De hersenen van het kind gaat dan sneller dan het moment en het kind denkt alvast ver vooruit aan andere zaken. Hierdoor hebben ze moeite met het beantwoorden van een onverwachte vraag. ADDers doen op het moment voordat ze denken en hebben pas daarna de tijd om te bedenken of het nu wel hadden moeten doen. Kinderen met de combinatie AD/HD kunnen soms boos en ongeduldig zijn. Het kind heeft tijd nodig om iets te verwerken en overziet het hier en nu pas enkele seconden later.

Uit onderzoeken is gebleken dat ADD kinderen in tegenstelling tot ADHD kinderen minder motorische problemen hebben. Als laatste lijken ADHD kinderen minder leerproblemen te hebben dan ADD kinderen en hebben ADD kinderen meer moeite bij planmatige taken zoals bij het rekenen dan ADHD kinderen.

Positieve kenmerken van ADD

Kinderen en volwassenen met ADD hebben een zeer goed inlevingsvermogen en zijn uiterst creatief (fantasierijk). ADDers zijn als volwassenen thrill seekers en gaan graag uitdagingen aan. Ook zijn ADDers uitgerust met een extra vermogen dat we Hyper Focus noemen. Een extra vermogen om je volledig te verliezen in iets dat de interesse heeft gewekt. Geen rust kunnen vinden tot het verhoopte eindresultaat is bereikt. Dit resulteert vaak in zeer creatieve uitbarstingen.
Adders hebben verder een goed gevoel voor humor, een enorm doorzettingsvermogen en een scherpe intuïtie.

ADDers hebben over het algemeen een boven gemiddeld IQ waardoor zij zeer goed in staat zijn hun ADD uitdagingen voor lange tijd te verbergen. Dr. Paul Elliot uit Dallas heeft meer dan 20 jaar met mensen met AD/HD gewerkt en is er inmiddels van overtuigd dat er een groot verband bestaat tussen ADD en de intelligentie. Vrijwel alle mensen met een IQ boven de 160 blijken ADD te hebben.

Hulp aan kinderen met ADD

Aan te raden is om het kind veel structuur, regelmaat en voorspelbaarheid en beloningssystemen te bieden om zo controle te krijgen over het gedrag.

  • stel regels expliciet en duidelijk
  • maak het ongewenste gedrag bespreekbaar met het kind
  • spreek waardering uit bij gewenst gedrag
  • geef extra aandacht bij moeilijke of nieuwe situaties
  • besteed extra aandacht aan het opbouwen van een goede relatie, dit helpt bij het maken en handhaven van afspraken
  • stel een time-out in bij oplopende spanningen (ter bezinning)
  • stimuleer contact met anderen
  • stel maatregelen tegen ongewenst gedrag en waardeer goed gedrag
  • motiveer het kind zoveel mogelijk

Lees verder

© 2008 - 2019 Marieke1982, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Kinderpsychiatrie: ADHD oorzaak, symptomen en behandelingVan ADHD heeft bijna iedereen wel eens gehoord. De afkorting ADHD staat echter voor de Engelse woorden Attention Deficit…
Is mijn kind hooggevoelig of heeft het ADHD of ADD?Is mijn kind hooggevoelig of heeft het ADHD of ADD?Soms is het overduidelijk dat het kind hooggevoelig is. Soms is het voor de ouders en begeleiders een groot raadsel wat…
ADHD Checklist: Symptomen en kenmerken van hyperactiviteitADHD of hyperactiviteit bij kinderen staat behoorlijk in de belangstelling. Voor ouders is het een zegen dat er eindelij…
Wat is ODD en CD?Wat is ODD en CD?ODD is een afkorting van oppositional defiant disorder dit betekent oppositioneel-opstandige gedragsstoornis. CD is een…
De diagnose ADHDADHD'ers zijn overal tegenwoordig, het lijkt een trend te zijn. Wat is er nou eigenlijk nodig voor de diagnose ADHD?

Reageer op het artikel "Kinderen met ADD"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

R., 04-01-2016 17:28 #27
@ Eric van 18-10-15:
Met een stiefvader als jij zou ieder kind een stoornis ontwikkelen.
Arm kind. Zo minderwaardig en liefdeloos over hem praten. Over een jong kind nota bene.
Als ik je vriendin was zou ik je per direct de deur uitschoppen. Dat zou iedere goede moeder doen met zo'n vent als jij.

Eric, 08-10-2015 17:37 #26
Wat ik al jaren terug constateerde is de laatste tijd (half jaar) alleen maar sterk benadrukt. Onze zoon van 9 heeft duidelijk alle ADD kenmerken alleen heeft hij totaal geen doorzettingsvermogen, niet creatief en geen gevoel voor humor.

Helaas is het een pijnlijk onderwerp als ik het aanboor bij mijn vriendin want het is niet mijn eigen zoon. Heb hem op zien groeien sinds z'n tweede jaar en toen was het een vrolijk menneke al vroeg hij om enorm veel aandacht en enorm drammen om zijn zin te krijgen.
Ik zie het als geen belemmering als we weten hoe we ermee om moeten gaan. Als ik het naar boven breng dat er toch wel zorgelijke gedragsafwijkingen zijn dan is het huis te klein.
Nu mijn vriendin er het laatste half jaar echt moedeloos van wordt zal ik het zeker weer aanroeren. Nu Opa en Oma er intuinen dat het een heel ander kind is en dat hij niet happy is als hij terug is is voor mij duidelijk.
Een uitgestreken heilig smoeltje want dat heeft ie mee. Alleen heeft enorm veel moeite om een zin te maken, een woord te geven aan dagelijkse dingen om je heen, hij kan het gewoon niet benoemen. En nu valt het zn vriendjes ook op dus vroeg of laat staat hij alleen.
Hij is zeker niet de slimste al zag het er naar uit dat hij goed kon rekenen: maar als zoals met alles enige moeite kost dan gaan we verhalen verzinnen, er omheen draaien etc.
Komt iedere dag dezelfde eenvoudige afspraak niet na en belt dus z'n moeder niet net na schooltijd: ieder keer weer een andere reden, alleen nu ik het scherp in de gaten houd zien we dat hij enorm verslaafd raakt aan "Minecraft" wat waar dan ook gespeeld moet worden. Nu ieder het weet dat hij dan buiten moet spelen of iets anders moet gaan doen dan vergeet hij de tijd, vergeet n hond, vergeet de voetbal, de kapper, noem het maar op.
En als we hem op een rustige manier iets vertellen (langer dan 10 seconden) dan is de aandacht al bij iets anders.
Maar zn telefoon uitzetten vergeet hij niet, zakgeld ook niet maar wel alles wat de school meegeeft, uitnodigingen voor feestjes etc etc.
Ik ben aan de ene kant blij dat ik altijd heb gezegd: dan maar een militaire structuur. Herhalen herhalen en nog eens herhalen.
Al dat slappe gedoe met praatgroepjes: een aap kan je kunstjes leren, een hond ook en ik sla het toch wel even wat hoger aan. Geen medicijnen en shit maar gewoon er kort op en rustig blijven en laten zien dat er regeltjes bestaan en die lezen we voordat we gaan slapen en als we weer op zijn.
Doe het licht aan, geef je hond eten en drinken, poets je tanden, … alleen kreeg ik altijd te horen, zit er niet zo boven op… hij kan nog niet fatsoenlijk boter op zn brood smeren want motorisch is het ook niet wat je noemt een normaal kind. Ik krijg het dopje er niet af, ik krijg mn broek niet uit, … eerst dacht ik het is gemakzucht maar er ontbreekt heel veel aan motivatie en sociale vaardigheden (had hij vroeger wel)… want als er een vriendje bij ons thuis is moet hij laten zien dat hij het kan. Alleen moet het altijd sneller, en beter: moet ook altijd zeker zijn dat hij kan winnen met iets anders komt de trucendoos weer boven… Is moeilijk als je zelf niet zo bent geweest en dit allemaal hele dagen meemaakt. Opvoeden is 1, O het is zo'n leuk kind, O hij is zo slim, O dat doet hij graag. Helemaal niet, het is hel aan het worden en mn geduld raakt heel ver op. Liegen en bedriegen werd eruit geramd bij ons: nou dat is dus duidelijk, maar nu 1 verkeerd woord en je bent de slechtste en meest gestoorde ouder die er is. Mijn vriendin heeft er heel veel geduld mee en heeft altijd haar tijd ervoor genomen om het te bespreken met hem, ik heb daar veel van geleerd. Ik doe dat ook al blijf ik er van de eerste dag bij… het doet hem geen reet. Dus ADD stempeltje dan maar?

Jurijn, 12-06-2015 14:50 #25
Ik heb een haat-liefdeverhouding met de perceptie van mijn denken. Ik beschouw (mijn) ADD als een neurologisch geschenk.

Jeannette van Os, 31-10-2014 18:15 #24
Bij mijn zoon (hij is nu 12) is ADD vastgesteld. Zelf hecht ik niet zoveel waarde aan deze diagnose. Dat klinkt misschien een beetje raar. Waarom laat je je kind dan testen? Dit was een onderdeel van mijn zoektocht naar hoe ik mijn zoon kan helpen. Als ik naar mijn kind kijk, zie ik een prachtig kind dat heel veel talent heeft. Alleen kan hij zijn talenten niet ontwikkelen omdat het onderwijs dat hij ontvangt, voor hem niet passend is. Hij geeft zelf aan dat de lessen saai zijn en hij begrijpt ook niet waarom hij bepaalde dingen moet leren. Voor hem is het niet logisch. Dat zorgt voor concentratieproblemen en kan zelfs leiden tot faalangst. Wat gebeurt er met jezelf als je iets saai vindt of niet interessant? Ze hebben behoefte aan een andere vorm van onderwijs, meer prikkels. Dit betekent misschien niet eens dat de leerstof anders hoeft te zijn, maar wel de manier waarop het wordt aangeboden. Als mij zoon geprikkeld wordt, gaat hij als een speer. Dan is hij super geconcentreerd. Ook is hij impulsief, maar wat geeft dat? Dat is waarschijnlijk de manier waarop hij moet leren. Mijn zoon is zoals hij is. Hij is niet voor niets zo. Als je niet mee kunt komen op school, ligt dat meteen aan het kind. De laatste tijd wordt bij zoveel kinderen de diagnose ADD/ ADHD gesteld. Ik vraag mezelf dan af, goh hoe zal dat komen? De wereld verandert en dat betekent dat andere dingen ook veranderen. De wereld heeft behoefte aan deze kinderen. Het is dus eerder een tekortkoming in het onderwijs dan een tekortkoming bij het kind. Ik heb al zoveel geleerd van mijn zoon. De gesprekken die ik af en toe met hem heb; het is een verrijking, maar ook een soms lastige leerschool. Hij kan zo goed aangeven hoe het werkt bij hemzelf. Ze bekijken de dingen op hun eigen manier. Wanneer wordt er eens 'echt' gekeken naar deze kinderen? Ik ben ervan overtuigd dat wanneer je deze kinderen aanspreekt op een manier die bij hun past, er mooie dingen gebeuren. Dat de drukte in hun hoofd minder wordt, omdat ze dan aan de slag kunnen met alles wat er in dat hoofd zit. Dus ik ben op zoek naar mensen die weten hoe je deze kinderen in beweging kunt zetten, zodat ze eindelijk zelf kunnen gaan ervaren dat ze het echt wel kunnen. Misschien ervaringsgericht onderwijs, zodat ze meteen ervaren waarvoor ze leren? Mijn moedergevoel geeft in ieder geval aan dat er niets mis is met mijn kind, maar dat het bij hem gewoon anders werkt. Hij is goed zoals hij is. Blijf geloven in je kind! Wie weet waar ik terecht zou kunnen?

Anneke Honsdrecht, 18-08-2014 18:29 #23
Ik heb een kleindochter van bijna 7 jaar oud. Ze heeft ADD en is een slim en vrolijk meisje. Het probleem is dat ze op school geen vrienden kan maken. Ze hunkert ernaar maar ze weet niet hoe ze het moet doen en ik vind het zo erg voor haar. Ze speelt altijd alleen en is daarbij ook nog eens enig kind. HELP wat moeten we doen!

Nina, 21-04-2014 22:13 #22
Herhalen lukt wel. Weinig tv, weinig computer, veel sport, veel lezen en geen medicijn en veel liefde!

Alicia, 10-02-2014 23:13 #21
Lieve ouders.

Mijn lieve dochtertje van 6jr heeft voor 99% ADD… We zitten nog in onderzoek fase. Ik zelf heb net ook de diagnose gekregen, en slik Ritalin en dat gaat goed.
Maar op school gaat het bij me dochter erg slecht, concentratie etc etc… Je kent het wel de ADD kenmerken. De school zou graag zien dat wij icm met de kinderpsychologe onze dochter ritalin gaan geven om te kijken hoe haar school prestaties dan zijn.
Ik persoonlijk als moeder vindt ik dit niks. Voel me schuldig, rot en heb het idee dak me kind vergif toe dien. Hoe denken jullie er over?

Radeloze en bezorgde moeder

Karen, 07-02-2014 09:09 #20
Onze zoon heeft ook ADD. Vanaf kleins af aan was hij al anders dan anders. De ADD is geconstateerd toen hij 15 was. Hij is nu bijna 18. We hebben een heel traject aan hulpverlening doorlopen: van speltherapie naar vrij gevestigde psychologen en therapeuten en kinderarts. Vaak therapieën voor eigen rekening. Medicijnen slaan ook niet echt aan, bovendien vergeet hij ze in te nemen. Hij heeft eigenlijk 100% begeleiding nodig, kan niets zelfstandig. In een gewoon gezin niet op te brengen dus. Ook de vele oudercursussen die we gedaan hebben hebben helaas niets opgeleverd. Ook studiekring en particuliere studiebegeleiding hebben niet geholpen. Soms sta je wel met de rug tegen de muur. Veel energie veel tijd veel geld in gestoken, want voor deze aandoening is helaas geen potje met geld beschikbaar. Zelfs intensieve leerling begeleiding op school werkte niet. Wat er van hem moet worden weet ik niet!

Rik, 19-02-2013 15:50 #19
Hallo,

Onze jongste zoon is nu 14 jaar en heeft 1 VWO niet gehaald, 2 Havo wel en kon naar VWO. Nu dus in 3 VWO, maar het gaat moeizaam. Einde 1 VWO heeft hij medicijnen gekregen, maar hij heeft een lichte vorm van ADD, een beetje ADHD en is licht autistisch. In 2 havo is hij zelf met de medicijnen gestopt.
Hij is een ontzettend lieve jongen en toch zou je hem soms achter het behang willen plakken!
Geregeld stelt hij, na aanmoediging van ons, zelf een planning op en daar houdt hij zich redelijk aan. Hoewel de pauzes geen einde lijken te hebben! Dan kost het de ene keer meer moeite dan een andere om hem weer aan zijn planning te krijgen. We prijzen hem geregeld en dat werkt wel. Wat betreft op VWO blijven: hij zegt dat hij het wil en hij zegt dat hij er voor wil werken, maar we zien het niet gebeuren. Dan dus nu maar geen VWO, wellicht later.
En rustig blijven is ontzettend moeilijk, dat weet ik. Al helpt het wel als je kind niet onder de indruk is van je uitbarsting. Het duurt niet lang voor je uitgelachen wordt!
Minder ambitie, prijs iedere kleine verbetering, dat zou verbetering op moeten leveren. Blijfword positief!

Daisy Schindhelm, 17-02-2013 23:02 #18
Ik ben radeloos wat mijn 9 jarige dochter aangaat. we hebben de diagnose add maar krijgen nergens echt de hulp die we nodig hebben. steeds lag t aan ons ouders. we zijn namelijk een jong stel en wat weten wij nu. mijn dochter is steeds neerslachtiger en wil meer eruithalen maar krijgt t niet voor elkaar. wat nu?

E. Slingerland, 11-09-2012 13:09 #17
L.s.
Goed item, jammer alleen dat op pagina's 5 en 6 tekst door elkaar staat, waardoor deze reacties niet leesbaar zijn. Is dit aan te passen?
mvg

H., 25-06-2012 10:24 #16
Hallo goede ouders!
Kortgeleden is er bij mijn dochter van 9 ook ADD geconstateerd. Op school had ik al het gevoel dat mijn dochter het beter zou moeten kunnen dan dat er uit kwam. Half groep 5 besloot school dat ze maar een half jaar teruggeplaatst moet worden met rekenen. Een ander meisje deed dat ook en wij konden daar mooi in mee. Dan zou ze ook weer Remedial Teaching krijgen. Het leek hen een goede oplossing. Nou ons niet. Wij zijn er enorm mee aan de slag gegaan, ik heb alle dagen minimaal 2 x gerekend van februari tot half april. kostte veel energie maar het heeft zo geholpen! Onze dochter ging bij de Cito van E naar laag C. Trots dat we waren! In die tijd kreeg ze concentratietraining met een klein groepje van school uit, dat heeft denk ik ook enorm geholpen voor haar. Nu ben ik me aan het inlezen om de testen die er gedaan zijn (zelf geregeld concentratie en intelligentie test) goed te begrijpen en mijn dochter verder te begeleiden en te zorgen dat ze de andere klassen ook goed kan doorlopen. Wij gaan ervoor want herhaling helpt! Automatiseren lijkt een sleutel hoewel ze veel onderwerpen heel snel weer vergeet. Dan duurt automatiseren ook lang! Ik ben met rekenen begonnen met tafels oefenen tijdens het gooien met een bal. Dat was leuk en het werkte voor haar. Ik hoop dat het bij mij niet zo is dat er straks een terugval komt.

Walid, 16-06-2012 03:22 #15
Beste mensen,
Als ik jullie verhalen lees zie ik mijn zoon van 8 voor me. Bij zijn geboorte had ik het gevoel dat hij anders zou kunnen opgroeien dan zijn leeftijd genoten. Bij zijn geboorte is hij namelijk met een zuignap bevestigd op zijn zachte schedeltje uitgetrokken. Als ik bij de dokter klaagde dat mijn kind vergeleken met andere leeftijd genootjes extreem veel huilde, werd ik afgeserveerd met het antwoord dat het gewoon een huil baby was en dat hij ondanks een grote bult op zijn hoofd totaal geen last zou hebben van pijn. In groep 4 kreeg ik van zijn juffrouw te horen dat hij zwaar moeite zou hebben met concentreren omdat hij met allerlei andere dingen bezig zou zijn en dat hij voor zijn eigen best wil uitgezonderd van zijn klas genootjes les ging krijgen.(apart in een hoekje) verschrikkelijk voor zo`n jongen, maar heb er mee ingestemd voor zijn eigen best wil, alleen heeft het maar heel kort geholpen hij viel terug in zijn oude gewoonte. Zijn school prestatie was dat jaar net genoeg om hem met zijn klasgenootjes naar groep 5 te laten gaan. Hier heb ik overwogen hulp te zoeken om zeker te weten wat er precies met hem aan de hand zou kunnen zijn, en inderdaad ADD werd geconstateerd. Ik besloot om actie te ondernemen door hem naar een andere school te brengen. Hij zat namelijk op een school waar voornamelijk zelfstandig gewerkt werd en daarom dacht dat hij beter af zou zijn hem naar een school te brengen waar klassikaal gewerkt werd. Op zijn nieuwe school heb ik gevraagd om pre-teaching, maar dat was volgens de school niet nodig. Met goede hoop en veel oefenen thuis(wat hij heel goed deed) werd mij aan het eind van dit jaar tot mijn schrik duidelijk dat zijn school prestaties sterk naar beneden waren gekelderd! Het ergste vond ik de laksheid van leerkrachten want als ik ging vragen hoe het met mijn zoon op school ging kreeg ik te horen dat het heel goed ging en dat hij niet anders was als andere leerlingen, wat mij natuurlijk als ouder deugd deed. Van die zelfde leerkrachten krijg ik nu te horen dat hij groep 5 over moet doen omdat hij de les stof niet begrijpt. Er werd ook gezegd dat het hun opviel als hij de zelfde toets nog een keer als een soort herhaling over mocht doen, zijn resultaten veel hoger waren duuuh.
Ik denk dus dat pre-teaching veel beter is voor kinderen met ADD dan dat ze een jaar over doen.
concentratie problemen verhelp je niet door een jaar te blijven zitten. Met extra ondersteuning ben ik van mezelf overtuigd dat een kind met ADD beter presteert.
Beste mensen hoe denken jullie hier over.

Angela, 11-06-2012 13:48 #14
Bij mijn zoontje (8) is vorige week Dyslextie+ADD geconstateerd! Eindelijk nu weten we tenminste waarom het lezen en spelling zo slecht ging op school, al die tijd zo gemopperd op hem waar ik nu zo gruwelijk spijt van heb! Ook deed hij groep 3 nu voor de 2de keer en werd er door de juf een onderzoek voorgelegd. De beslissing is nu genomen door mijn man en mij om voor medicatie te gaan daar was ik eerst geen voorstander van maar als je dan de reacties hoort geweldig en echt een oplossing voor onze zoon! Nu begrijp ik hem tenminste als hij zegt ''mama ik heb het veelste druk in mijn hoofd ik heb daar nu geen zin in om het te lezen''. Wat fijn dat er tegenwoordig zoveel kundige mensen zijn! Volgende week hebben we een afspraak met de arts laat die medicatie maar komen zodat mijn zoon weer de rust in zijn hoofd heeft om weer goed te kunnen presteren op school!

Nicole, 09-06-2012 22:42 #13
Mijn dochter 11 heeft ook Add. Doet nu groep 7 over en heeft na lang aarzelen toch methylfenidaat gekregen. Wat een verademing! Voor haar en voor ons. Ze voelt zich gelukkiger en doet het heel goed op school. Van een langzame zwakke leerling naar een snelle een zEer intelligente leerling. Zelf is ze heel blij met de medicatie. Ze is oom ceel toegankelijker naar leeftijdgenootjes.

Marjolein, 11-05-2012 11:43 #12
Mijn dochter (11, ADD en NLD) zit nog op het reguliere onderwijs, maar voor hoelang.
Ze zit in groep 6 (heeft groep 3 gedoubleerd). Maar heeft erge moeite met haar weektaak. Ze blijft eindeloos aan haar rekenen werken en daardoor gaan andere vakken op den duur ook niet meer goed (komt ze niet aan toe). Dus wij hebben besloten om haar buiten school om te laten testen. Uit de test kwam een iq van 55-70 (ipv 81-98 drie jaar eerder). De basisschool trekt zich nu terug en wil dat ze naar sbo gaat. ( de huidige groep 6 heeft 34 kinderen). Ze geeft aan dat ze zich totaal niet kan concentreren. bovendien heeft ze bijzonder veel moeite met de nieuwe rekenmethode 'Alles telt'. Alle plaatjes komen erg op haar af en het normale rekenen wordt te weinig geautomatiseerd. Ik ben inmiddels al twee jaar aan het oefenen met rekenen thuis. Weet iemand wat je moet doen in zo'n geval?

Sandy, 14-03-2012 14:53 #11
Mijn zoon van 7 jaar heeft waarschijnlijk ook ADD. Ik had altijd het vermoeden dat er iets met hem aan de hand was. Nu hij in groep 3 zit komt het helemaal duidelijk naar voren. Gelukkig heeft de school aan de bel getrokken. Ik herken heel veel in de kenmerken die bij ADD worden genoemd, maar niet alles. Mijn zoon is creatief, speels, onrustig, energiek, sociaal maar heeft eigenlijk geen vaste vriendjes, kan uren met de bal o.i.d spelen, kan goed dingen in elkaar zetten, is snel verveeld, snel afgeleid, grappig, duurt heel lang voordat hij aan zijn werk begint op school en 5 minuten met een taak bezig zijn is lang. Hij kan wel heel goed met zijn handen werken en is erg visueel ingesteld, bijvoorbeeld een lego auto in elkaar zetten met behulp van zo een boekje dat stap voor stap uitlegt met plaatjes wat je moet doen, is ie superhandig mee. Maar op school kan hij moeilijk aan een taak beginnen alleen met hulp van de juf. En dan nog duurt het maar even voordat hij is afgeleid en gaat hij rondkijken in de klas. Hij heeft overal "schijt" aan. Ook aan regels, straffen helpt niet. Op de trap zitten is wel een goede time out maar daar vermaakt hij zich wel weer met een pluisje ofzo. Hij kan goed alleen spelen maar maakt daar wel vaak veel herrie bij. Nou zo kan ik wel even doorgaan.
Maar wat ik me afvraag hij heeft ook migraine, zeker 1 keer in de maand. kan dit gerelateerd zijn aan ADD? Dan is hij 3 dagen "ziek". Met verhoging. En hij heeft ook astma gehad. Daar is hij overheen gegroeid. Hij gebruikte wel medicatie daarvoor.
Toen hij kleiner was was hij echt druk en impulsief. Maar dat drukke gedrag is niet meer echt aanwezig. Hij heeft wel een enorme uithoudingsvermogen. Vooral tijdens voetballen gaat hij helemaal op in het spel. Zijn er meer ouders waarvan hun kind ook migraine heeft en ADD…?

Monique, 22-07-2011 10:58 #10
Na het lezen van onderstaande reacties word ik bevestigd in mijn vermoeden dat mijn dochter ADD zou kunnen hebben. we zitten nog in onderzoeken die ik overigens ook zelf in gang heb moeten zetten. Het gaat op school niet goed met mijn dochter, groep 3. Zij heeft het afgelopen schooljaar moeten leren lezen en schrijven en ook leren rekenen.
Het gekke is dat zij een abnormaal hoge score had ( CITO ) aan woordenschat, en daar tegenover erg slecht is in lezen en dictee. Met rekenen is zij wel vooruit gegaan, dit omdat de stof anders is aangeboden. Het is een vluchtig kind dat van hak op de tak springt. Maakt weinig af, en vergeet vaak waarmee ze bezig is. Zij is ook in de klas snel afgeleid. Bemoeit zich met alles om haar heen, is erg sociaal bewogen maar heeft geen/weinig vriendinnetjes in de klas. Ben zeer benieuwd naar de resultaten van de onderzoeken. Moet je zeggen dat na het lezen van jullie reacties de tranen in mijn ogen sprongen… Laat de moed niet zakken, ondanks dat er onbegrip op je pad komt ben jij diegene die er mag zijn zoals hij is… de ander die oordeelt lijkt mij diegene met een beperking.

Jelle, 28-03-2011 14:30 #9
Bij mijn zoon is vorig jaar ADD geconstateerd, hij zat toen in de brugklas. Wat ik me afvraag: is er ergens informatie te vinden voor leerkrachten in het voortgezet onderwijs hoe ze het beste met ADD kunnen omgaan? Ik word niet goed van alle negatieve mailtjes en telefoontjes die ik krijg over mijn zoon. Ik ben ervan overtuigd dat het een stuk beter gaat als er wat meer nadruk wordt gelegd op wat hij goed doet en goed kan, en als hij beter begeleid wordt in het plannen en structureren van zijn huiswerk. Wij helpen hem hier uiteraard mee, maar het helpt wel als dat op school ook ondersteund wordt aangezien het voor hem o.a. heel moeilijk is om zijn agenda bij te houden. Thuis gaat het gelukkig vrij goed, alles is redelijk gestructureerd, we proberen zoveel mogelijk positief te blijven en dingen met humor op te lossen. Ik heb al veel gesprekken gehad op school, maar het lijkt steeds of ik tegen een blok beton praat… Om moedeloos van te worden!

Maaike, 09-02-2011 17:43 #8
Ik ben een meisje van 15 en ik zit op 4 VWO Ik haal slechte cijfers op school en mn ouders zeggen dat ik er te weinig voor doe. Ik kan mij slecht concentreren en ik heb geen echte vrienden, ik loop maar een beetje achter iedereen aan of ga in mn eentje ergens alleen zitten. Ik denk dat ik ook ADD heb. Maar ik wil het niet hebben!

Johanna, 31-12-2010 12:06 #7
Kan een kind ook een combinatie van beiden hebben?
wij vermoeden adhd, onze zoon van 4 is onrustig, kan nooit stil zitten, moet altijd met de handen/vingers bewegen of wiebelen, zelfs als hij staat moet ie iets bewegen… als hij lekker tv kijkt, zit hij niet stil of ligt lekker op de bank maar zit steeds te bewegen.hij is ene keer prikkelbaar, andere keer weer blij.maakt veel lawaai met spelen, en kan bv met zijn zusje ook niet rustig spelen, vaak ruwe spelletjes als duwen en trekken en rennen, hij luistert niet, heb zelfs z`n oren wel `s laten uitspuiten omdat we dachten dat hij gewoon ietsjes doof was! zowel belonen als straffen doen niet veel, het aanmoedigen van bv opruimen of eten helpt wel iets maar dan moeten we echt overdreven aanmoedigen, en dat helpt weer niet tegenover de andere kids, die voellen zich dan niet gelijkgesteld. we hebben 3 kids en hij komt er qua gedrag echt bovenuit, strakke regels en planning helpen ook niet, maar op school blijkt hij erg rustig te zijn zegt de leerkracht, dit is ook zo als we ergens op bezoek gaan, dat is hij verlegen en onzeker en dus ook rustig, terwijl hij thuis helemaal los komt snel boos is en zijn speelgoed niet kan delen!we hebben nu zelfs voor hem een eigen slaapkamer met speelplekje om hem maar ook z`n zus en zusje hun rust te gunnen.onze huisarts lacht onze vragen hierover gewoon iets weg en zegt dat `t gewoon ontlading van school is!
wat vind u hiervan, wat lijkt u het beste om nu te ondernemen?
zijn er dingen die we zonder verdere onderzoeken en/of medicatie kunnen doen?

dit is nieuw voor ons, vandaar dat we met veel vraagtekens zitten!
ik weet wel dat mijn (tweeling) broer ook adhd had en het in grote mate overgroeit is.kan dit ook in de erfelijke factoren zitten?

Patrick Vroman, 26-03-2010 16:18 #6
Beste,

Met interesse heb ik jullie artikel gelezen en er zijn veel eigenschappen die we terugvinden bij ons kind.
Maar zowel op school als op de reva willen ze hiervan niet horen. Ze bestempelen ons kind als mentaal achterlijk en we hebben zelf moeten op internet zoeken. Ze willen zelfs ons kind naar het bijzonder onderwijs sturen.
Echt, mijn vrouw is er de kop van in en we zoeken ouders met hetzelfde probleem om te kunnen communiceren.
Nu ben ik zelf van plan om een brief te sturen naar het CLB met dit artikel in bilage dat ze misschien eens "opgevoed" worden om te leren omgaan met kinderen met ADD

Dot, 28-10-2009 21:29 #5
Het verhaal van Ellen herken ik erg goed bij mijn zoon van 8. Hij lijkt nergens warm voor te lopen, niets lijkt hem te deren. Soms zou ik hem wakker willen rammelen voor een reactie. Is hij zijn gymtas vergeten op school dan is dat mama's schuld.
Het ochtend ritueel tot we op school zijn gaat zo tergend langzaam. Telkens verzand hij weer in andere dingen zit hij te lezen of te spelen. Voordat we op school zijn ben ik al afgemat met het corrigeren van hem. Ik ga nu hulp zoeken want hij zuigt me echt leeg met zijn gedrag.

Ellen Mekkelholt, 26-09-2009 19:17 #4
Mijn dochter (6) en ikzelf (38) hebben allebei ADD.
Dat is niet makkelijk en we botsen dan ook erg vaak, ondanks dat ik weet hoe onze hersenen dan werken op dat moment.
We zijn snel boos op elkaar en ontploffen, stoppen lijkt dan niet te kunnen.
Ik heb het idee dat ze heel moeilijk is op te voeden, niets lijkt haar iets te doen, reageert nauwelijks op allerlei soorten straf, of zelfs beloning.Ik weet niet meer hoe ik het best met haar kan omgaan, qua opvoeding, ik kan daar niks over vinden.Ze houd zich niet aan regels, en straf doet haar dus niks, hoe kunnen we beter met elkaar omgaan, want ze geeft mij de schuld van alles wat zij meemaakt en zelf ook veroorzaakt.

Patrick, 08-04-2009 11:17 #3
In mijn ogen heeft een kind met ADD weinig aan speciale basisonderwij, aangezien ze geen gedrags zq leerproblemen hebben ze hebben een concentratie probleem, doordat ze een concentratie probleem hebben kunnen ze maar een korte tijd met een taak bezig zijn en daar door krijgen ze dus een leerprobleem, leerprobleem wordt door scholen aangepraat aangezien ze niet zo goed weten wat ADD is (bij mijndochter hebben ze het opgezocht op internet) en wat ze moeten doen, men moet namelijk het les pakket zo aanbieden om aan de behoefte van 1 kind te voldoen ipv voor 30 kinderen, dit geeft extra werk!

Dunja, 17-03-2009 13:54 #2
Is er een manier om ADDers te helpen hun schoolresultaten te verbeteren, hulp op school of stimulering daarbuiten. Ik heb het idee dat de school er niet goed mee bekend is… Reactie infoteur, 18-03-2009
Mocht het kind gediagnosticeerd zijn met ADD, dan is het voor de school mogelijk om handelingsadviezen aan te vragen bij deskundigen. Via de intern begeleider van de school kan er advies worden ingewonnen over bijvoorbeeld aanpassend lesmateriaal of een andere aanpak gericht op het gedrag van het kind met ADD. Indien de (reguliere!) basisschool handelingsverlegen is dan is het raadzaam het kind aan te melden bij Weer Samen Naar School, een organisatie die scholen en ouders helpt om het kind optimaal te begeleiden. Ook is het mogelijk het kind te laten onderzoeken indien dit nog niet gebeurd is. Ook kan er eventueel worden verwezen naar het speciale basisonderwijs, kinderen met gedrags- of leerproblemen kunnen daar goed worden begeleid. Ik adviseer u om contact op te nemen met de intern begeleider of de schoolmaatschappelijk werker.

Sylvia, 19-01-2009 11:28 #1
Er staat bij Hulp aan kinderen met ADD bijna onderaan: stel maatregelen tegen ongewenst gedrag. Wat voor maatregelen kun je WEL en welke NIET toepassen? Kun je zo'n kind straffen door het b.v 6 minuten op de trap te zetten als het iets doet wat niet mag? Of straf je op een andere manier? Dat is wat ik wil weten, omdat mijn dochter van 6 mogelijk OOK ADD heeft en ik soms niet goed weet HOE ik haar moet straffen of tegen haar moet praten als ze iets doet wat niet mag. Ik las onlangs dat je altijd met zachte stem moet praten tegen ADD kinderen en je stem niet mag verheffen of schreeuwen tegen zo'n kind. Dat snap ik wel, maar HOE blijf je rustig en kun je het kind toch straffen en laten blijken dat je boos bent? Reactie infoteur, 20-01-2009
Maak duidelijke afspraken zodat het kind weet waaraan zich te houden. Wees daarbij positief: zeg liever wat je wil dan wat je niet wil. De instructies moeten zeer duidelijk zijn. De eerste stap in gedragsverandering, is het opstellen van een aantal huisregels met bijbehorende straffen als ze niet worden opgevolgd.

-Afzondering/afkoeling perioden (time-outs)
Dit is waarschijnlijk de meest voorkomende vormen van straf. Het heeft twee voordelen: het haalt het kind uit een bepaalde situatie en geeft tijd voor overdenking (leerproces)

-Achterhouden van gunsten
Gunsten moeten duidelijk worden vastgesteld door de ouders en uitgelegd worden aan het kind. Dus van te voren aan het kind uitleggen wat het kind wordt ontnomen als het dit gedrag voortzet.

-Fysiek geweld (mond wassen met zeep, slaan etc.)
Iedere vorm van fysiek geweld tegen kinderen is wordt uitdrukkelijk ontraden en zorgt meestal alleen maar voor een bekrachtiging van negatief gedrag!

-Structuur/evenwicht (Consistency)
ADD kinderen lijken beter te functioneren in sterk gestructureerde omgevingen. Evenwichtigheid is ook een vorm van regelmaat.

-Afleiding
Soms is het beter om de aandacht van het kind af te leiden, op iets anders te richten, dan hem direct te confronteren met een bepaald gedrag of bepaalde situatie.

-Bewust negeren
Het bewust negeren, terwijl je het kind laat merken dat je dat bewust doet. Dit moet niet te vaak voorkomen omdat het een sterk negatief effect kan hebben op het gevoel van eigenwaarde van het kind.

-Opkomen voor je kind - informeren
De ouder moet opkomen voor zijn kind. Ouders moeten ervoor zorg dragen dat familieleden, leraren en leeftijdsgenoten op de hoogte zijn van de problemen waarmee een ADD kind te maken heeft. Dit kan zelfs inhouden, dat je zelf mensen moet bijscholen over ADD.

-Aanmoedigen.
Dit is een simpele en effectieve manier om duidelijk te maken dat bepaald gedrag bijzonder op prijs gesteld wordt. Het kan samengaan met beloningen/prijzen.

- Verder is het aan te raden om om bij een naburige GGZ-instelling te vragen wat daar de mogelijkheden zijn voor ouderbegeleiding, dit kan voor zowel ouders als kind een gewenst effect hebben.

Infoteur: Marieke1982
Laatste update: 18-11-2014
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Kinderen
Reacties: 27
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!